Sześć powodów by umrzeć

Od samego początku zwraca uwagę intrygujący tytuł, bo zwykle wystarcza jeden powód, by umrzeć, a tu jest ich aż sześć.

Miriam ukochana żona Konrada, w dniu czwartej rocznicy ślubu znika bez śladu. Jej poszukiwania nie przynoszą rezultatu, a Konrad i jej siostra Adela rozważają, co w ich relacjach z Miriam było nie tak. Dlaczego niespodziewanie zniknęła i nie daje znaku życia? Kiedy pół roku później zostaną odnalezione spalone zwłoki kobiety, Konrad nie ma najmniejszych wątpliwości, że jest to jego żona, natomiast Adela nie podziela jego zdania i zostają zarządzone badania genetyczne. Następuje wznowienie śledztwa z dwójką nowych śledczych, jednym z najdziwniejszych duetów detektywów, z jakim spotkałam się w literaturze.

Czy Konrad i Adela przejęli się tą sytuacją? Konrad dla Adeli stara się być miły i współczujący, a ona dla niego jest zimna i odległa. Oboje gramy w tym teatrze i oszukujemy się wzajemnie. Nie stać nas na szczerość i każde z nas ma swój powód. Oboje oczekują na wyniki DNA, ale każdy wie swoje. Nie są oni jedynymi postaciami w tym dramacie. Oprócz siostry i męża jest jeszcze przyjaciel Konrada Stan, Florian dawny kochanek Miriam i jego partnerka Natalia. Z rozważań wszystkich bohaterów, którzy znali Miriam stopniowo okazuje się, że wcale nie była ona taka święta, jak początkowo się wydawało. Uwielbiała życie na krawędzi, tylko trochę się uspokoiła, gdy wyszła za mąż, ale szybko zaczęło jej brakować adrenaliny. Stan doskonale wiedział, że Miriam dusiła się w związku i zamierzała zrobić coś szalonego. Konrad też zdawał sobie z tego sprawę, więc uważa, że postanowiła odejść na swoich warunkach i popełniła samobójstwo. Obaj mężczyźni czują, że pomimo łączącej ich wieloletniej przyjaźni zrobiło się między nimi jakoś niezręcznie i coraz częściej zapominają o tym, że są przyjaciółmi.

Sprawa się komplikuje, gdy pojawia się świadek, który widział Miriam żywą. Ta sprawa zaczyna Konrada przerastać i wydaje mu się, że zaczyna wariować. Nie wie, kto go okłamuje, a kto mówi prawdę. Czy może wierzyć, że dwa dni temu ktoś widział Miriam w przejściu podziemnym metra? Konrad nie wie, co to za gra i kto ją prowadzi, nie był na to przygotowany. Czy ktoś wie, kto przyłożył rękę do śmierci Miriam? Jak wśród tych sprzecznych informacji wyłuskać prawdę?

Z każdym rozdziałem wychodzi na jaw coraz więcej tajemnic wszystkich biorących udział w dramacie. Stan to dziwna i tajemnicza postać. Wspólnik i przyjaciel Konrada, natomiast widać wyraźnie, że coś przed nim ukrywa. Florian dużo wie na temat Miriam, chociaż podobno kochanka dawno z nim zerwała. Adela sprawia wrażenie wycofanej i uskarża się na dziwne dolegliwości, za to z Konradem łączy ją chyba coś więcej niż koligacje rodzinne. Natalia, która nie potrafi znieść zachowania swojego partnera i nie życzy dobrze swojej rywalce.

W tle dziwna tajemnicza gra o życie, w którą Florian wciągnął Miriam, która nie znosiła stabilizacji, więc pozwoliła Florianowi wkręcić się w grę, której zasad do końca nie rozumiała, tak przynajmniej mu się wydawało. Czy kobieta zrobiła o jeden krok za daleko i doszło do tragedii?

Zachwyca warsztat pisarski autorki sposób, w jaki stopniuje napięcie i wciąż podbija ciekawość. Prowadzi narrację każdej postaci w pierwszej osobie, dając tym samym wgląd w myśli bohaterów, nie zdradzając przy tym istoty rzeczy. Ta powieść to żywa energia, chociaż pozornie wszystko toczy się powoli, to każda kolejna informacja spada jak ciężka kropla wody i rozbryzguje się na tysiące kropelek.

Całość historii uzupełnia dwójka zupełnie niepasujących do siebie śledczych. Nouman doświadczony policjant po traumatycznych przejściach i Shi Lu Azjatka, której zależy na karierze. Ich współpraca bardziej oparta jest na relacjach córki z ojcem niż służbowych. Ona odnosi się do niego z szacunkiem, a on do niej dobrotliwie. To para świetnych detektywów, która mimo dzielących ich różnic doskonale się uzupełnia. Z ogromnym zainteresowaniem śledzi się ich dedukcję i dochodzenie do prawdy. Nikt z bliskiego grona Miriam nie może czuć się bezpiecznie, bo dzięki drobiazgowemu śledztwu tej niecodziennej pary detektywów powoli na jaw wychodzą ich brudne sekrety.

Wszyscy mieli motyw, by zabić Miriam. Każde z bohaterów ma mroczne sekrety, które stopniowo wyłaniają się z ich narracji. Każdy na swój sposób jest winny. Adela z zaburzoną histrioniczną osobowością, Konrad, który ma wiele na sumieniu, a gdy miał szansę stać się dobrym człowiekiem, spieprzył wszystko koncertowo. Stan człowiek zagadka, sprawiający wrażenie oderwanego od rzeczywistości, pogrążony w buddyjskich historiach, będący pod urokiem Miriam. Natalia, szczerze nienawidząca rywalki i Florian wplątany w grę o życie. Im bliżej końca tym, coraz więcej wyskakuje niespodzianek jak diabeł z pudełka. Zaczyna się wątpić we wszystkich i we wszystko.

„Sześć powodów, by umrzeć” to świetny kryminał połączony z dramatem i dreszczykiem thrillera. Napisany w doskonałym stylu, chociaż na koniec pozostał lekki niedosyt. Pomimo że każde z bohaterów dostało to, na co zasłużyło, nie został do końca wyjaśniony motyw gry, który miał duże znaczenie dla fabuły. I nie polubiłam bohaterów, nie nawiązałam z nimi żadnej więzi, dlatego było mi zupełnie obojętne co się z nimi stanie. Na plus, że autorka przedstawiła ich w różnym świetle, udowodniła, że nikt do końca nie jest ani dobry, ani zły. „Sześć powodów, by umrzeć”, przykuwa uwagę wielowątkową fabułą, misternie uknutą intrygą, nieoczekiwanymi zwrotami akcji w momentach, gdy wydaje się, że sprawa jest już rozwiązana. To świetny, zagmatwany, mroczny i nieoczywisty thriller, z niejednoznacznymi bohaterami, dokładnie taki jak lubię.

Książka zaczyna się od przesłuchania, będącego swego rodzaju przedstawieniem na użytek zatrzymanych, których tożsamości nie znamy. Główny śledczy to do granic absurdu teatralny gość. Następnie cofamy się o pół roku, by poznać życie pewnego, zdawać by się mogło idealnego małżeństwa. I okazuje się, że cała ta historia ze świetnym aktorstwem będzie mieć wiele wspólnego. 

Narracja przeskakuje od trzecio do jednoosobowej, również czas wydarzeń jest lekko zwichrowany. Początkowo ciężko nadążyć za zmieniającymi się wciąż bohaterami i porami roku, na szczęście z biegiem stron ten pozorny chaos nabiera znamion uporządkowania. Głównymi postaciami tego dramatu są: zaginiona i nieobecna ciałem, lecz jak najbardziej duchem — Miriam, jej mąż Konrad, siostra Adela i mnóstwo postaci drugoplanowych. Niesamowite jest to, że każde z nich wydaje się grać jakąś ustaloną zgodnie ze scenariuszem rolę, a ich nieszczerość, aż bije po oczach. Gra to słowo klucz w tym przypadku, a cała historia ewoluuje w zupełnie nieoczekiwanym kierunku. 

