Śniadanie z Arsenem

Lina odcięła się od ojca, który powodował wieczne długi, które było trzeba spłacać. Chciała, by jej brat zrobił to samo. Niestety ON wciąż czuł na sobie obowiązek spłaty. Zazwyczaj wplątywał to również siostrę, chociaż ona chciała żyć normalnie. Robiła wszystko by chronić siebie i córkę, która była słodką pamiątką po nieszczęśliwej miłości. Próbowała zapomnieć, lecz mając przed sobą kopię tej miłości, było to bardzo trudne. Stało się trudniejsze, gdy ON powrócił. Tylko nie bardzo wiedziała po co. Czy do niej, czy powodem było coś lub ktoś inny?

Chris wrócił do Polski z zamiarem zemsty za rodzinę. Miał zginąć ojciec, a zginęła macocha, która też była jego rodziną. Chciał dowiedzieć się kto za tym stoi, chociaż miał pewne podejrzenia, jednak musiał być tego pewien. Pierwszym przystankiem jest Lina, jego dawna miłość, która w sumie nigdy się nie skończyła. Nie mógł jednak odpuścić temu, kto dopuścił się zbrodni. Nie spodziewa się wiadomości, które na niego czekają. Oczywiście sporo czasu zajmuje dowiedzenie się całej prawdy w każdym temacie.

Cudowna seria, która mimo poważnych tematów jest wręcz komiczna. Uwielbiam dziewczyny, które chcąc nie chcąc pakują się wiecznie w kłopoty i zachowują się, jakby grały w jakąś grę. Wszystkie dialogi potrafią rozśmieszyć do łez. Mimo przewidywalności czyta się bardzo przyjemnie i szybko. Wręcz można żałować, że jest to tak krótka powieść. Bohaterowie są wykreowani tak, iż nie da się ich nie lubić. Jest to również przykład, na którym idealnie widać jak miłość może zmienić nie tylko całe życie, ale i samą osobę. Rozdziały są krótkie i oczywiście do każdego przypisana jest piosenka, która na końcu tworzy cudowną playlistę. Czcionka jest dość spora, więc oczy tak szybko się nie męczą. Okładka idealnie współgra z resztą serii. Podsumowując jednym słowem, jest to cudowna seria, do której przeczytania szczerze zachęcam.

Jak bardzo mi było trzeba spotkania z wielką trójcą braci – z rozważnym Maćkiem, narwanym Jackiem i szalonym Krzyśkiem. Jak bardzo potrzebowałam takiej lekkiej powieści po ciężkim dniu! Rzuciłam wszystko i sięgnęłam po książkę. Szybko zapomniałam o swoich problemach i przeniosłam się… na Mazury Garbate, do mojej Gołdapi, w której byłam kilka razy. Jezioro z bojkami wyznaczającymi granicę państwa, domki, tężnie, bunkry w lesie, Piękna Góra z restauracją obrotową to wszystko jest mi bardzo dobrze znane. Zatęskniłam! Zamarzyłam! Zaczynam planować…

Wprawdzie bohaterowie i wydarzenia są fikcją literacką, jednak miejsce akcji doskonale odwzorowuje rzeczywistość. Kto jeszcze nie był w Gołdapi, po przeczytaniu tej powieści zechce ją odwiedzić i przejść się śladami bohaterów. Zwłaszcza Krzyśka, bo tego trochę nosi. Nic dziwnego, skoro syn kalabryjskiego bossa ma pewną misję do wykonania. Maciek z Natalią i Jacek z Elizą są na urlopie i wypoczywają nad jeziorem, korzystając z pogody i okoliczności przyrody. Trochę im zazdrościłam takiej sielanki i resetu.

