Salome

Piękna i kusząca. Warta grzechu niczym biblijna Salome.

Czy warto poświęcić swoje małżeństwo w imię zdrady ?

Jak bardzo kusząca potrafi być zdrada ?

Niektóre małżeństwa naznaczone są tragediami. Owe wydarzenia bardzo często pokazują czy para jest w stanie pokonać strach urazę i ból czy poprostu muszą zacząć życie od nowa ale i także z dala od siebie.

Salome jest książką która nie tylko pokazuje jak zdrada potrafi zniszczyć drugiego człowieka, ale także pokazuje obraz kobiety upadłej Famme fatale...

Zapoznanie się z tą historią okazało się dla mnie ogromną przyjemnością. Autorka stworzyła nieszablonową historię, pełną pytań które trafiały w moje sumienie. Tytułowa Salome nazywa się Sandra o jest jedną ze studentek Przemka. Młoda, ambitna ale i także pełna pożądania kobieta, bardzo szybko wplątuje się w romans ze swoim wykładowcą, któremu z kolei nie bardzo układa się w małżeństwie. Tragedia rodzinna czyli śmierć syna jaka spadła na niego i jego żonę Dorotę spowodowała że tych dwoje żyło obok siebie, nie ze sobą. Chwila słabości ? Wyobrażenie kobiety idealnej ? Co tak naprawdę skłoniło Przemka do rozpoczęcia tak niebezpiecznego romansu który mógł zaważyć na jego karierze ale i życiu ?

Musicie się przekonać sami, czytając te książkę... :)

Choć jest to książka która posiada w sobie ogromny wątek romansu, nie mogę stwierdzić, że jest to romansidło jakich jest wiele na rynku. Tak naprawdę ta historia jest czymś w rodzaju autentycznej opowieści. Realna, życiowa i poruszająca serducho! Chyba dlatego tak bardzo mi się spodobała! Nie znalazłam w niej faktów które mogłyby być fikcyjne a to duży atut.

Historię poznajemy z perspektywy trzech głównych bohaterów: Doroty, Sandy i Przemka. Choć autorka zastosowała w każdym przypadku narrację trzecioosobową, to nie przeszkadzało mi to w poznaniu ich emocji i myśli. Po głębszej analizie książki twierdzę że autorka bardzo dobrze wniknęła w umysł każdego z bohaterów. Pokazała ich obawy, strach, przemyślenia, w bardzo naturalny sposób.

Bardzo mi się to podobało. To co mnie zastanawiało to uczucia Przemka ale i jego niezdecydowanie. Z jednej strony nie chciał zdradzać żony, dali sobie drugą szansę i z takim postanowieniem miał żyć natomiast chwilę potem dochodzi o zdrady oraz do dalszych spotkań z kochanką. Można by powiedzieć że był bohaterem bardzo niezdecydowanym i nie potrafiącym trzymać się danych zamierzeń. Ale czy właśnie nie tak jest w życiu ? Z jednej strony planujemy zrobić coś innego a w rzeczywistości robimy to inaczej ? Był to kolejny powód który przemówił za realnością tej historii. Bardzo dużym atutem było dla mnie połączenie wątku religijnego. Słynna Salome i jej historia z Janem Chrzcicielem. Autorka doskonale wiedziała jak poprowadzić swoje postaci aby puenta tej historii była bardzo podobna do tej z biblii. Zatracenie się w kobiecie a następnie śmierć... Czy właśnie do tego doprowadza nieposłuszeństwo i mroczne pożądanie ? Wracając jeszcze do wątku z Salome autorka wprowadzała go bardzo delikatnie. Nie zdominował on całej książki lecz podsycał moją ciekawość:) i to co podobało mi się najbardziej - pomimo romansu który toczy się w tej historii autorka wyzbyła się gorących erotycznych opisów. Może natknęłam się na jakieś dwa krótkie opisy zbliżenia jednak nie zdominowały one tej historii. To mi się bardzo podobało, tym bardziej że bardzo zgrabnie wychodzono z danych sytuacji a raczej najważniejsze było to co rozgrywało się po zbliżeniach kochanków. Ich myśli, czyny miotanie się pomiędzy dobrem a złem. To było bardzo dobre. Całość podobała mi się bardzo ! Nie przeszkadzały mi długie opisy które czasem były szczegółowe. Bardzo rzadko mi się to zdarza :) a więc polecam książkę z całego serducha!! Ogromie emocjonalna, wciągająca ale i pozostawiająca po sobie wiele pytań...

Charyzmatyczny, szanowany i pewny siebie profesor, otoczony wianuszkiem rozanielonych studentek, które są wpatrzone w niego jak w obrazek, gotowe spijać każde słowo z jego ust, do tego żonaty facet z zasadami - poznajcie Przemka.

