Richard Bonett. Pożądanie. Possession. Tom 1

Zastanawialiście się kiedyś, jak silny może być lęk? Lub jak to jest nieustannie przeżywać paraliżujący strach? A przy tym głęboko wierzyć, że to, co nas spotkało, jest tylko i wyłącznie naszą winą? Dodatkowo będąc kompletnie samemu i bez jakiekolwiek wsparcia bliskiej osoby?

„Strach to nasz największy wróg, Nanette. Musisz nauczyć się z nim walczyć ….”

Nanette Stone po traumatycznych przeżyciach postanawia zacząć wszystko od nowa w niepozornym Desmond. Wynajęła małe mieszkanko i podjęła pracę jako baristka w kawiarni. Kawiarnia ta jest marzeniem każdego prawdziwego książkoholika. To miejsce to cudowne połączenie przytulnej kafejki z biblioteką. Podczas picia aromatycznej kawy można oddać się prawdziwej czytelniczej pasji. Nanette także kocha książki i mimo trudnego szefa, uwielbia swoją pracę. W niektóre popołudnia prowadzi również Młodzieżowy Klub Książki, wypełnia swój wolny czas praktycznie do maksimum. Aby móc w miarę normalnie funkcjonować w społeczeństwie i w końcu uporać się ze swoimi problemami uczęszcza od miesięcy na terapię. Niestety, dotychczasowy terapeuta, który zapewniał, że pomoże jej z dręczącymi ją problemami, z dnia na dzień zakomunikował, że nie umie jej bardziej pomóc. A gdy na jej drodze staje pewien zielonooki tajemniczy mężczyzna, jej pozornie ułożony świat zaczyna się wywracać do góry nogami.

„Richard Bonett” to książka, która od pierwszych stron wprowadza w czytelnika w swoisty mroczny klimat. Przepełnia ją lęk i ciche wołanie o pomoc. Nie brakuje w niej niebezpiecznego pożądania, wszechogarniającej ciemności i głęboko skrywanych tajemnic. Przyznaję, że gdy tylko zaczęłam ją czytać, postanowiłam sprawdzić opinie na jej temat. Niemal wszystkie są zgodne, iż książka jest naprawdę dobra, wręcz rewelacyjna. Mnie naprawdę ten główny bohater nie przypadł do gustu, ale najlepsze jest to, że nie musiał. Jego zaborczość, nieustępliwość, napastliwość wzbudzają moją prawdziwą niechęć. Te ciągłe zmiany nastrojów, i to nieobliczalne i – co gorsza – nieuchwytne „coś” powoduje, że postać ta mnie lekko przeraża.

Ale mimo tego wszystkiego, nie umiałam i nie chciałam przestać ją czytać i rzucić gdzieś w ciemny kąt. Autorka fenomenalnie wykreowała bohaterów i ich życie, ukazując ich nie jako chodzące ideały, a ludzi zranionych i okaleczonych przez życie. Pokazała jak skrywane głęboko tajemnice i tłumiony lęk i żal działa destrukcyjnie na nich samych. Jak brutalna przeszłość wyniszcza ich od środka. Czy Nanette i Richardowi uda się z tej nierównej walki wyjść zwycięsko? Czy skrzętnie skrywane sekrety ujrzą w końcu światło dzienne i najważniejsze co takiego stało się w przeszłości? Na te inne pytania znajdziecie na pewno odpowiedź, zagłębiając się w lekturze. Jeżeli macie również ochotę na psychologiczną grę z doktorem Bonettem serdecznie Was do niej zapraszam.

Za egzemplarz bardzo dziękuje Wydawnictwo WasPos

Biorąc do ręki książkę Pani Staron, byłam niezwykle ciekawa, co takiego kryje się na kartach jej debiutanckiej powieści.

Mamy tutaj do czynienia z ognistym romansem, skrywanymi tajemnicami, oraz z psychologiem, który w moim odczuciu sam potrzebuje terapii... i to nie jednej.

Jestem bardzo ciekawa, jak jego postać rozwinie się w dalszych tomach, bo śmiało można, napisać, że jest ON równo stuknięty- osobiście zawahałabym się przed kontaktami z takim człowiekiem. Jednak dla mnie jest to najciekawsza postać w całej powieści.

