Matylda

"Matylda" to książka świetnie napisana, pokręcona, ale trzymająca w napięciu. Fabuła jest zagmatwana, ale bardzo ciekawa. Autorka prowadzi narrację dwutorowo, co bardzo mi się podobało. Można lepiej zrozumieć intencje i postępowanie bohaterów.

To było moje pierwsze spotkanie z autorką, ale nie ostatnie.

Polecam.

Matylda i Kostek to dwoje młodych ludzi wchodzących w dorosłość.

Dziewczynie dzięki pomocy ze strony rodziców wiedzie się zdecydowanie lepiej. Studiuje i rozpoczyna praktykę w korporacji. Chłopak by opłacić studia musi podejmować różne prace. To właśnie będąc kurierem poznaje Matyldę. Z czasem okazuje się, że bardzo dobrze się dogadują i rozumieją. Zaczyna nawet coś iskrzyć. Każde z nich przeżywa różne zawirowania życiowe, również te miłosne. Kostek popada w kłopoty, które zaczynają odbijać się na dziewczynie. Czy ich związek ma szansę się rozwinąć?

.

Opowieść o trudnościach dorosłego życia, o złych wyborach i ponoszeniu konsekwencji.

Książka jak dla mnie bardzo specyficzna jednocześnie bardzo intrygująca. Mimo, że głównymi bohaterami jest Matylda i Kostek to właśnie postaci drugoplanowe mają główny wpływ na fabułę. Ich zazdrość, zawiść i chciwość doprowadzają do tragicznych w skutkach wydarzeń.

Witam "Matyldę" z podniesioną wysoko głową, patrząc dumnie przed siebie :) Dlaczego?

W tej powieści najważniejszym tematem jest pewność siebie. Matylda i Kostek to bohaterowie, którym się współczuje, możemy się nad nimi użalać, możemy krzyczeć im głośno "Nie rób tego!!!", książka wzbudza masę emocji, więcej tych negatywnych, więcej jest tam bólu i cierpienia.

Kostek to chłopak goniący za pieniędzmi, bo nigdy ich nie miał. Uważa, że dadzą mu szczęście, rozwiążą wszystkie jego problemy, studia są dla niego największym priorytetem, osiągnięciem wymarzonego celu. Po drodze spotyka dziewczynę i podejmuje kilka mało odpowiedzialnych decyzji.... Ich skutki są tragiczne, kawałek jego historii jest wyciskaczem łez, pokazuje smutną i brutalną prawdę na temat "błędów młodości". Niestety, ale uważając się za gorszego człowieka, często uważamy, że szczęście nam się nie należy.

Matylda to dziewczynka wyciągnięta spod rodzicielskiego klosza, wpada w wielkie korpo życie, sława, kariera, świat stoi przed nią otworem. Czy tak jest? A może w jej otoczeniu jest jakiś Pseudo Przyjaciel? Ktoś kto zazdrości, podstawia nogę i ciągnie w dół. Toksyczna relacja wpływa negatywnie na każdego, nawet na ludzi mających ogromne wsparcie od bliskich. Często ludzie zakładają maski, nie dają nam się poznać, nie pokazują swojego prawdziwego oblicza.

Zakończenie wgniata w fotel, wytrzeszczasz oczy i odbiera mowę.

Zdecydowanie warto przeczytać tę książkę i odkryć w powieści drugie dno :)

Pamiętaj pewność siebie jest umiejętnością, której każdy z nas może się nauczyć. Dumnie unoś twarz do góry i krocz przez życie śmiało, nie oglądając się na innych :)

W dzisiejszych czasach nietrudno być autorem. W dobie self publishing i wydawnictw vanity, wydanie książki nie jest już jakąś wielką sztuką. Pytanie tylko, czy każdy musi albo powinien być autorem? Panuje bowiem przekonanie, że taka forma wydawania książek jest gorsza, daje możliwość zaistnienia osobom, które raczej nie powinny w ogóle brać się za pisanie książek, mówiąc dosadniej wszelkiego rodzaju grafomanom i ludziom nieposiadającym talentu. Same książki również mocno odbiegają od standardów, chociażby poprzez znajdujące się w nich błędy. Stereotypy, czy jednak coś w tym jest?

Aby odczarować trochę złą passę takiej formy wydawania książek, proponuję Wam powieść debiutantki (chociaż może nie do końca debiutantki, bowiem to już jej druga książka) Karoliny Wójciak, którą autorka wydała właśnie sama. I jedno mogę Wam powiedzieć: w tym wypadku, talentu autorce nie można odmówić.

„Po dostaniu się na praktyki do korporacji Matylda jest przekonana, że jej życie wreszcie nabierze barw, zaś Kostkowi, który chwilowo przerwał studia i rzucił się w wir pracy, by zarobić na utrzymanie, wydaje się, że jest zaledwie o krok od zrealizowania swych planów. Tak niewiele potrzeba im do szczęścia…

Powieść o młodych ludziach, którzy mieszkając w wielkim mieście, zmuszani są do podejmowania trudnych decyzji. Każde z nich stara się przetrwać, stać się lepszą wersją samego siebie i osiągnąć coś w życiu. Tymczasem los rzuca im kłody pod nogi, zmieniając ich życie w lawinę beznadziejności. Postawieni przed wyborem, czy przyjąć los z pokorą, czy też zmieniać go na siłę, szukają dróg wyjścia, które niestety czasem kończą się ślepym zaułkiem.