Czy Miriam rzeczywiście nie żyje, czy jej śmierć została sfingowana? A jeśli tak, to dlaczego? Jeżeli i Wy chcecie poznać "Sześć powodów, by umrzeć" Marty Zaborowskiej — zapraszam do lektury. 

Powiem wam, to była nico nieoczywista opowieść. Na początku czytałam strona za stroną i nic nie rozumiałam. Następnie nadeszła scena z małą przestrogą dla wszystkich.

,,Kolejna lekcja za tobą, Shi. Patrz, słuchaj ale im nie wierz."

W cytacie była opisana sytuacja, by nie zawsze wierzyć w to, co widzą nasze oczy. Doszło tu bowiem do upozorowanej sytuacji, którą nasza postać bardzo przeżywała, gdyż wzięła ją za prawdziwą. Dostała w niej lekcję, by nie oceniać oczami, lecz doprowadzać do głosu rozum, który poddając pod wątpliwość każdą sytuację, nakierowuje nas na możliwe kłamstwo. Czytając tą historię od razu każdy schemat tego gatunku legnie w gruzach. Zamiast poznać osoby, które nas zaskoczą, widzimy sytuację, która przestrzega przed zbytnią ufnością. Akcja mocno pokręcona, by czytelnik nie wiedział czego ma się spodziewać. Niby sprawa prosta, bo ginie tutaj kobieta, a później odnajdują zwęglone zwłoki. Dla logiki sprawa jest oczywista, ale dla uważnego czytelnika, nic tam nie będzie pasowało. Jeśli ktoś tutaj kogoś przed czymś przestrzegał, to oznaczało, że podsyca w drugiej osobie pewność, by właśnie to zrobiła. Jeżeli ktoś tu był pewien, że może na kimś polegać, to gładko można było nim kierować i nie ważne jak blisko się z tą osobą było. Postacie mają tu ogrom tajemnic, których nie bardzo rozumiałam dlaczego się pojawiały. Jakby normalna sfera życia była im zupełnie obca, a oni sami świadomie, bądź nie świadomie żyli w jakimś innym wymiarze według własnych zasad. Totalnie zakręcona książka, która mocno wciąga, ale są takie momenty, kiedy trzeba pomyśleć, bo to, co dla nas jest oczywiste, to dla nich ma inny wymiar, jakby na pion patrzyli jako poziom. Zagrywka psychologiczna znakomita, tylko mi się wydaje, że na tak wielki level moja intuicja jeszcze nie przeszła. Nie wiem dlaczego, ale wciąż miałam wrażenie, że to historia dla ludzi z przyszłości, jakby napisana dla tych z 2050 roku, gdzie słowo kłamstwo będzie się dzieliło na mniejszą prawdę i celowe zakłamanie. Z pewnością ma potencjał by za jakiś czas być traktowana na poziomie rodziny Simpsonów.

" [...] Nie stać nas na szczerość i każde z nas ma swój własny powód. [...]"

Marta Zaborowska stworzyła genialny thriller pod tytułem "Sześć powodów, by umrzeć". Do ostatniej chwili trzyma w napięciu. Każdy z bohaterów ma coś na sumieniu. Podobały mi się ich historie. Czytając tę książkę, poznałam między innymi:

- Konrada, który jest bardzo dobrym lekarzem. Zamiast świętować z żoną czwartą rocznicę ślubu, musiał ją poszukiwać. Dlaczego? Miriam wyszła z domu i ślad po niej zaginął. Co się stanie, gdy po czasie odnajdą się zwłoki młodej kobiety? Kto przyczynił się do jej śmierci? Czy nasz doktorek ma coś na sumieniu? Szczerze mówiąc, od samego początku nie podobało mi się jego zachowanie. Coś z tą postacią było nie tak.

- Adelę — Ta postać jest młodszą siostrą naszej zaginionej Miriam. Jest bardzo chorowita. Czy to ona przyczyniła się do zaginięcia siostry? Ta bohaterka jest bardzo tajemnicza.

- Floriana — od zawsze był zakochany w Miriam. Był jej najlepszym przyjacielem. Obecnie ma żonę i synka. Czy stara miłość jest silniejsza od stworzonej niedawno rodziny? Czy można uprowadzić ukochaną kobietę, mając własną rodzinę?

- Stana — Ta postać jest lekarzem i najlepszym przyjacielem Konrada. Czy ich przyjaźń przetrwa ten trudny czas?

Na uwagę również zasługuje młodsza aspirant Shi Lu. Ona w idealny sposób wyczuwa ludzi. Uważnie przyglądajcie się jej pracy, żeby niczego nie przegapić. Podziwiałam tę bohaterkę.

Marta Zaborowska w idealny sposób prowadzi grę ze swoim czytelnikiem. Ostro wodzi go za noc. To mi się bardzo podobało.

Najlepsze były zwroty akcji i idealnie budowane napięcie. Tę książkę czytałam z zapartym tchem. Mam cichą nadzieję, że bohaterowie tej powieści jeszcze kiedyś do nas powrócą. Jestem bardzo ciekawa, co dalej będzie z tajemniczą Grą. Warto jej się przyjrzeć z bliska, ale nie brać w niej czynnego udziału.

Razem z bohaterami przeżywałam każde sekundy ich życia. Marta Zaborowska w idealny sposób wszystko napisała, dlatego czułam się, jakbym brała udział w ich codziennym życiu.

Uwielbiam twórczość tej autorki. Dosłownie jestem pod ogromnym wrażeniem.

Jeżeli jeszcze nie znacie powieści Marty Zaborowskiej, to szybciutko to nadróbcie, bo naprawdę warto.

Jeżeli szukacie mocnego thrillera, to odsyłam was do książki "Sześć powodów, by umrzeć". Gwarantuję, że szczęki wam opadną. Ta historia na długo ze mną zostanie.

Na uwagę zasługuje również mroczna okładka.

Czy idealne małżeństwo może być idealnym kłamstwem?

"Sześć powodów, by umrzeć" jest jednym z najlepszych thrillerów 2024 roku.

Od thrillera oczekuję tego, by na którymś etapie (najlepiej od samego początku) dać się wkręcić jakiejś postaci na tyle, by wierzyć jej we wszystko co mówi, a potem być w wielkim zdziwieniu, że jednak jest zupełnie inaczej. Jak nie potrafię w nic uwierzyć, bo każda z postaci nie jest dla mnie wiarygodna to mam problem z tym, by się w książce zatracić. I tutaj tak niestety jest, że nikomu nie wierzę.

Wiadomo, że taka podejrzliwość może być i dobrą cechą w próbowaniu szukania prawdy, ale akurat w przypadku tej książki sprawiła, że kreacja postaci jest dla mnie przeszkodą. Jeszcze przez większość książki przeskakujemy w narracji pierwszoosobowej między ponad siedmioma osobami i nikt nie potrafił mnie do siebie przekonać. Oczywiście, że można to obrócić tak, że dzięki temu uważam, że każdy ma coś na sumieniu i potęguję to napięcie, ale we mnie tworzyło w tym przypadku irytację.

Kolejną przeszkodą w tym, bym mogła być zadowolona z książki było jak dla mnie niepotrzebne wepchnięcie wątku Gry, który moim zdaniem nie miał dobrego rozwinięcia. Też w przeciągu ostatniego roku czytałam inną książkę („Manekiny” Jolanty Żuber), gdzie właśnie taka niemoralna gra miała miejsce, ale tam wszystko miało swoje uzasadnienie, a była nawet krótszą książką od tej.

Lubię książki, gdzie dużo się dzieje, ale niebezpieczeństwem jest to, że w takim przypadku można przekroczyć granicę ilości i dla mnie tak tutaj właśnie było. Zakończenie nie spełnio oczekiwań w swojej wiarygodności albo też sobie myślę, że przez brak wkręcenia z mojej strony skupiałam się za bardzo na szczegółach, które przy większym przeżywaniu lektury mogłyby nie mieć, aż takiego znaczenia. Pomyślałam też jeszcze o innej książce („Sundial” Catriony Ward), która też była tak pokręcona, ale akurat tam byłam wkręcona na maksa.

