Spacer na krawędzi

"Pewnych rzeczy nie da się zapomnieć, wracają z upływem czasu i znów wracają, jak w spirali."

Podobała mi się pokręcona i wymyślna fabuła, trzymająca w niepewności odnośnie ostatecznej wersji zakończenia. Owszem, po drodze powstają mniej lub bardziej słuszne przypuszczenia i domysły, jednak wielokrotnie zmienia się kierunek ich przebiegu, zupełnie jakbyśmy zbaczali z właściwej ścieżki, wkraczali w ślepe uliczki kłamstw, wikłali się w mroczne i ponure zagadki ciemnej natury człowieka. Odpowiadało mi się heroiczne kluczenie wokół prawdy, lawirowanie między pozorami i niedopowiedzeniami, fałszywe wyciąganie wniosków ze strzępków informacji. Tworzyło to frapujący klimat sensacji, wyczekiwany dreszcz zaniepokojenia i niepokoju, czyli to, na czym nam zależy podczas sięgania po thriller.

Powieść zaczyna się w mocnych i przekonujących rytmach, jednak niestety z czasem traci na efektowności i atrakcyjności. Po wiele obiecujących zapowiedziach zaczyna się rozmywać za sprawą stopniowej utraty wiarygodności kreacji głównej bohaterki, która z silnej i zdecydowanej osobowości krok po kroku przekształca się w sfiksowaną i niezrównoważoną kobietę. I nawet przeżywane przez nią dramatyczne incydenty, intensywna niepewność sytuacji, w jakiej się znalazła, uzależnienie od leków, nie do końca tłumaczą nierozsądne i niedojrzałe zachowania. Aczkolwiek, pomysł wprowadzenia rodzeństwa Haas w niebezpieczną sytuację, obdarzenie ich traumatyczną przeszłością, niepewnością odnośnie własnych korzeni, wytworzenie sieci trudnych do zdefiniowania relacji, w których funkcjonują, uważam za ciekawy i intrygujący.

Udało się natomiast odmalowanie małomiasteczkowej społeczności, gdzie wszyscy doskonale się znają, wszystko o sobie wiedzą, ekscytują pogłoskami i plotkami, mają z góry wyrobione opinie i przekonania, krążą z pozornie dyskretnym wścibstwem wokół owianych tajemnicami i zmową milczenia wydarzeń. Dlatego, kiedy zostaje zgwałcona i zamordowana nastolatka, wywodząca się z najbardziej bogatej i wpływowej rodziny w Dakocie Północnej, mieszkańcy, media i policja mają już wyrobione zdanie odnoście tożsamości mordercy. Jednoznacznie wskazują na Lucasa, nauczyciela ofiary, brata bliźniaka Mii, w trybie pilnym ściągniętej przez organy ścigania w rodzime strony Wayoaty. Siostra nie wierzy w winę brata, nie przekonują ją zebrane dowody, dlatego rozpoczyna prywatne śledztwo. Aby skutecznie je poprowadzić musi zmierzyć się z uzależnieniem, zagadkami i demonami przeszłości.

[Adres usunięty]

Gdy tylko w zapowiedziach Wydawnictwa HarperCollins ukazała się powyższa książka od razu chciałam ją mieć! Już dawno opis na okładce mnie tak nie zaintrygował!

Główną bohaterką książki jest Mia, którą los zmusił do powrotu w rodzinne strony. Jej brat został oskarżony o zamordowanie swojej nastoletniej uczennicy, a następnie zniknął bez śladu. Mia pomimo tego, że nienawidzi miasta, w którym się wychowała, wraca tam, aby przeprowadzić własne śledztwo, bo nie wierzy w zarzuty stawiane bratu. Jednak im głębiej drąży, tym bardziej ktoś próbuje jej w tym przeszkodzić. Walka o prawdę z czasem staje tak samo niebezpieczna, jak spacer na krawędzi, a ktoś z wszelką cenę chce nas wepchnąć w przepaść.

~*~

Zacznę od tego, iż bardzo podobała mi się konstrukcja powieści. Fabuła prowadzona w punktu widzenia Mii to jak najbardziej trafiony pomysł. To właśnie dzięki temu możemy wejść do umysłu dziewczyny i dowiedzieć się, co w nim siedzi. Znamy jej myśli, przeszłość, troski i uczucia. Sprawia to, że czujemy, jakbyśmy znali ją osobiście. Za to z drugiej strony, dzięki temu zabiegowi w dość dużym stopniu poznajemy Lucasa, choć tak naprawdę dowiadujemy tego, jakim jest tylko z opowieści głównej bohaterki.

