Tamta kobieta

Nikt z nas nie jest już bezpieczny.

Moi drodzy, czy należycie do tej grupy osób, którzy uważają, że w momencie, kiedy życie bardzo mocno nas doświadczy zmiana otoczenia i znalezienie swojego nowego miejsca na ziemi jest dobrym sposobem na to, aby zacząć wszystko od nowa?

Wiele osób tak właśnie myśli. Dla nich nowe miejsce stanowi swego rodzaju azyl, w którym mogą zapomnieć o przeszłości i dać sobie szansę na nowy początek. Kwestię tego, czy jest to słuszne podejście, pozostawiam każdemu z Was do indywidualnych przemyśleń. Ja sama uważam, że ucieczka od problemów nic nie da, co więcej niestety nowe nie zawsze znaczy lepsze.

Nawet jeśli w tej chwili się ze mną nie zgadzacie, to jestem przekonana, że przyznacie mi rację po lekturze książki Mary Kubicy „Tamta kobieta”, z której recenzją dziś do Was przychodzę.

Na kartach powieści poznajemy czteroosobową rodzinę Foustow. Małżeństwo Sadie i Willa przeżywa kryzys po zdradzie, której dopuścił się mężczyzna. Choć Will bardzo się stara, żonie nie jest łatwo na nowo odbudować zerwaną z nim więzi. Mało tego, cierpi także jej matczyne serce, ponieważ starszy syn jest prześladowany w szkole.

Niespodziewanie dla wszystkich Will otrzymuje w spadku po zmarłej siostrze dom w małym miasteczku Maine. Miejsce to jest niczym inny świat w porównaniu do Chicago, skąd przyjechali. Teraz będą mieszkańcami niewielkiej wyspy, z której wydostać się można tylko promem. Sadie nie jest zachwycona tą zmianą w życiu rodziny, ale jej mąż dostrzega w tej przeprowadzce możliwość zostawienia przeszłości za sobą i ułożenia sobie życia na nowo. Jednak to nie koniec niespodzianek, jakie przygotował dla nich los, bowiem wraz z przyjęciem spadku Will podejmuje się opieki nad nastoletnią córką siostry - Imogen. Nowy członek rodziny to bardzo mroczna i tajemnicza dziewczyna, która nie pała sympatią do swoich jedynych krewnych. Śmiało, można powiedzieć, że jej usposobienie oraz aura, jaką emanuje, napawa, może wywoływać uczucie dyskomfortu. Wręcz niepokoju u osób przebywających w jej pobliżu. Z biegiem lektury dowiadujemy się, że zachowanie nastolatki można usprawiedliwić, biorąc pod uwagę fakt, że jej mama popełniła samobójstwo właśnie w tym domu. Ale, czy na pewno tylko te - bez wątpienia traumatyczne przeżycia - są przyczyną zachowania siostrzenicy Willa? O tym musicie przekonać się już sami, sięgając po książkę.

Nasi bohaterowie próbują przyzwyczaić się do nowych okoliczności, w jakich przyszło im żyć. Jednak spokój, którego wszyscy teraz tak bardzo potrzebują, nie trwa zbyt długo. Kończy się zaledwie po siedmiu tygodniach ich pobytu na wyspie. Wtedy właśnie dochodzi do morderstwa ich sąsiadki. Dla zamkniętej społeczności jest to ogromny wstrząs, gdyż tutaj wszyscy dobrze się znają i takie zdarzenia nigdy wcześniej nie miały miejsca, Nikomu nigdy nawet przez myśl by nie przeszło, że bezpieczeństwo kogokolwiek tutaj może być zagrożone. Siłą rzeczy oczy wszystkich zostają zwrócone ku tym, którzy są nowi. Strach unosi się w powietrzu. Teraz już nikt nie może czuć się bezpieczny. Przerażona Sadie chce za wszelką cenę odkryć prawdę niewyjaśnionych okoliczności śmierci. Tajemnicę, którą skrywa mrok tamtejszej morderczej nocy. Mając świadomość, że wyspa jest odcięta od lądu, obawia się, że morderca nadal może przebywać w miasteczku i zagrażać każdemu jego mieszkańcowi. Także jej najbliższym. Nie wie jednak jeszcze, że w obliczu prawdy, z którą przyjdzie jej się skonfrontować, to wcale nie okoliczności śmierci sąsiadki będą tym, co przerazi ją najbardziej. To, czego się dowie, sprawi, że jej świat legnie w gruzach po raz kolejny. Ona sama również nie jest już bezpieczna, ponieważ ktoś zdaje sobie sprawę, że wie zbyt wiele.

