To, co skrywamy przed światem. Knockemout. Tom 2

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Książka "To, co skrywamy przed świętami" jest drugim tomem serii #knockemont. Mimo iż książki z tego cyklu opowiadają o innych parach bohaterów, to najlepiej czytać je w odpowiedniej kolejności żeby lepiej zrozumieć wszelkie zależności oraz ciąg przyczynowo - skutkowy wszystkich wydarzeń. Pierwszy tom bardzo mi się podobał, polubiłam Nasha i ogromnie zaintrygowała mnie jego postać, dlatego nie mogłam sobie odmowić przeczytania tej książki. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę pomimo jej objętości czyta się w ekspresowym tempie. Mi zapoznanie się z historią Nasha i Liny zajęło jeden dzień i nie odłożyłam książki póki nie przeczytałam ostatniego zdania. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Razem z bohaterami przenosimy się do Knockemout, które całkowicie urzekło mnie swoim małomiasteczkowym klimatem, gdzie wszyscy się znają, wszystko o sobie wiedzą i chętnie sobie pomagają. Bohaterowie zostali w świetny sposób wykreowani. To bardzo autentyczne postaci, które tak jak my popełniają błędy, borykają się z różnymi problemami, mają swoje demony i tajemnice, postępują pod wpływem emocji, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Historia została przedstawiona z perspektywy obojga postaci co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się zmagają, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Nash już w pierwszym tomie całkowicie skradł moja sympatię, Linę również bardzo polubiłam, w kiedy dane mi było poznać jej historię naprawdę mocno współczułam jej młodszej wersji tego przez co musiała przejść i jednocześnie byłam dumna z Liny, że wyrosła na tak silną i twardo stąpającą po ziemi kobietę. Muszę przyznać, że z całych sił kibicowałam tej dwójce i chciałam dla nich jak najlepiej. Relacja bohaterów została w rewelacyjny sposób przedstawiona, ich potyczki słowne wielokrotnie wywoływały uśmiech na mojej twarzy, dodatkowo wyraźnie było czuć chemię między Nashem i kobietą, niemniej jednak wszystko toczyło się między nimi w swoim tempie, pozwalając Czytelnikowi skupić się na gestach, słowach i odczuciach towarzyszących głównym postaciom, co niesamowicie mi się podobało. W przypadku bohaterów to przeszłość w znaczący sposób wpłynęła na ich obecne życie, w pewnym sensie ich ukształtowała. Jedno jest pewne, z tymi bohaterami nie ma nawet chwili na nudę, jest wiele momentów, które przyspieszają bicie serca oraz dostarczają sporego deszczyku emocji i niepewności. Pisarka w świetny sposób budowała napięcie jeśli chodzi o sprawę kryminalną dotyczącą postrzelenia Nasha, mocno się w to zaangażowałam i tak naprawdę do samego końca nie wiedziałam dokładnie jak to wszystko się potoczy i mi się to podobało! Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich, co sprawia, że ta historia staje się jeszcze bardziej prawdziwa! Cieszę się, że mogłam także dowiedzieć się co słychać u Knoxa, Naomi oraz Waylay. "To, co skrywamy przed światem" emocjonująca, poruszająca i trudna opowieść o dwójce ludzi, którzy zostali poturbiwani przez losy, jednak mimo to powoli otwierają się na drugiego człowieka, otwierają się na bliskość i miłość. Cudownie spędziłam czas z tą książką i już nie mogę się doczekać historii Luciana i Sloane, bo ta para chyba najbardziej mnie intryguje, coś czuję, że tam to dopiero będzie się działo! Polecam!

Powieść porusza skomplikowane relacje międzyludzkie w ciekawy sposób, pokazując, że prawdziwa siła tkwi w otwieraniu się na drugiego człowieka. Autorka wspaniale buduje postacie, ich tajemnice i stopniowo odsłania je, tworząc dynamiczną narrację. Choć nie brakuje momentów przewidywalnych, całość zachęca do refleksji nad ważnością komunikacji i szczerości w relacjach międzyludzkich.

Lina Scoore wie, jak przekonać do siebie czytelników. Jej romans stanowi ekscytującą mieszankę emocji oraz namiętności. Podczas lektury szczerze polubiłam postać Nasha i trzymałam kciuki za jego szczęście. Sama fabuła jest znakomita i z pewnością przypadnie do gustu wszystkim fanom tego gatunku powieści. Gorąco polecam! 

Nie ukrywam, że nie mogłam się przekonać, aby zacząć tę książkę. Odstarszyła mnie jej długość, można zaliczyć ją do grona „cegiełek”. Jednak nic bardziej mylnego, pochłonęła mnie i bardzo szybko ją skończyłam. Małomiasteczkowy klimat w połączeniu z romansem i dramatem… świetne połączenie. Wciąga i nie da się od niej oderwać. Polecam.

Fenomenalna propozycja na jesienne i zimowe wieczory przy filiżance gorącej herbaty. Takie skojarzenia wywołuje we mnie ta książka. Jest bardzo wciągająca, ma świetną fabułę i pomimo swojej długości jest przyjemna dla przeciętnego odbiorcy (jakim jestem ja) i stosunkowo szybko ją się czyta. Szczerze polecam :)

Zachwyciła mnie ta historia! Lucy Score w stworzyła coś wyjątkowego - połączenie humoru, emocji i niesamowitych postaci, które zostają z Tobą na długo. Nie będę zdradzać szczegółów, ale relacje między bohaterami są świetnie zarysowane, a dialogi pełne życia. Czuć autentyczność w każdej stronie, co dla mnie jest dużym plusem. Być może nie wszystkie zwroty akcji były dla mnie przekonujące, ale ogólny klimat i przekaz książki zdecydowanie wynagrodziły te drobne niedociągnięcia. Polecam gorąco każdemu, kto szuka czegoś więcej niż tylko prostej historii miłosnej!

Nie ukrywam, że odkąd przeczytalam "To, co zostaje w nas na zawsze" czekałam z wielką niecierpliwością na drugi tom. I to nie było zwykłe czekanie. To bylo wygłodniałe wyglądanie i odliczanie dni, by znowu móc zawitać do Knockemout i do tej cudownej społeczności! "To, co skrywamy przed światem" opowiada historię komendanta Nasha - brata nieokrzesanego, wytatuowanego wikinga, który zaszczycał nas swoją gburowatością w pierwszym tomie. W poprzedniej części Nash został postrzelony, więc chcąc nie chcąc (a ja bym raczej nie chciała) towarzyszymy mu w jego dochodzeniu do zdrowia, nie tylko fizycznego, ale i psychicznego. I muszę przyznać, że jest w tym okropnie, niesamowicie irytujący!

W momencie, gdy poznaje piękną, niezależną i silną kobietę Linę wydawać by się mogło, że wszystko zmierza ku dobremu, ale nie! Nagle zaczęły się pojawiać red flags jedna za drugą a Nash bez żenady pokazywał jakim jest zaborczym i toksycznym bluszczem.

Na szczęście wątek psychicznych i emocjonalnych rozterek nie przyćmiewa aż tak bardzo całości historii i cudownych bohaterów, by nie można było przymknąć na to oko. Tak jak wspominałam już w recenzji pierwszego tomu, postaci drugo i trzecioplanowe są tak barwne i rożnorodne, że to one nadają największy urok tej historii, zarysowują niepowtarzalne tło wydarzeń i sprawiają, że czytelnik sam czuje się jak członek tej barwnej społeczności i właśnie za to tak bardzo kocham tę serię.