Czy gdy traci się grunt pod nogami, wszystkie chwyty są dozwolone? Jak daleko można się posunąć w ucieczce przed bezlitosnym losem?”

Jak już zapewne wiecie, bardzo często podkreślamy, że stawiamy na debiutantów i już nie raz udało nam się odkryć naprawdę zdolnych autorów. Karolina Wojciak niewątpliwie należy do tej kategorii. Tak naprawdę niewiele o niej wiadomo, tylko tyle, że mieszka w Kanadzie i zadebiutowała książką „Tożsamość nieznana”. Z prywatnych wiadomości, jakie wymieniłyśmy między sobą, wiem jeszcze, że to bardzo mila i sympatyczna dziewczyna :)

Jej druga powieść Matylda to historia Matyldy i Kostka, dwojga młodych ludzi, stojących u progu dorosłego życia, które okazuje się, że nie będzie tak kolorowe, jakby tego chcieli. Kiedy ich drogi przecinają się, mogłoby się wydawać, że fabuła zmierza w kierunku typowego romansu, niestety, albo stety autorka nie postawiła na cukierkową historię miłosną, a raczej stworzyła dla swoich bohaterów świat, w którym musieli zmierzyć się z wieloma przeciwnościami losu. Świat odarty z uczuć, trochę klaustrofobiczny, w którym brak miejsca na nadzieję, cyniczny i rządzący się własnymi regułami.

Wystawiani na próby, narażani na pokusy bohaterowie, dokonują trudnych wyborów niejednokrotnie tych na granicy moralności.

Na kartach książki przewija się wiele postaci drugoplanowych, które jak się okazuje w miarę upływu stron, są niezwykle istotne dla całej fabuły. Karolina Wójciak stworzyła plejadę wielobarwnych charakterów, zarówno tych pozytywnych, jak i negatywnych. Powieść naładowana jest wszelkiego rodzaju emocjami od początku, aż po wbijające w fotel zakończenie, którego absolutnie się nie spodziewałam, a które jest potwierdzeniem na to, że fabuła jest zdecydowanie nieprzewidywalna.

Karolina Wójciak posiada niebywale lekkie pióro i dar do przykuwania uwagi czytelnika. Nie znajdziecie tu niepotrzebnych i nudnych opisów, zbędnych upiększeń czy przekoloryzowania. Jej styl jest bardzo konkretny i niezwykle sugestywny. I choć znalazłam kilka niedociągnięć, to jednak nie mają one absolutnie wpływu na odbiór książki. Mam wielką nadzieję, że Karolina nie poprzestanie na tych dwóch książkach, a co za tym idzie, jej warsztat pisarski będzie z pewnością ewoluował.

Ogólnie rzecz biorąc, książka mi się bardzo podobała i szczerze ją Wam polecam, ale tak naprawdę trudno jest oceniać autora po przeczytaniu jednej książki. Dobra wiadomość jest taka, że jestem już w posiadaniu pierwszej powieści Karoliny Wójciak i niebawem możecie spodziewać się kolejnej recenzji. Tymczasem „Matylda” zbiera bardzo dobre opinie i to właśnie do jej przeczytania bardzo Was zachęcam i jestem przekonana, że się nie zawiedziecie.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję autorce.

Benia

Zdawałoby się, że to lekka książka obyczajowa opowiadająca o losach dwóch osób - mężczyzny i kobiety, których drogi w pewnym momencie się krzyżują. Mamy tu miłość, odrzucenie, wątpliwości, kłopoty... Mamy studentkę na praktykach oraz studenta pracującego ciężko na dalszą naukę... Wszystko co możemy znaleźć w powieści obyczajowo-romantycznej. Ale nic bardziej mylnego... Pod płaszczykiem zwyczajności kryje się szaleństwo i czyste wariactwo. To jest właśnie Karolina Wójciak, mistrzyni powieści obyczajowych z nutką kryminału oraz thrillerów psychologicznych. Jako miłośniczka kryminałów planowałam odpocząć przy "Matyldzie", aby dalej zaczytywać się w krwistych morderstwach, ale nie nazwałabym tego spokojną lekturą. Książka pochłonęła mnie bez reszty, wycisnęła mnie emocjonalnie. Karolina umiejętnie lawiruje wątkami powodując u czytelnika w emocjach coś na kształt wiosennej pogody. Zakończenie zwieńcza historię, dopełnia każdy wątek. Choć przyznam szczerze - nie spodziewałam się takiego obrotu spraw.

PS Jeżeli chodzi o wydarzenia, które spotykają Matyldę to podejrzewam, że autorka chyba inspirowała się "50 twarzami Greya" i może po części "365 dniami" (wątek z Nacho), ale absolutnie niech was to nie zniechęci, oj nie :D

IG: book_szpanerka