I dochodząc do sedna wierzę, że ta książka mogła wywołać duże emocje, bo elementy do tego były, ale w moim przypadku nie zadziałały.

Ostatnio stety bądź niestety darze naszych rodzimych autorów nieco mniejszym zaufaniem niż dotychczas i coraz rzadziej sięgam po ich książki na rzecz zagranicznych autorów. Nie umiem określić, z czego to wynika, ale jakież było moje zaskoczenie, gdy książka autorki, której twórczości wcześniej nie miałam okazji poznać okazała się prawdziwą perełką. "Sześć powodów by umrzeć" to kawał dobrej, wciągającej i intrygującej historii, która zostanie ze mną na dłużej.

Miriam znika w czwartą rocznicę ślubu. Co mogło się przytrafić tak szczęśliwej kobiecie? Sześć osób, które są potencjalnymi powodami jej zniknięcia - samobójstwo, morderstwo a może coś więcej? Kiedy sześć miesięcy po zniknięciu Miriam zostają odkryte spalone zwłoki kobiety, a śledztwo na nowo rusza z przytupem wszystko jest możliwe.

Kocham ten klimat! Autorka bawi się czytelnikiem prowadząc go ślepo raz w jedną, raz w drugą stronę. Każdy rozdział pisany jest oczami kolejnego z bohaterów i każdy pozostawia w czytelniku przeświadczenie, że wie już, co będzie dalej, kto jest winny i jak się to wszystko potoczy, a to tylko po to, żeby kolejny rozdział pozostawił jeszcze większy mętlik w głowie i (dosłownie!) szokiem u czytelnika. Ja bawiłam się świetnie, kocham być w taki sposób "wyprowadzana w pole" i wytężać się próbując wykombinować jakie zakończenie będzie prawidłowe i wiecie co, mi się nie udało 😅 To się ceni! Bardzo mi się to podobało, każdy z bohaterów budził moje podejrzenia, żebym ostatecznie końcowe rozdziały czytała z rozdziawionymi ustami. Jestem świeżo po przeczytaniu i tak pozytywnie zaskoczona tym tytułem! Genialna książka, świetnie napisana i utrzymująca czytelnika w napięciu oraz zakończenie, którego mi osobiście w życiu nie udałoby się odgadnąć. A Ty podejmujesz się wyzwania i sprawdzisz, czy Tobie się uda? Powodzenia, bo lektura tej pozycji z pewnością będzie świetna! ❤️

„Sześć powodów, by umrzeć” to thriller, który zabiera nas w mroczny świat niepewności i tajemnic. Autorka Marta Zaborowska prowadzi nas prze zawiłą sieć ludzkich relacji i motywacji, które kierują postaciami w książce.

Miriam Macharow to kobieta z pozornie idealnym życiem, która znika bez śladu, pozostawiając po sobie szereg trudny pytań i podejrzeń. Jej historia jest przedstawiona z różnych perspektyw, co pozwala nam na pełniejsze zrozumienie i przeanalizowanie skomplikowanej sieci zdarzeń i emocji.

Autorce udałoś się wykreować niezwykle realistyczne postacie, z których każda ma swoje sekrety i ukryte motywacje. Duet policjantów, Neuman i Shi Lu, to przykład doskonale skontrastowanych charakterów, których współpraca daje niespodziewane efekty i wyniki.

Styl Zaborowskiej jest dynamiczny, a krótkie rozdziały i cliffhangery na końcu nich sprawiają, że książka pomimo 438 stron jest prawdziwym page-turnerem. Mimo tego, że niektóre wątki można przewidzieć, ogólna konstrukcja fabuły i zwroty akcji rekompensują to ze sporą nawiązką.

„Sześć powodów, by umrzeć” to wyśmienity thriller o zdradzie, tajemnicach i poszukiwaniu prawdy. Polecam ją każdemu, kto szuka thrilleru z niebanalnymi postaciami, który przeczyta jednym tchem.

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @wydawnictwoczarnaowca @[Adres usunięty], a Autorce @ za wspaniałą lekturę (współpraca reklamowa) 🩷.

Większość z nas zrobiła kiedyś coś, czego wstydzi się do tej pory. Sekreciki, psoty, o których lepiej nie wspominać, udawać, że się nigdy nie wydarzyły. Jednak oliwa zawsze na wierzch wypływa, szczególnie jeśli w przeszłości człowieka zaczynają grzebać organa ścigania.

Miriam znika w tajemniczych okolicznościach dokładnie w czwartą rocznicę ślubu. Mimo usilnych prób ze strony rodziny i policji nie udaje jej się odnaleźć. Pół roku później na terenie starej fabryki zostają znalezione częściowo spalone zwłoki kobiety. Policja podejrzewa, że są to zwłoki Miriam, tak samo uważa jej mąż, ale siostra Adela nie wierzy, że za kilka dni będzie musiała pochować siostrę i nie potwierdza jej tożsamości podczas okazania. Wierzy, że wykonany test DNA potwierdzi jej przypuszczenia i policja będzie musiała wznowić poszukiwania kobiety, a nie jej mordercy. Do sprawy zostaje przydzielony policjant z wieloletnim doświadczeniem. Powoli na światło dzienne wychodzą kolejne tajemnice i okazuje się, że Miriam tylko pozornie wiodła idealne, szczęśliwe i beztroskie życie… Miriam, kim byłaś, gdzie byłaś przez pół roku lub jeśli siostra ma rację, gdzie jesteś teraz?

Fabuła krąży wokół liczby sześć – sześć osób, sześć perspektyw i sześć sposobności do pozbycia się niewygodnej Miriam. A czy dawała powody, by ktoś zechciał usunąć ją z tego łez padołu? Im głębiej wchodziłam w historię, tym atmosfera robiła się bardziej duszna, a Miriam już nie okazywała się taka słodka i niewinna jak się początkowo zdawało. Łączyła w sobie artystyczną duszę, zewnętrzne piękno i wewnętrzne szaleństwo. Lubiła życie na krawędzi, więc czy miała zahamowania, by prowadzić podwójne życie? Kto stał się jej wrogiem? Mąż, przyjaciel rodziny, siostra, kochanek. Oni wszyscy mieli w swoim życiu sekretne niedokończone sprawy, a te jak wiadomo, lubią się mścić. Szczególnie jeśli wyłapywaniem brudów zajmują się doświadczeni śledczy. Każdy szczegół przemawia wtedy na ich niekorzyść i może doprowadzić do zguby.

Książka ma ciekawą fabułę, intrygującą zagadkę, rodzinne brudne sekrety, atmosferę gęstą jak smoła, liczne zapierające dech zwroty akcji. Bohaterowie byli ciekawie wykreowani a ich charakterki dość specyficzne i nietypowe, przez co nie można było się skoncentrować tylko na jednym podejrzanym. Dialogi i wspomnienia bohaterów sprawiały, że co rozdział domysły co do sprawcy koncentrowały się na innej osobie. Jedyne zastrzeżenie, które mam i które troszkę popsuło odbiór całości to jeden z aspektów zakończenia. Domyśliłam się, z kim jest rzeczywiście coś nie tak, ale rozwiązanie tej części było dla mnie mało wiarygodne i trochę niedorzeczne. Reszta zakończenia na szczęście przyjemnie mnie zaskoczyła.

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Marty Zaborowskiej i z pewnością nie ostatnie. Dobrze skrojonych kryminalnych historii przecież nigdy dość!

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję PRart Media oraz Wydawnictwu Czarna Owca

"Sześć powodów by umrzeć" autorstwa Marty Zaborowskiej to moje drugie spotkanie z jej twórczością. I po raz kolejny bardzo udane. Powieść ta to ciekawy thriller psychologiczny z elementami kryminału. Thriller z gatunku domestic noir.

Jej życie było idealne... A może wszystko było idealnym kłamstwem ?

Na to pytanie czytelnik znajdzie odpowiedź w najnowszej książce autorki.

Miriam Macharow w dniu czwartej rocznicy ślubu wychodzi z domu i nie wraca. Nie kontaktuje się z rodziną. Mąż kobiety, Konrad zrobi wszystko, aby ją odnaleźć.