Działalność mafii, porachunki gangsterskie to tematy znane czytelniczkom książek Lingas-Łoniewskiej. Trudno się oprzeć zabójczo skutecznemu i przystojnemu Włochowi, choć i trochę strach ze względu na to, kim jest w kalabryjskiej rodzinie Contich. W tej powieści zostało wyjaśnione, jak naprawdę wyglądają struktury mafijne w Kalabrii, kto jest kim i jaką funkcję pełni. Rodzinny, letni wypoczynek autorka okrasiła wątkiem sensacyjnym z udziałem dwóch mafii. Gangsterska scena finałowa wymiata! „Sza-po-ba” pani Agnieszko za pomysł i wykonanie. Aż żałuję, że to ostatni tom, bo chętnie poczytałabym, pośmiała się i odprężyła.

Za kreację bohaterek również. Zdaniem Krzyśka Natalia i Eliza to babskie cerbery gorsze niż SWAT. To nie jedyne epitety, jakimi uraczył je szwagier nieprzyznający się do kaca kobiecego, bo te dają mu w kość. Kobiety razem stanowią niebezpieczny duet, a gdy do nich dołącza Lina, to dopiero jest… i zabawnie, i niebezpiecznie. Każda z nich ma jakąś „umiejętność” lub jak kto woli (nie)doskonałość. Lina… robi niezłą oborę Augiasza. Ma problem z polskimi frazeologizmami i ciągle je przekręca. Czytelnik ma zagwarantowane wybuchy śmiechu z lapsusów słownych, a przy okazji może poćwiczyć znajomość powiedzonek. Uśmiech na twarzy wywołuje jeszcze jedna osoba, za to inne strach, przerażenie. Samym wyglądem budzą grozę i stanowią niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia. Nie brakuje gorących pocałunków i nocy. Lato sprzyja namiętności, zabawie, relaksowi, a okazja kradzieży.

„Śniadanie z Arsenem” śmiało można podawać jako lekkostrawny posiłek o dowolnej porze. Mieszanina gatunków – obyczajówka, komedia, romans, erotyk, powieść mafijna, sensacja – do tego urocze miejsce, paleta emocji, charakterystyczni bohaterowie, dobra akcja sprawiają, że książka czyta się sama i poprawia humor. W pakiecie silne więzi braterskie, odpowiedzialność za rodzinę, romantyczna historia rodzinnego klejnotu Nehrebeckich i kalabryjskie struktury mafijne. Aż się prosi o sfilmowanie!

Ależ miło było powrócić do losów bohaterów z którymi miałam już wcześniej styczność. Tym razem skupiamy się na Chrisie oraz Linie. On jest złodziejem, dla którego ponad wszystko liczy się rodzina. Jest w stanie dla niej zrobić dosłownie wszystko. Nie ma jednak pojęcia z czym przyjdzie mu się zmierzyć w Gołdapi.

Lina jest ostrożna i rozważna, aczkolwiek w sercu nosi nadal pewnego przystojnego mężczyznę. Ma dla kogo żyć i tego się trzyma.

Spotykają się ponownie. On nie odpuści, dopóki nie pozna prawdy, a Ona czuje, że czekają ją kłopoty. Czy dawne uczucie na nowo zapłonie? A może ono tak naprawdę nigdy nie zgasło?

Wyobraźcie sobie, że czytając tę powieść, praktycznie cały czas się uśmiechałam. Głównie za sprawą kobiet naszych braci, które doskonale wiedzą jak umilić człowiekowi czas. Eliza i Natalia są jak dwa szpiegi, które nigdy nikomu nie odpuszczą. Mają cięte języki, których nie boją się używać i zawsze stawiają na swoim, nie raz wpadając przez to w kłopoty. Lina wśród nich czuje się swobodnie i ciągle się uśmiecha. To dziewczyna, która przekręcaniem słów w znanych powiedzeniach, potrafi rozbawić do łez. I za to między innymi Chris ją pokochał. Lina to kobieta oddana i z honorem, nie zdradza bliskich, ale zawsze się o nich martwi.

Chris jest niezwykle tajemniczy, rzadko kiedy ukazuje swoje emocje, bo tego się nauczył – by nie pokazywać światu jaki jest naprawdę. Jego rodzina jednak zna go doskonale i potrafi raz dwa rozgryźć. Jego głównym celem jest dowiedzenie się, kto stoi za zamachem na jego ojca, w którym zginęła jego macocha. I nie odpuści, dopóki tego się nie dowie.

