Poławiacz

Nieoczywista piękna groza która zostawia czytelnika z pytaniem ile były w stanie zrobić żeby cofnąć czas i jak daleko się posunie żeby odzyskać to co utracone. Przepięknie wydana i napisana. Nie tarfi w gusta każdego czytelnika ale tego kto w niej przepadnie na pewno zachwyci

"Kiedy przeczytałem opis tej powieści, wiedziałem, że koniecznie musi się ona u mnie znaleźć. Nabyłem ją co prawda w ciemno i pojawiła się myśl, czy moje oczekiwania zostaną spełnione. Na szczęście tak się stało i jest to też coś wyjątkowego w swoim gatunku. Książka należy do literatury grozy, chociaż prezentuje jej intrygujące oblicze, co uważam za jej zaletę.

""Poławiacz"" to coś dziwnego, lecz nie mam na myśli niczego złego. Nie jest to coś naszpikowanego wszechobecną makabrą i lejącą się zewsząd krwią. John Langan postawił na mroczny klimat i surrealizm, chociaż nie brakuje i tego, co w tym gatunku literackim jest istotne. Atmosferę mogę określić jako oniryczną i niepokojącą. Również styl, w jakim została napisana ta powieść, zasługuje na uwagę. Ma się do czynienia z czymś wręcz poetyckim, co akurat w tym przypadku pasuje idealnie. Zachęcam do sięgnięcia po tę książkę, żeby przekonać się o jej niezwykłości."

Strach, co można czasem złowić...

Weird fiction - jako podgatunek fantastyki (graniczącej w bardzo umowny sposób z horrorem) - z reguły odnosić można do dzieł takich klasyków, jak choćby Lovecraft, których dzieła powstały dobrych kilkadziesiąt lat temu. Nie jest to jednak reguła, która obowiązuje w sposób bezwzględny, czego najlepszym dowodem jest "Poławiacz" Johna Langana - mroczna, duszna, totalnie niepokojąca powieść z 2016 roku, która ukazała się na polskim rynku niecałe dwa miesiące temu.

Książka jest znakomitą mieszanką mrocznej fikcji i przerażającego realizmu. Doświadczycie na jej łamach autentycznego strachu, niedowierzania, zwątpienia i lęku nie tylko o los głównych bohaterów, ale także zwątpienia w logiczne podstawy świata, na którym wszyscy żyjemy... Powieść czerpie całymi garściami z mitów, legend i z biblijnych przypowieści - niech Stwórca ma ten świat w opiece, jeśli cokolwiek z opisanej tutaj fikcji może (choćby tylko teoretycznie) stać się kiedykolwiek prawdą...

Co może budzić aż taki lęk i poczucie towarzyszącego nam w trakcie lektury surrealizmu? Powodów ku takim odczuciom może być wiele, jednak pierwszy i najważniejszy z nich (i jest to zarazem jedyny poważny spoiler z mojej strony) jest taki, że cała rzecz dotyczy legendarnego biblijnego potwora - lewiatana; wodnej bestii, żyjącej w podziemnym oceanie, względem której przepowiedziano, że kiedyś wydostanie się ze swego więzienia i zniszczy ziemię oraz niebo...

"Bo oto, spomiędzy pająków czarnych i białych, chmura i ogień buchnęły i potoczyły się przez głębię, czerniąc wszystko pod sobą, tak że się głębia dna stawała czarna jak morze i toczyła się z hukiem straszliwym; teraz pod nami nic widać nie było, tylko burzę czarną, aż, ku wschodowi patrząc, między chmurami i falami ujrzeliśmy wodospad krwi z ogniem zmieszanej, a na kilka rzutów kamienia od nas pojawił się i pogrążył znowu łuszczasty splot jakiegoś potwornego węża; w końcu na wschodzie, w odległości około trzech stai zjawił się nad falami grzbień ognisty; wznosił się z wolna jak gań skał złotych, aż postrzegliśmy dwie kule szkarłatnego ognia, od których morze pierzchało w chmurach dymu; i zobaczyliśmy teraz, że jest to głowa Lewiatana; czoło jego dzieliły pasy zieleni i purpury i czerwone dychawki zwisały tuż ponad oszalałą pianą, czarna toń farbując smugi krwi, a przybliżał się ku nam z całą furią istoty duchem obdarzonej (...)"

