Prawie nigdy. Fall Away. Tom 4.5

"Silna osoba wie, że je­dy­na mi­łość, ja­kiej na­praw­dę po­trze­bu­je w tym życiu to mi­łość do sa­me­go sie­bie. Jeśli ją masz, to jest ona ni­czym zbro­ja. Nikt nie może cię po­wstrzy­mać. Nikt inny się nie liczy".

"Życie szyb­ko prze­mi­ja i zanim się obej­rzę, minie czter­dzie­ści lat. Nie chcę obu­dzić się w wieku pięć­dzie­się­ciu ośmiu lat, ża­łu­jąc wszyst­kie­go".

"Prawie nigdy" czyli kolejny tom należący do znakomitej serii Fall Away oraz historia, której po opisie się absolutnie nie spodziewałyśmy...😱

Ten kto zna pióro autorki wie, że potrafi ona zaciekawić czytelnika tak, że da się on wciągnąć w świat bohaterów bez reszty. Potrafi także - jak udowodniła nam w tym tomie pomimo kilku już książek należących do jednej i tej samej serii - napisać powieść, która będzie różniła się od pozostałych dość niespotykanym przedstawieniem historii bohaterów. Wybaczcie, może w tym momencie nie zrozumiecie o co nam chodzi jednak nie chcemy spoilerować a z całą pewnością to się zmieni jak tylko sięgnięcie po książkę 😉

Z całą pewnością powyższą książkę można traktować jako znakomite uzupełnieniem tej serii, które rzuci światło na pewne wydarzenia jakie miały miejsce i z pewnością wyjaśni nam czym kierowali się bohaterowie postępując tak, a nie inaczej. Pen za sprawą tej historii da Wam także mocno do myślenia. Przede wszystkim pokaże, że człowiek najlepiej uczy się na własnych błędach mimo iż czasami może zająć mu to całe lata. Niekiedy za to aby stać się taką osobą jaką zawsze chcieliśmy być zapłacimy ogromną cenę, która będzie nam o sobie przypominać tak naprawdę do końca życia...

Książka przyjemna w odbiorze zdecydowanie napisana w lekkim stylu sprawi, że "łykniecie" ją w jedno popołudnie. Nieco pikantna owszem jednak jak na tę autorkę uważamy, że było naprawdę chilloutowo. Bardzo nam się podobało, że ponownie mogłyśmy spotkać się z naszymi ulubionymi bohaterami z poprzednich części ale także, że wydaje nam się dostałyśmy nadzieje na kolejne historie...🔥😈🔥

Ze wszystkich autorek powieści romantycznych Penelope Douglas należy zdecydowanie do moich ulubieńców. Jej historiae są pełne życia, zaskakujące i zawsze opierają się na prozie dnia codziennego. Dużo jest w tym wszystkim prawdy, która pozwala nam utożsamić się z losami bohaterów, czego idealnym przykładem jest najnowsze dzieło autorki.

To nowelka dopełniająca serię, ale śmiało możecie ją czytać bez znajomości poprzednich tomów. Stosunkowo krótka, ale bardzo treściwa opowieść o dziewczynie wchodzącej w dorosłe życie, odrobinę przytłoczonej opiekuńczością starszych braci. Autorka zabrała nas w świat kameralnych uczuć, które doskonale potrafimy poczuć na własnej skórze i tym samym do samego końca trzymamy kciuki za to, by bohaterce powiodło się wszystko tak jak sobie zaplanowała. Historia pisana charakterystycznym dla autorki stylem jest lekka, sympatyczna i dobrze wpływająca na wyobraźnię.

Czytamy o losach Queen, młodej dziewczyny, która nie mogła w pełni rozwinąć swoich skrzydeł pod opieką starszych braci. Nigdy nie sięgała po to co dla niej najważniejsze, nie realizowała swoich pasji i chociaż miała wielkie marzenia - nigdy nie dołożyła do celu. Teraz wydaje się, że wielkie uczucie zmotywowało ją do wyrwania się spod jarzma troski innych. Niestety chłopak, w którym się zadurzyła, nie zdawał sobie z tego sprawy. Czy uda jej się zatem zrealizować swój plan? O to trzymamy kciuki do samego końca!