Kiedy Chris ponownie spotyka Linę, w obojgu odżywają uczucia, które chyba tak naprawdę nigdy nie wygasły. I chociaż minęło pięć lat, pod tym względem nic się nie zmieniło. Oboje są wybuchowymi osobami. Dodatkowo ona skrywa przed nim tajemnicę, która będzie musiała ujrzeć światło dzienne. Czy jakoś się dogadają i na nowo stworzą związek? A może ich uczucie nie ma już szans?

„Teraz wpatrywałem się w ciemnooką dziewczynę, która dawno temu zalazła mi za skórę i dotknęła czułych strun w sercu, a co najgorsze, wciąż tam tkwiła. Chociaż usilnie pracowałem nam tym, aby się jej pozbyć. Z głowy, serca, wspomnień. Na próżno! A przecież była moim wrogiem i nie mogłem jej wierzyć. Mimo to bardzo chciałem.”

Agnieszka Lingas-Łoniewska ponownie zabiera nas w świat, w którym oprócz mafijnych porachunków, znajduje się wielka siła rodzinnej więzi oraz miłość ponad wszystko. Miłość, która uskrzydla i pozwala inaczej spojrzeć na pewne sprawy. I choć każda z tych kobiet wie, z czym wiąże się związek z tymi mężczyznami nie ma zamiaru się z niego wycofać. Książka przepełniona jest ogromem emocji, niesamowitymi pokładami śmiechu, ale również chwilami wzruszeń. Czyta się szybciutko za sprawą lekkiego języka autorki. Ja nie mogłam się oderwać od lektury i przykro mi było tylko z tego powodu, że bardzo szybko się skończyła.

"Śniadanie z Arsenem" to lekka i przyjemna lektura, która pozwoli wam się cały czas uśmiechać. Niezwykle temperamentni bohaterowie nie pozwolą wam, ani na odrobinę nudy. W tej powieści zobaczycie, że rodzina to coś, co nasi bohaterowie zawsze stawiają na pierwszym miejscu. Polecam.

Ostatnia część serii o trójce braci tak różnych a jednocześnie tak do siebie podobnych.Śniadanie z Arsenem to chyba najbardziej wzruszająca a zarazem najbardziej zabawna z całej trylogii opowieść.

Chris Conti- człowiek o wielu twarzach, dla braci Krzysiek, dla mafijnej familii Chris, a dla mediów i policji nieuchwytny złodziej świecidełek Arsen. Dla ukochanej Liny to wciąż ukochany Krzyś któremu lata temu oddała całą siebie a który w zamian dał jej najcenniejszy dar jaki mężczyzna może dać kobiecie.

Kiedy Chris pojawia się po latach w Gołdapi by cieszyć się szczęściem swoich braci nie spodziewa się, że jego też czeka tutaj nie lada niespodzianka. Czy jednak lata rozłąki z Liną i ich powód będzie można od tak wymazać?

Panowie zadbają o dreszczyk emocji, panie o salwy śmiechu, a para a raczej trójka głównych bohaterów o masę wzruszeń, i całe mnóstwo miłości.

Czy capo dostanie swoją drugą szansę i będzie mógł pokazać,że "Familia per sempre" Czy Lina znów zaufa człowiekowi,który zniknął przed laty, i ponownie wpuści go do swojego życia i serca,wiedząc kim Chris stanie się w przyszłości?

Aż żal się rozstawać z tymi bohaterami z którymi zdążyłam się już zżyć przez wszystkie części serii. Pocieszające jednak jest to, że autorka długo nie zostawi nas z pustymi rękami i sprezentuje czytelnikom jeszcze więcej intrygujących historii po które ja z przyjemnością sięgnę.

Tymczasem dziękuję @lingasloniewska_writer za tą serię a @wydawnictwo_slowne za egzemplarz do recenzji.