Teraz moglibyście powiedzieć, ale gdzie w całości tej intrygującej fabuły jest miejsce dla tytułowej „tamtej kobiety” i jaką rolę odgrywa ona w życiu naszych bohaterów. Otóż jak możemy dowiedzieć się z opisu książki, jest pewna kobieta, która prześladuje Sadie, ale dlaczego to robi i kim jest, musicie już dowiedzieć się sami. Zdradzę Wam tylko, że fabuła książki została podzielona na rozdziały zatytułowane imionami jej bohaterów, po to, abyśmy my czytelnicy mogli poznać wydarzenia zarówno te rozgrywające się teraz, jak i te stanowiące przeszłość z ich perspektywy. Piszę o tym, ponieważ poznamy też punkt widzenia tej kobiety na wydarzenia, które sprawiły, że dziś postępuje tak, jak postępuje.

Jeśli szukacie książki idealnej na jesień, to ta pozycja będzie doskonałym wyborem. Wciągająca fabuła osnuta aurą mrocznego i sennego miasteczka, gdzie w powietrzu unosi się zapach strachu i śmierci sprawi, że od początku do końca lektury nie opuści was poczucie lęku i niepewności. Choć akcja książki toczy się nader spokojnie to sposób, w jaki autorka odkrywa przed nami kolejne elementy tajemniczych wydarzeń, nie pozwala nam ani na chwilę przestać być czujnym. Złożoność postaci bohaterów powoduje, że podejrzewać o zbrodnie będziemy co najmniej kilka osób. Ostatecznie podobnie jak sama główna bohaterka zrozumiemy, że już żadnemu z nich nie możemy ufać, a samo zakończenie na pewno nas zaskoczy i zniszczy wiarę w najważniejsze w życiu każdego z nas wartości.

Gorąco zachęcam Was do poznania tej intrygującej, nieprzewidywalnej i emocjonującej historii. Zarezerwujcie sobie wolnych godzin na jej czytanie, ponieważ nie będziecie mogli się od niej oderwać i wciągnie Was bez reszty. A kiedy dotrzecie do końca, jeszcze bardzo długo echem w Waszych myślach odbijać się będzie pytanie. Czy możemy być pewni, że znamy ludzi, którzy żyją z nami i obok nas?

Wychwalana przez czytelników i krytyków, przez wielu ogłoszona najlepszym thrillerem psychologicznym tego roku, a wczesniej najbardziej oczekiwanym kryminałem 2020 roku. Szczerze... Kiedy widze tyle pochwał, zapala mi sie lampka ostrzegawcza czy to oby zasłużone komplementy. Kupiłam, przeczytałam (w dwa dni!) i mogę napisać tylko jedno: wszystkie pozytywne recenzje są zrozumiałe :) "Tamta kobieta" to świetna książka. Mocna, poruszająca, zapadająca w pamięć. Bardzo dobrze napisana, wielowątkowa, z mnóstwem zakrętów w fabule, dzięki którym do konca nic nie jest w tej historii oczywiste. Fantastyczne, absolutnie zaskakujące zakończenie czyli to co kocham w kryminałach najbardziej. Zdecydowanie warta przeczytania :)

Pewnego dnia zobaczyłam zapowiedź książki pod tytułem „Tamta kobieta”. Zaciekawił mnie opis i miałam przeczucie, że może być to dobra książka. Po spojrzeniu na nazwisko autorki, stwierdziłam, że go nie znam. Nie czytałam do tej pory żadnej książki Mary Kubica ani nawet nie wiedziałam, że na polskim rynku pojawiło się już kilka historii spod jej pióra. „Tamta kobieta” była więc moim pierwszym spotkaniem z tą autorką. Byłam ciekawa, co z niego wyniknie.

