Pomóż mi

„Pomóż mi” to kolejna książka Sary Denzil, która parę dni temu miała swoją premierę. Z twórczością autorki miałam już styczność, dlatego i tym razem długo się nie zastanawiałam nad jej przeczytaniem. Tym bardziej, że okładka już od samego początku ogromnie mi się spodobała. Liczyłam na mocny thriller psychologiczny, kręcący się wokół pokrzywdzonego dziecka – na taki bynajmniej wskazywała mroczna okładka. Czy tak właśnie było?

Fran podczas codziennej przebieżki, znajduje na placu zabaw zbłąkaną dziewczynkę. Jest to tym bardziej dziwne, bo dziecko na oko ma 7 lat, jest środek nocy, a do tego jej ubranie jest w opłakanym stanie. Gdy Fran chce już dzwonić na policję, podbiega do nich młodziutka kobieta, która okazuje się jej matką. Dziewczyna ma na oko 20 lat, co również wydaje się z lekka podejrzane… Rodzina Whitakerów (bowiem tak się nazywają) dopiero co przeprowadziła się do Leacroft i najprawdopodobniej przez to Esther nie może odnaleźć się w nowym miejscu i ucieka z domu. Ale czy aby na pewno? I dlaczego dziecko ma siniaka na nodze…

Książka już od pierwszych stron trzyma w napięciu. Wszystkie wydarzenia, które mają tam miejsce i te ciągłe domysły głównej bohaterki, podejrzenia, tajemnice – wszystko to tworzyło naprawdę fajny, niepokojący klimat, przez który tej książki po prostu nie chciało się odkładać nawet na chwilę. Autorka w świetny sposób wykreowała bohaterów, choćby zawziętą i dociekliwą Fran, której rodzina Whitakerów spędzała sen z powiek. Można by stwierdzić, że ta kobieta obsesyjnie chciała poznać prawdę, a jej przeczucia nie pozwalały jej normalnie funkcjonować. A w momencie, gdy dziewczynka wraz z rodzicami z dnia na dzień znika, jej obsesja jest po prostu niemożliwa. Genialna postać Esther - siedmiolatki, która jest bardzo zamknięta w sobie, nie mówi za dużo, a jak już się odezwie, to jej zdania są wręcz dziwne i niepokojące, co jeszcze bardziej potęguje ciekawość czytelnika. I do momentu wyprowadzki, ta książka ogromnie mi się podobała, jednakże to w jakim kierunku ona później „poszła”, nie do końca mnie przekonało, przez co druga połowa książki już nie była tak emocjonująca i trzymająca w napięciu, choć wydarzeń w niej było naprawdę sporo. Jeśli lubicie zamknięte społeczności, sekty i tego typu klimaty, to Wam akurat książka przypadnie do gustu. Ogólnie historia zła nie była, mnie trochę rozczarowała, ale może akurat Tobie się spodoba!

Sarah A. Denzil jest pisarką, której nie trzeba przedstawiać miłośnikom thrillerów psychologicznych. Każdy, kto choć raz sięgnął po książkę tej autorki mógł się przekonać, że potrafi ona zaciekawić czytelnika fabułą oraz bohaterami swych powieści. „Pomóż mi” to kolejny dowód na to, że tak właśnie jest.

Poznajemy historię pięćdziesięcioletniej Fran, która wczesnym rankiem na placu zabaw spotyka siedmioletnią Esther. Spotkanie to jest o tyle dziwne, że dziewczynka o tak wczesnej porze była bez opieki rodziców. To zaniepokoiło kobietę. Mimo, iż odnalazła matkę dziewczynki w jej umyśle kotłowała się niepewność, która nie dawała kobiecie spokoju. Instynkt podpowiadał jej, że w tej rodzinie dzieje się coś złego. Siniak na nodze dziewczynki oraz nietypowy ręcznie szyte ubrania zaintrygowały Fran tak bardzo, że nie potrafiła odciągnąć się myślami od tej rodziny.

Gdy pewnego dnia otrzymuje zaproszenie od Mary Whitaker jej podejrzenia nabierają na sile. Co takiego przykuło uwagę Fran? Dlaczego rodzina siedmioletniej dziewczynki zaintrygowała kobietę? Warto znaleźć odpowiedzi na te pytania. Zapisane są one na kartach thrillera psychologicznego „Pomóż mi”.