"Czasami jednak... chciałem być po prostu facetem, który ma przy sobie swoją kobietę, czuje się potrzebny, kochany, czuje się człowiekiem. A nie maszyną u narzędziem "

@lingasloniewska_writer

To nie jest opowieść o nowej miłości, lecz takiej, która nie wykorzystała dawniej swojej szansy w pełni. Teraz czas na powrót do przeszłości i odkryciu pewnych sekretów. Chris jest zmuszony powróć do Gołdapi, musi załatwić pewne pilne sprawy. Pozostawił tam przed laty kawał serca skradzionego przez Linę. Kobieta obawiała się jego prawdziwego oblicza, a raczej wyobrażenia o nim. Teraz staną ponownie oko w oko. Nie będzie ucieczki i trzeba będzie wyjaśnić pewne nieścisłości, odkryć karty i wyjawić latami ciążące tajemnice. Chris jest człowiekiem o wielu twarzach, potrafi się świetnie maskować, jednak to, co go czeka wymaga od niego więcej energii i zaangażowania, będzie nie lada wyzwaniem, którego zupełnie się nie spodziewał. Miłość może znów przejąć stery.

Uwielbiam tą serię. Jest to mieszanka romansu, komedii, dramatu, zwariowanych kobiet, złodziei, mafiosów i skomplikowanych historii. Chris jest członkiem rodziny mafijnej, wraca do polskich stron, gdzie przyciąga go poważna i skomplikowana sprawa. Mimo trudnego i wymagającego zadnia, znajdzie też czas na naprawienie dawnych relacji z Liną. Kobieta ma dla niego niemałą niespodziankę, która wprawi go w osłupienie. Zupełnie nie spodziewał się, że będzie miał ponowną szansę na zbliżenie do Liny. Tym razem ze wszystkich sił będzie próbował połączyć obowiązki z przyjemnościami. Lina jest prostą, unikatową i wyjątkowo piękna kobietą, ze skomplikowaną przeszłością. Niestety będzie trochę rozdarta między Chrisa i brata, obaj są jej bardzo potrzebni do życia. Konflikt interesów, sprzeczności i sekrety mogące wszystko zniszczyć. Miłość, zwariowane momenty, zabawne chwile i niebezpieczeństwo. Wybuchowa i bardzo dobra mieszanka, którą z pewnością pokochacie. Lekka, szybka i bardzo przyjemna książka. Bardzo polecam.

[Adres usunięty]

On jest sprytnym złodziejem, którego urokowi trudno się oprzeć.

Ona wie, że jego powrót oznacza same kłopoty.

Lina to nieco roztrzepana, pełna ciepła dziewczyna, która każdego dnia próbuje okiełznać chaos wkradający się w jej życie. Niechętnie przyznaje, że wciąż nosi w sercu ślad namiętnej miłości, po której zostało jej więcej niż wyłącznie wspomnienia…

Chris to sprytny złodziej, dla którego od honoru ważniejsza jest tylko rodzina. Zadziorny chłopak zupełnie nie pasuje do sielskiego, spokojnego miasteczka. Skoro już się tu zjawił, musi mieć ważną misję do wypełnienia. Nie spodziewa się, że w zostawionej przed laty Gołdapi czeka na niego więcej niż jedno poważne wyzwanie.

***

Zarówno w przypadku książek jak i filmów, często bywało tak, że kontynuacja nie dorównała pierwszej części i nie do końca sprostała naszym oczekiwaniom. Tak niestety było również w przypadku „Śniadania z Arsenem” Agnieszki Lingas – Łoniewskiej.

Przez większą część książki wieje nudą. Owszem, jest napisana lekko i całość czyta się błyskawicznie, nie mniej jednak często przyłapywałam się na tym, że czytając, odpływam myślami gdzieś indziej. A to niestety nie świadczy najlepiej o książce.

Między głównymi bohaterami w moim odczuciu nie było chemii. Chris i Lina są (tak jak i cała fabuła) dość schematyczni. Ubolewam nad tym, że bohaterki poprzednich części, które naprawdę polubiłam, w tej części były autentycznie nie do zniesienia.