I uwaga! Zabierając się do czytania przygotujcie się też na niekontrolowane chichranie, bo co parę rozdziałów dostajemy sceny jak złoto. Trening z seniorami, wspólne męskie śniadanie, sobotni mecz czy narada wojenna wraz z bojową starszą sąsiadką to perełki, które na pewno z miejsca was kupią!

Czy to najlepsza książka, jaką przeczytałem w życiu? Niestety nie. Czy ją polecam? Jak najbardziej. Wciągająca fabuła, romans połączony z lekkim kryminałem to absolutny klasyk na jesienne wieczory. Chociaż jest stosunkowo długą książką, to naprawdę przyjemnie się ją czyta i bardzo szybko można się w nią wciągnąć.

Przychodzę dzisiaj do Was z recenzją książki "To, co skrywamy przed światem", czyli drugiego tom serii Knockemout.

Tym razem Lucy Score skupiła się na historii Nasha Morgana. Komendanta lokalnej policji, który próbuje wrócić do zdrowia po postrzale. Chociaż mężczyzna za wszelką cenę stara się zachowywać normalnie, w rzeczywistości toczy wewnętrzną walkę z demonami, których nabawił się podczas tego feralnego zdarzenia.

Jedyną osobą, której udaje się odkryć, że Nash jest jednie cieniem dawnego siebie, jest jego nowa sąsiadka Lina. Czy dziewczyna pomoże mu stanąć na nogi? Tego Wam nie zdradzę, ale mogę zapewnić, że w tej historii znajdzie się również miejsce dla pewnej uroczej, czworonożnej pomocnicy.

Chociaż Angelina utrzymuje, że pojawiła się w Knockemout przypadkiem, tak naprawdę prowadzi tajną misję związaną z jej pracą. Czy gdy Nash pozna prawdziwy cel jej pobytu, zdoła odsunąć na bok wszystkie wątpliwości i będzie w stanie nadal jej ufać? Czy sprawca jego postrzelenia zostanie wreszcie ujęty? Czy Linie i Nashowi będzie w ogóle pisane szczęśliwe zakończenie? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam Was do lektury.

Muszę przyznać, że pierwszy tom serii Knockemout zrobił na mnie zdecydowanie lepsze wrażenie. Nie znaczy to oczywiście, że historia Liny i Nasha była zła, ponieważ jest to jak najbardziej zabawny i uroczy małomiasteczkowy romans, jednak losy Naomi i Knoxa wywołały we mnie zdecydowanie więcej emocji.

"To, co zostaje w nas na zawsze" wciągnęło mnie już w zasadzie od początku i trzymało w napięciu do samego końca. Natomiast czytając "To, co skrywamy przed światem" miałam czasami wrażenie, że autorka na siłę rozwleka pewne kwestie, jakby koniecznie chciała, aby obie części były objętościowo podobne. W mojej opinii było to zupełnie niepotrzebne, ponieważ konkrety obroniłyby się same, a tak miejscami byłam nieco znużona przebiegiem akcji i musiałam robić sobie przerwę od czytania.

Jeżeli chodzi o plusy, z pewnością można do nich zaliczyć relację Nasha i Liny. Chociaż była specyficzna, napięcie między nimi było wyczuwalne w zasadzie od ich pierwszej interakcji. Było to spowodowane również faktem, że ich postacie zostały bardzo dobrze wykreowane i nie były tak przewidywalne, jak mogłoby się wydawać. Bardzo podobał mi się również wprowadzenie do historii Piper, której obecność działała kojąco na oboje głównych bohaterów.

Chociaż ten tom nie rzucił mnie na kolana, myślę, że wszyscy wielbiciele małomiasteczkowych romansów powinni po niego sięgnąć, szczególnie jeżeli mają już za sobą pierwszą odsłonę serii Knockemout. Ja natomiast będę wypatrywać na horyzoncie kolejnego tomu, ponieważ mam nieodparte wrażenie, że to właśnie historia Luciana i Sloane będzie tą najlepszą!

Gorący romans okraszony tajemniczą aurą, jaką owiani zostali bohaterowie. Ta książka z pewnością poruszy każdą wrażliwą duszę. Jest to opowieść o przyjaźni i bolesnych doświadczeniach z przeszłości. Dzięki temu, że dotyka bardzo ludzkich problemów, czytelnik może odnaleźć w niej ziarno siebie. Lektura tej książki to gwarancja całego wachlarza emocji.

Książka przeniesie nas do niewielkiego miasteczka Knockemout, w której szefem policji jest lubiany przez mieszkańców -Nash Morgan. Próbuję dojść do siebie po ciężkich obrażeniach jakie doznał podczas jednej z akcji. Nieoczekiwanie po sąsiedzku wprowadza się nowa lokatorka- Lina, której pobyt w miasteczku nie jest do końca jasny. Oboje z nich dźwigają ze soba bagaż przeszłości lecz jakaś siła ciągnie ich do siebie od pierwszego spotkania. Nash, który borykał się z depresją i lękami, nie był wstanie otworzyć się przed nikim. Zaś Lina, która przeszła w dzieciństwie wiele, nie chciała się się angażować w żaden związek.

Czy takie połączenie ma szansę na coś więcej niż tylko przelotny romans?

—-💕

,,To, co skrywamy przed światem” to przepiękna opowieść o miłości, przyjaźni i oddaniu. Cudowny małomiasteczkowy klimat sprawia, że chciałoby się tam zamieszkać. Mieszkańcy są niezwykle uprzejmi i życzliwi. Przyjaciele, którzy nie cofną się przed niczym i będą walczyć do końca o dobro swoich bliskich. Jak wszędzie zdążają się czarne owce w stadzie, co sprawia, że książka dostarczy nam wiele emocji i wrażeń.

Lucy Score cudownie pokazała żar palący się pomiędzy bohaterami. Książkę czytało się z zapartym tchem i nie raz z wypiekami na twarzy.

Postacie zostały świetnie wykreowane i darzy się je sympatią od samego początku. Miły, przystojny, stojący po stronie prawa policjant oraz odważna, zachwycająca i nieustraszona kobieta. ❤🔥

💕💕

Książka bardzo mi się spodobała. Jestem przekonana, że zachwyci niejedną osobę. Z pewnością sięgnę po kolejną część, aby móc znów wrócić do Knockemout.

Polecam!

“𝙎𝙤𝙢𝙚𝙩𝙞𝙢𝙚𝙨 𝙮𝙤𝙪 𝙙𝙤𝙣’𝙩 𝙝𝙖𝙫𝙚 𝙩𝙤 𝙬𝙚𝙞𝙜𝙝 𝙚𝙫𝙚𝙧𝙮 𝙨𝙞𝙣𝙜𝙡𝙚 𝙥𝙧𝙤 𝙖𝙣𝙙 𝙘𝙤𝙣. 𝙎𝙤𝙢𝙚𝙩𝙞𝙢𝙚𝙨 𝙩𝙝𝙚 𝙖𝙣𝙨𝙬𝙚𝙧 𝙞𝙨 𝙩𝙝𝙚 𝙤𝙣𝙚 𝙩𝙝𝙖𝙩 𝙟𝙪𝙨𝙩 𝙛𝙚𝙚𝙡𝙨 𝙧𝙞𝙜𝙝𝙩.”