Dorota jest oddaną swojej pracy przedszkolanką, która mężowi oddana jest już trochę mniej, a pewne zdarzenie sprzed lat sprawia, że przyszłość tego małżeństwa jest dość niepewna. Od tamtej tragedii złość, smutek i cierpienie wypełniają każdy dzień, a oni jako małżeństwo tkwią w zawieszeniu. Czy w sytuacji, kiedy większość marzeń zdążyła się rozbić o twardą i bolesną rzeczywistość, a w ich wspólną codzienność wkradły się dystans i marazm, miłość zastąpiła chłodna obojętność i pozorna uprzejmość, a z wzajemnej komunikacji zostały tylko strzępki, mogą wyjść z tych małżeńskich zawirowań na prostą?

Jaką rolę w tej historii odegra Sandra, młodziutka studentka profesora, która przypomina mu biblijną Salome?

Czy okaże się klasyczną "femme fatale"?

___

Banał - pomyślicie...

Klasyk - powiecie...

Otóż nie...

To nie jest banalny romans, lecz…

🩸ᴢʙʀᴏᴅɴɪᴀ, ᴋᴛóʀᴇᴊ ɴɪᴇ ᴍᴏżɴᴀ ᴡʏʙᴀᴄᴢʏć

🩸ᴋᴀʀᴀ, ᴋᴛóʀą ɴᴀʟᴇżʏ ᴡʏᴍɪᴇʀᴢʏć

🩸ᴢᴇᴍsᴛᴀ, ᴋᴛóʀᴀ ᴋɪᴇᴌᴋᴜᴊᴇ ʟᴀᴛᴀᴍɪ

To historia pełna namiętności, za którą stoją świetnie wykreowani bohaterowie, ciekawa, dość mroczna i dobrze skonstruowana fabuła; opowiedziana z trzech perspektyw, które pozwalają czytelnikowi na głębszą analizę zachowań i być może na lepsze zrozumienie motywów działania bohaterów.

To opowieść, która dokładnie i bezlitośnie obnaża ludzkie słabości i pokazuje, jak bardzo ciemną stronę ma natura człowieka w momencie zagrożenia. To lekcja życia, którą polecam odrobić.

Poczucie przyzwoitości kontra rozbudzone namiętności - co wygra?

Jak daleko mogą sięgać konsekwencje niewłaściwych czynów i złych wyborów?

Czy wystarczy zadośćuczynić krzywdom, by naprawić wyrządzone zło?

Czy za tą historią, wydawać by się mogło banalnego miłosnego trójkąta, kryje się coś więcej? Z pewnością zaskakujący finał

Polecam tę historię Waszej uwadze!

"To nie jest banalny romans, lecz…

Zbrodnia, której nie można wybaczyć.

Kara, którą należy wymierzyć.

Zemsta, która kiełkuje latami"

Dorota i Przemek kiedyś tworzyli zgrane małżeństwo. Pięć lat temu spotkała ich niewyobrażalna tragedia, i dzisiaj choć są nadal małżeństwem to żyją osobno. Przemek jest profesorem filologii polskiej. Kiedy na jego drodze pojawia się Sandra, studentką polonistyki, mężczyzna traci dla niej głowę. Dziewczyna przypomina mu biblijną femme fatale- Salome, i tak jak ona, pobudza wszystkie jego zmysły.

Tczasem Dorota chce odzyskać dawną miłość męża i naprawić stracone lata. Przemek staje przed trudnym wyborem.. Co wybierze? Długoletnią miłość czy chwilowe porządnie?

Pióro Pani Izabeli miałam okazję poznać przy książce "Ta, która odeszła" i już wtedy napisalam, że jeżeli jeszcze będę miała możliwość sięgnąć po thriller Autorki to zrobię to bez zastanowienia. Tak więc, jak tylko nadarzyła sie okazja zrecenzowania najnowszej powieści Pani Izabeli, nie zwlekałam dlugo z podjęciem decyzji. "Salome" to bardzo dobrze napisana powieść obyczajowa z elementami thrillera psychologicznego i nutką erotyzmu. Autorka poraz kolejny mnie nie zawiodła. Historia Przemka, Doroty i Sandry wciąga i ciężko jest się od niej oderwać. Jestem pod ogromnym wrażeniem kreacji bohaterów, każdy z nich zmaga sie z własnymi problemami i traumą z przeszłości. Ich portrety psychologiczne zasługują na szczególną uwagę.

"Salome" to pełna emocji, niezwykle intrygująca powieść, którą z całego serca polecam. Książka z pewnością przypadnie do gustu fanom literatury obyczajowej jak i thrillerów psychologicznych. A nutka erotyzmu jeszcze  nikomu nie zaszkodziła🔥 Gwarantuję, że emocji podczas czytania nie zabraknie a napięcie będzie trzymało Was w swoich szponach do ostatniej przeczytanej strony. Czytajcie!