Zakończenie, to była dla mnie mało śmieszna abstrakcja. Miałam nadzieję, że autorka tak jak zawsze zakończy jakimś spektakularnym finałem, jednak nie byłam przygotowana na coś takiego. Gdybym miała określić je jednym słowem, byłoby to ABSURD. Być może miał to być zabawny akcent tej historii, ale jak dla mnie był to gwóźdź do trumny tej opowieści.

Każdy tom tej trylogii napisany został według jednego schematu. Ostatni wypadł zdecydowanie najsłabiej. Poprzednie części nadrabiały humorem, którego niestety w tym tomie mi zabrakło. Wielka szkoda.

Moja ocena: 3/10

Chris Conti po paru latach wraca do Gołdapi, są tam także jego bracia wraz z swoimi kobietami. Mężczyzna chce się dowiedzieć kto jest odpowiedzialny za atak na jego rodzinę, poprzysiągł sobie zemstę. Powracają wspomnienia a w nich ona Lina, dziewczyna która skradła serce przystojnego Włocha.

Lina mimo, że minęło wiele czasu wciąż myśli o Chrisie, mężczyzna nadal ma miejsce w jej sercu, ale to co było już nie wróci. Zostały jej po nim nie tylko wspomnienia.

Kiedy niespodziewanie Chris pojawia się w Gołdapi i staje w drzwiach kawiarni, jej serce budzi się do życia. Choć Conti zmienił kolor włosów jest jeszcze przystojniejszy niż zapamiętała. Mężczyzna chce się dowiedzieć, dlaczego jego ukochana w tedy postanowiła go porzucić.

Po co wrócił? Czy pozna sekret pięknej Liny? Czy tych dwoje będzie razem?

Po książki autorki sięgam z przyjemnością, wiem, że się nie zawiodę a ta seria jest po prostu genialna. Tak naprawdę przeczytałam ją w jeden wieczór, fajnie było spotkać się z bohaterami poprzednich tomów, jak zwykle nie zabrakło szaleństwa i poczucia humoru, jednak były też momenty gdzie poziom adrenaliny wzrastał. Autorka wykreowała wspaniałych głównych bohaterów. Moim sercem zawładnęła cudowna Marysia, która była prze słodkim dzieckiem i miałam ochotę ją schrupać.

Jeśli miałabym wybrać najlepszy tom z serii to chyba nie byłabym w stanie, ponieważ wszystkie są świetne. Jeśli marzy wam się relaksujący wieczór z książką to serdecznie zachęcam do przeczytania.

"Śniadanie z Arsenem" to trzecia część serii o złodziejach biżuterii.

Ta część poświęcona jest Chrisowi, który wraca na stare śmieci. Chce dowiedzieć się kto stoi za zamachem na jego rodzinę. Spotyka swoją dawną miłość. Pytanie czy aby na pewno dawną, bo żadnej innej kobiety nie kochał tak jak Liny. Kobieta od niego odeszła bez słowa. Gdy spotyka ją serce mocniej mu bije. Czy uda mu się rozwiązać sprawę, po która przyjechał? Czy Lina będzie chciała z nim rozmawiać?

Ta historia zawiera wszystko co powinna. Wątek miłosny i mafijny. Lekka, przyjemna lektura, która pochłonełam w jeden dzień. To taka lektura na odprężenie. Jeśli szukacie lekkiej lektury na wieczór to będziecie z niej zadowoleni.

Mafijne romanse, obyczajówki z porachunkami w tle nieszczególnie są bliskie mojemu sercu, ale gdy przedawkuje thrillery muszę się po prostu czytelniczo zresetować. Wtedy praktycznie w ciemno sięgam po książki Agnieszki Lingas – Łoniewskiej. Jej nazwisko gwarantuje lekki styl, powiew sensacji oraz po prostu rozrywkę na dobrym poziomie.