🩷 Nash Morgan, komendant lokalnej policji w Knockemout, zawsze uważany był za lepszego z braci. Czuje się jedynie cieniem człowieka, którym był przedtem - to wszystko przez postrzelnie. Nie chce, żeby ktokolwiek z jego otoczenia dowiedział się, jak trudno mu się pozbierać emocjonalnie. Jednak nie da się tego ukryć przed nową sąsiadką – Liną...

🩷 Okej, ta cegiełka jest lepsza od swojej poprzedniczki z tej serii. Tłumaczenie też jest lepsze, choć i tak zdarzają się pewne kwiatki, ale nie są aż tak żenujące jak poprzednio. Jednak muszę się przyczepić, ponieważ na prawie siedmiuset stronach pojawiają się zdania którym brakuje jednego słowa, pojawia się błędne imię bohatera, który powoduje że dany fragment nie ma sensu bądź bratanica staje się siostrzenicą🤷🏻‍♀️ Takie niedoróbki mnie wkurzają, choć może w oryginale wygląda to tak samo. Nie mam jak tego porównać🙈

🩷 Przechodząc do samej historii, czytało mi się ją bardzo szybko i przyjemnie - całość zajęła mi tylko trzy dni! Powiedzmy sobie szczerze, że w takiej objętości *680 stron!* można na spokojnie znaleźć dwa inne romanse. Bardziej zaangażowałam się w historię Nasha i Liny - obydwoje mają swoje tajemnice i problemy, które ukrywają przed światem, a otworzyli się właśnie przed sobą. Przymykam oko na sceny zbliżeń i udaję, że niektóre nie miały miejsca *szczególnie ta 'na śpiocha'? Chyba inaczej nie da się tego nazwać*.

🩷 Wątek kryminalno-mafijny już tak bardzo nie bolał mnie po oczach jak w 'To, co zostaje w nas na zawsze'. Odniosłam wrażenie, że teraz sceny z tym motywem zostały lepiej przemyślane i opisane. Obyło się bez ciarek żenady. Hurra!

🩷 Mały minusik ma epilog, który dzieje się jeszcze przed epilogiem z poprzedniej części, więc czytelnik ma ZERO zaskoczenia.

„To, co skrywamy przed światem” to druga część trylogii „Knockemout”. Poznajemy w niej urywek z życia Nasha Morgana i Liny Solavity, którzy dość nieoczekiwanie zostają sąsiadami. Lina jest przykładem kobiety silnej, zdecydowanej, potrafiącej postawić na swoim, takiej, dla której miłość nigdy nie była priorytetem. Z kolei Nash, powracający do zdrowia komendant policji, zmaga się z napadami lęku i gołym okiem widać, że potrzebuje wsparcia bliskich. W przypadku tej dwójki bohaterów, nie da się nie zauważyć, że nie potrafią okazywać uczuć, albo wręcz się przed nimi wzbraniają. A już samo rozmawianie o tym, co czują, wydaje się być zadaniem nie do przejścia. Jednak nie trudno zaobserwować wiszącą w powietrzu chemię, emocje i pożądanie… Czy Lina i Nash, bohaterowie z bagażem doświadczeń, będą potrafili otworzyć się na rodzące się uczucie?

Ta część podobała mi się znacznie bardziej niż „To, co zostaje w nas na zawsze”. Ciężko było się nudzić podczas czytania drugiego tomu „Knockemout”, cały czas coś się działo, a ja od samego początku dałam się porwać w wir wydarzeń. Bardzo podobał mi się sposób przedstawienia rozgrywającego się romansu pomiędzy głównymi bohaterami. Był to slow burn w najczystszej postaci i nie przeszkadzał mi fakt, iż zakończenie było przewidywalne i nieco przesłodzone. Pikantniejsze momenty były znośne, nie odpychały aż tak bardzo, jak to było w przypadku tych przedstawionych w poprzedniej części.

Dodatkowym atutem zarówno tej powieści jak i całej serii, jest miejsce rozgrywania akcji – urokliwe małe miasteczko, ze wspierającą się społecznością. Oprócz wątku romantycznego, znajdziemy tutaj również wątek kryminalny, będący kontynuacją tego, o czym była już mowa w pierwszym tomie. Tajemnice, traumy z przeszłości, zaskakujące zwroty akcji, wsparcie bliskich i wszechobecna miłość - to wszystko to, co zaserwowała nam Autorka w „To, co skrywamy przed światem”. Jeśli jesteście choć trochę zaciekawieni i lubicie czytać romanse, to polecam sięgnąć po tę książkę i gwarantuję, iż te prawie 700 stron przeczytacie szybciej, niżby mogło się wydawać!

Autor zgrabnie prowadzi czytelnika przez emocjonalne zakręty bohaterów, ukazuje ich wewnętrzne konflikty i wzajemną chęć do siebie. Elementy romansu mieszają się z napięciem i tajemnicą, tworząc pełną emocji opowieść o miłości, poświęceniu i ryzyku. "To, co skrywamy przed światem" jest to lektura dla czytelników, którzy kochają emocjonujące romanse osadzone w atmosferze niebezpieczeństwa. Przeplatające się losy Nasha i Liny tworzą niezwykłą opowieść, która trzyma czytelnika w napięciu do samego końca.

Jakiś czas temu czytałam "To, co zostaje w nas na zawsze" i książka ta skradła moje serce 💓. Niepowtarzalny małomiasteczkowy klimat, taki wiecie amerykański -niczym z najlepszych komedii romantycznych. Wszyscy się znają, pozdrawiają na ulicy, pomagają sobie i plotkują na swój temat 🤭. I para głównych bohaterów - on , mrukliwy bad boy i ona słodka i zagubiona. Oczywiste było, że muszę przeczytać drugi tom z Serii Knockemout. 😍

"To ,co skrywamy przed światem" ma wszystko o czym wyżej wspominałam. Nash, główny bohater, nie jest jednak bad boyem a komendantem miejscowej policji. Lina natomiast należy do kobiet niezależnych, silnych i pewnych siebie. Każde z nich skrywa tajemnice, chroni swe pokiereszowane serce i duszę przed światem i przed ludźmi. Gdy Nash i Lina spotykają się pierwszy raz, niesamowicie między nimi iskrzy. Przez dłuższy czas przyciągają się i odpychają nim zdecydują co będzie dalej z ich relacją. Oj jest to zdecydowanie romans w stylu slow burn! 🔥 Nie brakuje tutaj gorących scen- powiedziałabym, że nawet bardziej+18 niż w pierwszej części 😉.

"To, co skrywamy przed światem" nie jest tylko zwykłym romansem. Główni bohaterowie zmagają się z problemami natury psychicznej. Trauma to coś co głęboko zakorzenia się w umyśle i duszy. Nieleczona potrafi prowadzić do depresji i innych problemów jak ataki paniki. W książce tej mamy ciekawe studium postaci pod tym względem. Dwoje poranionych życiowo ludzi przyciąga się i próbuje ułożyć sobie życie na nowo. Czy im się uda? Czy uczucie wystarczy aby uciec przed mrokiem?