„Kłamstwo uspokajało, prawda budziła niepokój.”

Dorota i Przemek pięć lat temu przeżyli straszną tragedię, która całkowicie zmieniła ich życie. Do dziś nie mogą się z nią uporać. Umiejętnie stwarzają pozory dobrego małżeństwa, a mur jaki zbudowali wokół siebie wydaje się nie do przebicia. Wzajemne pretensje, zdawkowe rozmowy, pusty dom, razem, a jednak zupełnie osobno. Czyżby miłość między nimi całkowicie wygasła? Przemek jest wybitnym, docenianym profesorem, jego kariera gna do przodu. Na jego drodze staje Sandra, studentka polonistyki, która jest coraz bardziej zafascynowana swoim profesorem. Dziewczyna przypomina Przemkowi biblijną Salome, mężczyzna zaczyna tracić dla niej głowę. Rozdarty między namiętnością, a obowiązkiem, staje przed trudną decyzją, która zaważy na całym jego życiu. W tym samym czasie jego żona podejmuje decyzję, by ratować ich małżeństwo.

Poczucie obowiązku, a targające namiętności. Niepodważalnym atutem powieści są bohaterowie. Wyraźnie nakreślone ich portrety psychologiczne. Skomplikowane, realne, zupełnie różne osobowości, wzbudzają w czytelniku wiele sprzecznych emocji. Dorota jest przedszkolanką, z niewielką nadwagą, męża traktuje jak przedmiot, obwinia go o wszystko zło, które ich dotknęło. Przemek jest przystojnym, charyzmatycznym mężczyzną, jego próby zbliżenia się do żony natrafiają na mur obojętności, chłodu i niechęci, w końcu odpuszcza. Do tej pory nigdy nie pozwolił sobie na jakąkolwiek dwuznaczność w stosunku do swoich studentek. I Sandra – młoda, piękna, inteligentna, zagina parol na swojego profesora. Trudno mówić o sympatii do bohaterów, czy o czarnym charakterze, potrafiłam zrozumieć motywy ich postępowania.

Pozornie opowieść jakich wiele, mąż, żona, kochanka. Kochające się małżeństwo, nie potrafi w obliczu tragedii wspólnie przez nią przejść. Wszystko się sypie, pozostały tylko jakieś szczątki miłości i przyzwyczajenie. W ich życie wkracza ona – Sandra – jego Salome. Na moich oczach rozgrywa się dramat. Każdy z nich toczy wewnętrzną walkę, każdy szuka miłości i każdy chce być szczęśliwy. Pogubili się w tym wszystkim, ich decyzje są albo spóźnione, chybione i krzywdzące innych. Mroczne tajemnice stopniowo wychodzą na jaw. Niedopowiedzenia, brak szczerych rozmów robią swoje i potęgują niepewność. Ból, strata, nieutulony żal, samotność, pożądanie, które przysłania wszystko inne, zdrada, zemsta, która długo tłumiona, uderza bardzo mocno. Tak łatwo zniszczyć życie swoje i innych kierując się pożądaniem. Źle podjęte decyzje i ich nieodwracalne skutki mogą prowadzić do tragedii. Tak niewiele czasami potrzeba by wszystko stracić.

Odniesienia do biblijnego motywu bardzo podnoszą walory powiesić.

Rewelacyjna, nieoczywista, klimatyczna, bardzo dojrzała, pełna napięcia, pikantna opowieść. Idealne połączenie obyczajowości, romansu i thrillera psychologicznego. Zakończenie całkowicie mnie zaskoczyło, nie tego się spodziewałam, jest nieprzewidywalne. Za książkę dziękuję wydawnictwu Książnica. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

Przyciągająca okładką powieść od Izabeli Krasińskiej, w moim odczuciu miała być obyczajówką. Przynajmniej z takiego wydania znam autorkę, ale dałam się zaskoczyć przemyślaną fabułą, w której nie zabraknie elementów thrillera psychologicznego.

Małżeństwo Doroty i Przemka jest w rozsypce. Każde z nich, żyje własnym życiem, obok siebie. Wtedy pojawia się ona, młoda studentka, która zawróci w głowie Przemkowi. I tutaj mogłabym napisać, że reszta fabuły toczy się standardowo. Zdrada, jej konsekwencje, niezrozumienie i złość. Jednak autorka pokusiła się o więcej i dostajemy dramat, który może wywołać dyskusję. Trochę mozolny początek jest tylko wstępem do zaskakujących wydarzeń.

