Cisza między nami. Seria Druga połowa. Tom 1

✨️Kto i za co pokocha?

Jestem pewna, że każdy, kto lubi obyczajówki. To taka powieść, która porusza najczulsze struny i sprawia, że w czytelniku budzą się wrażliwość i empatia. A to właśnie one wybrzmiewają z kart tej historii. Historii napisanej z ogromnym wyczuciem, błyskotliwością i zrozumieniem dla postaw bohaterów oraz ich przeszłości i aktualnie dokonywanych wyborów.

Pokochasz za to, jak ta książka jest napisana. To taki rodzaj poetyckości w prozie, który totalnie angażuje odbiorcę i zaprasza go do świata swoich postaci. Pozwala mu, dzięki obszernym opisom myśli i przeżyć, wejść w ich głowy, albo spróbować postawić się w ich sytuacji, ale też daje pole do oceny ich zachowań — jak to bywa w życiu, możemy się z nimi zgadzać, żeby za chwilę stanąć po przeciwnej stronie barykady. Ja miałam podobnie, ponieważ raz podobało mi się podejście Alicji do pewnych kwestii, a innym razem pukałam się w czoło z myślą "dziewczyno, co ty wygadujesz, nie masz prawa być aż tak ekspansywna w swoich działaniach i słowach". To opowieść, która żongluje emocjami. Bywa lekka i zabawna, a za moment brakuje oddechu przez to, co się wydarza.

✨️Czy ja pokochałam?

Cudowna powieść. Sentymentalna i łamiąca serce historia o tym, że powroty do domu nie są łatwe, a na życiowe zmiany nigdy nie jest za późno. Autorka pisze w przepięknym, bardzo emocjonalnym i plastycznym stylu, co sprawia, że ta historia również pod względem takiej literackości jest po prostu piękna. To wypełniona wrażliwością i uważnością na przyrodę i drugiego człowieka opowieść. Zaśmiejesz się przy niej i zapłaczesz. Jest jedna malutka rzecz, która trochę mi przeszkadzała (ale serio, to będzie czepialstwo, bo na tle całokształtu, to jest pierdoła, ale odrobinę mnie raziła, więc o niej wspomnę) - Alicja za często powtarzała ile ma lat, zarówno w rozmowach z innymi, jak i własnych przemyśleniach. Rozumiem, że mogło chodzić o podkreślenie jej dojrzałości i doświadczeń życiowych, ale zupełnie niepotrzebnie w takiej ilości i zapętleniu. Więcej minusów nie mam i mieć nie będę :)

✨️Czy polecam?

Oczywiście! To powieść o dwóch zagubionych i potrzebujących siebie duszach, o rodzinie, siostrzeństwie, miłości, straconych szansach i zawodach miłosnych, zagubieniu oraz odnajdywaniu właściwych ścieżek. Trudno przy tej książce się nie wzruszać. Niesamowicie klimatyczna historia, w której Puszcza Kampinoska i stary dom są cichymi, ale bardzo ważnymi bohaterami.

✨️O czym jest?

Po latach spędzonych we Włoszech Alicja wraca do Polski. Swoją oazę spokoju znajduje na skraju Puszczy Kampinoskiej – w starym, klimatycznym domu. Jej sąsiadem jest Bartosz – zamknięty w sobie, gburowaty scenarzysta. Oboje uciekli od przeszłości i noszą w sobie rany, których nie zabliźnił czas. Czy powrót do Polski był dobrym pomysłem? Czy Alicja odbuduje zaniedbane relacje? Czy uda jej się odnaleźć bratnią duszę? I jaki sekret skrywa jej sąsiad?

Po wielu latach spędzonych we Włoszech Alicja podejmuje decyzję o powrocie w swoje rodzinne strony. Na skraju Puszczy Kampinoskiej znajduje dom, który jakby czekał właśnie na nią. Kojąca zieleń, cisza, spokój, miejsce, w którym czas zwalnia, w którym można ukoić rozkołatane myśli. Tylko czy to jest możliwe, mając za sąsiada introwertycznego, zdystansowanego, mruka. Jednak życie ma dla nich wiele niespodzianek, a jedną z nich jest mroźna zima, która wystawia ich na najważniejszą próbę.