Jeśli dodamy do tego wszystkiego ten cudowny, małomiasteczkowy klimat i postacie, które już znamy z pierwszej części cyklu - mamy książkę idealną. Śmiech przez łzy towarzyszy nam niemal przez całą lekturę. Postacie drugoplanowe wprowadzają dużo dobrego humoru - w sam raz by przełamać standardową cukerkowość jaka zazwyczaj towarzyszy romansom. Autorka dorzuca do tego zaskakujące plot twisty w wątku kryminalnym, a dokładniej jego kontynuacji z pierwszej części. Tajemnicza praca Liny też bardzo intryguje.

Wszystko to sprawia, że od książki naprawdę ciężko się oderwać

Mimo , iż książka jest konkretnym grubaskiem (bo to prawie 700str) to czyta się ją naprawdę w zaskakująco szybkim tempie. Klimat tej serii bardzo przypadł mi do gustu i z niecierpliwością będę czekała na kolejny tom! Teraz pora na Sloane i Luciana- oj czuję że to będzie najbardziej gorąca para w Knockemout 😍🤭🔥🔥.

Gorąco polecam! Zwłaszcza dla romansiar 😉

Dziś niecodziennie, bo o książce na którą czekałam z utęsknieniem, miałam ją za pewnik. Byłem przekonana, że okaże się kolejnym ulubionym romansem wszechczasów. Ale wtedy wszedł on, cały na biało i ostudził mój zapał kubłem zimnej wody.

Współpraca reklamowa @[Adres usunięty]nictwo

Oj Nash, Nash. Przysięgam, że gdybym tylko mogła, weszłabym do książki i trzepnęła Cię w głowę. Jeśli dla wielu z Was Knox był mizoginem, to nie wiem jak określić tego „lepszego brata”.

Już dawno nie trafiłam na tak irytująco, frustrującego bohatera. Nie raz zdarzyło mi się nie polubić postaci, mimo to książka okazywała się być całkiem dobra. Ale nigdy nie był to romans. Tutaj, nie wyobrażam sobie, by nie obdarzyć sympatią głównych bohaterów i z przyjemnością czytać o ich skomplikowanej relacji.

Jestem raczej w mniejszości, bo dla wielu z Was, to Angelina okazywała się być tą nieznośną postacią. Dla mnie po prostu wykonywała swoją pracę. Przyjechała w konkretnym celu, miała do wykonanie zadanie i za nic w świecie nie rozumiem, dlaczego musiała się wszystkim wokół z tego spowiadać. Jej nietypowa przeszłość dobrze oddawała, niezrozumiałe dla większości, zachowania.

Idea małego miasteczka, hermetycznej społeczności, która w pierwszym tomie była urocza, tutaj sprawiała wrażenie przytłaczającej i duszącej. Ciągłe wtrącanie się, grzebanie w przeszłości nowoprzybyłej, stało się to okropnie denerwujące. Podobnie jak ta braterska przyjaźń. Dla mnie za dużo wchodzenia na głowę i nieszanowania cudzej prywatności.

To, co jednak bardzo przypadło mi do gustu, to kontynuacja wątku z tomu pierwszego. Doskonałe spoiwo, które ciągnęło ten cyrk (romans Nasha i Liny), aż do samego końca. Dobrze poprowadzony wątek kryminalny to dla mnie zawsze doskonały pomysł. Tutaj wszystko zagrało, a nawet mnie zaskoczyło. Jestem ciekawa jak powiązany zostanie, ostatni już, tom. Bo liczę na wiele nawiązań.

,,To, co skrywamy przed światem” jest drugą odsłoną serii "Knockemout". Autorka, w tej części rzuca światło na postać Nasha, komendanta lokalnej policji, który po poważnym postrzale zmaga się z trudnościami zarówno fizycznymi, jak i psychicznymi. Nash staje się wręcz wrakiem człowieka, usilnie próbującym walczyć o powrót do normalności. Uparcie nie chce dzielić się swoimi wewnętrznymi problemami z otoczeniem. Wszystko zmienia się w momencie, gdy poznaje nową sąsiadkę. Lina, choć tajemnicza, to równocześnie silna i niezależna postać, która stawia czoła swoim własnym wyzwaniom. Jej relacja z Nashem rozwija się stopniowo, sprawiając, że czytelnik z niecierpliwością oczekuje dalszych losów tej nietypowej pary. Opowieść wzbogacona jest o elementy tajemnicy, co dodaje narracji dynamiki i trzyma czytelnika w napięciu. Autorka umiejętnie manipuluje tempem akcji, uwalniając kluczowe informacje stopniowo, rozbudzając tym samym ciekawość czytelnika. Nieodpuszczające napięcie, podtrzymywane jest poprzez tajemnicę, którą skrywa Lina.

Historia przedstawiająca zmagania bohaterów z ich własnymi demonami emocjonalnymi jest subtelna, a jednocześnie sugestywna. Siła opowieści tkwi w zdolności autorki do przedstawienia delikatności i wrażliwości postaci, jednocześnie eksplorując ich głęboko skrywane uczucia.

Język użyty w " To, co skrywamy przed światem " doskonale podkreśla jej emocjonalny charakter. Cała historia, w delikatny sposób przedstawia rozwijający się romans, jak i skrywane tajemnice, tworząc kompleksową opowieść o miłości i odkrywaniu siebie.

Autorka unika szablonowych schematów i wprowadza do narracji subtelne niuanse psychologiczne. To sprawia, że postacie nabierają życia, stając się dla czytelnika bardziej autentycznymi i pociągającymi.

W tej historii, kreacja bohaterów jest jednym z najsilniejszych elementów. Autorka starannie wypracowuje psychologiczne portrety postaci, nadając im głębię i złożoność, co sprawia, że czytelnik może się łatwo z nimi utożsamiać.

(Możliwe spojlery do poprzedniej części)

Z radością wróciłam do Knockout, malowniczego miasteczka, a nowa książka z serii, "To, co skrywamy przed światem" autorstwa Lucy Score, nie zawiodła.

Lina to silna i niezależna bohaterka, a Nash, brat Knoxa, to uroczy komendant policji. Ich relacja rozwija się naturalnie po wydarzeniach poprzedniej części, gdzie Nash zmaga się z depresją po postrzale. Udawanie przed mieszkańcami jest dla niego uciążliwe, ale Lina staje się kluczową postacią pomagającą mu odnaleźć sens życia i pokonać zagubienie uczuć.

Fabuła rozwija się płynnie, a ciekawy wątek sensacyjny utrzymuje napięcie. Książka, mimo swej objętości, czyta się szybko, z doskonałym balansem między romantycznymi elementami a wątkiem sensacyjnym. Relacja między głównymi bohaterami buduje się w sposób przekonujący, tworząc prawdziwe i niewymuszone emocje.

Mimo, że to gorący romans z pikantnymi scenami, książka porusza również poważne tematy, takie jak depresja czy nadopiekuńczość. Lucy Score zręcznie połączyła różne elementy, tworząc nie tylko pasjonującą historię miłosną, ale i złożoną opowieść o życiu w małym miasteczku.

Przyznam szczerze, że nie zdążyłam przeczytać pierwszego tomu, jednak nie przeszkadzało mi to w czytaniu drugiego. Co prawda były wspomniane sytuacje z pierwszej części, przez co mam ogromną ochotę nadrobić pierwszy tom i tak też zrobię 😃.