Już po przeczytaniu kilku stron książki „Tamta kobieta” poczułam, że to jest książka dla mnie. Historia zaczynała pobudzać moją wyobraźnię, a styl jakim posługuje się autorka przypadł mi do gustu. Bardzo szybko wciągnęłam się w czytanie i zaczęłam się zastanawiać, jak historia potoczy się dalej. Po przeczytaniu mniej niż połowy książki w mojej głowie pojawiła się myśl. Była to myśl wywołana prywatną rozmową, która nawet nie tyczyła się książki. Jednak sprawiła, że w mojej głowie pojawiło się rozwiązanie całej zagadki. Byłam pewna, że tak się skończy książka. Im więcej było stron za mną tym więcej zaczęło pojawiać się sugestii, które potwierdzały moje przypuszczenia. W pewnym momencie było to powiedziane wprost. Nie zaskoczyło mnie to w ogóle. Jednak zaskoczyło mnie to, że do końca książki zostało kilkadziesiąt stron, a ja myślałam, że to już koniec, rozwiązanie tej historii. Autorka mnie zaskoczyła, bo do rozwiązania całej tej zagadkowej historii dodała jeszcze jeden szczegół, którego w ogóle się nie domyślałam. Byłam pod wrażeniem.

„Tamta kobieta” to świetna książka. Gdy już byłam pewna, że domyśliłam się całego rozwiązania zagadki, to autorka mnie zaskoczyła i dodała coś czego się nie spodziewałam. Jestem pod wrażeniem całej historii, jak i pisarskich umiejętności autorki. Teraz, nie zostaje mi nic innego, jak sprawdzić czy pozostałe książki pani Kubicy są równie dobre.

W momencie, w którym poznajemy główną bohaterkę Sadie, znajduje się ona w bardzo trudnej, ciężkiej i wyjątkowo specyficznej sytuacji. Romans męża, problemy wychowawcze z jednym z synów, kłopoty w pracy, przenosiny z wielkiego miasta, jakim jest Chicago na wyspę odizolowaną od lądu, jedną z wielu u wybrzeży stanu Maine. Jedynym sposobem by dostać się na wyspę jest połączenie promowe. A wszystko to by zacząć życie od nowa, zamieszkać w domu odziedziczonym przez męża po samobójczej śmierci jego siostry Alice.

Jakby tego było mało dom odziedziczyli wraz z Imogen. Córką Alice mającą lat 16. Nie tylko zmagającą się z burzą nastoletnich hormonów, ale również z tragiczną śmiercią matki i obrazami, jakie utkwiły w jej głowie, gdy odnalazła ciało po powrocie ze szkoły. Do tego – jakby mało było stresu i niepokoju – doszło morderstwo najbliższej sąsiadki. Zabójca musi być na wyspie…

Gdzie? Kto? Jak? Dlaczego? Śmierć Morgan powoli staje się dla Sadie obsesją a lokalna społeczność sennego miasteczka przygląda jej się z coraz większą niechęcią.

Czytanie tej książki to było trochę jak w dzieciństwie zabawa zakazanymi zapałkami. Jednocześnie ekscytujące i przerażające. Intrygująca od pierwszego zdania i trzymająca w napięciu do samego końca. Krótkie rozdziały napędzały fabułę i maksymalnie rozbudzały zaciekawienie i wyobraźnię. Poznawaliśmy historię krok po kroku z perspektywy dwóch kobiet i tajemniczej sześcioletniej dziewczynki. Do tego duszna atmosfera wyspy odciętej od reszty świata przez śnieg i sztorm, niezwykłe zwroty akcji i uczucie zbliżającego się zagrożenia świetny thriller gotowy.