„Spacer na krawędzi” jest bardzo dobrym thrillerem. Akcja, choć początkowo może wydawać się nudna i powolna, z czasem nabiera tempa, aby osiągnąć apogeum, w którym to fabuła tak wciąga, że od fabuły nie można się oderwać. Ponadto na uwagę zasługuje również język. Jest ON lekki, przyjemny i bez udziwnień. Czytanie tejże książki to czysta przyjemność. W dodatku wszelkie aspekty psychologiczne sprawiły, że jeszcze bardziej polubiłam ten gatunek.

Podsumowując, „Spacer krawędzi” to bardzo dobry thriller psychologiczny, który wciągnął mnie bez reszty. Przyspieszająca akcja, dobry pomysł na fabułę oraz wątki psychologiczne to zdecydowanie atuty tej książki. Polecam.

Sherri Smith napisała dwie powieści historyczne dla brytyjskiego wydawnictwa Simon & Schuster UK. Kiedy nie pisze książek, spędza czas z rodziną. Ma trzy psy ratownicze i przywraca drugie życie starym meblom, które najprawdopodobniej skończyłyby swój żywot na wysypisku śmieci.

Mieszka w Winnipeg w Kanadzie, gdzie długie, mroźne zimy uzewnętrzniają mroczną stronę autorki. „Spacer na krawędzi” (ang. „Follow me down”) to jej pierwszy thriller. W Stanach książka ukazała się 21 marca 2017 nakładem wydawnictwa Forge Books, a w Polsce została wydana przez Wydawnictwo HarperCollins dokładnie rok później.

Mia Haas odbiera telefon od szeryfa z jej rodzinnego miasta. Po rozmowie ze stróżem prawa zmuszona jest opuścić Chicago i udać się do Wayoata w Północnej Dakocie, by wyjaśnić sprawę zaginięcia swojego brata. Kobieta z początku była przekonana, że to jej matka – Mimi – znów narozrabiała w domu opieki, w którym przebywa od czasu feralnego wypadku samochodowego, w którym to doznała poważnego urazu mózgu. Nie miała bladego pojęcia, że może chodzić o jej brata bliźniaka Lucasa, szanowanego w miasteczku nauczyciela języka angielskiego i trenera szkolnej drużyny hokeja, który został oskarżony o morderstwo swojej uczennicy. Niestety Lucas przepadł bez śladu i choć lokalni policjanci robią, co w ich mocy, nie potrafią znaleźć swojego oskarżonego. Mia po wizycie na komisariacie zatrzymuje się w mieszkaniu bliźniaka, mając nadzieję, że tam znajdzie jakąś wskazówkę, cokolwiek, co doprowadzi ją do kryjówki brata. W końcu trafia na dobrze ukryte dowody, które mogą działać na niekorzyść Lucasa, a które śledczy przegapili. Ciężko dopuścić jej do siebie takie myśli, jednak zaczyna się obawiać, że jej bliźniak mógł popełnić samobójstwo. W końcu mieszkańcy miasteczka są przeciwko niemu, a nieudolna miejscowa policja nie jest zbyt chętna, by brać pod uwagę najdrobniejsze poszlaki świadczące o niewinności mężczyzny. Mia się jednak nie poddaje, wbrew temu wszystkiemu bierze sprawę w swoje ręce i dąży do prawdy.

„Spacer na krawędzi” to thriller, o którym z pewnością długo nie zapomnę. Akcja przez całą książkę pędziła do przodu, nie zwalniając ani na moment. Autorka sprawnie manipuluje czytelnikiem, zwodzi go i trzyma w napięciu. Przyznam, że nie spodziewałam się takiego zakończenia książki, ono dosłownie wbija w fotel. Jestem pozytywnie zaskoczona tą lekturą.

Sherri Smith posługuje się prostym, zrozumiałym językiem, który znacznie ułatwia lekturę. Zastosowała narrację pierwszoosobową, więc wszystkie wydarzenia poznajemy z perspektywy Mii. Wiemy, co siedzi w jej głowie i jakie są jej największe lęki. Choć nie trudno jest się domyślić, który jest tym największym. Podobno bliźniaki odczuwają wszystko inaczej.