Uwielbiam historie osadzone w jednym miasteczku, gdzie każdy bardzo dobrze się zna i podczas historii możemy śledzić losy tak naprawdę każdego. Oczywiście mamy postacie pierwszoplanowe i to one grają główną rolę, jednak idealnym smaczkiem i dopełnieniem są również te drugoplanowe.

Pierwszy raz miałam okazję czytać tak świetny dla mnie romans. Lina i Nash dokuczają sobie nawzajem i powoli brną w stronę miłości, a czytelnik z niecierpliwością czeka na kulminacyjny moment. Prócz miłości mamy również dołączoną akcję w postaci śledzenia groźnego Hugo, który nie dość że skradł samochód, który Lina musi odnaleźć, to na dodatek postrzelił wcześniej Nasha. Ale czy to napewno Hugo za tym wszystkim stoi?

I jak już wcześniej wspomniałam, postacie drugoplanowe odgrywają równie ważną rolę, będąc zarówno przyjaciółmi i rodziną oraz wprowadzając humor do historii. Wszystko dzieje się w miasteczku gdzie tak naprawdę nic nikomu nie umyka a wieści i plotki szybko się rozchodzą 😊.

Historia to nie tylko romans, akcja i dobra zabawa. Autorka ukazała również z jaką traumą zmaga sie Lina oraz Nash. Zaznaczę również, że Lina boryka się z chorobą serca, którą sama doświadczam co bardzo mnie dotknęło, bo wiem jak bywa to uciążliwe w codziennym życiu. Nash natomiast boryka się z cieniami rodzinnej przeszłości jak i sytuacją po postrzale gdzie zamknął się tak naprawdę na cały świat.

Książka jest bardzo przyjemna, i mimo że należy do grubasków to przez nią się po prostu płynie. Polecam ten romans każdemu, ponieważ wszystkiego jest po trochu. Romans, akcja, dobry humor, bohaterowie ich historie wywierające silne emocje na czytelniku. Cudo ! 🩷

🩷 Każdy rozdział nosi swój tytuł, który jest adekwatny do poruszanej sytuacji w nim zawartej. I to co lubię najbardziej, czyli rozdziały podzielone na Nasha i Line, dzięki czemu możemy śledzić losy obu postaci a także poznać ich perspektywę rozmyśleń na dany temat.

🩷 Autorka stworzyła świetnych bohaterów, których polubiłam od samego początku. I polubiłam tak naprawdę każdego z nich, czy to pierwszoplanowych czy tych drugich. Każdy z nich wnosił do historii swoje trzy grosze, przez co historia idealnie się wypełniła.

🩷 Końcowe sceny akcji trzymały mnie w napięciu, tak samo mocno jak oczekiwanie na kulminacyjny moment romansu. I jeśli chodzi o romans, to był on dla mnie czymś ogromnie przyjemnym. Nie dość, że był smaczny, to chciało się samemu wepchnąć bohaterów w ramiona, a gdy już się to dzieje, jest doprawdy gorąco 🔥.

Jak ja się stęskniłam za Knockemout! 🏡

Tym razem poznajemy historię drugiego z braci Morganów - Nasha. 🤤

Seksownego komendanta policji, który bardzo potrzebuje, żeby ktoś go przytulił. A mówiąc ktoś, mam na myśli jedną, konkretną osobę - Linę Solavitę, agentkę “nieruchomości”. 😈

Mamy tutaj starcie silnych charakterów, choć postać Nasha to taki ideał mężczyzny, który jest trochę słodki, a trochę niegrzeczny. 😂

Lina natomiast to typowa pani własnego losu. Samowystarczalna do tego stopnia, że nie potrafi nikogo dopuścić bliżej siebie.

Książka jest bardzo gruba, ale jeśli mam być szczera, to płynie się przez nią z przyjemnością i zupełnie nie nuży. I… muszę przyznać, że chyba nawet podobała mi się bardziej, niż pierwsza część.

Wiele razy się przy niej głupio uśmiechałam. Ciepła, poruszająca, momentami pikantna. W dodatku w dalszym ciągu przewija się wątek kryminalny w tle, przez co nie mamy wrażenia monotematyczności. 👮🏼‍♂️

Mi się bardzo podobała i z czystym sumieniem polecam całą serię. Nie ukrywam, że wyczekuję z niecierpliwością trzeciej części. Czuję, że ta będzie najmocniejsza! 🥵

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Odsłonięcie swoich wrażliwych punktów nie jest oznaką słabości. Raczej daje wszystkim do zrozumienia, że ufasz swojej sile. Wiesz, że zniesiesz każdy ból. To właśnie siła w najczystszej postaci."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

Uwielbiam małomiasteczkowe klimaty, a Lucy Score jest mistrzynią w ich pisaniu. Nic więc dziwnego, że dałam się skusić książce "To, co skrywamy przed światem". Tym razem dostajemy historię Nasha i Liny, a akcja dzieje się w miasteczku Knockemout.

Nash, przechodzi ciężki okres w swoim życiu. Po bliskim spotkaniu ze śmiercią, jego życie się zmieniło. On się zmienił. Widzi wszystko w czarnych barwach, jest apatyczny, cierpi na ataki paniki i nie widzi światełka w świcie jakim się znalazł. Dopiero spotkanie Liny, która wprowadza się do sąsiedniego mieszkania coś w nim odblokuje. To ona sprawi, że zacznie od nowa żyć i czuć. Tylko, że Lina też ma swoje problemy i plany, a nie ma w nich związku z małomiasteczkowym komendantem.

Lina, nie lubi być dotykana, nie widzi siebie w związku, ani w jednym miejscu. Lubi wyzwania i być niezależna. Korzysta z życia na całego. Podróżuje po świecie, pracuje i zarabia, aż trafia do Knockemout. To tutaj zaprowadziło ją kolejne zlecenie. To tutaj za sąsiada ma Nasha, do którego ciągnie ją na całego, chce uleczyć jego pokiereszowaną duszę. Tylko czy będzie gotowa na zmiany? Czy da szansę temu uczuciu? Czy się odważy zaryzykować?

Bardzo lubię małomiasteczkowe klimaty, a Knockemout idealnie do nich pasuje. Jego mieszkańcy to mieszanka wybuchowa. Każdy o każdym wie wszystko, a jak nie, to puści jakąś ciekawą plotkę w świat🤭. Często mało prawdopodobną, ale jaką zabawną😁, w końcu w mieście nie może być za nudno🤭.

Uwielbiam ich razem, Lina i Nash🥰. Od samego początku czuć między nimi chemię. Przyciąganie dwóch upartych i pokrzywdzonych osób. W swoim towarzystwie znajdują ukojenie, ale i zrozumienie. Ciągnie ich do siebie i to jak, tylko Lina jest wyjątkowo uparta. Nie chcę się wiązać, ale nie jest w stanie opierać się takiemu słodziakowi jak Nash. Apodyktyczny, ale i uroczy, a to niebezpieczna kombinacja. Między nimi iskrzy i łatwo dać się spalić. Ich relacja jest zabawna, słodka, urocza, ale i ognista. Ich przepychanki słowne są świetne, czasami zabawne, czasami sarkastyczne, czasami pełne podtekstów, uwielbiam takie🥰. Z nimi nie da się nudzić 😁.