Książka, pomimo że jest adresowana do osób 18+ nie przytłacza wulgarnością, której przyznaję, bardzo się obawiałam, jest w niektórych momentach ostro, jednak sceny te są wyważone i... pobudzające wyobraźnię. W kilku momentach jest naprawdę gorąco.

Ciekawy pomysł na fabułę, mocno zarysowane charaktery głównych bohaterów, szybka akcja- to wszystko sprawia, że historia jest ciekawa i powoduje, że oczekiwanie na drugi tom, znacznie się wydłuża

Autorce serdecznie gratuluję tak gorącego debiutu i żywię nadzieję, że czytelnicy nie będą musieli zbyt długo czekać na kontynuację.

Czy polecam?

Polecam. Jest intrygująco, tajemniczo i gorąco.

Bardzo przyjemna lektura na długi wieczór, odpręży, da zapomnieć o ciężkim dniu, przywoła rumieńce na policzki.

Nie boję sięgać się po debiuty, czasem udaje mi się dzięki temu poznać ciekawe osobowości, a także bohaterów i historie, które pragną przekazać nam autorzy. W tym roku wyłapałam w ten sposób kilka takich perełek, czytam różne gatunki literackie, dlatego nie dziwicie się zapewne, dlaczego po sam czubek głowy tkwię w fantastyce, ale nie stronię od romansów i erotyków, czy książek z dreszczykiem, jeśli mają ciekawą fabułę. Książkę „Richard Bonett. Pożądanie” dostrzegłam na bookstagramie, byłam ciekawa, co przygotowała dla nas autorka.

Bywają chwile w życiu człowieka, kiedy chęć posiadania czegoś przestaje mieć pozytywny wydźwięk, zmieniając się w zaślepienie. Zaufanie jest jak krucha tafla szkła, z każdym silniejszym pchnięciem, zaczyna się uginać i pękać, aż pewnego dnia jest gotowa rozsypać się nie pozostawiając po sobie nic. Nie będzie czego zbierać, ani nawet spróbować sklejać, ślad na zawsze pozostaje. Nie zawsze ryzyko popłaca, a otwieranie się na nowe doznania przyniesie coś więcej, poza żalem i emocjami, z których tak trudno się będzie wyswobodzić. Na jak długo można zamykać samego siebie w pryzmacie przeszłości? Czy warto się jest ukrywać? Czasami próby opuszczenia bezpiecznej bańki nie są takie trudne, jakby się mogło wydawać. Walka z traumatycznymi wydarzeniami w pewien sposób odczuwane negatywne uczucia wzmacnia, co nie znaczy, że lepiej na samym początku będzie się poddać, aniżeli walczyć o to co słuszne. Niezrozumienie przez najbliższych niczego nie ułatwia, jak nauczyć się żyć, aby nie egzystować? Jak długo można trzymać ludzi na dystans, czy z czasem nie będzie się w ten sposób patrzyło na samego siebie?

Główną bohaterką książki autorstwa B. K. Staroń pod tytułem „Richard Bonett. Pożądanie” jest pewna z pozoru niewyróżniająca się basistka Nanette Stone. Nie jest to kolejna pusta bohaterka, która działa nam na nerwy samym oddychaniem, ma swoją przeszłość, którą próbuje w pewien sposób naprostować. Nie wszystko jednak idzie w sposób, jaki sobie wymarzyła, terapia i wizyta u psychologa ją rozczarowuje w chwili, kiedy ten z niej rezygnuje, jakby była niezbyt świeżym kawałkiem mięsa, który miał zjeść na kolację. To wydarzenie mocno wpływa na kobietę, słowa, które usłyszała są brutalne, może i szczere, ale z pewnością w niczym nie pomogą jej wyzdrowieć. Doktor zaproponował jej terapię grupową, do której ma awersję, a przecież tak się starała i żyła w przekonaniu, że jest lepiej. Niestety nie było.