Dalsza część recenzji na: [Adres usunięty]

Zarys fabuły ciekawy, młoda kobieta (po przejściach) wraca po latach do rodzinnego miasteczka, żeby oczyścić z zarzutu brata-bliźniaka oskarżonego o zamordowanie swojej nastoletniej uczennicy.

Fabuła choć odrobinę sztampowa, zapowiadała się ciekawie.

Ba, nawet pierwsze trzy rozdziały były dosyć dobrze napisane.

Dawały one nadzieję rozkręcenia się książki, kilku godzin niezłej lektury. Niestety, ale dalsza lektura bardzo mnie rozczarowała.

Smith zmarnowała potencjał drzemiący zarówno w prowadzonym przez główną bohaterkę śledztwie, jak i duchach przeszłości i różnych traumach, uzależnieniach, które są udziałem bohaterki.

Smith porusza temat lekomanii i narkomanii. Bazując na tych dwóch kwestiach, tak powszechnych w dzisiejszych społeczeństwach, można było pociągnąć niezłą, odrobinę moralizatorską fabułę, coś pokazać, przekazać. Niestety nie wyszło, bardzo nie wyszło.

Całość jest nudna i po prostu niezjadliwa, z każdą kolejną stroną gorsza.

Śledztwo, które prowadzi bohaterka to chyba najmocniejsza strona książki, a i tak woła ono o pomstę.

Poruszane wątki życia w małomiasteczkowej dusznej enklawie, kwestie zachowania się młodzieży, niesłusznych oskarżeń, wspomnianych nałogów są jakby na siłę wsadzone do fabuły, nijak w zasadzie nie poprowadzone. Te wtrącone co jakiś czas kilkanaście zdań, trudno nazwać należytym potraktowaniem tematu.

No i bohaterowie..katastrofa. Główna bohaterka z sensownej kobiety w pierwszych rozdziałach nagle przeradza się w infantylną, nie wiedząca czego chce, irytująca postacią, której nie byłam w stanie znieść. Odradzam lekturę.

Główna bohaterka Mia zmuszona jest powrócić do rodzinnego miasteczka, którego nie znosi. Wszystko to za sprawą brata, który zaginął i został oskarżony o zamordowanie swojej uczennicy. Niestety Mia nie ma zbyt dobrych stosunków z tamtejszą policją na skutek dawnego śledztwa dotyczącego wypadku jej matki, która obecnie przebywa w domu opieki. Czas mija, a śledztwo stoi w miejscu. Policja szuka poszlak i jest przekonana, że Lucas jest winny i być może po prostu uciekł. Mia jednak od samego początku nie wierzy w przewinienie brata i z dnia na dzień coraz bardziej się o niego martwi, przeczuwając najgorsze. Nie mogąc dłużej czekać na jakiekolwiek ślady brata, podejmuje się śledztwa na własną rękę. Jednak na nią również czekają niebezpieczeństwa, a tamtejsi mieszkańcy nie ułatwiają jej poszukiwań. Mia nie poddaje się i dąży do swojego celu, musi odnaleźć brata całego i zdrowego. Oczyścić go z wszelkich podejrzeń. Jak się jednak okazuje, Lucas skrywa w sobie pewną tajemnicę, której nikt by się nie domyślił.

Bohaterowie od samego początku przypadli mi do gustu - ich charaktery są wyraźnie zarysowane, nie idealne, przedstawione w ludzki i realistyczny sposób, dzięki czemu czytelnik odbiera ich bardzo osobliwie. Pomimo, że Lucas nie jest w powieści obecny "osobiście" to jego charakter jest nam dobrze znany i świetnie opisany, dzięki czemu łatwo możemy wyobrazić sobie jego osobowość i zrozumieć, co i w jakiej sytuacji nim kierowało. Mają oni ludzkie, codzienne problemy osobiste i rodzinne, jednak ich sposób bycia jest silny i zawzięty. Niektórzy z nich są dość specyficzni i kryją w sobie pewne tajemnice, co dodaje książce uroku.