Pół roku później rodzina Miriam otrzymuje tragiczną wiadomość- ktoś odnalazł ciało zaginionej. Identyfikacja okazuje się trudna, gdyż ciało jest mocno zwęglone. Jednak Konrad identyfikuje jako ciało żony. Kategorycznie zaprzecza temu siostra Miriam, Adela.

Dlaczego Miriam nie wróciła ? Czy Konrad uchodzi za wzorcowego męża ? Co się stało z kobietą ? Nasuwa się jeszcze jedno, ważne pytanie. Co żona bogatego chirurga plastycznego robiła na terenie opuszczonej fabryki, obecnie miejsce najbardziej ubogiej klasy społecznej, czyli alkoholików i narkomanów ? Czy rodzina Miriam coś ukrywa ?

"Sześć powodów by umrzeć" to trzymający w napięciu thriller psychologiczny. Już od pierwszych stron wciągnęłam się w zawiłą intrygę kryminalną. Z wielką ciekawością odkrywałam kolejne tajemnice przynoszące nowe niedomówienia i wątpliwości. Lubię takie thrillery pełne tajemnic. I odkrywanie ich krok po kroku. Autorka stworzyła mroczną, tajemniczą atmosferę, która towarzyszy podczas całej lektury. Zbudowała ciekawy klimat tajemnicy i wszechogarniającego nas kłamstwa.

Większość akcji rozgrywa się po znalezieniu ciała Miriam i koncentruje się na bieżących wydarzeniach. Jednak mamy też kilka retrospekcji z dnia zniknięcia młodej kobiety.

Poznaliśmy sześć osób, którym Miriam ufała. Ale w trakcie śledztwa na światło dzienne wypływają ich sekrety i kłamstwa. I okazuje się, że wcale nie byli tacy idealni. Wszystko było tylko iluzją.

Historia opowiadana jest z perspektywy bohaterów: Miriam, Konrada, Adeli, Stana, Floriana, Natalii, śledczego Naumana i policjantki Shi Lu. Dzięki temu poznajemy punkt widzenia tych osób na rozgrywające się wydarzenia. Możemy lepiej poznać ich myśli oraz ich samych. Był to ciekawy i zarazem doskonały pomysł. Każdy z bohaterów został doskonale stworzony. Wśród nich (wykluczając policjantów) nie ma pozytywnego bohatera. Wszyscy oni kłamią. Każdy z nich miał powód, aby zamordować Miriam.

Autorka poruszyła dwa ciekawe tematy. Pokazała, do czego może prowadzić religijny fanatyzm oraz podjęła temat wyzwań. W powieści są one nazwane Grą, ale mocno przypominają obecne challenge.

Powieść ta skłania nas do zadania sobie pytania, czy na pewno znamy osoby najbliższe ? Czy naprawdę da się tak prawdziwie poznać drugiego człowieka ?

Dziękuję Pani Bognie Piechockiej z Agencji PRart Media, Wydawnictwu Czarna Owca za egzemplarz a Autorce dziękuję za dedykację.

„Jej życie było idealne… A może wszystko w nim było idealnym kłamstwem?”

Książka „Sześć powodów by umrzeć” jest moim pierwszym spotkaniem z twórczością pani Marty Zaborowskiej. Spotkaniem niezwykle udanym i ekscytującym. Wprost nie mogłam się oderwać od tej historii. Z pewnością zostanie ze mną na dłużej.

W czwartą rocznicę ślubu Miriam Macharow wychodzi z domu i znika bez śladu. Dosłownie rozpływa się w powietrzu. Nikt nic nie wie, nikt nic nie słyszał. Kiedy bliscy tracą nadzieję na jej odnalezienie na terenie nieczynnej fabryki zostają odnalezione spalone zwłoki kobiety. Czy to może być poszukiwana Miriam? Z biegiem czasu pojawia się coraz więcej nowych pytań na które ciężko znaleźć racjonalną odpowiedź. Do prowadzenia dochodzenia wkracza ekscentryczny śledczy Nauman i funkcjonariuszka Shi Lu. I wtedy zaczyna się jazda bez trzymanki…

"Sześć powodów by umrzeć" jest idealnie dopracowanym w każdym szczególe thrillerem. Fabuła wciąga czytelnika w tę zagmatwaną historię już od pierwszych stron. Składa się z krótkich rozdziałów, przedstawia sytuację z punktu widzenia wszystkich bohaterów. Jest przesączona emocjami i niedopowiedzeniami. Poprzez taką narrację pokazane było drugie oblicze każdego z otoczenia Miriam, co dodatkowo podkręcało gęstniejącą z rozdziału na rozdział atmosferę. W poszczególnych momentach podejrzewałam dosłownie wszystkich…. Jakże ja byłam daleka od prawdy! Nic w tej historii nie jest jasne, aż do ostatnich stron. Takie książki lubię najbardziej.

Na naszym rodzimym rynku pojawiła się książka, której nie powstydziłby się z pewnością sam Coben. Powinno sięgnąć po nią jak najwięcej czytelników – z pewnością nikt nie będzie zawiedziony. Osobiście mam zamiar przeczytać inne powieści pani Marty, mam nadzieję, że wciągną mnie tak jak „Sześć powodów by umrzeć”.

…jak to jest z tym losem. Jednym sprzyja, ale drugim już nie. Wam akurat nie wróżę niczego dobrego…

Podobno najbardziej niebezpiecznym miejscem dla kobiety jest własny dom. Te, które padają ofiarami zabójstw są najczęściej pokrzywdzone przez swoich mężów, partnerów, innych członków rodziny oraz przyjaciół i kolegów.

W najnowszej powieści Marty Zaborowskiej „Sześć powodów by umrzeć” mamy zabójstwo (?), zdrady, problemy małżeńskie oraz mnożące się tajemnice.

I tak o to mamy główną bohaterkę Miriam, jej mąż Konrad chirurg plastyczny nie widzi poza nią świata. W 4 rocznicę ślubu kobieta znika bez śladu. Nikt nie wie co się wydarzyło? Po pół roku na terenie starej fabryki zostają znalezione zwłoki kobiety, które wskazują na zaginioną Miriam. Ale czy tak jest rzeczywiście? Siostra ofiary Adela kategorycznie zaprzecza, że to ona? Czy ma w tym jakiś ukryty cel? Na tym etapie śledczemu Naumanowi i funkcjonariuszce Shi Lu podejrzani wydają się wszyscy. Odkrywają coraz więcej kolejnych tajemnic i sekretów zaginionej kobiety oraz pozostałych ludzi zamieszanych w tę sprawę.

Powieść „Sześć powodów by umrzeć” to jedna z lepszych książek, którą przeczytałam w ostatnim czasie. Do samego końca miałam niezłą zagwozdkę co się wydarzyło i kto jest „mordercą”?

Dobra fabuła plus nagłe zwroty akcji powodują, że książkę szybko się czyta. Rozwiązanie wcale nie jest oczywiste, jak by się mogło wydawać. Rozdziały są perspektywą kilku bohaterów: męża, siostry, kochanka i jego byłej partnerki, przyjaciela rodziny oraz śledczych. Przez to poznajemy ich bliżej a dodatkowo autorka serwuje nam cały gąszcz tropów do rozwiązania sprawy, przez co sami możemy zabawić się w detektywów. Bardzo dobry styl autorki sprawia, że czytając myślimy, że sprawa jest już niemal rozwiązana, ale wszystkie moje domysły okazały się mylne. Dodatkowo świetnie skonstruowane postacie – tutaj mój ulubieniec śledczy Neumann. Mam nadzieję, że pani Marta pokusi się może na jakąś serię z nim, który z pomocą Shi Lu rozwiążę jeszcze nie jedną sprawę. 😊

To moje pierwsze spotkanie z tą autorką więc koniecznie czas sięgnąć po wcześniejsze pozycje.