To jedna z tych lektur, na które często mówimy ‘’książki otulające’’, które dają poczucie komfortu i ciepła. Ta historia łączy w sobie elementy kojące i refleksyjne. Katarzyna Fiołek w piękny sposób przedstawia literaturę jako środek terapeutyczny. Oferuje nam wiedzę o Kampinoskim Parku Narodowym, ale także rozwija empatię i zrozumienie wobec ludzi z różnymi problemami. Autorka pokazuje historię bez tak zwanego lukru, odchodząc od pomnikowych wizerunków bohaterów, co prowokuje do głębszych refleksji nad ludzką egzystencją. Pomaga także zrozumieć bohaterów mierzących się z lękami, wątpliwościami i pragnieniami.

Powieść, która pokazuje nam, że każdy dzień to potencjał do zmian i nigdy nie jest za późno, by odnaleźć swoją drogę.

„Cisza między nami” to jedna z tych książek co koi serce, inspiruje do przemyśleń, oferuje ucieczkę w inne światy. Literatura, która staje się drogowskazem w trudnych chwilach.

Kasia jest moim odkryciem i trwam w zachwycie. O najnowszej serii opowiadała tyle, że przebierałam nogami i czekałam na premierę.

Pewnego dnia dziewczyna przeżywa objawienie i porzuca swoje życie na Sardynii i wraca do Polski. Sama nie rozumie, dlaczego, ale całą sobą czuje, że tęskni za okolicą, w której się wychowała. Pragnie domu w lesie. Czuje że jest w drugiej połowie życia, już nic nie musi, nie czuje potrzeby by spełniać cudzych oczekiwań, ani udowadniać nikomu niczego.

Może, a nawet powinna, postawić na siebie, spełnić swoje marzenie. Jej dojrzałość i samoświadomość są jej atrybutami.

Kiedy kupuje wymarzony dom, dostaje w spadku po poprzednich właścicielach wielkiego psa, oraz… gburowatego sąsiada. Jak się domyślacie, przystojnego 😉 Bartek wybrał odludzie z innych powodów niż Alicja. Dla niego to jest system obronny, osobista pokuta. Chłopak wiele przeżył, i nie zależy mu na towarzystwie. A już szczególnie głośnej, roztrzepanej, pełnej energii ślicznej kobiety.

Oboje poturbowani przez życie, co się wydarzy, kiedy ich drogi się skrzyżują?

Puszcza Kampinoska, w której się toczy akcja, nie jest tylko tłem, jest ważnym dla bohaterów (i autorki) miejscem, nadaje rytm życiu. Kasia bardzo malowniczo opisuje ją.

Ważnym wątkiem są zerwane więzi rodzinne i próba ich odbudowania.

To jest historia o odwadze, dojrzałości i sile kobiet, które są motorem do działań, drogą do spełnionego życia. To opowieść o tym, że nie zawsze wszystko musi iść po naszej myśli, i to też jest ok, ale warto dać sobie i innym drugą szansę.

Bardzo, z całego serca polecam !

Wierzycie, że czasem to nie my wybieramy dom? Czasem to on wybiera nas. "Cisza między nami" jest pierwszym tomem serii Druga połowa, w której Katarzyna Fiołek zabiera nas w okolice Puszczy Kampinoskiej i Wyszogrodu.

Alicja to kobieta chaos, kierująca się sercem i emocjami. Po latach spędzonych we Włoszech i nieudanym małżeństwie wraca do Polski. Z kolei Bartek... dziwny, tajemniczy, introwertyk, zdystansowany, wręcz gburowanty, chowający się przed całym światem, pragnący ciszy i spokoju mężczyzna. Oboje po ucieczce z poprzedniego życia, z ranami, których nie zagoił upływ czasu. Od pierwszego spotkania ich relacja nie należy do łatwych. Zajawki z Kargula i Pawlaka w ich wykonaniu doprowadzały mnie do łez. 

Autorka dotyka tematu bezpłodności, menopauzy, alkoholizmu, choroby, trudnej relacji siostrzanej czy odwróconego age gap. Mamy tu bohaterkę czterdzieści plus, więc i związane z tym dylematy natury starzenia się oraz tego, co wypada, a co nie. Ale jedno jest pewne: na miłość nigdy nie jest za późno i że zawsze można zacząć od nowa. I to pani Kasi w pełni udało się przekazać.

Jeśli zaś chodzi o problem samotności w kontekście Bartka, to mężczyzna sam sobie wymierza pokutę za to, co wydarzyło się przed laty. Strach przed wybaczeniem sobie win, sprawia, że jego sumienie nie daje mu zaznać spokoju. 