Akcja w powieści początkowo nie brnie zbyt szybko; zostaje nam zarysowana obecna sytuacja bohaterów, ich środowisko, a także poniekąd ich przeszłość. Dopiero później wszystko nabiera szybszych obrotów i dzieją się rzeczy, których w życiu bym się nie spodziewała. Śledztwo zaczyna obierać konkretny kierunek, a podejrzenia stają się coraz bardziej realne. Czytelnik ma okazję między czasie rozpracować kilka spraw samemu, co daje dużo radochy w czasie lektury. Każdy z nas zapewne będzie miał swoje przypuszczenia co do rozwiązania sprawy, jednak gwarantuję, że zakończenie was zaskoczy i zdziwicie się przebiegiem akcji.

Książka była świetnym thrillerem psychologicznym, gdzie ogromną rolę odgrywa właśnie psychika głównych i pobocznych bohaterów. Każdy z nich ma inne problemy, które ukazują się w różnych sytuacjach i często mają wpływ na przebieg akcji powieści. "Spacer na krawędzi" zaskakiwał mnie na długie, wspaniałe godziny, w czasie których przenosiłam się do całkiem innego świata, "bawiąc" się przy tym w detektywa i odkrywając kolejne poszlaki do odkrycia prawdy. Thriller to jeden z moich ulubionych gatunków książek i w ostatnim czasie czytam ich sporo, jednak ta pozycja zasługuje na specjalne miejsce na podium, bo zaskakiwała mnie w najmniej oczekiwanych momentach, co wręcz uwielbiam.

Rodzina może być trudna. Przekonała się o tym bohaterka powieści Sherri Smith, kiedy zrozumiała, że być może jej matka wplątana jest w tragedię. Okazało się, że nie - tym razem to nie ona. Ale czy można odciąć się od pozostałych bliskich, by zamknąć w końcu rozdział problemów? Okazuje się, że nie, szczególnie gdy do głosu dopuszcza się ludzkość i serce.

Mia, główna bohaterka powieści, odbierając telefon od szeryfa myślała, że matka dźgnęła nożem kolejnego pensjonariusza domu opieki. Tym razem matka jednak była spokojna a problemów przysporzył Lucas, brat dziewczyny. Oskarżony o zamordowanie swojej nastoletniej uczennicy, zniknął bez śladu. Gdzie się podział i czy to ostatecznie przemawia za faktem, że popełnił zbrodnię? Nikt nie zna prawdy, ale Mia wie, że jej brat ma w sobie pokłady człowieczeństwa i nie byłby zdolny do takiej zbrodni. Rozpoczyna śledztwo na własną rękę jednak ktoś próbuje jej w tym przeszkodzić. Dlaczego?

Sherri Smith zaproponowała mi niezwykle sympatyczny kryminał napisany lekką ręką. Zupełnie nie spodziewałam się, że można z taką swobodą podejść do fabuły i napisać intrygującą powieść z jednocześnie nieskomplikowanymi dialogami. Nie mylcie jednak niewymagającego zaangażowania stylu z samą fabułą, która w tym wypadku okazała się wciągająca i zaskakująco intrygująca. Przyznaję, że podeszłam do powyższej lektury z dużym dystansem licząc raczej na nieskomplikowaną zagadkę niż emocjonujące wydarzenia a mój brak oczekiwań został wynagrodzony dynamiczną akcją i intrygą wiszącą w tle niemal od pierwszych stron.

Mia podejmuje grę, w której nic nie jest pewne. Jako bohaterka niekoniecznie pewna siebie wie jedynie, że jej brat nie stoi za popełnioną zbrodnią i robi wszystko by udowodnić to zaangażowanym w śledztwo detektywom. Rozpoczyna podróż przez zakłamanie i niedomówienia, by dowieść swoich racji jednocześnie mierząc się z demonami przeszłości, ponieważ powrót do Wayoaty - rodzinnego miasta - nie jest dla niej żadną przyjemnością. Autorka doskonale ukazała przekonanie małomiasteczkowej społeczności do własnych interesów, odcięła miasteczko od świata zewnętrznego tworząc zamknięty krąg dilerów narkotykowych i ludzi gotowych zabić, byle tylko ich sekrety nie wyszły na jaw. Pośród takich osobowości i z oddechem tajemniczej osoby na karku Mia prowadzi czytelnika przez sieć niebezpieczeństw i tym samym - doskonałej kryminalnej rozgrywki.

