Trzy wdowy

Mówi się, że do tanga trzeba dwojga, a ja jakoś nie mogłam sparować się z tą propozycją. Bardzo żałuję, że w ogóle zaczęłam czytać tę książkę. Zachęciła mnie okładka- nieco mroczna, zapowiadające ciekawe dochodzenie. Początkowo chciałam dowiedzieć się, która z kobiet, a zarazem głównych bohaterek, będzie tą najgorszą, ze skłonnością do zabicia własnego męża. W zamian otrzymałam od autorki nudne przesłuchanie, równie nieciekawe śledztwo, a na dokładkę nieustanny opis o życiu religijnym mormonów. Ich dziwaczne zasady momentami przyprawiały mnie o mdłości. Mam tu na myśli szczególnie ich bieliznę- najważniejszy fragment garderoby, noszony w sposób ciągły, a zatem na pewno nie jest to czysta odzież… Rozumiem, że to dla nich ważne, ale chyba nie chciałabym tego nosić.

Poza nudnym jak flaki z olejem opisem życia mormonów mamy tu „zestaw” trzech żon zamordowanego Blake’a. Rachel uchodzi za tą najważniejszą, bo pierwszą, ale jej styl życia był dla mnie niemal odrażający. Kobieta wraz ze swoim mężem mieszka na totalnym odludziu, konkretnie na pustyni. Widzi tylko piach, nie ma dostępu do telefonu, a jedyne, co robi, to gotuje niesmaczne potrawy, które potem wekuje i przechowuje w specjalnie zaprojektowanej spiżarni. Radzę czytelnikom, aby nie czytali tej książki podczas spożywania posiłku. Jestem przekonana, że nawet najsmaczniejsze danie przestanie Wam smakować…

Pozostałe żony Blake’a to Emily i Tina. Różnią się one jak dzień i noc, jak ogień i woda. Emily nie ma zielonego pojęcia o życiu z mężczyzną, co także może przyprawiać czytelnika o dreszcze. Tina to znowu kobieta nadająca się do zabaw w klubie nocnym. Niezły zestaw, prawda? Co jednak można powiedzieć o wyznawcy mormonizmu, który uprawia poligamię, czyli coś, co jest surowo zakazane i wręcz łączone z hańbą? Jeśli o mnie chodzi- zachowanie bohaterów nie wciągnęło mnie, a bardziej potwornie nużyło.

Nie odnalazłam się w tej powieści i nie polecam jej innym czytelnikom. Moje zdanie nie jest tu oczywiście wyrocznią.

“Wszystkie byłyśmy dobrymi żonami. Po prostu miałyśmy niewłaściwego męża”.

Rachel, Emily oraz Tina, to żony jednego męża, żyjące gdzieś na zaniedbanym ranczo w środku pustyni nieopodal Salt Lake City. Wiecznie ze sobą skłócone, wiecznie wobec siebie nieufne. Na pozór różnił je wszystko, a łączy tylko miłość do człowieka, który obiecał im niebo na ziemi, a zafundował życie w poligamicznym związku. Blake Nelson.

Rachel wychowała się na Folwarku, w sekcie, prowadzonej przez Proroka, standardowo żyjącego w luksusie, podlanym alhoholem, dobrym jdzeniem i seksem z nastolatkami, gdy jego wierni żyli w biedzie, chłodzie i głodzie ciężko pracując.

W zamian dostawali kadzenie cytatami z biblii, które Prorok interpretował na swoją modłę i jak mu było najwygodniej.

Rachel jako jednej z nielicznych udało się uwolnić od przeszłości, skończyć uczelnię i jak jej się zdawało znaleźć miłość swojego życia.

Emily uciekła od swojej matki, zagorzałej katoliczki, wymagającej, okrutnej, nieuczuciowej. Pragnęła kochającej rodziny i wydawało jej się, że znalazła.

Tina, była striptizerka i narkomanka, wywodząca się z rodziny alkoholików, też zawsze marzyła o normalnym domu. Ale jej wyobrażenia różniły się od tego co zastała na ranczo.

Żony i rywalki, zjednoczone tylko wtedy, gdy spijały słowa z ust męża, kiedy ten natchnionym głosem cytował im urywki biblii, naginając je do swoich chorych wyobrażeń, obsesji i ogarniającego go obłędu.

Kiedy Blake zostaje znaleziony martwy o morderstwo zostają podejrzane wszystkie trzy żony. One same nie wiedzą, komu mogą zaufać i czy trzymać ze sobą, czy zwrócić się przeciwko sobie. Plotki o tajemniczej żonie numer cztery, też wprowadzają dodatkowy zamęt.

Wraz z upływającym czasem na jaw wychodzi coraz więcej mrocznych tajemnic. Najwięcej do ukrycia ma Rachel.

To była świetna książka. Bardzo mocny obyczaj, z wątkiem kryminalnym, który dla mnie zszedł na drugi plan, gdy pojawił się temat sekty. I po raz kolejny zastanawia mnie, co ci ludzie mają w głowach, jak bardzo muszą być pogubieni, by dać sobą tak manipulować.

Jeśli nie czytaliście tej pozycji, to śmiało możecie po nią sięgnąć. Na pewno was nie rozczaruje.

#wydawnictwoprószyńskiiska

Jest to książka, którą naprawdę warto przeczytać. Pełna emocji, wciągająca, a przy tym poruszająca ciekawe zagadnienie. Jeden z tych kryminałów od których po prostu nie można się oderwać i przez które zarywa się noce.