Sarah A. Denzil stworzyła historię, która intryguje już na samym początku. Historię, która mogła również wydarzyć się w prawdziwym życiu. Myślę, że wiele jest takich rodzin. Ciekawe tylko, czy wiele jest reakcji takich jak w przypadku Fran, która nie wykazała się obojętnością, lecz zareagowała. Zwłaszcza, gdy pewnego dnia okazuje się, że Esther i jej rodzina zniknęli bez śladu. Dokąd wyjechali? A może przed czymś uciekają? Czy Fran zdoła uratować dziewczynkę?

Muszę przyznać, że Sarah A. Denzil ponownie udowodniła, że thriller psychologiczny jest jej domeną. Jest gatunkiem, w którym czuje się doskonale, tworząc historię mrożącą krew w żyłach oraz wpadającą w psychikę. Autorka zaciekawia, intryguje, zadaje pytania, sprawiając, że nasze myśli nie są w stanie oderwać się od poznawanej historii.

„Pomóż mi” to kolejny thriller psychologiczny, będący kwiatem w ogrodzie twórczości brytyjskiej pisarki. Jeśli jeszcze nie sięgnęliście do jej twórczości, to zdecydowanie polecam! Wam to zrobić. Zapewniam Was, że będziecie kontent!

Książka „Pomóż mi” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia, Filia Mroczna Strona

Jeśli temat dotyczy sekt, to ja się zawsze “piszę na czytanie”.

🔸️

Fran podczas wczesnej porannej przebieżki znajduje w parku dziewczynkę.

Esther jest cicha, spokojna, nad wiek poważna, ubrana w staroświeckie ubrania szyte ręcznie. Może wygląda dziwnie, ale w kobiecie budzi się instynkt, który nakazuje jej chronić to dziecko.

Mimo iż nie powinna, coraz bardziej angażuje się w życie dziewczynki i jej rodziny, zaprzyjaźniając się z Mary, matką Esther.

Mary i jej mąż Elijah wyróżniają się na tle angielskiej społeczności małego miasteczka swoim ubiorem, sposobem życia i tym, że stronią od ludzi, zbytnio się z nikim nie spoufalając. Dlatego z góry są skazani na ostracyzm i szykanowanie.

Pewnego dnia rodzina znika.

Fran czuje niepokój, ponieważ od dłuższego czasu podejrzewała, że w domu Whitakerów nie dzieje się dobrze. Wyczuliła się na sygnały wysyłane przez Mary, milczące prośby o pomoc, bezgłośne błaganie. Dlatego kobieta nie może pozostać obojętna na los Esther i jej matki.

🔸️

Szukając jakiegoś śladu zaginionych, mimo protestów męża, podąża do Arizony. Tam w upale przyjdzie się jej zmierzyć ze swoją prywatną tragedią, którą była strata dziecka, postawi znak zapytania nad własnym małżeństwem i poniesie konsekwencje znajomości z Whitakerami. Tajemnice jakie wyjdą na jaw sprawią, że jej dotychczasowe życie legnie w gruzach.

Czy rzeczywiście w objęciach sekty można znaleźć zbawienie? Czy można odnaleźć spokój i szczęście? Fran prowadząc swoje prywatne śledztwo będzie musiała się o tym przekonać.

🔸️

Temat sekt i ich wpływu na ludzi, zawsze bardzo mnie intrygował.

Zastanawiam się jaki czynnik odpowiada za to, że ludzie pozwalają sobie wyprać mózg, poddać się woli innych, być bezwolną, posłuszną marionetką, wykonywać kontrowersyjne polecenia i przyjmować dotkliwe kary?Wierzyć w różne duperele i przyjmować jej jako pewnik.

Czy winę za to ponosi słaba psychika? życie, które w pewnym momencie dokopało? samotność?

🔸️

Czytałam z zaciekawieniem i książka, mimo iż momentami deczko przekombinowana , wciągnęła mnie. Czyta się błyskawicznie, nie ma nudy, dłużyzn i niepotrzebności.A to już duży plus.

#wydawnictwofilia

Thriller psychologiczny Sarah A. Denzil „Pomóż mi” porusza temat niesienia pomocy, aktualny zawsze, ale szczególnie w tym trudnym czasie, rozkłada tę kwestię na czynniki pierwsze. Niepewność związaną z rozpoznaniem problemu, reakcję najbliższych i otoczenia, motywację osoby pomagającej i cenę, którą jest gotowa zapłacić.