Sześć powodów, by umrzeć. Marta Zaborowska

Pierwszy rozdział to zmyłka. Miałam wrażenie, że czytam kryminał w stylu retro. Nie byłam zachwycona. Jednak później, z każdym następnym rozdziałem i każdą przeczytaną kartką wiedziałam, że książka mnie pochłonie. Pomimo ciekawości nie miałam ochoty kończyć czytania. Dobrze się bawiłam przy tej lekturze. Ciekawie poprowadzona akcja, która rozwija się wraz z odsłoną życia i charakterów kolejnych postaci. Autorka umiejętnie trzyma czytelnika w napięciu i prawie do końca nie można przewidzieć zakończenia. Można mnożyć wersje, ale i tak nie jest się przekonanym co do słuszności typowania. Brawo, książka dla lubiących zagadki.

„Sześć powodów by umrzeć” to thriller psychologiczny z doskonale skonstruowaną intrygą kryminalną. Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką i zastanawiam się dlaczego wcześniej o niej nie słyszałam. Świetna, dopracowana w każdym calu powieść. Momentami miałam wrażenie, że jest zbliżona do zagranicznego thrillera, ale to jednak nasze polskie cudo! Autorka stworzyła doskonałą fabułę, która pochłania od pierwszych do ostatnich stron, po to by na sam koniec znowu szokować. Ale od początku, w dniu czwartej rocznicy ślubu Miriam znika, po sześciu miesiącach odnajduje się (chyba) jej ciało. Rodzina w tym temacie ma różne zdanie. Czas akcji to wrzesień, ale mamy teraźniejsze wydarzenia i przeszłe, a wszystko to opowiadane jest przez sześć osób oraz śledczych. Te sześć osób to troskliwy mąż Miriam - Konrad, ich wspólny znajomy - Stan, oddana siostra Miriam - Adela, kochanek Miriam - Florian oraz zazdrosna Natalia. Każda z tych osób ma swoje sekrety i tajemnice, i każda z tych osób nie jest szczera i może mieć coś wspólnego z zaginięciem Miriam, dowiadujemy się tak na prawdę tyle ile sami chcą nam zdradzić. Autorka świetnie zwodzi czytelnika za nos, mnóstwo zwrotów akcji po których nie wiemy jeszcze więcej i to tak bardzo wciąga. Akcja powieści początkowo toczy się dość wolno, by na koniec przyspieszyć i wywołać zawrót głowy. Z każdą czytaną stroną napięcie wzrasta. Między spowiedź tych sześciu osób, mamy rozdziały z perspektywy śledczych - młodej, początkującej Shi Lu oraz starego policyjnego wygi Naumana. Typują pierwszych podejrzanych, a na światło dzienne wychodzą kolejne brudne sekrety, nikt nie może czuć się bezpiecznie, a sieć kłamstw rozrasta się coraz bardziej. Czy uda im się odkryć prawdę? Przekonajcie się sami, dajcie się ponieść tej mrocznej i wciągającej intrydze!

Pierwszy raz sięgnęłam po książkę z dorobku Marty Zaborowskiej i wcale tego nie żałuję. Jeżeli reszta jej powieści napisana jest podobnie jak książka pt. „Sześć powodów, by umrzeć”, to szybko muszę nadrobić zaległości w lekturach. „Sześć powodów, by umrzeć” pochłonęło mnie całkowicie, choć po pierwszych stronach wcale się tego nie spodziewałam. Ale po kolei…

Akcja książki zaczyna się i kończy 17 września. Ta klamra czasowa spina wcześniejsze wydarzenia, począwszy od dnia 7 marca. Cofamy się pół roku, aby poznać okoliczności zagięcia Miriam-żony Konrada, siostry Adeli, kochanki Floriana, koleżanki Stana.

„Jej życie było idealne…A może wszystko w nim było idealnym kłamstwem?”

Miriam znika w czwartą rocznicę ślubu. Brak jakichkolwiek śladów. Pół roku później na terenie jednej ze starych fabryk zostają znalezione spalone zwłoki kobiety. Mąż jest przekonany, że to ciało ukochanej żony, natomiast siostra w trakcie identyfikacji zwłok ma wątpliwości, czy to rzeczywiście Miriam. Dodatkowo ktoś informuje, że widział zaginioną żywą w podziemnym przejściu metra. Sprawę prowadzi śledczy Nauman wraz z młodszą aspirant Shi Lu. Wzywa na przesłuchanie podejrzanych o zbrodnię i stawia oskarżenie. Wychodzą na jaw skrywane latami tajemnice, zdrady, zemsta…Konrad, Adela, Stan, Florian, Natalia-każda z tych osób ma powód, aby nie być szczerą. W trakcie czytania zostaje ujawnionych coraz więcej sekretów, co sprawia, że czytelnik przerzuca swoje podejrzenia z jednego bohatera na drugiego. Co więcej, okazuje się, że sama Miriam miała powody do odejścia. W tej powieści nic nie jest oczywiste.

Zaletą książki jest niewątpliwie język i styl autorki. Rozdziały z narratorem trzecioosobowym przeplatają się z częściami, w których autorka oddaje głos poszczególnym postaciom. Prowadzenie narracji z perspektywy bohaterów pozwala lepiej zrozumieć podejmowane przez nich decyzje i sprawia, że są oni wiarygodniejsi psychologicznie. Podoba mi się też fakt, że postacie nie są czarno-białe, każda z nich ma coś na sumieniu. Mimo że książka pozbawiona jest nagłych zwrotów akcji, ma w sobie to coś, co sprawia, że w miarę czytania coraz trudniej się od niej oderwać. Czuje się jakieś napięcie, chciałoby się jak najszybciej poznać zakończenie, a to okazuje się zaskakujące, może nawet trochę mało prawdopodobne.

Jeżeli macie ochotę na dobry thriller stanowiący niezły fitness dla mózgu, to śmiało sięgnijcie po „Sześć powodów, by umrzeć”. Emocje gwarantowane!

Kiedy tylko otrzymałam propozycję zrecenzowania najnowszej książki Pani Marty Zaborowskiej, nie wahałam się ani chwili a wiecie dlaczego? Bo o poprzednich książkach autorki słyszałam same superlatywy i ucieszyłam się, że będę mogła wreszcie poznać jej twórczość. Intrygująca okładka, ciekawy opis, czego chcieć więcej.

W czwartą rocznicę swojego ślubu Miriam Macharow wychodzi z domu i znika. Policja wszczyna śledztwo, ale brak jakiegokolwiek punktu zaczepienia nie pozwala ruszyć sprawie z miejsca. Po pół roku następuje przełom. Na terenie starej fabryki "Ursusa" zostają znalezione spalone zwłoki kobiety. Jak do tego doszło? Czyżby to było morderstwo, a może wypadek lub samobójstwo?

"Tak niewiele się wie o sąsiadach. Za mało ze sobą rozmawiamy... Każdy żyje w swoim świecie".

Konrad mąż Miriam rozpoznaje w tych spalonych szczątkach swoją żonę, jednak jej siostra ma na ten temat odmienne zdanie. Czy to możliwe, że Miriam wciąż żyje? Podobno są świadkowie, którzy widzieli ją w metrze. W trakcie śledztwa na jaw wychodzą długo skrywane sekrety. Okazuje się, że siostrzana miłość nie była wcale tak do końca czysta, a Konrad nie jest tak krystaliczny, na jakiego wyglądał.

"Ludzie żyją ze sobą szczęśliwie, ale do czasu. Bo każdy ma swoja przeszłość... Dawne cienie potrafią ciągnąć się za nami przez lata".

Czy Miriam dobrowolnie dała się wciągnąć w tontynę? Czyżby jej idealne życie okazało się idealnym kłamstwem? Komu najbardziej zależało na tym, żeby się jej pozbyć? Mnożą się niewygodne pytania, policja ma już podejrzanych, a każdy z nich próbuje się wybielić i zrzuca winę na innych. Słowne przepychanki i wywlekanie brudów z przeszłości nadaje dramatyzmu tej historii.