Ta powieść jest pełna namiętności, obsesji, pożądania, bólu, wątpliwości czy niepokoju. Bohaterowie nie mają łatwo.

Ciekawy pomysł, dobre wykonanie i wciągająca fabuła, gwarantują duże emocje przy tej lekturze. Autorka świetnie miesza style i z tego miksu wyszła powieść obyczajowa, ale z pazurem. Polecam.

„Salome” to dla mnie przede wszystkim obraz zdrady. Siłą tej książki są portrety psychologiczne bohaterów i to one zachwycają tutaj najbardziej. Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, jak autorka oddała to, co się działo w głowach postaci. Ukazała wnętrze rozdarcie, wahania, wątpliwości, cele i pragnienia. Pokazała to, co się dzieje z człowiekiem i w człowieku, gdy ulegnie słodkiej pokusie, niepohamowanej namiętności i pożądaniu. Gdy wpadnie w taki marazm, ale będzie próbował żyć na nowo. Gdy złamie swoje zasady i zrobi coś szalonego. Gdy dla miłości posunie się do wielu budzących wątpliwości moralne działań. Gdy będzie chciał wymierzyć sprawiedliwość. Gdy wpadnie w siatkę kłamstw, półprawd i lęku. Gdy będzie po prostu człowiekiem, którego opanują żądze.

Całą historię poznajemy z trzech perspektyw, które przeplatają się ze sobą. Poznajemy Dorotę, która nie do końca pogodziła się ze stratą ukochanego dziecka. Przedszkolankę i kobietę, która żyje w cieniu męża. Przemka, który podniósł się po tragedii, jest szanowanym profesorem, karmiącym ego uwielbieniem innych. I jest też ona, słodka Salome, femme fatale tej historii – Sandra. Młoda i ambitna studentka, która nie miała w życiu łatwo, a zakochała się w swoim wykładowcy. Każda z postaci jest osamotniona i na swój sposób silna.

Autorka nie narzuca czytelnikowi zdania o żadnym z nich. Przemka nie ukazuje tylko jako tego złego. Czytając, sami wyrabiamy sobie opinię o Dorocie, Sandrze i Przemysławie. Zastanawiamy się nad słusznością ich decyzji i wyborów, które mogą przekreślić wszystko. Zastanawiamy się nad moralnym aspektem tej sytuacji.

Akcja tej historii nie pędzi, a toczy się powoli, ale nie można się od niej oderwać. Z każdą stroną chciałam więcej i więcej. Z każdą kolejną stroną moje zaciekawienie rosło, a pod koniec pojawiło się nawet nieco napięcia.

Jaki był finał? Zaskakujący. Gdzieś z tyłu głowy miałam myśl, że to może ten bohater…Ale nigdy nie domyśliłabym się tego, jakie ma powiązanie.

Oczywiście „Salome” ma swoje gorsze momenty. Chwilami wałkowane jest ciągle to samo, np. że Dorota ma nadprogramowe kilogramy, albo jest taka i taka. Jestem w stanie przymknąć na to oko, bo dla mnie ta książka jest niesamowita pod względem psychologicznych portretów.

Na koniec wspomnę jeszcze, że jest naprawdę dobrze napisana. Lekko i pięknym językiem, a to cenię.

Ja jestem na tak i bardzo wam polecam!

Izabelę M. Krasińską znam w bardziej obyczajowej odsłonie i to z początków jej twórczości. Jej bohaterki oceniałam jako lekko naiwne, chociaż może nie, bo to takie słowo, które źle się kojarzy, jako łatwowierne. Tak lepiej. I nagle dostaje w swoje ręce "Salome", w której obie damskie postacie są silne, może pogubione (każda na swój sposób), do tego potrafiące się zatracić, tak, że wszystko to, co racjonalne spada na dalszy plan, ale nie można im zarzucić słabości czy naiwności. Bardzo podobała mi się ich kreacja. Podobnie z męską częścią tej powieści, autorce udało się nie demonizować głównego bohatera, choć ja momentami jednak wybiłabym mu zęby. Bohaterowie wzbudzający emocje — zdecydowanie tak!

Fabuła od początku do końca przemyślana i nastawiona na wprowadzanie czytelnika w błąd w jego osadach i przypuszczeniach co do dalszego rozwoju poszczególnych wątków. I to się nie zmienia aż do samego finału, dodam mocno zaskakującego, ale idealnie wpasowanego! Jestem pod wrażeniem tej książki oraz tego jak bardzo zmieniła się, rozwinęła autorka.

"Salome" zadowoli każdego wymagającego czytelnika. Wszystkiego w niej jest dokładnie tyle, ile powinno być. Wyważona i intrygująca. Polecam.