Rewelacja!

Gorąco polecam!

Mroki umysłu

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Poradnia K Wydawnictwo

W ucieczce przed problemami, które dotknęły ich rodzinę, państwo Foust, Sadie i Will, opuszczają Chicago i przeprowadzają się do małego miasteczka w Maine. Do niedawna mieszkała tam siostra Willa, Alice wraz z córką Imogen. Niestety jej nagła i tragiczna śmierć sprawia, że Will musi zaopiekować się osieroconą siostrzenicą, dlatego przeprowadzka do Maine zdaje się być dla nich rozsądnym rozwiązaniem.

Ich spokój nie trwa jednak długo, albowiem w domu naprzeciwko dochodzi do brutalnego morderstwa. Zostaje zamordowana niejaka Morgan Baines.

Miasteczko ogarnia podejrzliwość i strach, tym uczuciom poddaje się także Sadie. Obsesyjnie zagłębia się w rozwikłanie zagadki morderstwa. Zaczyna popadać w paranoję, zaczyna podejrzewać kolejne osoby, nawet z najbliższego otoczenia o ten przerażający czyn. Atmosfera strachu, lęku, osaczenia narasta. Podsycają ją różne przedmioty, które Sadie znajduje w swoim domu lub jego okolicach, a których nie powinno tam być, a które jednoznacznie wskazują, że morderca jest blisko.

Jednak nie morderstwo Morgan będzie w tej całej sprawie najbardziej szokujące dla naszej głównej bohaterki, a także dla czytelnika. Rozwiązanie sprawy wciska nas w fotel, rozsypuje emocjonalnie i zostawia nas w głębokim poruszeniu.

Czytając "Tamtą kobietę" nie mogłam się w nią wciągnąć. Początek strasznie mi się dłużył, denerwowało mnie też prowadzenie narracji w pierwszej osobie. Całość historii poznajemy z punktu widzenia Sadie i jeszcze innych osób, Camille i sześcioletniej dziewczynki, nazywanej Myszką. To także nie ułatwia skupienia się na lekturze, te nagłe przeskoki między narratorami. W połowie książki byłam tak skołowana, że naprawdę nie wiedziałam o co tu chodzi ?! Miałam kilka scenariuszy w głowie, kto jest tym złym i o co chodzi w całej fabule, ale pod koniec powieści wiedziałam, że się myliłam, że prawda jest jeszcze bardziej szokująca ! Najbardziej na emocje wpływa ta część historii opowiedziana z perspektywy małej Myszki, po prostu serce się kraje, na to co to dziecko przeszło.

"Tamta kobieta" to straszna książka. Tak, takie określenie przyszło mi do głowy, gdy do zakończenia brakowało z dziesięć stron, po zakończeniu mogę dodać, że prócz że straszna to mroczna i pełna smutku, lęku, zagubienia.

Wraz z główną bohaterką mamy wrażenie, że w pewnym momencie tracimy zmysły, że popadamy w paranoję, zaczynamy podejrzewać wszystkich o wszystko, nie wiemy już komu ufać, a komu nie. Sadie nie wie, co się z nią dzieje, nie rozumie sytuacji w której się znalazła, nie pamięta rzeczy, które zarzucają jej inni, i boi się. Tak, główna bohaterka doskonale zna uczucie lęku. W "Tamtej kobiecie" atmosfera lęku aż przygniata.