Obecnie Nanette ma dwadzieścia osiem lat, jej życie głównie skupia się na pracy, czytaniu książek i rozmyślań o terapii, które czasem ją nachodzą. Strach jest tym, co jej towarzyszy w każdej chwili, dziewczyna nie ma zamiaru wchodzić w głębsze relacje z mężczyznami. Zdaje sobie sprawę z tego, że nie przynoszą one na ogół niczego dobrego i trudno jej się dziwić. Wszystko się zmienia, gdzieś ulatuje, kiedy poznaje pewnego mężczyznę, gorącego psychologa, Richarda Bonetta, który od jakiegoś czasu skrupulatnie obserwuje kobietę. Zaplanował dla niej coś, czego nie jest świadoma, to ON rozdaje karty, nakreśla reguły gry, w które niczemu nieświadoma Nanette wpadła. Nawiązała się relacja, która wprost kipi od pożądania, czy Nanett da się jej prowadzić?

„Richard Bonett. Pożądanie” jest powieścią złożoną, w której bohaterowie nastawieni się na wiele pokus. Nanett jest bardzo wrażliwą osobą, która nie zawsze potrafi panować nad swoimi emocjami, chociaż nie jest typem furiatki, z reguły jest bardzo opanowana. Jest wewnętrznie uszkodzona, naznaczona przez demony przeszłości, które często jej o sobie przypominają. Może właśnie dlatego jest niezdecydowana, miota się jak rybka wyciągnięta z sieci, waha się czy zrobić to, czego pragnie, czy to co powinna. Rozterki między sercem, a rozumem, co jest nam doskonale znane, zwłaszcza, kiedy kieruje nami strach.

Richard jest dość tajemniczą postacią, która nie przywykła do tego, aby zbyt wiele o sobie opowiadać. Ma obsesje na punkcie Nanette, której nie potrafi odrzucić, jest niczym myśliwy, który wyruszył na żer. Kusiciel, który łaknie jej jak narkoman kolejnej działki. Nie należy do mężczyzn, którzy poddają się i respektują słowo „nie”. Rozpoczyna grę, której zasady zna tylko on, pewne wydarzenia z przeszłości musiały go takim stworzyć, pełnym niedopowiedzeń, tajemnic i sprzeczności.

Autorka wykreowała ciekawą historię, której nie wszystkie sekrety przed nami ujawniła. Trzymała nas w niepewności czerpiąc z niej frajdę i zamysł, który zaprowadzi nas do finału. „Richard Bonett. Pożądanie” to opowieść o walce ze słabościami, które na pozór czynią nas słabymi, czy potrzeba miłości i zaufania drugiemu człowiekowi jest taka straszna? Nie mogę się doczekać kolejnego tomu, mam nadzieję, że nie będziemy długo na niego czekać.

Co to była za książka, mowa oczywiście o powieści B. K. Staroń i Richard Bonett. Pożądanie. Powiem tak, ta dziewczyna ma talent i to widać, myślę, że nie które ,, Debiutantki'' mógłby się od niej uczyć.

Historia bardzo, ale to bardzo wciągająca. Nanett Stone, to bariska pracująca w księgarni, jest dziewczyną po przejściach mieszkająca z kotem w Desmond. Ze względu na swój bagaż z przeszłości, chodzi do psychologa, który z czasem ją porzuca. Dziewczyna o wielkim sercu, kobieta, która pragnie zapomnieć o przeszłości.

Richard Bonett to psycholog, mężczyzna, który nie cofnie się przed niczym, pełen tajemnic, oraz pomysłów. Na swojej drodze spotyka naszą nieśmiałą Panne Stone. Zaczyna się od drobnego prześladowania. Po ognisty romans. Pan psycholog bardzo pragnie Nanett, ona go również, ale trzyma ON gardę, gardę przed miłością.

W ich relacji jest dużo zwrotów, od niewinnego seksu po... No właśnie po co?

Książka jak dla mnie napisana wyśmienicie, zaplanowana, fabuła dograna idealnie, widać, że Pani Staroń ma do tego dryg i robi to z pasją, a nie z fantazji. Czytając tzw. Psychologa, nie męczyłam się wręcz przeciwnie, pragnęłam więcej i więcej. Polecam całym sercem książkę Richard Bonnet. Pożądanie to książka, która zostanie wam w pamięci na zawsze, a Richard będzie się wam śnił po nocach, ON i jego rękawiczki.

A same autorce, życzę ogromnych sukcesów i wiary w siebie, bo to bardzo ważne. Pisz, pisz i pisz, jest to raj dla moich oczu, a Ty dla mnie jesteś moją osobistą Vi Keeland, umiesz zbudować napięcie i trzymać tak rzez kilkaset stron.