Krzysiek znany lepiej jako Chris Conti, utalentowany złodziej i przyszła głowa mafii z Kalabrii otrzymał cynk, kto może stać za zamachem na jego rodzinę, w którym śmierć poniosła macocha, z którą był bardzo związany. Pojawił się w Gołdapi wraz z braćmi i ich kobietami, które mieliśmy możliwość poznać we wcześniejszych tomach. W malowniczej miejscowości odnajduje Linę, dziewczynę, gorącą miłość, o której nie mógł zapomnieć przez całe, długie pięć lat. Czy mimo zasianych i kiełkujących tajemnic coś jeszcze do siebie czują? Czy dadzą sobie szansę? Co z zaplanowaną zemstą?

Tak jak myślałam, moje nadzieje na dobrą rozrywkę zostały spełnione. Idealna lektura na smuteczki, wichury i śnieżyce za oknem i po męczącym dniu w pracy. Autorka stworzyła kolejną historię, która nie angażuje czytelnika, bo treść nie jest aż tak absorbująca, by udało się zgubić wątek nawet tym najbardziej zmęczonym. Nie jest to literatura z górnej półki, ale jakże często potrzebujemy się po prostu podczas lektury dobrze zabawić, pośmiać, odprężyć? Postacie Natalii i Liny skradły moje serce i powodowały uśmiech na twarzy. Lingas - Łoniewska zwana, całkiem słusznie, Dilerką Emocji, stworzyła kolejną dobrą komedię romantyczną, a zaczynająca każdy rozdział słynna playlista przeniosła mnie w czasie. Autorka wydała kolejną książkę, a czytelnik mógł się zresetować. Czasem właśnie o to chodzi, jakby powiedziała Lina, jedna z bohaterek, która już nieźle mówi po polsku, jednak ma problem z powiedzonkami: „Jest wilk syty i krowa cała”

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję Wydawnictwu Słowne.

Tajemnica, która połączy ich już na zawsze. Książka „Śniadanie z Arsenem” autorstwa Agnieszki Lingas – Łoniewskiej to moje pierwsze spotkanie z autorką. Jednak już wiem, że z pewnością nie ostatnie. Autorka przedstawiła nam historię Liny i Chrisa, którzy ponownie spotykają się po kilku latach rozłąki. Lina miała przez Chrisem tajemnicę, której nie mogła mu zdradzić, ON natomiast nie był z nią w stu procentach szczery. Jednak teraz wszystko się zmieniło. On się zmienił. Wraca do miasteczka, w którym poznał dziewczynę w jednym, konkretnym celu. Nie spodziewał się tego co tam zastanie.

Pierwsze co rzuciło mi się w oczy podczas czytania to naprawdę świetny styl autorki. Pisze pewnie z dużą dawką poczucia humoru, czym kupuje odbiorcę od pierwszych stron. Wielu z nas czytelników, ma problem w wdrożenie się w daną historię, tutaj nie ma czegoś takiego. Już od pierwszych zdań autorka porywa nas w swój świat i tak zahipnotyzowani zostajemy już do końca. Historia nie jest skomplikowana i od samego początku jesteśmy w stanie połapać się w fabule. Główni bohaterowie Lina i Chris są naprawdę ciekawymi postaciami. Dobrze wykreowania, z nutą humoru i namiętności. W moim odczuciu jednak całe show skradła inna parka – Eliza i Natalia. To wybuchowe combo naprawdę przypadło mi do gustu. Uwielbiam to, że bawiły się w swatkę, to jak działały na swoich partnerów, a przede wszystkim to, że wprowadziły dużo humoru do całej fabuły. Finalnie uważam, że książka nie ma słabych ogniw. Wątek rabunkowy w tle dopełnił całą historię. Gdybym miała opisać tą historię w kilku słowach z pewnością powiedziałabym, że jest to książka o uczuciach między dwojgiem ludzi, którzy musieli ponownie się odnaleźć. Jest to książka o tęsknocie i o skrywanych tajemnicach. Jednak również z pewnością jest to książka o silnych więzach rodzinnych. Naprawdę uważam, że tutaj każdy może znaleźć coś dla siebie i z pewnością jest to książka godna polecania.