Czy można pomóc komuś, kto tego nie chce? Czy nasze działania nie przyniosą wówczas więcej szkody, niż pożytku? A może to wygodne wytłumaczenie naszej obojętności i bierności w obliczu cudzej krzywdy? Ale skąd można mieć pewność, czy ktoś rzeczywiście tej pomocy potrzebuje?

Czy Fran po własnej, bolesnej stracie jest bardziej wyczulona na krzywdę innych? Czy może natrętnym wręcz zainteresowaniem młodą kobietą i jej córką próbuje tę stratę zrekompensować? A jeśli intuicja dobrze jej podpowiada, że w tej rodzinie rzeczywiście dzieje się źle? Potulna żona, kontrolujący wszystko, dużo starszy mąż i mała zbyt poważna na swój wiek dziewczynka, to niejedyne sygnały, które ją niepokoją.

Czy Mary i jej córka rzeczywiście potrzebują pomocy, czy tylko Fran tak się wydaje? W każdym razie każde podejmowane przez nią w dobrej wierze działania rodzą niespodziewane i negatywne konsekwencje. Gdy rodzina znika bez słowa, Fran czuje wewnętrzny przymus, by sprawdzić ich losy. To, co odkryje okaże się bardziej przerażające, niż jej najgorsze domysły i odmieni również jej życie.

„Pomóż mi” to kolejna znakomita powieść autorki dobrze znanej już na naszym rynku z poruszających thrillerów psychologicznych. Nie znajdziecie tu dynamicznej akcji, choć i nagłych jej zwrotów nie zabraknie, ale przede wszystkim wiele powodów do przemyśleń i pytań, na które trudno odpowiedzieć. Jak ja zachowałabym się na miejscu Fran? Czy byłabym równie zdeterminowana w dążeniu do prawdy? Jak dalece odważyłabym się ingerować w cudze życie? A może odwróciłabym głowę w drugą stronę, udając, że nic się nie dzieje? A Wy?

⭐RECENZJA⭐

Fran znajduje w środku nocy małą, bezbronną dziewczynkę. Estera, bo tak ma na imię dziecko, po chwili wraca do swojej mamy i do rodzinnego domu. Lecz Frana coś niepokoi w zachowaniu tych ludzi. Pewnego dnia rodzina Estery znika, a Fran czuje, że wydarzy się coś niedobrego. Jak to wszystko się potoczy?

✖️

"Pomóż mi" autorstwa @ to kolejna propozycja wydawnicza od @filiamrocznastrona @wydawnictwofilia 🤗 W ogóle od początku roku wydawnictwo ruszyło z wielką parą i spod ich skrzydła "wychodzi" mnóstwo intrygujących, interesujących i niekiedy brutalnych książek. A co za tym idzie? Czytam świetne powieści, które przeważnie porywają mnie od samego początku i do końca trzymają w ryzach. Owszem, jak to zawsze bywa, jedne lektury są lepsze, inne gorsze, ale póki co większość jest na ogromny plus, więc nie narzekam. Czekam na więcej i więcej od ów wydawnictwa! 😃

Wracając do książki ze zdjęcia to widać, że pisarka nie zwalnia tempa i za każdym razem chce nas wciągnąć w zawiłą, pełną niewiadomych historię 🤯 Tym razem poznajemy takich bohaterów, którzy mogą intrygować, ale również powodować niepewność oraz lęk. Ich kreacja była dobra, choćby dociekliwość jednej z bohaterek, bądź bycie zamkniętą innej. To sprawiało, że człowiek chciał poznać ich historię i to, do czego dążą. Jednak im dalej w las, tym troszkę gorzej, bo jednak spodziewałam się, że pójdzie to wszystko w innym kierunku, a nie w tym, w którym poszło. Jakoś szczególnie nie przepadam za sektami oraz tego typu sprawami i może dlatego troszkę się rozczarowałam. Ale bądźcie spokojni! Ta powieść nie była zła! Jednak jak to zawsze bywa, są wzloty i upadki i tutaj też tak było 🤪 Jak wiecie, a może i nie 😅 Pisarka ma bardzo lekki styl oraz przyjemne pióro, dzięki czemu przez książkę się leci jak Sonic 💪🏻😁 i ciężko się jej zatrzymać! 😜 Uważam, że każdy musi sięgnąć po tę lekturę i wyrobić sobie o niej własne zdanie 🤗 Ja osobiście polecam, bo pomimo kilku niuansów, dobrze spędziłam z nią czas 😃 Spokojnej i dobrej środy wszystkim! 😘

✖️

Współpraca z @filiamrocznastrona @wydawnictwofilia 🖤

✖️