Dorota i Przemek pięć lat temu przeżyli tragedię, która zaważyła na ich obecnym życiu. W życiu profesora pojawia się Sandra - studentka polonistyki, która zawróciła mu w głowie, Dorota natomiast próbuje odzyskać miłość Przemka. Jakiego wyboru dokona mężczyzna? Jakie konsekwencje przyniesie jego decyzja?

To dopiero moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, ale słyszałam wcześniej wiele świetnych opinii o jej książkach, dlatego postanowiłam sięgnąć po "Salome". Zostałam wciągnięta do świata bohaterów do pierwszych stron, byłam szalenie ciekawa co się tutaj wydarzy, jak potoczą się losy bohaterów. Historia ta jest na wskroś prawdziwa, napisana przez życie, autorka wykreowała pełnokrwistych bohaterów, którzy jak każdy z nas popełniają błędy, dają się ponieść emocją, dlatego tak łatwo czytelnikowi się z nimi zżyć i bez problemu w niektórych momentach utożsamić.

Książka tak naprawdę opowiada o losach trójki osób: Przemka, Doroty oraz Sandry. Dzieki temu, że historia jest opowiedziana z perspektywy każdego z bohaterów możemy ich lepiej poznać, dowiedzieć się co czują, myślą i z czym się borykają oraz jakie emocje nimi targają. W sumie mam mieszane uczucia co do niektórych zachowań bohaterów, jednak z czasem doskonale wszystko zrozumiałam. Tutaj nic nie jest takim jakim wydawało mi się na początku, ta książka dostarcza masy skrajnych emocji, co sprawia, że ta historia jest zaskakująca, intrygująca i wręcz nieodkladalna. Muszę przyznać, że takiego zakończenia tej historii się nie spodziewałam, naprawdę! Jestem pewna, że jeszcze nie raz sięgnę po książki @izabelakrasinska! Moja ocena to 9/10.

To było naprawdę dobre i takie…prawdziwe. Chciałoby się rzec – samo życie. Żaden z bohaterów nie jest przerysowany. Są bardzo ludzcy – dają ponieść się emocjom, niekoniecznie tym pozytywnym. Popełniają błędy, nie zdając sobie sprawy z ich konsekwencji. Oddają się pokusom. Nie ukrywajmy, życie nie jest kolorowe i to, co tutaj miało miejsce, zdarza się także w realnym życiu.

Wisława Szymborska w wierszu "Minuta ciszy po Ludwice Wawrzyńskiej" napisała: "Tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono". Prawdziwe oblicze naszej natury jest zazwyczaj głęboko ukryte i ujawnia się dopiero w sytuacjach ekstremalnych. Swoim postępowaniem może nas zaskoczyć szanowany profesor, zdolna i inteligentna studentka lub przykładna żona, która stanowi wzór dla innych kobiet. Wszyscy. Dosłownie.

Nowa powieść Izabeli M. Krasińskiej „Salome”, jest zaskakująca i nieprzewidywalna, podobnie jak natura człowieka. Główne role autorka powierzyła trójce bohaterów. Dorocie, nauczycielce pracującej w przedszkolu, Przemkowi szanowanemu profesorowi, wykładowcy filologii polskiej i ambitnej studentce Sandrze. Niebawem losy tej trójki splotą się nierozerwalnie.

Każdy związek przechodzi swoje wzloty i upadki, kryzysy spowodowane różnymi czynnikami. Gdy wkrada się do niego monotonia, a dodatkowo brakuje porozumienia, rozmów o tym co się czuje, partnerzy zaczynają szukać akceptacji na zewnątrz. Dorota i Przemek to doskonała para, która świata za sobą nie widzi, przynajmniej za takich uchodzą, do momentu gdy spotyka ich niewyobrażalna tragedia, po której zamiast wzajemnie się wspierać, stają się dla siebie zupełnie obcy. Mieszkają razem, ale ze sobą nie rozmawiają, bo w międzyczasie padło mnóstwo słów, które zraniły ich oboje. Zasypiają razem, ale każde w swojej części łóżka. Obwiniają się wzajemnie i żadne z nich, nie próbuje wyciągnąć ręki na zgodę, nie potrafią się już porozumieć, bo zatrzymali się w przeszłości. Tak mija dzień za dniem, kolejne tygodnie, miesiące, lata. Gdy Dorota zaczyna zastanawiać się, czy ich małżeństwo ma jeszcze sens, kierowana radami przyjaciółki i matki, postanawia zawalczyć o swój związek, nie wiedząc o tym, że jej mąż jest już tylko o krok od zdrady. Dorota, która tak doskonale kiedyś znała swego męża, że mogła czytać z niego, jak z otwartej książki stwierdza nagle, że teraz nic o nim nie wie. Wkrótce zaczyna żałować, że próbowała naprawić ich relacje. Przemek natomiast jest rozdarty pomiędzy lojalnością wobec swojej żony a pożądaniem i niezwykłą fascynacją młodą kobietą, która przypomina mu biblijną Salome. Od myślenia o zdradzie jest już niedaleka droga, do tego by stała się faktem.

