Stracona

„Stracona” Kate Foster to powieść, która zostanie mi w pamięci (przynajmniej na jakiś czas 😅).

Christian zostaje skazana na karę śmierci przez ścięcie za zabójstwo swojego wuja Jamesa Forrestera. Wszystko przy złowieszczych wyzwiskach tłumu, zeznaniach wątpliwej reputacji pokojówki i absolutnie bez jakiegokolwiek posłuchu dla młodej kobiety.

Jednak historia lady Christian, zapamiętanej przez karty historii jako zabójczyni i cudzołożnicy, jawi się inaczej w wyobrażeniu naszej Autorki.

Bo Kate Foster dorastała w okolicach, w których dawniej mieszkała lady Christian. Znała legendę o niesławnym zabójstwie pana z dworu, a kiedy sięgnęła po historyczne relacje z tych wydarzeń, słownictwo jakiego użyto wobec młodej kobiety zapaliło w niej czerwoną lampkę - postanowiła oddać głos kobietom i spróbować napisać tę historię inaczej.

I tak stajemy oko w oko z fabułą w dwóch liniach czasowych - jedna z wynikiem procesu, druga z początku wydarzeń, które do niego doprowadziły. I w dwóch perspektywach, niesławnej lady Christian i zapomnianej pokojówki Violet.

Bardzo spodobało mi się podejście Autorki do tej historii i sama inspiracja - prawdziwy proces. Umiejętne użycie dwóch linii czasowych wodzi Czytelnika za nos, to dając lub zabierając nadzieję. Po zapoznaniu się z emocjami dwóch kobiet, okazuje się że ktoś inny jest tu winny, a poszkodowanych jest nawet więcej.

Bohaterki wzbudzają szereg emocji, od niechęci przez sympatię i to zmienia się w trakcie lektury. Sama historia jest mocno wciągająca, kiedy myśli się że wie się jakie zakończenie wybrała Autorka, na jaw wychodzi nowy splot wydarzeń.

Zakończenie jak najbardziej najlepsze.

Zapadło w pamięć.

Polecam!

Ostatnio mam szczęście do wspaniałych i wciągających książek, choć tutaj jedynie różni je to, że nie ma szczęśliwego tematu. Ja rzadko oglądam dzienniki i w ogóle telewizję, dlatego dopiero z tej książki dowiedziałam się o wydarzeniach totalnie wstrząsających. To opowieść na podstawie prawdziwej historii, gdzie kobieta została oskarżona o zabójstwo swojego kochanka i wujka jednocześnie. Chodzi tutaj o lady Christian Nimmo i Jamesa Forrestera. Nawet pomimo podłego traktowania ją przez strażników ona wciąż pokazywała, że jest prawdziwą damą. Początkowo znamy tylko to, że ona opisuje nam jak krzywdząco jest traktowana przez innych. Próbują namówić ją na przyznanie się do winy, ewentualnie o przekupienie odpowiednich osób, aby miała lepsze życie w miejscu, gdzie za kilka dni ma zostać stracona. Co ciekawe ona sama nie przejawia wzburzenia ani tłumaczenia swojej niewinności, tylko daje nam obraz osób, które nawet nie dążą do tego, aby opisała jak do tego nieszczęścia doszło i kto jest temu winny. Oni nie pragną jej uniewinnić, tylko skazać na najgorszą z kar. W jej mniemaniu przemawia duża duma. Tutaj się zatrzymujemy aby poznać relację pokojówki na temat sceny jaką rzekomo widziała. Następnie wchodzimy w życie Christiany rok wstecz, aby zobaczyć jej oczami obrazy o których nikt z oskarżonych nie chciał słyszeć. Ukazuje nam się jako mądra dziewczyna, która robi to, czego od niej wymagają. Przestrzega reguł i zasad, pomimo chęci, aby zrobić coś po swojemu. Ma szacunek do matki i wypełnia jej sugestie i w tym wszystkim była niczym mężczyzna, twarda jak skała i chwilami wolna na swój sposób. Obie z siostrą wyczytały w tajnym miejscu z książki, do której nie powinny mieć dostępu, że mężczyzna powinien romantycznie zabiegać o swoją małżonkę, wtedy ona jako zgodna żona oddaje mu się całkowicie. Obie bardzo przeżywały te słowa, zachwycały się tymi szczęśliwymi chwilami, nawet nie poddając ich jakiejkolwiek wątpliwości. Gdzieś ten wers im w głowie pozostał, dlatego obie wyobrażały sobie niesamowite uniesienia. Jednak czy to tylko sprawiło, że Christiana padła w ramiona swojego wujka?