I tak oczywiście mogłabym się doczepić, że w książce nie było większych zwrotów akcji i dało się przewidzieć finał tej historii. I co z tego? Dla mnie najważniejsze są odczucia podczas czytania i ja, bawiłam się świetnie, dlatego polecam tą książkę każdej fance dobrego humoru i każdej, która uwielbia romanse. „Śniadanie z Arsenem” to świetna propozycja na wieczór, kiedy wracamy zmęczeni do domu i jedyne na co mamy ochotę to dobra książka, która poprawi nam nastrój. I tak właśnie się czułam podczas czytania. Jestem w stu procentach usatysfakcjonowana i z pewnością sięgnę po tą pozycję za jakiś czas. Do tego, koniecznie muszę sięgnąć po wcześniejsze dzieła autorki, bo aż wstyd, że nie znałam jej wcześniej.

Zacznijmy od tego, iż ta książka to ostatnia część tej historii w tym uniwersum i z tymi bohaterami, którzy przeplatali się pomiędzy jedną a drugą częścią. Pierwsza część to Kolacja z Tiffanym. Uwielbiam styl autorki, stąd sięgam po nowości ze spokojem i się nimi delektuję w wolnym czasie. Tytuł początkowo dosyć mnie zaintrygował, po przeczytaniu opisu już wiedziałam, że będzie to bardzo ciekawa historia, w której to będziemy przyglądać się bliżej życiu Chrisa. Już wcześniej mieliśmy okazję się z nim zapoznać i wywarł na mnie takie tajemnicze wrażenie. Jak zawsze nie tylko Chris, jak i Lina zostali bardzo dobrze wykreowani. Czytając książkę, jesteśmy w stanie doskonale zrozumieć ich myśli oraz uczynki. Te zaś nie zawsze mi się podobały, ale całościowo przymknęła na nie oko. Sama fabuła jest być może i przewidywalna, lecz bardzo relaksująca. Nie mogę uwierzyć, że to już koniec historii 3 braci i ich kobiet. Zdecydowanie polecam, każdemu kto polubił się z twórczością autorki.

Chris od zawsze był tajemniczy, waleczny i oddany swojej rodzinie. Zrobiłby dla nich wszystko - co udowodnił w poprzedniej części. Jego powrót do Gałdapii zaskoczył dość mocno jego braci, jednak wiedzieli, że powrót zwiastuje zemstę. Musi pomścić wszystko co stracił. Przed laty zostawił tu coś jeszcze, a mianowicie serce dziewczynie, która od tak go porzuciła. Lina była zdecydowanie tą jedyną, jednak On długo wyrzucał to ze swoich myśli.

Postanowił upiec dwie pieczenie na jednym ogniu, dowiadując się, co tak naprawdę zmusiło Linę do takiego posunięcia.

Jakie tajemnice skrywa Lina?

Czy Chris rozmrozi swe serce i uniesie odpowiedzialność za swoje czyny?

------

"Śniadanie z Arsenem" jest krótką historią, pokazującą, jak ważna w życiu jest rodzina.

Powieść jak każda z części, posiada w sobie nutkę akcji, tajemnic, mafii, a także szczyptę dobrego humoru. Jednak wspominając poprzednie części - "Kolację z Tiffanym" i "Obiad z Bondem" - wyszły lepiej. Zdecydowanie w tej czegoś mi zabrakło. Dobrze, że dziewczyny jak w każdej części swoim językiem, pakowaniem się w kłopoty i ciętym charakterem uratowały historię, a miłość wsród bohaterów rozkwitła na nowo.

Niedopowiedzenie i dopowiedzenie sobie samemu ciągu dalszego, mają z sobą wiele wspólnego. Może wyniknąć z nich przysłowiowy klops, czy podany na gorąco czy też na zimno, zawsze nieźle potrafi namieszać w życiu. Słowa mają swoją moc, czasem tylko muszą poczekać na odpowiedni moment by ją pokazać.