Książka podobnie jak jej poprzedniczki trafiła wprost do mojego serca, poruszyła szczerością i płynącym ciepłem. Autorka doskonale rozumie nasze kobiece emocje. Szczególnie te dojrzałe. A z jej główną bohaterką mam wiele wspólnego. Myślę, że i Wy po tej nastrojowej i urzekającej lekturze będziecie mogły powiedzieć to samo.

"Cisza między nami" to ubrana w subtelność, poruszająca powieść o drugich szansach, potrzebie bliskości, miłości, przemilczeniach i szukaniu własnej drogi. A w tle piosenki Taylor Swift. Romantyczna baśń dla kobiet w średnim wieku. Czy Kargul i Pawlakowa znajdą do siebie drogę wśród otaczającej ich ciszy? Sprawdźcie koniecznie!

Jeśli szukasz baśniowej historii pełnej magii, prostoty, zapierającej dech w piersiach natury, ciszy i spokoju, miejsca, w którym można odnaleźć swoje wewnętrzne „ja to najnowsza książka Kasi Fiołek ci to zapewni! Choć pojawiają się w niej trudne tematy, skłaniające do zatrzymania się i refleksji nad własnym życiem, to przede wszystkim jest to opowieść pełna nadziei, ciepła, wrażliwości i nostalgii. Przypomina, że po każdej burzy w końcu wychodzi słońce.

Główna bohaterka, Alicja, to prawdziwy wulkan energii. Wystarczy iskra, by wybuchła, ale równie szybko potrafi się wypalić. Doświadczona przez los, wraca z malowniczych Włoch do rodzinnego domu w Puszczy Kampinoskiej, by na nowo odnaleźć swoją drogę i poskładać siebie.

Na jej drodze pojawia się również gburowaty sąsiad. Jest samotnikiem i wiedzie pustelniczy tryb. Skrywa w sobie bolesną przeszłość. To właśnie ona ukształtowała go i doprowadziła do miejsca, w którym się znajduje.

Autorka w niezwykle trafny sposób oddaje emocje. Potrafi rozśmieszyć, wzruszyć i skłonić do głębokiej refleksji. Porusza tematy choroby, zdrady, relacji rodzinnych, trudnych wyborów i ich konsekwencji. To historia o drugich szansach, potrzebie bliskości, o wybaczaniu sobie i innym. O tym, czy zasługujemy na miłość. O tym, że życie potrafi coś zabrać, ale często daje coś w zamian. Książka koi serce, otula ciepłem i zachwyca pięknem natury. Gorąco polecam!

To jedna z tych historii, które mają w sobie wszystko, wzruszenie, ciepło, trudne emocje i momenty, przy których człowiek łapie się na tym, że raz ma łzy w oczach, a chwilę później się uśmiecha.

Po latach we Włoszech Alicja wraca do Polski i próbuje poukładać życie na nowo. W domu na skraju puszczy szuka spokoju i właśnie ten spokój, który w sobie powoli odnajduje, bardzo czuć w całej historii. Nawet gdy książka porusza cięższe tematy, jej postać wnosi zrozumienie, łagodność i poczucie, że wszystko da się przepracować krok po kroku. Dzięki temu powieść czytało mi się to szybko.

Relacja z Bartkiem rozwija się spokojnie, bez przesadnego pośpiechu. To historia o tym, że czasem potrzebujemy właściwej osoby, żeby zacząć się otwierać a przeciwieństwa faktycznie potrafią się przyciągać. Bardzo podobało mi się pokazanie emocji, ran z przeszłości i tej ostrożnej drogi do bliskości.

Nie mogę też nie wspomnieć o wydaniu, jak zwykle dopracowane w szczegółach. Ozdobniki na stronach i cała oprawa tylko dodają klimatu podczas czytania i sprawiają, że książka cieszy nie tylko treścią, ale i wizualnie.

Ja zdecydowanie polecam i już czekam na kontynuację.

Jeśli lubicie spokojniejsze, emocjonalne historie o drugich szansach i relacjach, warto sięgnąć po Cisza między nami.