Miło zaskoczyła mnie powieść Sherri Smith, która zaproponowała mi lekki niczym piórko kryminał z dobrze przemyślaną zagadką. "Spacer na krawędzi" to nic innego jak książka będąca propozycją relaksu, odpoczynku po ciężkim dniu przy pewniku, historii która nie zawiedzie, zaangażuje i jednocześnie nie zmęczy. Wydaje się, że to doskonałą propozycja na nadchodzące ciepłe dni wypoczynku, ale tak naprawdę możecie czytać ją o każdej porze roku a zagadka i tajemnica wciąż będzie taka sama: zaskakująca i gotowa do odkrycia. Właśnie takich książek czasami potrzebuję, więc droga Sherri Smith - poproszę o więcej.

Właśnie skończyłam czytać thriller amerykańskiej autorki Sherri Smith pt.: „Spacer na krawędzi".

Mia musi udać się nagle do rodzinnego miasta, by zeznawać w sprawie brata bliźniaka - Lukasa. Okazuję się, że jest ON podejrzany o zamordowanie nastolatki. Mia oczywiście nie wierzy w zarzuty, ale jak ma bronić brata, gdy nagle zniknął, a wszystkie poszlaki wskazują na niego?

Akcję śledzimy z punktu widzenia Mia. Ma to plusy - bezpośrednio poznajemy uczucia, wspomnienia, tajemnice rodzinne głównej bohaterki, ale i minusy - Mia ma wiele teorii, wątpliwości, do tego jest właściwie sama, by to wszystko przetrzymać, sięga po „wspomaganie” lekowe, przez co sama nie wie, co jest prawdą, a co wymysłem jej zmęczonego i zestresowanego umysłu. Irytowało mnie momentami jej zachowanie, choćby w chwili, gdy znalazła dowody w pokoju brata, zamiast się z nimi zapoznać, najpierw wolała zacząć panikować i rozpaczać, że brat jest jednak winny.

Powieść czyta się łatwo i szybko pomimo rozmiarów (ponad 400 stron), historia wciąga. Bardzo chciałam się dowiedzieć, co stało się Lukasem. Rozwiązanie trochę mnie rozczarowało. To już kolejna książka, w której autor w zbrodnie wciągnął nastolatków... Jednak nie żałuję czasu spędzonego nad "Spacerem na krawędzi". Mogę polecić osobom lubiącym ten gatunek książek.

Edyta, lat 17

źródło: [Adres usunięty]

,,Spacer na krawędzi" Sherri Smith to pierwsza wydana w Polsce książka tej autorki. Nie wiedziałam, czego mogę się po niej spodziewać.

Telefon szeryfa, który odebrała Mia był dla niej zaskoczeniem. Była przekonana, że znów są problemy z jej matką. Okazało się jednak, że tym razem kłopoty ma jej brat bliźniak, który został oskarżony o zamordowanie nastolatki. Dodatkowym problemem było to, że Lucas jakby zapadł się pod ziemię, co stawiało go w złym świetle. Mia nie wierzyła w winę brata i postanowiła przeprowadzić własne śledztwo w sprawie śmierci dziewczyny.

Książka jest obszerna, ale akcja zajmuje niecałe 2 tygodnie. Rozdziały są długie, niekiedy nawet może aż za długie. Niemniej, wolny dzień postanowiłam poświęcić na zapoznanie się z tą pozycją. Nie jest to jednak kryminał, który bez reszty mnie pochłonął i zachwycił. Czytałam kolejne strony, ale nie odczułam efektu wow.

Pomysł na fabułę być naprawdę ciekawy, jednak coś nie do końca zagrało z moim odbiorem. Tak naprawdę publikacja w moim odczuciu jest o wszystkim i o niczym. Jak to bywa, sprawcą okazuje się osoba najmniej podejrzana, przez długi czas nie wiemy także, co dzieje się z Lucasem.

,,Spacer na krawędzi" to dość przeciętna powieść. W ostatnim czasie czytałam naprawdę o wiele lepsze kryminały. Mimo wszystko nie żałuję, że zapoznałam się ze ,,Spacerem na krawędzi", gdyż może nie jest to pozycja wybitna, ale dość miło spędziłam z nią kilka godzin czasu.