Autorka umiejętnie żonglowała moimi emocjami, nie wiedziałam komu bardziej współczuć, a kogo potępiać, bo „Salome”, to opowieść o zwyczajnych ludziach, którzy zaplątali się w niezwyczajne relacje. To opowieść o dojrzałej kobiecie, która latami żyła w cieniu swego męża, a tragedia, jaka ją spotkała, sprawiła, że nie potrafi już normalnie żyć, o ambitnym profesorze samolubnym i egoistycznym człowieku, który karmi się podziwem i uwielbieniem atrakcyjnej studentki, i wreszcie historia młodej, pięknej dziewczyny zakochanej do szaleństwa w swoim wykładowcy, mającej swoje mroczne tajemnice. Cały czas czuje się napięcie i przeczuwa, że finał tej historii nie będzie miał pozytywnego zakończenia. Gdy pojawia się tajemniczy On, to przeczucie przeradza się już w pewność i się wie, że nadejście tragedii jest nieuniknione, że jest to tylko kwestia czasu. Prolog tej fantastycznej historii może oznaczać koniec lub może dać nadzieję na ciąg dalszy.

Ta niesamowita historia została opowiedziana z perspektywy każdego z bohaterów, taka narracja pozwalała mi zrozumieć motywacje ich postępowania. Sandra, zakochana do szaleństwa wyidealizowała sobie obraz ukochanego mężczyzny, dodatkowo satysfakcjonujący seks przesłania jej wszelkie wątpliwości i gdy przychodzi czas na refleksje, jest już za późno, konsekwencje jej wyborów są nie do odwrócenia. Przemek, znany ze swoich zasad, których nigdy nie łamie i nie nagina, nagle traci głowę dla młodej kochanki, bo pożądanie przesłania mu zdrowy rozsądek, zapomina o konsekwencjach niewłaściwego postępowania, kładąc na szalę całe swoje dotychczasowe życie i wszystko, co do tej pory osiągnął. Dorota, przez lata żyje w marazmie po rodzinnej tragedii, ale kiedy próbuje wrócić do normalnego życia i naprawić relacje z mężem, chociaż bardzo się stara, to dostrzega w końcu, że jest to już niemożliwe.

To bardzo dobra i dojrzała powieść, którą można na pierwszy rzut oka, uznać za erotyk z elementami thrillera, lecz ja widzę w niej inny przekaz, dla mnie to bardziej rozważania nad ludzką naturą i jej słabościami. Ludzkich żądzach, złych wyborach, które prowadzą do autodestrukcji. Sposób prowadzenia narracji, świetnie stworzona historia, w której wszystko idealnie ze sobą współgra oraz piękna polszczyzna sprawiają, że po odłożeniu książki odczułam czytelniczą satysfakcję. Izabela M. Krasińska stworzyła historię, jakiej jeszcze nie czytałam, która pochłonęła mnie bez reszty, od której nie mogłam się oderwać. Zaangażowałam się w nią całkowicie, całą sobą, bo nie da czytać się tej książki, bez emocji.

Na koniec tak bardzo kusiło mnie, by ocenić postępowanie bohaterów, i nawet chciałam to zrobić, ale uznałam, że mogłabym dojść do błędnych wniosków, bo tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono. Każdy z nas ma swoją piętę achillesową, wystarczy, że ktoś ją odkryje i uderzy we właściwe miejsce.

Ciekawa i dość orginalna historia o trójkącie miłosnym. "Salome" wciąga właściwie od pierwszej strony. Mamy tu 3 - osobową narrację, wię jesteśmy w stanie "wejść" do głowy bohaterów, poznać ich motywy postępowania, ogromne emocje i namiętności, które nimi rządzą. Zupełnie nie spodziewałam się takiego zakończenia. Autorka zaskoczyła mnie, co jest dla mnie dużym plusem.

Polecam! Warto przeczytać!

Mianem femme fatale określa się kobietę przynoszącą mężczyźnie porażkę i zgubę. Za jej przyczyną rozpadają się małżeństwa, to ona wykorzystuje swoją pozycję społeczną lub cechy osobowości, aby w różny sposób zaszkodzić mężczyznom. Femme fatale to kobieta, która jest w pełni świadoma swoich atutów i czynów, która z premedytacją dąży do celu. Główna bohaterka powieści Izabeli M. Krasińskiej zdaje się idealnie odpowiadać temu opisowi. Choć przecież kieruje nią miłość i fascynacja… Czy to można potraktować jako usprawiedliwienie?