@kilka_slow_o_ksiazkach

Alicja w wieku 23 lat wyjechała do Włoch. Tam ułożyła sobie życie, znalazła pracę i wyszła za mąż za przystojnego Włocha. Teraz, gdy jest już dojrzałą kobietą, wraca do Polski w swoje rodzinne strony. 46-latka marzy o pięknym domu w lesie, gdzie będzie mogła odpocząć od gwaru Sardynii i lizać rany po nieudanym małżeństwie. Na skraju Puszczy Kampinoskiej znajduje dom, w którym chciałaby zamieszkać. Oczarowana miejscem i bliskością przyrody postanawia kupić dom. Spokój jednak nie trwa długo. Jej jedynym sąsiadem jest Bartek, introwertyczny, gburowaty scenarzysta, który także chciał kupić ten dom. Od pierwszego spotkania wiadomo, że to nie będzie łatwa relacja…

Jak potoczą się dalsze losy Alicji i Bartka?

Czy sąsiadom uda się zakopać topór wojenny?

„Cisza między nami” to pierwszy tom serii „Druga połowa”. Akcja powieści rozgrywa się w okolicach Puszczy Kampinoskiej i Wyszogrodu. Tym razem poznajemy historię Alicji i Bartka, bohaterów z trudną przeszłością, którzy uciekli od poprzedniego życia i znaleźli spokój w puszczy. Uważam, że postaci zostały świetnie wykreowane. Alicja to dojrzała kobieta, impulsywna, emocjonalna, która liże rany po rozwodzie. Natomiast Bartek to samotnik, gburowaty introwertyk, który ograniczył kontakt ze światem zewnętrznym do minimum. Mężczyzna nadal nie pozbierał się po pewnym wydarzeniu, do którego doprowadził ponad 10 lat temu. Pani Kasia stworzyła niesamowicie wciągającą opowieść, od której ciężko się oderwać. Książka została napisana w narracji pierwszoosobowej, a historię poznajemy z perspektywy Alicji i Bartka. Ich przekomarzanie się bywa zabawne, a nawiązanie do Kargula i Pawlaka nie raz wywołało uśmiech na mojej twarzy. Każdy rozdział to tytuł innej piosenki Taylor Swift. „Cisza między nami” to piękna, wzruszająca opowieść, pełna emocji o drugich szansach, potrzebie bliskości i miłości oraz strachu przed nią. Znajdziecie tutaj odwrócony motyw age gap (on młodszy, ona starsza). Autorka porusza także trudne tematy takie jak: endometrioza, przedwczesna menopauza, niemożność posiadania dzieci, alkoholizm, ciężka choroba oraz trudne siostrzane relacje. Pani Kasia udowadnia, że na miłość nigdy nie jest za późno i każdy zasługuje na drugą szansę. W książce znajdziecie także kilka przepisów. Polecam wszystkim serdecznie tę książkę, spędziłam z nią naprawdę miło czas.

Alicja była i jest nadal zakochana w Italii. Jednak niepowodzenie życiowe i tęsknota za małą ojczyzną sprowadziły kobietę do rodzinnego domu. Mieszkanie z matką na dłuższą metę mogłoby zaszkodzić im obu, więc Alicja kupuje domek na skraju Puszczy Kampinoskiej. W pobliżu stoi jeszcze tylko jeden dom zamieszkały przez dość introwertycznego lokatora.

Bartosz początkowo nie ukrywa swojego niezadowolenia nową sąsiadką. To miejsce było jego azylem, ucieczką przed dramatyczną przeszłością.

Czy tej dwójce poranionych przez życie ludzi uda się znaleźć nić porozumienia? Mroźna zima nie ułatwia życia, ale może pomóc zacieśnić więzy. 😉

"Cisza między nami" rozpoczyna nową serię "Druga połowa". To dojrzała opowieść napisana przez życie, namalowana przy użyciu pełnej palety barw. Autorka po mistrzowsku zagrała na emocjach, od zadumy, poprzez salwę śmiechu, rumieniec na policzkach, kończąc stróżką łez. A wszystko to oddane w bardzo naturalny sposób, bez pisarskich wygibasów. Dialogi są spontaniczne, lekkie i wiarygodne. Tych bohaterów po prostu się czuje i razem z nimi przeżywa każdy dzień. Obserwujemy stopniową zmianę jaka w nich zachodzi, walkę samych z sobą i trud podejmowanych decyzji.

A wszystko to w akompaniamencie piosenek Taylor Swift.

Muszę jeszcze pochwalić wydawnictwo za piękne wydanie tej książki. Głęboka zieleń okładki od razu przyciągnęła mój wzrok. Wewnętrzną jej stronę wypełniają równie malownicze, jesienne ilustracje. Do tego graficzne detale zdobią tekst. Ciekawym dodatkiem są też przepisy potraw przyrządzanych przez bohaterkę.

Ogromnie polecam i już wypatruję premiery kolejnego tomu.