Mocny wstęp przykuł moją uwagę i z każdą przeczytaną stroną moje zainteresowanie rosło. Fabuła nawiązuje do tego co było przed zaginięciem Miriam i do tego, co jest obecnie. Każdy z bohaterów pokazuje swój punkt widzenia. Każdy z nich ma jakąś niewygodną przeszłość za sobą, która teraz w obliczu tragedii powraca. Świetnie wykreowane postaci, ciekawy styl i nieskomplikowany język, do tego zakończenie petarda.

Zawsze przerażała mnie myśl o tym, że ktoś bliski z mojego otoczenia może nagle zniknąć. Owszem, jest w tym coś niesamowicie fascynującego, że jednego dnia dana osoba prowadzi normalną, wręcz nudną i powtarzalną egzystencję, a kolejnego nagle bez słowa rozpływa się w

powietrzu. Detektyw Fox Mulder z "Z Archiuwm X" zapewne postawiłby na porwanie przez istoty pozaziemskie, lecz prawda czasami okazuje się o wiele bardziej złożona i prozaiczna.

A jak było z Miriam?

Marta Zaborowska stworzyła wciągający thriller psychologiczny z elementami domestic noir, który intryguje od pierwszych stron. Czytelnik ma możliwość śledzenia kontrowersyjnej sprawy zaginięcia z sześciu perspektyw. Tajemniczy małżonek, pomocny przyjaciel rodziny, ukochana siostra, były partner oraz dwoje policjantów wypełniający swoje obowiązki z najwyższą starannością. Każda z tych postaci jest szalenie dobrze wykreowana, posiada swoje dziwactwa, a jej zachowanie jest spójne, choć zdominowane przez brudne sekrety i niedopowiedzenia.

Czwarta rocznica ślubu miała być wyjątkowa i romantyczna. Konrad przygotował niespodziankę oraz liczył na cudowny wieczór w ramionach ukochanej. Niestety los potrafi być nieobliczalny, a nawet iście bezlitosny...

Pół roku po zaginięciu Miriam w jej samochodzie zostają znalezione zwęglone zwłoki. Czy to ona? To podły żart, prawda?!

Ujęła mnie gęsta atmosfera, która tylko rozrasta się i nawarstwia wraz z kolejną przeczytaną stroną. Nasuwa się coraz więcej pytań, lecz aby uzyskać satysfakcjonujace odpowiedzi, musimy uzbroić się w cierpliwość. Podejrzewałam niemal wszystkich, autorka skutecznie mydliła mi oczy i zafundowała zaskakujący oraz przewrotny finał. Lubię wnikliwą analizę postaci, ich zachowań, czasami wręcz szokujących motywów — tutaj tego nie zabrakło. Lecz kto tak naprawdę był w stanie wyrządzić Miriam krzywdę?

Warto się przekonać!

Marta Zaborowska mnie mile zaskoczyła. Nie oczekiwałam aż takich emocji, zachęcona opisem miałam swoje oczekiwania i przewidywania, które jednak zostały rozproszone w pył. Czyli pytanie, jak było? Usatysfakcjonowana? W pełni zadowolona? To może zacznę od początku, po kolei …

Każda rocznica ślubu to powód do świętowania i spędzenia miłych chwil z tą drugą połówką. Miriam w czwartą rocznicę ślubu czeka na męża, która skrócił wyjazd służbowy i obiecał być szybciej w domu. Jednak jak już dotarł żony, Miriam Macharow, w nim nie było. Zaginęła. A wraz z nią wszelki słuch i ślad po niej. Kilka miesięcy później zostają odnalezione zwęglone zwłoki kobiety. Wszystko wskazuje, że to Miriam. Mąż rozpoznaje zwłoki żony, natomiast jej siostra, Adele, zaprzecza. Konrad stara się pogodzić ze śmiercią żony, natomiast siostra zaczyna zadawać niewygodne pytania. Jaka okaże się prawda? Czy kobieta żyje czy jest nadal zaginiona? Czy są jakiekolwiek okoliczności, które dawały nadzieję na odnalezienie jej żywej?

Autorka stworzyła znakomity thriller psychologiczny, w którym zabawiała się z nami, grała nam na nosie i manipulowała naszymi emocjami. Fabuła jest przedstawiana z perspektywy kilku osób: samej Miriam, jej męża Konrada, jej siostry Adeli, przyjaciela małżeństwa - Stana, Floriana – byłego partnera Miriam oraz Natalii, żony Floriana. Nie bez znaczenia są jeszcze dwa istotne głosy – to śledczy prowadzący dochodzenie w tej sprawie. Ich przenikliwość, intuicja i doświadczenie prowadzą do przodu, nie sposób ich oszukać i coś przed nimi ukrywać. Niepodważalną prawdą jest, że każdy z narratorów miał swój powód, aby chcieć zniknięcia Miriam. Każdemu w jakiś sposób przeszkadzała lub utrudniała dążenie do bycia szczęśliwym. Ale raczej oczywiste jest, że wszyscy nie mogli stać za jej zniknięciem. Więc pojawia się pytanie: kto? Na odpowiedź musimy poczekać bardzo długo, bo aż do samego finału. Zaskoczenie? To mało i delikatnie powiedziane, nie takiego obrotu wydarzeń się spodziewałam, nie oczekiwałam aż takich zawiłych relacji i sekretów. A jednak autorka stanęła na wysokości zadania i dała nam świetną historię, czym zmusiła nas do myślenia i zagłębiania się w psychikę bohaterów. Nie było prosto i przyjemnie, ale za to niezwykle ekscytująco.

Marta Zaborowska stworzyła paletę różnorodnych bohaterów. Nie można jednoznacznie określić, że ktoś był zły lub dobry. Każdy z nich miał swoje tajemnice i sekrety, które ukrywał przed pozostałymi. Dzięki umiejętnościom autorki mieliśmy możliwość wniknąć w ich wewnętrzny, ten intymny mały świat. Świat bardzo osobisty, pełen rozterek i wątpliwości. Bywały chwile, że określonego bohatera polubiłam i byłam przekonana o jego dobrych intencjach. Jednak, aby nie było spokojnie i zbyt pewnie, autorka zburzyła moje przekonania i po raz wtóry nastawiła mnie przeciwko temu bohaterowi. Nie miałam łatwej przeprawy z autorką, grała mi na nosie i cały czas trzymała w niepewności. A wszystko podsycała gęstą i przenikliwą atmosferą. Taką, która sprawiała, że cały czas czułam na plecach oddech strachu, cały czas się oglądałam za siebie, czy ktoś za mną nie stoi.

Sześć powodów by umrzeć to zgrabnie utkana pajęczyna kłamstw i sekretów. Żaden bohater nie jest od nich wolny, każdy się z nimi stara uporać. Ale jak wiadomo, jedno kłamstwo pociąga za sobą kolejne i później trudno się oczyścić i wywiązać z tej matni tajemnic. Powieść czyta się bardzo szybko i w pełnej gotowości bojowej, chociaż nie można powiedzieć, że akcja mknie. Płynie spokojnie, czasami leniwie, ale ten niepokój podsycany prowokacjami i zaczepkami, wywołuje wrażenie szybkiego dążenia do finału.

Historia godna uwagi, mistrzowskie wykonanie, emocje rozszarpane, serce przemieszcza się i szuka odpowiedniego miejsca, oddech nieopanowany. Aż strach myśleć, jak się to może wszystko skończyć! Obym nie podzieliła losu bohaterki … Bo wtedy żarty się skończą …

To jedna z tych lektur, po odłożenie której nadal jesteś głodny wrażeń. Apetyt pobudzony i oczekuje się więcej i więcej … Czy ktoś może zaspokoić mój głód?

Co zrobisz, by wygrać grę w życie?

Kojarzycie ten chaos, który rodził się w waszej głowie na lekcji matematyki, a który podsumować można jako „nie wiem czego nie wiem”? Ostatnia lekcja z cyferkami w tle dawno za mną, ale identyczne wrażenie pozostawiła po sobie książka pani Zaborowskiej.

Pierwsze strony okazały się źródłem niemałego dysonansu, który wyrastał z ochrzczenia głównych bohaterów w duchu multikulti. W historię postanowiłam wsiąknąć niemal ze stuprocentową niewiedzą, dlatego tak bardzo zaskoczyło mnie chociażby połączenie swojskiego „Konrada” z enigmatycznym „Stanem”, a zaserwowana na dokładkę „Shi Lu” zupełnie wyrzuciła mnie z kapci.