Oj koniecznie musicie poznać tą opowieść, bo to nie tylko historia oparta na faktach, ale i podkreślenie zasad panujących dla kobiet i mężczyzn w czasach 1678 roku. O tym jak bogaci panowie wykorzystywali młode kobiety i jak one same nie zawsze miały wiele do powiedzenia. O plotkach, pomówieniach, oraz goryczy na wydarzenia do których nikt nie chciał dopuścić. O braku winy, lecz i braku wytłumaczenia, gdyż kobieta nie godna była mieć swoje zdanie. Sekrety piętrzyły się tutaj niczym brudne skarpetki, gdzie każdy o wszystkim wiedział, ale dla dobra własnego, niewiele z tą wiedzą robił. Ja jestem pod wrażeniem sztuki napisania tej książki. To prawdziwa teatralna poezja, gdzie gesty bywały wyuczone, a opisy miejsc niczym namalowane skrzydłami motyla. Niesamowity styl pisarski, tyle piękna, ale i sztywności przekazu. Tu wszystko było można i jednocześnie nie było wolno. Wiadomości będziemy czytali od różnych postaci, choć ta główna jest właśnie Christiana. Zachęcam do poznania tej historii by zobaczyć jak zmieniło się życie od tak dawnego czasu. Polecam:-)

Szlachetnie urodzona, uprzywilejowana, uduchowiona i inteligentna Lady Christian Nimmo angażuje się w romans ze swoim wujem Lordem Forresterem. Gdy ten ginie od szabli, Lady Christian staje się pierwszą podejrzaną, a jej status społeczny nie jest w stanie uchronić jej przed ostracyzmem i kobieta zostaje skazana na śmierć pod ostrzem „edynburskiej dziewicy” - szafotu dla szlachetnie urodzonych. Czy Lady Christian uda się uniknąć kary? I od czyjego miecza naprawdę zginął Lord Forrester?

W swojej interpretacji tej prawdziwej historii autorka oddaje głos kobietom, które w XVII wieku tego głosu nie miały. Bezceremonialnie i odważnie obnaża realia tej epoki z całą jej hipokryzją, popisową dewocją, brutalnością i podwójnymi standardami.

Czytałam tę powieść z zapartym tchem i momentami rumieńcem na twarzy. Kate Foster z wielką śmiałością opowiada o miłości, pożądaniu, zdradzie i intrygach. Stworzone przez nią postacie są barwne, silne, odważne, jedne przebiegłe, inne na wskroś szlachetne, ale przede wszystkim niezłomne.

To opowieść pełna napięcia i skrajnych emocji. Intryguje i wciąga bez reszty. Czytałam ją z niegasnącą nadzieją, że jeszcze wszystko się ułoży, choć z perspektywy historii wiadomo było, że tutaj happy endu nie będzie.