Pojawiają się tutaj postaci z pierwszej części serii. Poznajmy dalsze losy Naomi i Knoxa oraz ich przyjaciół. Uwielbiam relacje między braćmi. Knox i Nash, oboje szorstcy, nie umieją rozmawiać między sobą o emocjach, ale zawsze mogą liczyć na siebie i na przyjaciół.

Książka do najcieńszych nie należy, liczy ponad 650 stron, ale czytanie jej to sama przyjemność. Uwielbiam pióro autorki, piszę bardzo lekko i przyjemnie. Bohaterowie nie są wyidealizowani, posiadają wady i problemy, są po prostu autentyczni, ale co najważniejsze czuć ich emocje. Nie zliczę ile razy śmiałam się czytając to, nawet kilka razy łezka zakręciła mi się w oku. Ta książka jest pełna emocji, po prostu cudowna. Już nie mogę doczekać się kolejnej części tej serii. Jeżeli jeszcze nie znacie, radzę szybko to zmienić. Każda romantyczna dusza odnajdzie się w tej historii. Ja uwielbiam i gorąco wam polecam🥰🥰🥰.

"Człowiek jest zdolny nauczyć się żyć w ciemności, ale co to za życie? "

Pierwszy tom tej serii mega mi się podobał, ale historia Nasha jest poprostu kapitalna i o ile to możliwe jeszcze lepsza niż ta Knoxa. Ta książka to też kwintesencja #slowburnromance i #smalltownromance , to jak @scorelucy buduje tutaj relacje jest niemal epickie, powoli i skrupulatnie dawkuje nam te relacje jednoczenie tworzy obłędną chemię między bohaterami Nashem a Liną iskrzy wręcz kosmicznie. I jak to się fenomenalnie czyta, mimo że to lekka cegiełka ponad 680 stron, absolutnie się tego nie odczuwa, przez te książkę dosłownie się płynie, pochłania nas kompletnie i czujemy że to za mało bo chce się więcej. Duża w tym zasługa fabuły, bo Lucy oprócz romansu funduje nam naprawdę interesującą intrygę z dobrym płot twistem. Na kolejny plus to do że postaci drugoplanowe są równie wyraziste, zwłaszcza Lucian, OMG jak jego książka mnie ciekawi, ale to zasługa tego jak w tej części autorka silnie i mocno akcentuje inne postaci, szykuje sobie rewelacyjne podwaliny pod kolejną książkę, tak naprawdę budując ją w obecnej, a dzięki temu bezbłędnie utrzymuje nasze zainteresowanie, na plus to też że nie zapomina o głównej parze z poprzedniej książki tylko poświęca czas by pokazać nam co u nich słychać. Co do głównej pary, ich wzajema interakcja jest naprawdę dobrze poprowadzona, zresztą jak oni sami, wyraziści, pełni wątpliwości, bólu, strachu ale też nadziei i chęci walki o coś więcej dla siebie coś lepszego, i to jest super. Książka napisana jest w dwóch perspektywach i narracji pierwszoosobowej dzięki temu jesteśmy na bieżąco ze wszystkimi wydarzeniami i ich odczuciami. Czy polecam? Zdecydowanie tylko uszykujcie sobie znaczników mi poszło 237, tak tak policzyłam.

/Współpraca reklamowa/

Ileż emocji wzbudziła we mnie ta książka! Okładka sugeruje uroczy i słodki romans, ale nie dajcie się zwieść – ta historia niesie ze sobą ogromny ładunek emocjonalny i może nawet doprowadzić do łez.

Nash Morgan jest komendantem miejscowej policji. Po wypadku, który miał miejsce kilka miesięcy temu, nie przypomina już dawnego siebie. I chociaż próbuje wmówić bliskim, że przepracował już to, co się wydarzyło, prawda wygląda zupełnie inaczej. Życie na wielu płaszczyznach straciło dla niego sens. Do momentu, kiedy po sąsiedzku wprowadza się Lina, była dziewczyna brata Nasha. Knockemout jest jednak tymczasowym przystankiem na drodze jej kariery – dziewczyna zatrzymuje się tutaj jedynie na czas zlecenia.

Zarówno Nash, jak i Lina, są naznaczeni wydarzeniami przeszłości i niosą ze sobą ogromny bagaż doświadczeń. Ukrywają przed bliskimi swoje mroczne sekrety, lęki i problemy, z którymi muszą się zmagać. Życie bywa jednak przewrotne i okazuje się, że to właśnie ich wzajemna obecność działa na nich kojąco. Życie odzyskuje kolory. Mury pękają. Serca znowu zaczynają mocniej bić.

Autorka łączy ze sobą ludzi, którzy z pozoru do siebie nie pasują. Nash Morgan jest związany z rodzinnym miasteczkiem, a jeszcze do niedawna niczego nie pragnął bardziej, niż założyć własną rodzinę. Lina natomiast jest fanką niezobowiązujących relacji i nie wyobraża sobie, aby mogła zostać w jednym miejscu na dłużej.

Miłość jak to miłość, ma jednak inny plan.

"Odsłonięcie swoich wrażliwych punktów nie jest oznaką słabości. Raczej daje wszystkim do zrozumienia, że ufasz swojej sile. Wiesz, że zniesiesz każdy ból. To właśnie siła w najczystszej postaci."

Po lekturze "To, co zostaje w nas na zawsze" wiedziałam, że w moim przypadku na pierwszym tomie się nie skończy. Ten małomiasteczkowym klimat, ciekawi i barwni bohaterowie, do tego duża dawka humoru i głęboki przekaz. Nie da się przejść obojętnie obok tej historii. Drugi tom trylogii okazał się jeszcze lepszy. I już wiem, dlaczego tak kocham książki autorki 😊.

"To, co skrywamy przed światem" opowiada historię Nasha i Liny. Przystojny i twardy glina oraz piękna, nieznosząca dotyku drugiego człowieka agentka od zaginionego mienia. Nie brakuje tutaj również bohaterów drugoplanowych, których znamy z pierwszego tomu i są oni przyjemnym dodatkiem, który pokazuje, że rodzina i przyjaciele są najważniejsi i zawsze możemy na nich polegać

Relacja bohaterów jest burzliwa, emocjonalna i dotyka ważnego aspektu - związku opartego na prawdzie i zaufaniu. Nash i Lina muszą się tego nauczyć. Muszą zrozumieć, że miłość do drugiej osoby to oddanie mu siebie całego, wraz z mroczną przeszłością oraz błędami i nadzieja, że druga osoba nas zaakceptuje.

Ta książka to taka mieszanka małomiasteczkowego klimaty, braterstwa i stania murem za najbliższymi oraz walce z traumami i swoimi lękami. To przede wszystkim opowieść o zaufaniu, akceptowaniu siebie i szczerości, która w związku jest najważniejsza. Uwielbiam, jak książka łączy w sobie dobrą zabawę, pikanterię oraz głęboki przekaz i zmusza do refleksji. Ten tom (a w zasadzie cała seria) łączy to wszystko i sprawia, że ciężko się oderwać. Autorka ma niesamowity sposób przyciągania czytelników swoim poczuciem humoru i lekkością tekstu, jednocześnie nadając historii głębi.