[ William Blake "Zaślubiny nieba i piekła" ]

Nowości Księgarni Tania Książka to zawsze tytuły ciekawe, intrygujące, wychodzące poza dobrze znane schematy. Bardzo często towarzyszy im powiew świeżości, intrygująca zapowiedź czytelniczej przygody, lub też - tak jak w tym przypadku - dawka zmieszanych z adrenaliną tajemnic, grozy i lęku, które są w stanie rozpalić wyobraźnię. Czasem i na takie historie warto się skusić, zapewniają one bowiem nie lada rozrywkę i są szansą na całkiem nowe czytelnicze przeżycia.

Głównym bohaterem książki jest Abe - mężczyzna w średnim wieku, który doświadcza osobistej tragedii: tuż przed książkowymi wydarzeniami umiera jego chorująca na raka żona. Nie mogąc pogodzić się ze stratą i próbując odegnać od niej myśli oddaje się nowej pasji - wędkarstwu. Do Abe'a wkrótce dołącza Dan - jego kolega z pracy, który również boryka się ze startą rodziny. Przyjaciele postanawiają wybrać się na ryby nad Dutchman's Creek - strumień o którym słyszeli różne historie. Po drodze zatrzymują się w przydrożnym barze. Tam poznają przerażającą legendę o strumyku, o jego złej sławie oraz o tajemniczej postaci znanej jako Der Fisher...

Według zasłyszanej w barze legendy, w okolicach Dutchman's Creek żył wiele lat temu ktoś, kto prowadził tajemnicze badania i pomiary w okolicznych rzekach i strumykach. Były one tak dziwne, że człowiek ten był nie tylko tematem plotek, ale stał się on także odludkiem, którego unikał każdy, kto tylko mógł. A było czego unikać... Lata badań umożliwiły bowiem owemu człowiekowi coś nieprawdopodobnego - przebicie się do czarnego, podziemnego oceanu, w którym żyje legendarny, biblijny potwór: lewiatan. Nietrudno się domyślić, że szaleniec uczynił wszystko, aby sprowadzić bestię do naszego świata.

Panowie nie zrażają się bynajmniej mrożącą krew w żyłach opowieścią. Doprowadzi to do tragicznych i zaiste mrożących krew w żyłach wydarzeń...

Książka jest genialna, fantastyczna i naprawdę brak mi słów zachwytu nad tym, jak znakomita jest ta historia! Mroczna i duszna atmosfera grozy i niepewności wylewa się z kart powieści, towarzyszy nam od samego początku do końca, a w miarę upływu czasu tylko i wyłącznie gęstnieje - aż do samego finału! Według Hitchcocka każda dobra fabuła (przede wszystkim filmowa, ale - jak widać - książek także to dotyczy) powinna zaczynać się od czegoś na kształt trzęsienia ziemi, a potem napięcie powinno tylko narastać. John Langan wziął sobie chyba te słowa mocno do serca, świetnie się bowiem do nich zastosował.

Wielbiciele weird fiction, horroru i fantastyki powinni być bez cienia wątpliwości ZACHWYCENI tą lekturą. Jeśli chodzi o tytuły z pogranicza wspomnianych właśnie gatunków, to "Poławiacz" jest jedną z najlepszych powieści, jakie ukazały się w tym roku.

[Adres usunięty]

Jak tylko zobaczyłam określenie „weird fiction” wiedziałam, że muszę poznać to określenie oraz autora. Pierwsze spotkanie z takim gatunkiem i z ręką na sercu polecę każdemu, kto oczekuje po literaturze czegoś więcej, niż pościgi, zabójstwa z wampirem w tle. Muszę jednak być szczera, ponieważ na początku nie za bardzo łapałam, o co chodzi, ale całe szczęście nadrobiłam i nie boję się napisać, że pierwszy raz spotkałam się z literaturą, która buduje napięcie, posiada akcje w akcji. W pewnym momencie boisz się tego, co czeka Cię w kolejnym rozdziale.

Od dziecka moim największym koszmarem jest woda a dokładnie wielkie jezioro na nim cienka kładka, która łączy ze sobą brzegi. Ja stoję w centrum tego jeziora i czuje, że w czarnej wodzie coś jest i może wyskoczyć i mnie wciągnąć. Proszę się nie śmiać, ale zawsze budzę się przerażona. W tej książce spotkałam się z własnymi demonami, które przyprawiały mnie o ciarki.

Na samym początku poznasz losy Abe, który boryka się ze stratą żony oraz Dana, który też przeżył rodzinną tragedię. Obaj mają swoje ukojenie w wędkarstwie. Wszystko zaczyna się od wody, i to właśnie woda jest według mnie tym głównym motorem napędowym, jaki towarzyszy każdemu czytelnikowi podczas niewyobrażalnej dziwnie poplątanych wątków i przygód bohaterów.