„Stracona” to zdecydowanie historia, która wyzwala całą lawinę skrajnych emocji, szczególnie, iż jest to opowieść inspirowana autentycznym wydarzeniem w Edynburgu w 1679 roku. Lady Christian Nimmo została bezwzględnie oskarżona o zamordowanie swojego kochanka i jednocześnie wuja, lorda Jamesa Forrestera. Nie miało znaczenia, że została oszukana, uwiedziona, wykorzystana jak wiele innych kobiet. Nikogo nie obchodziło jej złamane serce i to, że dla miłości poświęciła reputację, godność, małżeństwo i wszelkie przywileje. Nikt nawet nie chce słuchać jej wyjaśnień, a wyrok pada bez jakiejkolwiek możliwości odwołania. Kobieta jest winna, bez względu na występki lorda, to ona poniesie wszelkie konsekwencje, a w tym wypadku nawet tą najbrutalniejszą, jaką jest śmierć…

Ta poruszająca, a zarazem szokująca powieść, funduje czytelnikowi niezapomnianą, frapującą podróż w czasie, po której wyjątkowo ciężko ochłonąć i powrócić do normalnego funkcjonowania. Szkocja w XVII wieku rządziła się swoimi prawami. Wtedy, mało kto się temu przeciwstawiał, dziś, dla współczesnych kobiet to nie do pomyślenia, tym bardziej lektura wywołuje mnóstwo emocji.

Krocząc po stronach tej niespiesznej opowieści, czytelnik staje się świadkiem, bezwzględnego manipulowania, wykorzystywania dziewczyny przez perfidnego kobieciarza, dla którego liczy się jedynie dobra zabawa i zachwyt w oczach wielbicielek. Nie dba on o konsekwencje, ignoruje żonę, z zapałem kolekcjonuje kolejne naiwne zdobycze, często wpędzając je w poważne kłopoty. Obserwowanie, jak łatwowierne i zaślepione są kobiety, dosłownie mrozi krew w żyłach. Szczególnie mając świadomość, jak niesprawiedliwe to były czasy i jak wiele każda z nich miała do stracenia.

„Stracona” jest wyjątkowo bolesną, chwytającą za serce opowieścią, jaka rodzi w sercu bunt, niedowierzanie i przenikający ból. To swoisty hołd dla wszystkich kobiet, które padły ofiarą bezwzględnych kobieciarzy, a jednak, ze względu na czasy, uznane zostały za grzesznice i zbrodniarki. Kate Foster nakreśliła wyjątkową, odurzającą ucztę literacką, jaka zniewala wszystkie zmysły i pozostaje na dnie duszy już na zawsze. Polecam gorąco!

To była dobra książka. To jest dobra książka i polecam Wam ją już teraz. To świetny i klimatyczny thriller z elementami obyczajówki, który oparty jest na prawdziwych wydarzeniach, jakie miały miejsce w XVII wieku w Edynburgu. Katie Foster dokonała genialnej reinterpretacji prawdziwego procesu sądowego, w którym Lady Christian Nimmo została oskarżona o zamo*dowanie swojego kochanka i wuja w jednym, lorda Jamesa Forrestera.

To surowa, bru*alna, bezpośrednia w wyrazie i opisach powieść, która chwyta czytelnika za gardło i osacza go swoją duszną atmosferą, przygniata ciężką akcją i miażdży fabułą, której ciężar potęguje fakt, iż wydarzenia, które poznał, nie do końca są fikcją literacką.

"Stracona" jest historią, która mówi głosem kobiet. Kobiet, który wielokrotnie głos miały odbierany, których głos był manipulowany, nic niewart w obliczu tego, co mówią mężczyźni. To powieść będąca doskonałym portretem czasów, w których toczy się akcja. Intrygi, fałsz, manipulacja, hipokryzja, zdrady, rywalizacja.

Historia Lady Christian pokazana jest z dwóch perspektyw, które w płynny sposób przenikają się, tworząc poruszającą powieść pełną niepokoju i mroku. Jeśli lubisz książki z dwiema osiami czasowymi, to ta z pewnością przypadnie Ci do gustu.

Brutalna powieść o niesprawiedliwości świata, w którym pierwszeństwo zawsze należy do mężczyzny. Kobieta albo jest jego milczącym dodatkiem, albo zostaje skazana na śmi*rć. Mocna, gorzka, trudna i niezwykle intrygująca historia.