Miłość aż po grób

Jeżeli miłość może być najniebezpieczniejszym motywem zbrodni, to Christie właśnie w tej książce pokazuje to dobitnie. Jak na dłoni dostajemy tutaj kolejne mutacje tego jakże pięknego uczucia, które przeistacza się w obsesje, czy chociażby desperację, a od tych uczuć jest już tylko krok do tragedii.

Opowiadania rażeń tworzą prawdziwą galerię emocji, jak chociażby pozornie niewinne romanse, które stopniowo rozkwitają, by kończyć się niezwykle dramatycznie. Miłość jawi się tutaj w swoim pięknym obliczu, ale i niezwykle trującym, które proporcjonalnie szybko zachwyca co i wyniszcza.

Cała plejada bohaterów znanych w kart historii Królowej trafnie demaskuje wszystkie liczne kłamstwa i to bardzo często nie są zwyczajne kłamstwa kierowane do kogoś, a bardziej do samego siebie, gdy uczucia biorą górę nad rozsądkiem. Jedno pozostaje niezmiennie. Bo czy Poirot, czy Panna Marple widzą więcej, nie potrzeba im odcisków palców, by dostrzec prawdziwe rysy, czy pęknięcia na sercu czy duszy.

Zazwyczaj w literaturze miłość ukazana jest jako uczucie pełne sentymentów, a tutaj Christie podchodzi do zagadnienia nieco inaczej i pokazuje siłę tego uczucia jednak od drugiej strony, tej mroczniejszej, niszczącej moralność szyb cienie niż strach czy pieniądze. Ludzie jawią się nie jako osoby złe, a bardziej ci, którzy zostali popchnięci do przekroczenia pewnej granicy, za którą nic nie jest już takie samo, a to wszystko w imię uczuć.

To zbiór opowiadań niezwykle przenikliwych, tutaj nie bazuje się na zagadce a psychice ludzi, których uczucia stają się niebezpieczne. Książka na niezwykłą aurę, która łączy melancholię i napięcie, bo „miłość” i „kochanie” nie zawsze i nie. Dla każdego znaczy to samo.


☕ 𝚁𝚎𝚌𝚎𝚗𝚣𝚓𝚊 ☕

// współpraca barterowa //

🄾🄲🄴🄽🄰: 4.5/5⭐

🅃🅈🅃🅄🄻: Miłość aż po grób

🄰🅄🅃🄾🅁: Agatha Christie

🅆🅈🄳🄰🅆🄽🄸🄲🅃🅆🄾: @wydawnictwo_dolnoslaskie

🅂🅃🅁🄾🄽🅈: 224

Q: Czy książki pełne miłości i silnych, głębokich uczuć muszą być romansem? A może wręcz przeciwnie, kryminał to idealne miejsce dla takich emocji?

Jak już pewnie dobrze wiecie jestem ogromną fanką książek Agathy. Zbieram wszystkie jej książki w wydaniu kolekcjonerskim, a na miesiąc przypada mi około jedną, przeczytana książka spod jej pióra.

Tym razem mamy książkę idealną na luty i klimat walentynkowy! Jest to zbiór opowiadań autorki, który w różny sposób porusza temat miłości, ale mają one jedną wspólną cechę - ZBRODNIE. Jedne opowiadania były lepsze, drugie trochę gorsze, a jedno czy dwa pojawiły się w innych zbiorach opowiadań. Jest to książka idealna dla fanów tej autorki oraz żeby sprawdzić, czy w ogóle z jej twórczością się polubicie.

Znacie książki Agathy Christie? Chyba każdy, nawet jeśli nie czytał chociaż jednej, to kojarzy, że są to kryminały i to specyficzne, wręcz momentami można powiedzieć, że schematyczne. Ja długo nie sięgałam po jej twórczość i żałuję, choć nadal z każdą jedną pozycją mam niedosyt, bo uwielbiam potężne tomiszcza mając nawet i pięćset stron, zwłaszcza w kryminale.

A tym razem Christie mamy nie dość, że w krótkiej formie (a w zasadzie w formach, bo tutaj to zbiór opowiadań), to jeszcze mieszamy miłość, romans, intrygi ze zbrodnią. W sam raz na walentynki, prawda? Jedni sięgną po taki właśnie zbiór, a inni po namiętny romans. Połączmy to zatem!

Przede wszystkim spotykamy tutaj więcej niż jednego bohatera i to jest ciekawa sytuacja, gdyż jest Poirot, jest Panna Marple, ale również Tommy i Tuppence. Jest więc zróżnicowanie i każdy powinien znaleźć coś dla siebie. Jedenaście historii, więc i jedenaście możliwości na to by dać się zaskoczyć.

No właśnie, bo w środku są typowe dla Christie opowieści okraszone romansem, przyjaźnią, no i właśnie zbrodnią. Jak zwykle autorka czytelnikiem kręci jak jej się tylko podoba, a przez to, że to króciutka forma, to tym bardziej nie ma czasu na odkrywanie kolejnych elementów śledztwa i wszystko dzieje się bardzo szybko. Momentami zbyt szybko. To jednocześnie wada i zaleta, bo to może być genialna propozycja dla osób, które mają kaca czytelniczego czy zastój. W końcu usiąść na maksymalnie kilka godzin, a dzieląc sobie per opowiadanie pewnie nawet na pół godzinki najwyżej, to świetny pomysł.

Ale pytanie należy jeszcze zadać czy ta książka nadaje się na prezent walentynkowy? Tak! Dla każdego fana kryminału i także dla fanów Agathy Christie. Doprawiona serduszkami okładka, a u mnie także zawitała czaszka. Nic dodać, nic ująć.

Christie tutaj to jej twórczość i bohaterowie, jakich stworzyła w pigułce. Poznać ich choć odrobinkę można, sprawdzić charaktery i później przeskoczyć do innych powieści, w których królują.

Recenzja powstała we współpracy z wydawnictwem Dolnośląskim.