Jest to książka bardzo obszerna, więc żeby ją przeczytać trzeba na to poświęcić trochę czasu i kilka wieczorów. Ale jest tak wciągająca, że człowiek cały dzień nie może się doczekać, kiedy znowu zasiądzie do czytania. Pragnienie poznania rozwiązania zagadki jest ogromne.

A samo zakończenie jest po prostu genialne i naprawdę zaskakujące. Ta książka to pozycja obowiązkowa dla każdego miłośnika kryminałów.

"Trzy wdowy" zrobiła na mnie ogromne wrażenie okładką, tytułem i opisem. To już trzy zalety. Znów ta trójka... nie mogłam się doczekać kiedy przyjedzie, a gdy już odebrałam paczkę i zaczęłam czytać, to stwierdziłam, że kurczę, szkoda mi niszczyć okładkę odginając ją podczas czytania i postanowiłam, że Legimi to jednak jeden z tych opłacanych abonamentów, z których korzystam najczęściej i tym razem również przeczytam na czytniku. W zasadzie był to również świetny pomysł ze względu na wagę powieści, bo to jednak ponad pięćset stron, a ręka przyzwyczajona do czytnika e-book'ów nieco zaczyna się buntować trzymając papierowe wersje. No dobrze, ale czy warto po nią było sięgną? W sensie, po tę książkę?

O fabule zdradzę Wam odrobinkę. Jak się domyślacie po tytule zapewne poznajemy trzy żony, a zatem będą i trzy wdowy. Jest to jedna wielka tajemnica, bo przed światem skrzętnie ukrywana przez mężczyznę, bo postanowił żyć w związku poligamicznym. Blake, bo takie imię nosi nasz bohater, postanowił, że trzy żony to świetny pomysł i w ten sposób żyje z trzema różnymi kobietami, każda ma zupełnie inny charakter. Jedna z nich zostawiła za sobą paskudną przeszłość i jest tak posłuszna mężowi, że to aż dziwne. Musicie przeczytać sami by się dowiedzieć dlaczego! Druga to była striptizerka i to z odwyku. Skrajnie dwie różne osoby? No to do kompletu jeszcze jest trzecia, która uciekła przed rodziną katolicką do bólu. Znamy w naszym kraju takie przypadki, prawda? Wiele osób ma z tym problem i ta dziewczyna również.

I teraz dochodzimy do sedna sprawy... Blake zostaje znaleziony martwy i wszystko wychodzi na jaw. Zatem mamy trzy wdowy, trzy podejrzane, a gdy zaczyna być prowadzone śledztwo zaczynają wychodzić kolejne dziwne sekrety na jaw, w tym czwarta żona...

No muszę przyznać, że pomysł na fabułę był genialny. Trzy kobiety, które nie pałają do siebie sympatią żyją w "Stadzie" z mężczyzną, który wymyślił sobie, że będzie miał kilka żon. W planach pojawiła się kolejna i wszystko wygląda na to, że któraś nie wytrzymała i zabiła. Tylko dlaczego? Z zazdrości? Bo już nie mogła tego znieść? Każda jest podejrzana i mało tego, podejrzewają siebie nawzajem, a farma, na której mieszkali razem jest oddalona od zabudowań, od ludzki i dla wszystkich oczywiste jest, że małżonka pozbawiła życia któraś z nich. Można się nieźle pogubić.

Jak na rasowy kryminał przystało poznajemy również dwójkę śledczych, którzy zagadkę morderstwa rozwikłać muszą i brniemy razem z nimi przez dowody, a raczej ich brak, przez zeznania i razem z nimi dziwimy się, że takie coś w ogóle miało miejsce.

Cała akcja poprowadzona jest z perspektywy trzech żon. Każda zostaje oskarżona o zabójstwo męża i każda miała motyw by się go pozbyć. Nienawidzą siebie nawzajem więc zrzucenie winy na którąś z nich byłoby najprostsze, ale co to, to nie. W pewnym momencie, gdy już wszyscy, łącznie ze śledczymi, zaczynają wątpić, że to któraś z nich zaczyna się poszukiwanie winnego. Tylko czy na pewno to żadna z nich?

No i na koniec powiem Wam, że zakończenie robi tutaj robotę. Jest zaskakujące, a w zasadzie całość poprowadzona w stary, dobrym stylu, opierając się tylko na tych podejrzanych, którzy znajdowali się w pobliżu. Nikt nie pomyślał o tym, że to, że żyli na odludziu nie znaczy, że na przykład faceta postanowiła pozbyć się bogobojna rodzina, dla której był okropnym grzesznikiem?

Tę książkę trzeba przeczytać! To jedna z najlepszych w tym gatunku wydanych w tym roku. Polecam!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Prószyński i S-ka.

Nierzadko spotyka się historie, w których jeden mężczyzna żyje z aż trzema mężczyznami. Jeszcze rzadziej — gdy ten mężczyzna zostaje zamordowany. Nie ma zatem nic dziwnego, że książka „Trzy wdowy" szybko zwróciła moją uwagę. Wszak jestem miłośniczką niecodziennych historii. A ta przedstawiona w książce C. Quinn obfituje w ciekawe zwroty akcji oraz niejednoznacznych, skomplikowanych bohaterów. Historia ta jest idealnym rozwiązaniem na ciche, weekendowe wieczory, ma bowiem wszystko, czego potrzebuje porządna, współczesna powieść:

+ wartką akcję,

+ dynamiczne dialogi,

+ ciekawe zakończenie.

Moja ocena: 8/10.