Uprzedzając Waszą ciekawość – moje stopy nadal pozostają gołe, choć książkę zamknęłam przed paroma dniami.

Nie ma w tej historii nic oczywistego. Moje nieudolne próby rozwikłania kolejnych intryg (a tych ci u nas dostatek) porównać można do chwytania pojedynczych skrawków włóczki, z których żadnym sposobem nie chce powstać pełnoprawny sweter. Doświadczenie nabyte na przestrzeni lat w trakcie lektury innych pozycji o zabarwieniu kryminalnym nijak nie przybliżyło mnie do zgłębienia finalnego rozwiązania. Mój wewnętrzny Sherlock pragnie ze wstydem zaszyć się w mysiej dziurze, ale wiem, że w głębi serca satysfakcjonuje go taki obrót spraw.

Książka stoi bohaterami – ich wewnętrznymi rozterkami oraz działaniami, do których wraz z nagromadzającym się wokół mrokiem nieuchronnie zmierzają. Obecność aspektu psychologicznego nierzadko przesądza o moim zainteresowaniu danym tytułem. Postaci występujące na kartach „Sześciu powodów...” trudno polubić. Wyjątek stanowi para kryminalnych; jak wiadomo, dobry glina nie jest zły (nawet jeśli jego strategia działania ogranicza się do chmurnego oblicza). Pozostali bohaterowie mają swoje za uszami. Bywają tajemniczy, irytujący, bezbronni – jako czytelnicy jesteśmy wręcz skazani na nieustanne balansowanie pomiędzy sympatią, współczuciem, a odrazą. Autorka zręcznie przekuwa na pozór zwyczajne słowa w pełen emocji wachlarz.

Na dodatkowy plus zasługuje obecność wątku, KTÓREGO CELOWO NIE ZDRADZĘ, by jeszcze bardziej podsycić Wasz apetyt, niemniej zaznaczę, że smakowity z niego kąsek. Uwielbiam, gdy thrillery stanowią przepustkę do sfer życia niedostępnych dla przeciętnego Kowalskiego – przychodzą mi w tym momencie na myśl sekty, czarny rynek i inne podejrzane, nie zawsze namacalne miejsca, gdzie diabeł mówi dobranoc. Autorka zahaczyła o temat, z którym nigdy wcześniej nie miałam najmniejszej styczności (proszę mi wierzyć na słowo, że podobnie ma się sprawa z wyżej wspomnianymi „działkami”),więc ekscytacja okazała się tym większa.

Pierwsze spotkanie z twórczością p. Zaborowskiej oceniam jako umiarkowanie satysfakcjonujące. Jak wspomniałam na początku, do tej pory trawię ostatnie strony, a gdzieś w głębokiej podświadomości uporczywie dźwięczy mi „jak do tego doszło, nie wiem”. Zaangażowanie, którego dostarczyła mi historia Miriam, jej swego rodzaju nieszablonowość nakazują mi jednak uważniej przyjrzeć się pozostałym pozycjom autorki.

Nadszedł dzień czwartej rocznicy ślubu Miriam i Konrada. Mężczyzna obiecał żonie, że wróci wcześniej z wyjazdu służbowego by mogli go odpowiednio celebrować. Nie zastaje jej w domu. Kobieta jakby się rozpłynęła.

Mija pół roku i zostają znalezione zwęglone zwłoki. Konrad odrazu rozpoznaje w nich żonę. Natomiast siostra Miriam upiera się, że to na pewno nie ona.

Pytanie czy to mężowi zależało na szybkim pochowaniu zmarłej czy siostrze na ujawnieniu prawdy.

Policja jeszcze raz od początku postanawia zbadać sprawę. W zeznaniach bliskich kobiety pojawiają się nieścisłości. A na pierwszy plan wysuwa się Gra, w której największą stawką nie była wygrana, a odwaga by wykonać trzy specjalne zadania.

Ile tutaj się wydarzyło! Choć muszę przyznać, że nie od początku wkręciłam się w tę historię to z czasem nie mogłam się oderwać. Zagadka nie dawała za wygraną, a moja ciekawość wciąż rosła. Mnogość plot twistów nie pomagała mi w odkryciu prawdy. A i samo zakończenie jeszcze bardziej mnie zaskoczyło. Ciekawie skonstruowana fabuła, różnorodni bohaterowie i przede wszystkim historia inna niż wszystkie. Nie zabrakło wątków prosto z kryminału, thrillera, czy nawet dobrej sensacji. Jeśli szukacie nieoczywistej historii, pełnej zwrotów akcji to oto jest!

„Sześć powodów, by umrzeć” to książka zawierająca ponad 400 stron bardzo wciągającej i wielowątkowej opowieści. Miriam Maharow, główna bohaterka, artystyczna dusza, nagle wychodzi z domu i nie kontaktuje się z rodziną. Co ważne, opuszcza ona dom w dniu czwartej rocznicy ślubu. Jej zapracowany mąż Konrad ma niebawem do niej dołączyć i spędzić ten wieczór tak, jak należy- romantycznie, z mnóstwem wspomnień ze skromnego ślubu. Dlaczego Miriam nie wróciła? Jaka była reakcja męża? Czy Konrad uchodzi za wzorcowego męża, którzy porusza niebo i Ziemię, by odszukać ukochaną? Warto się o tym przekonać. W dramat chirurga włączonych jest też kilka innych postaci bliskich zaginionej Miriam, ale ich cechy charakteru czytelnicy muszą odkryć sami. Inaczej nie będzie już tak tajemniczo i smakowicie.

Mija pół roku, a rodzina Miriam otrzymuje tragiczną wiadomość- ktoś odnalazł ciało zaginionej, jednak jest ono mocno zwęglone i trudne do natychmiastowej identyfikacji. Dlaczego jednak dzieje się tak, że nie wszyscy wierzą w to, jakoby znalezioną osobą była właśnie Miriam? Jest jeszcze inne pytanie: co żona bogatego chirurga plastycznego robiła na terenie opuszczonej fabryki, który teraz okupuje najbardziej uboga i zagubiona klasa społeczna, czyli alkoholicy i narkomani? Czy rodzina Miriam coś zataja? Warto odpowiedzieć sobie na te pytania, zważywszy na to, że akcja powieści z każdym rozdziałem zaczyna się zagęszczać…

W powieści istotną rolę odgrywa też para śledczych zajmujących się sprawą zaginięcia Miriam. Rudolf Nauman i Shi Lu- młoda, ale bardzo oddana pracy policjantka o azjatyckich korzeniach. Jestem pewna, że zwłaszcza postać Naumana- starego wygi i bezkompromisowego osobnika zapadnie czytelnikom w pamięci. Jego bardzo cięty i sarkastyczny sposób rozmowy z innymi pracownikami dowodzi, że w pracy policjanta liczy się dosłownie każdy szczegół. Co więcej, na stróżów prawa także czyha wiele niebezpieczeństw- realny świat to nie odcinek seriali kryminalnego, w którym prowadzi się tylko jedną sprawę, a winny zawsze zostaje odnaleziony.

Moim skromnym zdaniem, jest to książka nie tylko o zaginięciu, ale bardzo mocno poszerzającej się znieczulicy społecznej. Każdy żyje w swoim świecie, nikt niczego o nikim nie wie, a jeśli nawet, to szczegółów nie zdradza się dziś bezinteresownie. To przykre, ale prawdziwe.

Jestem pewna, że sięgnę po starsze powieści pisarki. Połączenie kryminału z problemami psychologicznymi uważam za udane. Plusem były także dobrze wykończone rozdziały- niemal w stu procentach wydaje nam się, że już znamy głównego sprawcę, gdy nagle wszystko ulega zmianie. Cieszę się, że po raz pierwszy stykam się z twórczością pisarki- jestem realistką i lepiej, gdy ludzie pióra nie unikają trudnych tematów, a tu ich nie brakuje.

Polecam.

