Rok Królika

Książka pt. Rok Królika autorstwa Joanny Bator jakoś mnie nie urzekła. Szczerze mówiąc jestem nawet odrobinę nią rozczarowana. Wcześniej miałam już styczność z książkami Joanny Bator i byłam naprawdę usatysfakcjowana. Natomiast w tej czegoś mi zabrakło. Oczywiście, jak na Panią Joannę przystało jest to dość ciężka lektura i wymaga sporego skupienia uwagi podczas jej czytania, ale podobnie było w pozostałych jej książkach. Nie zmienia to oczywiście faktu, że w książce jest wiele ciekawych wątków i duży wachlarz emocji. Osobiście jednak uważam, że jest to książka nie dla każdego i warto dokładnie przemyśleć jej zakup.

"Rok królika" autorstwa Joanny Bator nieco zmęczył moje oczy i mój umysł. Minęło trochę czasu zanim przebrnąłem przez całość lektury, jednak w żadnym wypadku książka mnie nie zniechęciła. Bardzo lubię twórczości Pani Joasi i chętnie sięgam po jej książki. Ta o której mowa była dla mnie koleją książka, na liście "do przeczytania" od tej autorki, więc sięgnąłem po nią z dużą dozą entuzjazmu jaki wyniosłem ze spotkań z poprzednimi książkami. Podobała mi się, fajnie zbudowana fabuła, chociaż muszę przyznać, że niektóre wątki na prawdę były męczące. Lektura jest na swój sposób specyficzna i właśnie, lecz godna polecenia.

Rok królika to powieść, która jest dla mnie przede wszystkim bardzo dziwna, ale nie tylko w złym znaczeniu tego słowa ;) Na początku czytanie jej było dla mnie męczące, ale gdzieś tak od środka bardzo się wciągnąłem i jeśli chodzi o ogólne wrażenie, to jest zdecydowanie na plus. Wydaje mi się, że może nie do końca zrozumiałem wszystkie ukryte znaczenia i treści użyte w książce, ale bardzo podoba mi się taka ogólna atmosfera, mroczność, zagmatwanie, trochę to budzi przerażenie, a trochę fascynację. Na pewno nie jest to łatwa lektura, trochę trzeba nad nią pomyśleć, trochę przetrawić i przeanalizować, ale warto się w to wszystko zagłębić, jest to bardzo ciekawe i intensywne doświadczenie.

Ta książka była zdecydowanie inna niż wszystkie, które do tej pory czytałem. Zarówno w trakcie czytania, jak i po lekturze nie umiałem się zdecydować czy tak naprawdę bardziej mi się podoba, czy nie podoba, czy rozumiem ją, czy pogubiłem się w tej całej historii. Po jej przeczytaniu jeszcze przez jakiś czas wracałem do niej myślami, a uważam, że jest to zawsze duża wartość lektury - nie pozostawiać czytelnika obojętnym, dać do myślenia, pobudzić procesy myślowe... to się na pewno udało. Czy przeczytałbym ją jeszcze raz? Raczej nie. Czy poleciłbym komuś innemu? Myślę, że tak ;) Chociażby po to, żeby na jej temat później porozmawiać :) Myślę, że warto przeczytać, książka jest inna, i niech każdy zdecyduje sam, co to dla niego znaczy.

Książki Joanny Bator wzbudzają we mnie zazwyczaj pewien rodzaj niepokoju. Jednak jest to taki niepokój, który wciąga i tym samym, trochę się boję, ale czytam dalej. Dokładnie tak też było z „Rokiem królika”. Postać Julii Mrok była dla mnie bardzo dziwna i szalona, ale tym samym ciekawa. Mimo że na początku dosyć opornie szła mi lektura, to im dalej, tym akcja nabierała tempa i książka wciągała mnie coraz bardziej. Zakończenie zdecydowanie nie rozczarowało. Po raz kolejny zachwycił mnie kunszt pisarski pani Bator. Jej styl jest bardzo charakterystyczny. Myślę, że w ciemno rozpoznałabym jej książki, gdybym nie znała autora. Świat, który wykreowała w „Roku królika”, był znowu intrygująco niepokojący, mroczny. Samo miejsce akcji — Ząbkowice Śląskie nadało tej powieści unikalności. Na pewno nie jest to łatwa i lekka literatura. Ale jest w niej coś, co sprawia, że z ciekawością (i lekkim niepokojem ;)) sięgnę po nią znowu.