Kłopoty to ich specjalność, oni ich nie szukają, one same wiedzą gdzie znaleźć tych, którym z nimi do twarzy. To miały być tylko wakacje, tak jakby i nie do końca, lecz o tym Chris Conti nie miał zamiaru nikogo informować. Lina cieszyła się tym, co zdobyła i próbowała nie wracać do przeszłości. Jednak przypadkiem tych dwoje spotyka się i powracają emocje, od jakich tym razem nie da się tak łatwo uciec. Ich wspomnienia są słodko-gorzkie, a teraźniejszość zapowiada, że jeszcze niejedno przed nimi. Problem w tym, że jeszcze muszą uwierzyć w szansę, rysującą się przed nimi i … uciec przed problemami, jakie bardzo lubią pojawiać się w ich pobliżu. Sielskie okolice Gołdapi zachęcają do zapomnienia o tym, co wydarzyło się i po prostu cieszenie się swoim towarzystwem. Szkopuł w tym, iż Chris i Lina mają pewne sekrety, mogące skomplikować wiele, a to w połączeniu z żywiołowymi usposobieniami oraz talentem do przyciągania mało zwyczajnych splotów okoliczności wróży co najmniej burzliwy rozwój sytuacji. Spokojnie to już było, zwłaszcza kiedy chodzi w grze jest miłość kogoś takiego jak tych dwoje. W takiej sytuacji wydarzyć się może wszystko, tylko czy również szczęśliwe zakończenie?

Piękne okolice polskiej przyrody, postacie uwielbiające pakować się w kłopoty, chociaż wcale nie z premedytacją oraz uczuciowy rollercoaster, a to nie koniec tego co czeka nas w tej historii, lecz dopiero początek. Kto daje takie książkowe wrażenia czytelnikom? Agnieszka Lingas-Łoniewska pseudo dilerka emocji dilerka dobrego humoru, umiejąca, jak mało który twórca, równocześnie rozśmieszyć, podnieść temperaturę otoczenia oraz zaintrygować równocześnie. „Kolacja z Tiffanym” niejednemu z nas zafundowała chwile z rodzaju „jeszcze tylko jeden rozdział” i tak do jej końca, nie lepiej było przy czytaniu „Obiadu z Bondem”, jakby nie było nie przerywa się dobrej lektury, bo trzeba złapać trochę snu przed kolejnym dniem. No i nadszedł czas „Śniadania z Arsenem”, przysłowiowej wisienki na bestsellerowym, czytelniczym, torcie. Miałam się delektować czytaniem, tak na spokojnie, zamiast szybkiego przewracania kartek pod hasłem „i co dalej”, jednak jak to bywa plany sobie, a rzeczywistość sobie. Autorka po prostu nie pozostawia innej opcji czytającym jak dołączenie do bohaterów i wraz z nimi podążanie krętymi, życiowymi, ścieżkami, gdzie komizm pojawia się w odpowiednich miejscach, jeszcze podkręcając fabułę. W finałowej części z jednej strony wracamy do już znanych postaci, wciąż zaskakujących i umiejących swoimi pomysłami wywołać jeszcze większe wybuchy śmiechu, z drugiej poznajemy nowe, nie pozostają w tyle z wprowadzaniem zamieszania w wydawałoby się poukładanym scenariuszu niektórych z nich. W „Śniadaniu z Arsenem” otrzymujemy książkowe wrażenia, po których pozostaje dobry humor, mnóstwo bon motów, łezka w oku także się zakręci oraz zaczynamy optymistyczniej spoglądać na świat. Pozostaje jedynie żal, że to już ostatnia część, ale zrekompensowanym tym, iż w każdej chwili możemy powrócić do historii, która jeszcze niejednokrotnie poprawi nam nastrój, a wraz z wcześniejszymi tomami mamy w zanadrzu doskonały lek na odzyskanie dobrego samopoczucie.