Jestem pewna, że każdy znajdzie tutaj coś dla siebie i nie pozostaje mi nic innego jak wyczekiwać historii Luciana i Sloane, która z pewnością będzie pikantna, ostra i burzliwa jak diabli 😈.

[Reklama] Media Rodzina

Pierwszy tom serii ogromnie mi się podobał. Polubiłam Knoxa i Naomi. Cudowna para i świetne perypetie.

Tom drugi nie zostawał w tyle. Okazał się być równie pasjonujący.

Od pierwszej strony kolejny raz zostałam wessana w wir wydarzeń. W rzeczywistość pełna czyhającego niebezpieczeństwa. Ale nie tylko, bowiem nie zabrakło slow burn i hate love, enemies to lovers, które moim zdaniem idealnie zagęszczało fabułę czyniąc ją jeszcze bardziej nieprzewidywalną i zaskakującą.

Angelina Solavita (Lina) to kobieta nietuzinkowa. Żywiołowa, pewna siebie, lubiąca igranie z ogniem. Jako łowczyni nagród musi mieć twardy charakter i równie niezłomną osobowość. Polubiłam ją i z całych sił trzymałam kciuki za to, by uporała się z prywatnymi demonami, które trzymały ją w szponach.

Nash Morgan to człowiek na idealnym stanowisku. Jako komendant miejscowej policji sprawdza się idealnie w tej roli. Jakby się urodził do bycia policjantem.

Dynamika wydarzeń trzymała w niepewności. Akcja przyjemnie gęstniała dostarczając poprzedniej adrenaliny i potęgowała uczucie nerwowości. Elementy zaskoczenia wbijały w fotel. Zwroty akcji zapewniały rozrywkę na najwyższym poziomie. A dołożone gorące i odważne sceny uniesień zdecydowanie rozgrzewały i należały do odważnych i grzesznych.

Och, cudowna historia. Słodko-gorzka . Poruszająca bardzo ważne kwestie związane z życiem, przyjaźnią i miłością. Dająca nadzieję i otuchę. Romantyczna.

Zachęcam do czytania z zachowaniem chronologii. Choć każdy tom jest o innej parze bohaterów, to i tak wszyscy się ciągle przeplatają stanowiąc spójną całość.

Już nie mogę się doczekać trzeciego tomu. Chciałabym na już poznać historię Luciana i Sloane. Muszę się uzbroić w cierpliwość. Autorka zdecydowanie wie, jak czarować słowem i dostarczać pełnej palety emocji.

Polecam

„To, co skrywamy przed światem” to wciągająca, chwytająca za serce, głęboka opowieść o przewrotności losu, prześladujących demonach i o niespodziewanym, nieobliczalnym uczuciu, jakie jest w stanie złamać wszelkie ramy, stając się lekiem na prawdopodobnie najciężej gojące się rany duszy.

Lucy Score jak zwykle nie zawodzi i funduje swoim czytelnikom porywający emocjonalny rollercoaster, który nie daje ani chwili wytchnienia. Błyskotliwe pióro pisarki, mistrzowskie kreacje bohaterów, wyjątkowy małomiasteczkowy klimat, dopełniony solidną porcją napięcia, a w tle niepohamowane uczucie, wystawione na zbyt wiele prób, będące zarazem przekleństwem, jak i błogosławieństwem. Tak, to zdecydowanie historia, jaką mimo sporej objętości, ciężko się delektować, ciekawość losów bohaterów bowiem błyskawicznie przyjmuje kontrolę nad czytającym, w efekcie czego kartki przelatują przez palce w iście zawrotnym tempie,

Autorka włada wyjątkowo przyjemnym i ekspresyjnym piórem, dlatego wszelkie nakreślone emocje stają się wręcz namacalne, czytelnik odbiera je wszystkimi zmysłami. Historia silnie angażuje, a dzieje się to za sprawą niełatwej, dotykającej duszy tematyki, a także fenomenalnie nakreślonych postaci. Bezsprzecznie, w tej części bohaterowie także są wyraziści, wielowymiarowi, wywołujący całą paletę uczuć. Kibicujemy Nashowi i Linie całym sercem, traktujemy niczym prawdziwych przyjaciół, śledzimy ich decyzje z wypiekami na twarzy i zapartym tchem.

Subtelna, lecz przecież naszpikowana niełatwą, gorzką tematyką, dojrzała, ale nasycona humorem, dzięki któremu opisane zdarzenia stały się bardziej przystępne, urzekająca swą autentycznością, a jednak dopełniona nutką magii, charakterystycznej dla romantycznej baśni. „To, co skrywamy przed światem” to wzruszająca, otulająca niczym ciepły koc kontynuacja, którą pochłania się z zapartym tchem. Zapewniam, że ta piękna, słodko-gorzka małomiasteczkowa historia, w której bohaterowie muszą zmierzyć się z licznymi przeciwnościami losu, jak i z własnymi słabościami, błyskawicznie skradnie Wasze serca i pozostawi po sobie ślad już na zawsze! Polecam gorąco!

Drugi tom serii #knockemout

Tym razem na tapecie drugi z braci Morgan, Cudnejek Doskonały Nash.

Ta część miała w sobie więcej romansu, chociaż pikantnego.

Napięcie było wyczuwalne a nasz komendant policji okazał wszystkie swoje słabości a także zalety.

Chętnie bym zobaczyła ekranizację serii.

Jeśli nie czytaliście pierwszego tomu, to gorąco zachęcam - da się także czytać osobno bo najważniejsze wydarzenia zostały przytoczone i w obecnym tomie.

Jednakże czytając obydwa będziecie mieli szerszy kontekst.

Tym razem autorka się skupiła na traumach i ich wpływie na nasze życie i nasze wybory.

Na rodzącym się uczuciu, strachu i marzeniach a także dotknięty został temat depresji.

Nie zabrakło tu troszkę przestępczości - w końcu główny bohater to szef policji Knockemout.

Warto przeczytać, jeśli lubicie spicy sceny, adrenalinę, emocje i cenicie rodzinne więzi.

Już widzę, że będzie tom trzeci i mam ogromną, naprawdę ogromną chęć poznać losy Luciana i seksownej bibliotekarki Sloane, bo chyba przez obydwa tomy serii ta dwójka miała sekrety i tajemnice, które za wszelką cenę zamierzam poznać.

Szkoda tylko, że w epilogu jest mały spojler - w końcu wszyscy w Knockemout muszą mieć swój happy end.

Przyznam, że już lubię jej książki i miło się czytało jednakże w moim serduszku pierwszy tom zajmuje wyższe miejsce.

Kolejna przeczytana przeze mnie książka Lucy Score i kolejna miłość. Historie tej autorki dają mi dokładnie to, czego potrzebuję. Emocje, humor i akcję.

"To, co skrywamy przed światem" jest drugim tomem cyklu Knockemout i tym razem poznajemy historię Nasha Morgana, czyli brata Knoxa z poprzedniego tomu i Liny, jego nowej sąsiadki. Nash jest komendantem miejscowej policji i po traumatycznych wydarzeniach z tomu pierwszego, czuje się wrakiem człowieka. Zmusza się, żeby każdego dnia wstawać do pracy, jednak wszystko się zmienia, gdy w jego życie na wysokich szpilkach wkracza pewna siebie Angelina.