Bardzo żal było mi głównej bohaterki, gdy już połapałam się o co chodzi w fabule, zrozumiałam, że przedstawienie historii z punktu widzenia kilku osób, miało głębszy sens. A mąż głównej bohaterki, Will, no cóż to przykład tego, że pozory mylą. O dzieciach Sadie i Willa, Otto i Tate, nie dowiadujemy się zbyt wiele. Trochę więcej o Ottonie i jego problemach w szkole w przeszłości. A Imogen, no cóż, ta nastolatka przeszła koszmar i nie dziwota, że zachowuje się w powieści, tak jak się zachowuje. Lecz odegra ona bardzą ważną rolę w całej fabule. Musicie przeczytać sami, by dowiedzieć się w jaki to sposób ;)

Druga połowa i zakończenie z nawiązką zrekompensowały mi pierwszą część książki, w którą nie mogłam się wgryźć. Historia Sadie wzruszyła mnie, zaszokowała, rozsypała emocjonalnie. Myślę, że jest to powieść dla ludzi o mocnych nerwach. Ja do takich nie należę i myślę, że emocje związane z "Tamtą kobietą" zostaną ze mną na długo ! Mocna lektura ! Polecam dla spragnionych dawki mocnej literatury !

Jestem pod ogromnym wrażeniem książki. Idealnie wyważona, trzyma w napięciu, super połączenie wątków. Czytałam ją będąc na wakacjach w bardzo starym domu więc chwilami aż czułam to co czuje główna bohaterka, rewelacja! W nocy gdy musiałam zawołać psa do domu bałam sie wyjść !! :D Polecam warto przeczytać :)

Porywająca opowieść trzymająca cały czas w napięciu. Narracja pierwszo-osobowa pomaga wczuć się w rolę bohaterki i odczuwać jej emocje. Napisana lekkim językiem, dzięki czemu czyta się ją szybko i nie można się od niej oderwać.

Niezwykły kryminał, który wręcz pochłania. Książkę poleciła mi przyjaciółka i jestem jej ogromnie wdzięczna!

Dzięki piewszoosobowej narracji można się utożsamić z bohaterką i w pełni czuć jej emocje, co wpływa pozytywnie na jej cały odbiór. Akcja rozkręca się stopniowo, co powoduje iż ciężko się od ksiązki oderwać. Gorąco polecam na długie jesienne wieczory.

Przesłuchałam już wszystkie podcasty kryminalne i true crime, jestem na bieżąco z odcinkami... A głód ciekawych historii pozostał. Wtedy w moje ręce wpadła "Tamta kobieta". Z początku podeszłam nieco jak do jeża - w końcu nasłuchałam się już tylu niesamowitych historii, że ciężko mnie czymkolwiek zainteresować... Jakież było moje zaskoczenie, kiedy zaczęłam czytać i dwie noce dosłownie przeleciały mi przed oczami (bardzo przepraszam moich pracodawców, naprawdę ciężko było się opanować...). Świetny styl, a przede wszystkim zaskakujące i nieoczywiste zakończenie to coś, co tygryski siedzące w świecie zbrodni lubią najbardziej. Dawno nie czytałam czegoś tak wciągającego! Dziękuję autorce, że miałam coś dobrego na wypełnienie czasu pomiędzy nowymi odcinkami podcastów. 5 gwiazdek z czystym sumieniem.

Ten kryminał jest jedyny w swoim rodzaju. Co go wyróżnia? Zaczyna się dość niewinnie Sadie wraz z rodziną przeprowadza się do starego domu, który odziedziczył jej mąż Will po śmierci chorej Alice. Akcja się rozkręca kiedy ktoś morduje ich sąsiadkę Morgan. Nie będę zdradzać zbyt dużo, ale po skończeniu książki będzie chciało się ją przeczytać raz jeszcze.

Co do ogólnego opisu to książka jest lekka, czyta się ją bardzo dobrze, ponieważ niezmiernie WCIĄGA. Lepiej szykujcie wolny wieczór, bo ciężko się oderwać. Narracja jest w pierwszej osobie, także dla mnie to też osobiście duży plus. Generalnie polecam, na pewno jeszcze takiej książki nie mieliście w ręku.