“Sześć powodów, by umrzeć” Marty Zaborowskiej to połączenie thrillera psychologicznego z kryminałem, coś mocno nieszablonowego na naszym polskim rynku! Od samego początku historia mocno frapuje, autorka zbudowała ją tak, że już na pierwszych stronach dostajemy niewielką zagadkę (oczywiście poza tą główną: kto stoi za zbrodnią?), którą chcemy jak najszybciej rozwiązać. I takich niewielkich zagadek, nieoczywistości jest tu ogromna ilość, pogłębiają się, zazębiają, dzięki czemu ciekawość i zaangażowanie czytelnika cały czas utrzymane są na wysokim poziomie. Historia rozgrywa się wokół zaginięcia kobiety, obserwujemy sytuację z kilka różnych stron - jej bliscy: mąż, siostra, przyjaciele przedstawiają nam opowieść swoimi oczami, w narracji pierwszoosobowej przez co ich relacja jest subiektywna. I my to widzimy, bo każdy przedstawia nam nieco inną wersję. Są jeszcze śledczy, którzy mocno kojarzą się z tymi z klasycznych brytyjskich powieści detektywistycznych - to bardzo fajny, dający tej historii oryginalny jak na polski rynek akcent. Sama zagadka jest rozbudowana, bardzo dobrze poprowadzona - przez większą część powieści utrzymana w spokojnej narracji, dopiero pod koniec nabiera nieco sensacyjnej nuty. Całość ładnie się zgrywa łącząc wątki współczesne z klasycznymi.

Miriam Macharow jest osobą wokół której kręci się cała intryga powieści. Niesamowita kobieta. Piękna. Utalentowana. Na ludzi działa jak narkotyk. Typ kobiety, który gdy wejdzie w czyjeś życie pozostaje w nim na zawsze nawet jeśli fizycznie jest bardzo daleko. Obok Miriam, ważnymi postaciami dramatu są: Konrad- mąż, Adela- siostra, Stanisław zwany Stanem- przyjaciel rodziny i Florian-kochanek. Między tymi postaciami gotują się emocje. Wywołują je niezdrowe relacje, sprawy zadawnione i współczesne kryzysy. Coś musi się stać, bo czas stagnacji minął. Znaleziono zwęglone ciało w samochodzie Miriam. Jest jeszcze tajemnicza gra, nielegalny klub , na czele którego stoi Hetman, który ustala zasady i rozlicza uczestników z wykonanych działań. Bezwzględny mistrz gry. To nie do końca legalny układ. Działa na zasadzie tontyny. 🤔 Miriam znika bez śladu w czwartą rocznicę swojego ślubu. Sama uciekła czy ktoś ją zmusił do odejścia? A może zabił? Tę łamigłówkę rozwiązuje para oryginalnych policjantów ( Rudolf Nauman i Shi Lu) oraz czytelnik. Czytelnik jest jak Czerwony Kapturek. Chodzi po gęstym lesie i zbiera do koszyczka okruchy informacji i składa je w jednolity obraz. Łatwo nie jest za to bardzo ciekawie. Na trudności napotykają też śledczy. Oni również przedzierają się przez sekrety i łgarstwa przesłuchiwanych osób. Historia jest pogmatwana, fabuła zawiła a bohaterowie cokolwiek tajemniczy. Z tej rozsypanki powoli wyłania się pełen obraz sytuacji w jakiej znalazły się osoby dramatu. Zakończenie zaskakujące. Mimo uwagi poświęconej zbieraniu szczegółów autorka zaskakuje czytelnika. Trzeba było uważać!

To moje pierwsze spotkanie z autorką, chociaż tytuły jej wcześniejszych powieści przewijają się na moich półkach na Legimi. Lecz jakoś zabrakło mi czasu lub motywacji, żeby po nie sięgnąć. Teraz już wiem, że niesłusznie odkładałam je na termin późniejszy. Zdecydowanie wolę książki papierowe, a że w moje bibliotece nie ma żadnej książki autorki, więc tak jakoś wyszło. Po lekturze "Sześć powodów by umrzeć" mam zamiar nadrobić zaległości w czytaniu powieści Marty Zaborowskiej, tym bardziej, że staram się czytać jak najwięcej książek polskich autorów i szukam tych, których nie znam.

To kryminał a zarazem thriller z wątkiem obyczajowo - psychologicznym i chociaż nie jest nasycony brutalnością, to trzyma w napięciu do samego końca. Autorka tak kluczy i myli tropy, że gdy już niemal byłam pewna zakończenia, okazało się, że całkowicie się myliłam.

"Kiedy człowiek jest na dnie, zwykle zachowuje się jak wystraszony szczur i albo ucieka, albo kąsa bez opamiętania."

Miriam jest od niemal czterech lat szczęśliwą mężatką. Jej mąż Konrad jest lekarzem, prowadzi ze wspólnikiem gabinet medycyny estetycznej. Jego żona jest jednak dla niego idealna, nie miałby w niej nic do poprawienia. Miriam jest artystką, interesuje ją malarstwo. Wokół siebie ma przyjaznych sobie ludzi, lecz chociaż wydawać by się mogło, że jej życie jest idealne, to wiele wskazuje na to, że owszem, ale stworzony został tylko idealnie fałszywy obraz...

Konrad często wyjeżdża służbowo na różne konferencje, które organizowane są zazwyczaj w weekendy, wtedy Miriam zostaje sama. Po drugiej stronie ulicy mieszka jej młodsza siostra Adela, która sprawia wrażenie jakby rozchwianej emocjonalnie. Od wielu lat cierpi na dość poważną chorobę, więc Miriam chciała ją mieć blisko siebie.

Gdy w czwartą rocznicę ślubu, Konrad ponownie wyjechał na sympozjum naukowe, dzwoni do żony o umówionej porze.

"Kiedy cztery lata temu obiecywał Miriam miłość, wierność i oddanie do grobowej deski, obiecał coś jeszcze: ilekroć będzie zmuszony zostawić ją samą, by zniknąć z powodu weekendowej konferencji w miejscu oddalonym od domu o setki kilometrów, zadzwoni o dwudziestej pierwszej, by usłyszeć jej głos. Tak też robił."

Konrad postanowił, że wróci wcześniej, żeby być z żoną w rocznice ślubu. Gdy jednak podjeżdża pod swój dom, zastaje swojego wspólnika i policyjny samochód... Co się stało?

Okazuje się, że Miriam wyszła z domu i do tej pory się nie pojawiła, tak jakby zapadła się pod ziemię. Nie zabrała z domu żadnych bagaży, jej samochód również stoi w garażu.

Mija sześć miesięcy, na terenie starej fabryki w Ursusie, grupa bezdomnych zauważyła palący się samochód a w nim kobietę. Samochód należał do Miriam, a w częściowo spalonym ciele Konrad rozpoznał swoją żonę. Co prawda bardziej po jej charakterystycznych ubraniach, bo twarzy nie sposób zidentyfikować. Jednak Adela nie rozpoznaje siostry i zdecydowanie odmawia potwierdzenia tożsamości Miriam. Trzeba zrobić porównawcze badania genetyczne.

W jaki sposób zginęła Miriam? Czy to zabójstwo czy też może samobójstwo? Ale dlaczego kobieta zdecydowała się na tak drastyczny krok?

Śledztwo prowadzi dość intrygujący duet policjantów, Polak i... Wietnamka. Bardzo dobrze się uzupełniają. W trakcie dochodzenia okazuje się, że niemal wszyscy bliscy Miriam kryją dość brudne sekrety, które uniemożliwiają odnalezienie prawidłowych tropów, lecz także każda osoba z otoczenia kobiety miała powód by co najmniej tylko życzyć jej śmierci.

Czy uda się śledczym wyjaśnić tę nieco dziwną zagadkę? Czy znaleziona kobieta to Miriam? Jeśli nie, to co się z nią stało? Jak z taką traumą poradzi sobie Konrad, a jak Adela?

Książkę przeczytałam dzięki Pani Bognie Piechockiej z Agencji PRart Media, Wydawnictwu Czarna Owca a Autorce dziękuję za dedykację.