Podejrzany jak diabli

Jedna z lepszych komedii kryminalnych ostatnich lat (z tych które czytałam oczywiście). Kilka razy zaśmiałam się w głos, a to o czymś świadczy (prawdopodobnie o tym, że książka jest świetna, ale nie wykluczone też, że a. mam z autorem wspólne poczucie humoru b. powoli zaczynam wariować).

Znacznie, znacznie lepsze niż historie z panem Przypadkiem. Autor przyznaje że napisał "Podejrzanego..." w stylu mistrzyni Chmielewskiej i efekt jest świetny.

Getner pozytywnie się wyróżnia w grupie pisarzy mających ambicje dorównać królowej polskiej kmedii kryminalnej. Teraz ten gatunek zrobił się chyba bardzo modny, ale rzeczy naprawdę śmiesznych jakoś niewiele.

Ponieważ jest to kryminał, zmilczę o fabule, muszę jednak wspomnieć że śledztwo prowadzą jednocześnie ale nie razem: kom.Martuś i Basia Kotula. Znamy ich z poprzedniej części „Podejrzany na wieki, wieków”. Miejscem akcji jest uroczy pensjonat nad jeziorem, gdzie Martuś zabrał Basię aby w spokoju wypocząć z wędką w dłoni. O reszcie cicho sza  Polecam raz jeszcze 

Wymarzony urlop nie zawsze się uda, nie zawsze będzie taki, na jaki liczymy, jakiego pragniemy... Dla Basi Kotuli, która poczyniła wiele zmian w swoim życiu, wyjazd napewno nie będzie pełen odpoczynku i relaksu!

*

Kontynuacja przygód szalonej kobiety i równie szalonego otoczenia. Na wstępie, dla zainteresowanych warto wspomnieć, że moim zdaniem można czytać serię osobno. Wtedy jednak pominięte zostaną zabawne i ciekawe momenty z życia bohaterów. Kotula, wraz ze swoim nowym ukochanym podkomisarzem Martusiem, wyjeżdżają na wakacje, co szybko przeradza się, przynajmniej dla mężczyzny, wyjazdem służbowym. W hotelu, w którym się zatrzymali dochodzi do morderstwa i nagle na jego progu pojawia się również była miłość Martusia, przez co Basia, czując jak grunt ucieka jej spod nóg, postanawia również włączyć się w śledztwo. Robi to jednak na tyle nieporadnie, ciągnąc za sobą tyle kłopotów, że jak tu nie uśmiechać się przez całą lekturę? Jak nie zapalać sympatią do każdego, nawet do domniemanych czarnych charakterów, kiedy każde z nich ma swój własny, zamknięty świat i swoją wizję?

Prawdę mówiąc podtrzymuję swoje zdanie, że to nie najbardziej zabawna komedia kryminalna, jest raczej z tych lekkich, przyjemnych, ale odczuwam więcej wątków obyczajowych, aniżeli kryminalnych. Z chęcią jednak wraca się do takich bezpiecznych książek, które zabawią nas i odciągną od złych myśli, zrelaksują swoim podejściem do spraw nawet tak ciezkich, jak morderstwo, czy policyjny pościg za winnym. Jacek Getner pisze tak, że łatwo zrozumieć fabułę, wszystko trzyma się logicznych ciągów zdarzeń, czasem jednak wplecie też w to kilka zaskakujących elementów. Dzięki temu nie ma czasu na nudę, któreś z bohaterów zawsze wymyśli coś szalonego, coś nadzwyczajnego, czego ciężko się jest domyślić.

„Podejrzany jak diabli” Jacka Getnera to drugi tom serii komedii kryminalnych o Basi Kotuli i podkomisarzu Martusiu. Pierwszy pt. „Podejrzany na wieki wieków” został również w tym roku wznowiony. Oczywiście książki ze sobą są tylko luźno powiązane, spokojnie można je czytać oddzielnie.

Fabuła powieści „Podejrzanego…” toczy się w małej turystycznej miejscowości na Suwalszczyźnie w pensjonacie Lodowiec, do którego na wakacje przyjeżdżają główni bohaterowie. Oczywiście chwilę po ich przyjeździe w pokoju nad nimi znaleziony zostaje trup, który zdecydowanie został zamordowany. Basia zaczyna więc prywatne śledztwo, przekonana, że to ona jest lepszą detektywką niż pani prokurator, która swoją drogą jest byłą dziewczyną jej aktualnego chłopaka podkomisarza Martusia. Całość fabuły toczy się na zamkniętej przestrzeni, grono podejrzanych jest więc z góry ograniczone. Postaci jest sporo, ale każda z nich ma jakąś cechę indywidualną, po której od razu można ją rozpoznać, więc nikt się ze sobą nie miesza. A są to naprawdę fajne osobowości – no, może nie wszyscy fajni jako tacy, ale charakterni i zabawni. W książce cały czas coś się dzieje, nie ma czasu na nudę, a wakacyjne miejsca akcji nadaje książce lekkości. To przyjemna, lekka lektura na relaks w letnie dni!

Książka lekka i przyjemna, choć miejscami można by postawić kilka zarzutów co do wiarygodności bohaterów, ich wyborów, a nawet samej historii. Mimo wszystko oceniam jak najbardziej na plus. Na polskim rynku czytelniczym, jak również filmowym, nie brakuje oczywiście dobrych komedii romantycznych, ale każda kolejna pozycja zawsze wzbudza moje zaciekawienie. Luźne podejście do wątku kryminalnego sprawia, że można zastanowić się nad tym, do kogo dokładnie skierowana jest ta pozycja, jednak nie narzekam. Lektura do pochłonięcia w jeden, może dwa wieczory, idealne na odstresowanie się po ciężkim dniu.