Spotkasz się, z czym realnym, ale i z mroczną fikcją, która wymaga od czytelnika (tak było w moim przypadku) skupieni się i analizy. To mnie najbardziej wciągnęło, że nie wiem, jak potoczy się to wszystko oraz czy podróż, w jaką nasi bohaterowie wyruszą, zakończy się tak, jak powinna. Książka o nieograniczonej funkcjonalności ludzkiego mózgu, i wszystko to, z czym można się zmagać w życiu. Poszukiwanie odpowiedzi i wszystkiego tego, co człowiek jest w stanie przyjąć do wiadomości, ale czy na pewno ? O skali bólu, jaki nas dotyka po śmierci kogoś bliskiego, o tym, ile człowiek jest w stanie znieść, żeby tylko odpowiedzieć sobie na pytania.

Woda od zawsze była, i jest żywiołem, które nie pyta o zgodę, która daje i odbiera życie zawsze, wtedy kiedy jej się podoba. Żeby opisać własne emocje podczas czytania, to wyobraź sobie, że jesteś w łódce i otacza Cię woda, która skrywa wielką czarną, przerażającą otchłań pod Tobą. Dodaj mgłę i masz w głowie strach, jaki przyprawia o ciarki na całym ciele. Teraz wiesz, jak się czułam, w 70%, czytając tę książkę. Horror w czystej postaci, ale jak wyżej wspomniałam literatura dla wymagających czytelników, więc jeżeli chcesz czegoś z kucykami, pięknym kwiatowym ślubie czy może porywający erotyk to nie tędy droga.

Opisów książki jest pełno w Internecie, a ja nigdy nie lubię tego powielać, więc zachęcam do poznania się (o ile macie chęć) Od siebie dodam, że towarzysząc w podróży nasi panowie będą, chcieli wybrać się w podróż do tajemniczego potoku Holendra? Czym jest? Co kryje? Co spotka ich w barze i jakie poznają historie? To już zostawiam Wam, żebyście sami odkryli. Wiem jedno, że moje horrory związane z wodą będą mieli inne spojrzenie i inna interpretacje. Bardzo ciekawa jestem waszego zdania/opinii.

Za swój egzemplarz jestem wdzięczna Wydawnictwu Vesper. Takich książek brakuje i tym bardziej cieszę się, że jedna z nich trafiła w moje ręce.

Jeśli moją miłość do łowienia ryb połączyć z równie ogromnym uczuciem do opowieści dziwnych, nieoczywistych i mrocznych to było jasne, że „Poławiacz” okaże się dla mnie powieścią idealną. Tym bardziej że od razu dałam się złapać na haczyk pięknego, okraszonego ilustracjami wydania. I okazała się doskonała! Jak to się czytało!

Od pierwszych stron dałam się opleść atmosferze obu światów stworzonych przez autora. Zarówno tego rzeczywistego, w którym czujemy przytłaczający ciężar samotności i cierpienia spowodowanego stratą najbliższych, jak i tego surrealistycznego pełnego niepojętych dla ludzkiego pojmowania zdarzeń. Zamiast pędzącej akcji mamy niespieszny rytm zarzucania wędki i wyczekiwania na branie. Jednak gdy ryba w końcu łapie haczyk, z wypiekami na twarzy śledzimy jej poczynania aż do końca połowu.

Historia doświadczonych przez życie wspólnie wędkujących przyjaciół, początkowo dość leniwie podążająca do przodu, nabiera tempa po równie fascynującej opowieści o owianym złą sławą potoku Holendra, której przyjdzie im wysłuchać. Czy uwierzą w ocean otchłani skrywający najskrytsze ludzkie myśli, najgorsze instynkty? W mitycznego potwora, który ma moc przywracania zmarłych do życia? Czy rozpacz, w której nurzają się od lat sprawi, że podążą za ułudą, mimo świadomości, że to kłamstwo?

To fascynująca podróż zarówno w głąb ludzkiego umysłu, skażonego samotnością i bólem straty, jak i ponurej i bezdennie mrocznej wizji tego, co skryte pod powierzchnią. Autorowi genialnie udało się ująć w słowa i utrzymać przez całą fabułę niepokojącą atmosferę, podszytą strachem przed tym co niepojęte i zwiastującą nadejście przerażającego bytu, zagrażającego człowiekowi i przeczącemu wszystkiemu, w co ten dotychczas wierzył. I to właśnie ten klimat zachwycił mnie bez reszty! Więc jeśli i Wy przedkładacie atmosferę powieści nad dynamiczną akcję, to ta lektura dostarczy Wam wspaniałych, pełnych grozy emocji.