Izabela M. Krasińska stworzyła historię, która pokazuje, jak łatwo zniszczyć swoje życie i życie bliskich osób, kiedy decydujemy się na radykalny krok, kierując się pożądaniem. Zwraca uwagę na to, że zdrada może dotyczyć każdego, także tych, którzy na co dzień są odbierani jako elita, jeśli chodzi o wysoką pozycję społeczną i zawodową. Bez względu na wszystko należy jednak pamiętać, że u jej fundamentów może leżeć wiele powodów, które pchają ludzi do podjęcia decyzji o postawieniu dotychczasowego życia na szali z wszechogarniającą potrzebą zaspokojenia swoich erotycznych fantazji. Autorka opisała historię ludzi, którzy padli ofiarą źle podjętych decyzji i nietrafionych uczuciowych inwestycji. Nie ocenia, nie usprawiedliwia – zostawia czytelnikowi pole do wysnucia własnych wniosków, kto w tym trójkącie ucierpiał najbardziej… Fizyczna fascynacja między kochankami prowadzi do eskalacji emocji, które cały czas balansują na cienkiej granicy między miłością a nienawiścią. „Salome” to także próba odpowiedzi na pytanie, czy zawsze to kobieta-kochanka jest tą złą? Czy femme fatale kieruje się jedynie chęcią zaszkodzenia ukochanemu, a może to ON w tej relacji okaże się… „mężczyzną fatalnym”? Świetnie wykreowane postaci męża, żony i kochanki, których poznajemy bliżej dzięki naprzemiennej narracji, która pokazuje, że nie wszystko jest czarno-białe, a winy za rozbicie cudzego związku, nie da się rozpatrywać wyłącznie w kategorii zero-jedynkowej.

W „Salome” autorka stworzyła coś na kształt siatki powiązań, której poszczególne elementy odkrywamy w trakcie lektury. Izabela M. Krasińska wodzi nas za nos, kierując podejrzenia co do dalszego rozwoju wydarzeń na inne tory, niejako przygotowując nas na finał. Mroczne sekrety, tajemnice z przeszłości, które stopniowo wychodzą na światło dzienne — zaskakują. Podobnie jak samo zakończenie, które daje przysłowiowego pstryczka w nos tym czytelnikom, którzy myśleli, że wszystkie karty już wcześniej zostały wyłożone na stół.

Podsumowując:

Muszę przyznać, że choć podobało mi się obyczajowe oblicze Izabeli M. Krasińskiej, to po przeczytaniu „Salome” stwierdzam, że świetnie odnajduje się ona także w innym gatunku. Najnowsza powieść autorki to historia pełna napięcia, wyraźnie odczuwalnego podczas lektury. I nie tylko napięcia wynikającego z oczekiwania na rozwój wydarzeń, ale także z powodu chemii między bohaterami. „Salome” to książka, która z powodzeniem łączy elementy thrillera psychologicznego, romansu oraz powieści obyczajowej; wszystko to zostało idealnie wyważone i skomponowane, dlatego spodoba się miłośnikom każdego z tych gatunków. Na uwagę i uznanie zasługuje kreacja psychologiczna każdego z bohaterów, którzy zmagają się z własnymi demonami, często z traumą, która odcisnęła swoje piętno i zdeterminowała podejmowane przez nich decyzje. Opowieść o zemście, która dojrzewała latami, aby uderzyć ze zdwojoną mocą w najmniej oczekiwanym momencie. Wciągająca, intrygująca, pikantna i nieoczywista – taka jest „Salome”. Polecam!

"Literatura nie kłamała. Prawdziwej miłości nie dało się ani zatrzymać, ani zniszczyć."

Izabela M. Krasińska to jedna z autorek, po które mogę sięgać w ciemno i wiem, że mnie pozytywnie zaskoczy i wciągnie wykreowany przez siebie świat. Nie inaczej było z książką "Salome", od samego początku z zaciekawieniem śledziłam losy Doroty i Przemka, jednak nie byłam gotowa na to co się wydarzy. A co się wydarzyło? Bardzo dużo! Jest to powieść z elementami thrillera psychologicznego, co oznacza, że nie zabraknie w niej nie tylko tajemnic, ale przede wszystkim emocji, ludzkich błędów i pokus, które czyhają za rogiem i niszczycielskiej siły pożądania.

Bardzo podobała mi się kreacja bohaterów, byli po prostu realni, zwyczajni, być może niektórzy tacy jak my, lub tacy którymi nie chcielibyśmy się stać.

Jestem usatysfakcjonowana również tym, że książka jest nieprzewidywalna i z pewnością wychodzi przez szereg wśród innych powieści z elementami thrillera.