Jest to historia, dla wszystkich osób, które uwielbiają:

- motyw małego miasteczka i gdy to on zakochuje się pierwszy,

- bohaterów po przejściach,

- genialny humor sytuacyjny,

- pełną emocji relację romantyczną,

- akcję trzymającą w napięciu do ostatniej strony.

Nie wiem jak Lucy Score to robi, ale zawsze tracę głowę dla męskich postaci, które tworzy i Nash nie jest wyjątkiem. Oddałam mu swoje serce. Jest chodzącym ideałem i wspierałam go na każdym kroku. Gdy działo się coś, co go raniło, miałam ochotę wejść do książki i mu pomóc, a z tego powodu relacja romantyczna wywoływała we mnie wiele skrajnych emocji. Czy miałam ochotę potrząsnąć czasami Liną? Tak! Z milion razy! To co połączyło Nasha i Linę nie było łatwe i musieli zmierzyć się z wieloma przeszkodami, a ja przeżywałam wszystko razem z nimi i ledwo mogłam usiedzieć na miejscu.

Całość napisana jest lekkim, przyjemnym językiem, jednak mam problem z tłumaczeniem, bo niektóre zwroty czy określenia zupełnie nie pasowały mi do historii i były dla mnie infantylne i niezrozumiałe. Jednak to jedyny minus jaki w tej książce dostrzegam.

Jeżeli lubicie historie o gorącym uczuciu, pełne humoru i akcji, ale jednocześnie z bardzo rozbudowanym wątkiem obyczajowym, to seria Knockemout z całą pewnością przypadnie Wam do gustu. Polecam ją jednak tylko dorosłym odbiorcom, bo sceny +18 są dość odważne i jest ich sporo.

"To, co skrywamy przed światem" gwarantuje zarwaną noc, a uśmiech od ucha do ucha będzie Wam schodził z twarzy tylko w tych momentach, gdy będziecie przecierać oczy chusteczkami ze wzruszenia. Jestem zakochana i... O rany! Chcę ją przeczytać jeszcze raz i od nowa zakochać się w Nashu, Lucianie, Knoxie i całej reszcie mieszkańców Knockemout. Czytajcie, bo warto!

„To, co skrywamy przed światem” to niezły grubasek, ale nie zniechęcajcie się do niego! Już od pierwszych zdań zostajemy wciągnięci w świat Komendanta Knockemout, Nasha Morgana. Mężczyzna niby wraca do zdrowia po postrzale, jednak nie jest w stanie sobie przypomnieć momentu wypadku. Pozornie jest tą samą osobą, jednak w rzeczywistości jest inaczej: jest zagubiony, nic w jego życiu nie wyglada tak, jak powinno. Na jego drodze (i to trochę dosłownie, bo po sąsiedzku) staje stara znajoma brata, agentka ubezpieczeń, Angelina. Na myśl jednak nasuwa się pytanie, czy kobieta pojawiła się w małym miasteczku przypadkowo?

Druga cześć z serii podobnie jak jej poprzedniczka nie zawodzi. Autorka ponownie wciąga nas w małomiasteczkową społeczność, gdzie plotki rozprzestrzeniają się z prędkością światła a przed mieszkańcami nic się nie ukryje, tym bardziej jeśli jest to tyłek komendanta Morgana. Muszę przyznać, ze romanse z motywem smalltown wychodzą autorce mistrzowsko.

Choć burkliwy Knox rozkochał mnie w sobie, to serce zdecydowanie oddaję zranionemu Nashowi. Mam słabość do takich bohaterów jak on! Z pozoru twardy, nieugięty, jednak wewnątrz ukrywa swój ból, bezsilność. Do tego ratuje pieska i zastrzymuje go dla siebie! No rozpływam się.

Lina to kolejna perełka tej części. Jej postać z początku owiana jest tajemnicą, a ona sama zdaje się być twardo stąpającą po ziemi kobietą lubiącą adrenalinę i szybkie samochody, jednak ile w tym prawdy?

Tytuł „To, co skrywamy przed światem” idealnie podsumowuje tą książkę. To świetny romans między dwojgiem lekko zagubionych ludzi, ukrywających swoje prawdziwe oblicze przed innymi, ale powoli otwierającymi się na siebie.

Czekam na cześć o kolejnych bohaterach. Z niecierpliwością.

Jeśli powiem, że chciałabym mieszkać w Knockmeout to tak, jakbym nic nie powiedziała.

Przed wami drugi tom serii „Knockmeout”, która dosłownie zwala z nóg.

Małomiasteczkowy klimat wciąż się utrzymuje. Jest to trochę taki miód na moje serce, bo uwielbiam te małe, zaangażowane społeczności gdzie każdy każdego zna. To jak ci ludzie się zachowują zawsze mnie rozczula, coś niesamowitego.

Pierwszy tom opowiadał o historii Knoxa, a ten jest poświęcony drugiemu z braci – Nashowi. Szczerze mówiąc nie potrafię zdecydować, którego lubię bardziej – są jednocześnie tak różni i tak podobni.

Bardzo ciekawym połączeniem są dla mnie sprawy kryminalne i tropienie wielkich przestępców razem ze słodkim miasteczkiem. Jak to tutaj gra!

Ten tom był zdecydowanie mniej spicy niż poprzedni. Skupiał się bardziej na budowaniu uczuć, zaufania. Znów też mamy poruszone bardzo trudne tematy takie jak ataki paniki, utrata pamięci po traumie, bliska śmierć i trudne relacje z nadopiekuńczymi rodzicami. Szalenie się cieszę, że oprócz rozrywki i dreszczyku emocji dostajemy w tych książkach tak wiele ważnych perspektyw na ludzie problemy i trudne sytuacje.

Podobają mi się też drobne „przeskoki” w czasie zwiastujące to co będzie się działo. Nie są to spoilery, ale daje nam to taką iskierkę szczęścia gdy się o czymś dowiadujemy. Np. Epilog 1 tomu dzieje się już po skończeniu akcji drugiego, a może nawet i trzeciego (tego dowiem się już niedługo po przeczytaniu go). Mamy tu więc poniekąd cofanie się w czasie i rozgrywanie się akcji przed pewnymi zapowiedzianymi wydarzeniami. Myślę, że autorka a przewidziała, że ktoś wolałby nie wiedzieć co się stanie później, więc wystarczy nie czytać epilogów. Reszta jest całkowicie „bezpieczna” dla osób obawiających się o spoilery.

Nie mogę się już doczekać trzeciego tomu zapowiedzianego na za miesiąc. Przebieram nogami na samą myśl o tym, że poznam w końcu historię trzeciego z przyjaciół. I choć nie jest ona dla mnie (na razie) tak intrygująca jak dwie poprzednie o braciach Morgan, jestem pewna, że opowieść Luciana też pokocham bez reszty. Autorka na pewno o to zadba.

Już tęsknię za tymi bohaterami i miasteczkiem Knockmeout.

8/10

Sięgając po tę książkę, dostałam sporą dawkę humoru oraz ciekawą zagadkę kryminalną, co nie pozwoliło mi się od niej oderwać ani na moment. Choć akcja powieści nie pędzi do przodu jak szalona, a czasami wydaje się stać w miejscu, nic nie szkodzi. Wtedy do akcji wkraczają cudownie wykreowani bohaterowie i ratują sytuację.