Autorka oplotła mnie nieprzeciętnym pomysłem na fabułę, pokazując ludzkie słabości. Teoretycznie możemy oceniać ich zachowanie i szufladkować jako dobre lub złe, jednak osobiście uważam, że nie jest to zbyt dobry pomysł, ze względu na rozległość problemów z jakimi przyszło się im mierzyć.

Powiedzieć, że książka jest świetna to jakby milczeć. Oczywiście jest to zasługa pióra Izabeli M. Krasińskiej, która udowodniła że dla niej nie ma granic w literaturze, idealnie odnajduje się wśród obyczajowek, ale także potrafi pokazać charakter w mocniejszych pozycjach, czego "Salome" jest świetnym przykładem.

Mam ogromną nadzieję, że ta trzymająca w pełnym napięciu książka dotrze do jak największej ilości czytelników, bo w pełni ma to zasługuje! W tej opowieści nie zabraknie zbrodni, kary i zemsty, a ja znajdując się pośród nich nie mogłam się od niej oderwać.

Zakończenie tej historii z pewnością zaskoczy wielu czytelników, ponieważ nawet jeśli jesteście dobrymi strategami tym razem Izabela M. Krasińska wyprowadziła was w maliny! Czytajcie, przeżywacie tę historię i cieszcie się dobrą literaturą! Osobiście polecam bardzo mocno, a dowodem na to jest moje logo na tyle okładki!

Dorota i Przemek tworzyli zgrane małżeństwo. Niestety pięć lat wydarzyła się tragedia, po której oboje nie mogą się podnieść. Małżonkowie nadal ze sobą mieszkają, ale bardziej jak współlokatorzy, a nie dwoje ludzi, których łączy uczcie.

Przemek jest szanowanym wykładowcą na uniwersytecie, bardzo lubi swoją pracę i na niej się skupia każdego dnia. Pewnego dnia w oko wpada mu studentka pierwszego roku, Sandra, dla której straci głowę. Przemek nazywa ją w myślach biblijną Salome... Mężczyzna myśli, ze to chwilowe zauroczenie, może kryzys wieku średniego... Nie planuje wchodzić z relację ze studentką poza uczelnią, ale Sandra jakby zamieszkuje w jego głowie.... Jest jeszcze żona, którą przecież kocha i z którą nadal mieszka.

"Coś w nim drgnęło, coś, czego dawno już nie czuł, co zdawało się na zawsze zniknąć wraz z młodością, z pierwszym zakochaniem, miłosną fascynacją czy nawet pierwszym razem."

Jak rozwinie się ta sytuacja?

Kim jest tytułowa Salome?

Jak mi tego brakowało! Potrzebowałam książki, która tak mnie zaintryguje, dla której zarwę noc. Skończyłam czytać nad ranem, a dawno mi się już tak nie zdążyło. Wiedziałam, że czytanie do 4 rano sprawi, że będę nieprzytomna następnego dnia, ale musiałam sprawdzić jak się to skończy.

Salome. Tytuł nic mi nie mówił i z niczym się nie kojarzył. Nie będę zdradzać o co chodzi, bo spokojnie wszystko zrozumiecie czytając.

Przez wszystkie rozdziały czułam napięcie - ale nie strachu. Spróbuję Ci to wytłumaczyć: napięcie oczekiwania na coś. Niby domyślasz się co będzie, ale jesteś w takim skupieniu, że nie możesz się tego doczekać. Z drugiej strony nie chciałam kończyć tej książki, tylko dłużej trwać w tej historii....

Jestem po prostu zachwycona, że polskie autorki dorównują tym zagranicznym. Izabela Krasińska stworzyła intrygę, która wciąga jak sieć. Fabuła od samego początku mnie zaintrygowała, zawsze lubiłam czytać książki o romansach młodych dziewczyn z żonatymi (nie wiem czemu :)), ale to jest zdecydowanie najlepsza książka w tym temacie. Miłosny trójkąt, do którego zaprasza nas autorka, jest czymś czego nie da się zapomnieć.

Kolejnym plusem jest fakt, że nie jest to standardowy opis romansu. Jest to książka dla dorosłych, jest dużo scen pełnych namiętności, takich które rozpalają zmysły czytelnika. Pojawia się też motyw thrillerowy, czytelnik wie, że będzie jakaś mocna puenta, ale do samego końca nie wiadomo jak autorka poprowadzi fabułę.

Bardzo podobało mi się to, że poznajemy narracje trzech osób zaplątanych w trójkąt. Możemy dokładnie zrozumieć postępowanie każdej strony i we własnej głowie stanąć po którejś stronie.

"Literatura nie kłamała. Prawdziwej miłości nie da się ani zatrzymać, ani zniszczyć."