Fabuła jest jednotorowa, nawiązuje do życia jednej bohaterki, więc towarzyszymy jej na co dzień i doskonale wiemy co dzieje się w jej głowie. Mimo tego faktu historia w żadnym wypadku nie jest nudna czy monotonna, ponieważ doskonale potrafimy utożsamić się z główną postacią. Wielka, ale niespełniona miłość dziecinnych lat dziś nabiera rozpędu i pokazuje jak trudno w dorosłym życiu zrealizować dziecinne zachcianki. Tylko czy nie jest tak, że w każdym z nas tkwi trochę z dziecka? A w dodatku zawsze powtarza się to samo – by o tą jedną najważniejszą miłość walczyć do samego końca.

"Prawie nigdy" to lektura bardzo w stylu Penelope Douglass. Przyjemna, sympatyczna, miejscami nawet zabawna, z dynamicznymi dialogami i bardzo dobrze nakreśloną sylwetką bohaterów. Zawiera treści niedozwolone dla młodego czytelnika, ale nie przekraczająca barier. Przygotujcie się na odpowiednią dawkę namiętności co tylko spotęguje emocje podczas czytania i pozwoli nam jeszcze mocniej wgryźć się w rozgrywaną akcję. Idealna lektura do poczytania późnym popołudniem, z kubkiem gorącej herbaty w dłoni, pozwalająca oderwać myśli od obowiązków dnia codziennego.

Quinn Caruthers żyje jak księżniczka zamknięta w złotej klatce. Dziewczyna zdaje sobie sprawę z tego, że jej rodzina się o nią martwi. Zwłaszcza starci bracia: Jared, Madoc i Jaxon. Problem w tym, że ta troska rzutuje na wolność Quinn, która nie jest w stanie rozwinąć skrzydeł. Na każdym kroku czuje oddech rodziny. Prawda jest taka, że od dawna marzy tylko o jednym. O czymś bardzo nieosiągalnym. O Lucasie Morrow, starszym o kilka lat przyjacielu rodziny, który wyjechał do Dubaju realizować zawodowe plany. I nic nie wskazuje na to, że wróci. Co zmienią w życiu Quinn najbliższe dni? Jedno jest pewne, pewne tajemnice opuszczą swoje kryjówki.

Główną bohaterkę powieści wpierw poznajemy w zwyczajnym momencie życia. Osaczona przez bliskich, złakniona obecności człowieka, który jest nieosiągalny. Wciąż zbyt mało odważna, by zrobić pierwszy krok w stronę realizacji własnych pragnień. Pośród dość charakternych członków rodziny znanych czytelnikom z innych tomów serii, Quinn wydała mi się mało wyrazista. Być może dlatego, że tak naprawdę niewiele było scen z jej udziałem. Wbrew temu, co zapowiadało okładkowe streszczenie. Więcej w książce bowiem historii Jase i Kat. Namiętności zawartej w zapisanych słowach. Przychodzi Quinn rozgryźć pewną zagadkę i poznać sekrety, jednak nie do końca ma to związek z jej prywatnymi pragnieniami i uczuciami, z jakimi się mierzy.

Powieść nabiera tempa, kiedy w ręce głównej bohaterki wpada książka. Nie wiadomo kto ją przesłał i w jakim zrobił to celu, ale Quinn zaczyna czytać. Im dłużej to robi, tym bardziej angażuje ją treść. I tym więcej zaskakujących elementów, które tworzą pewną układankę, odkrywa. Powiedziałabym, że książka ma dość niefortunne streszczenie na okładce, które zapowiada stricte historię miłosną dotyczącą Quinn. Tymczasem mamy tutaj do niej zaledwie nikły wstęp. Całość skupia się na innej relacji. Nowelka jest zatem ciekawa, z nutką tajemnicy, z namiętnością i bez iście wulgarnych i kontrowersyjnych sytuacji. Ale nie jest też lekturą obowiązkową. Nawet czytelnicy serii, ci, którzy niekoniecznie pragną dodatkowych wątków, mogą ją pominąć. Rodzinne sekrety, tajemniczy nadawca paczki i samotny Lucas w Dubaju. Jeśli jesteście wielkimi fanami serii, nowelka będzie miłym dodatkiem. Ale nieobowiązkowym, o czym warto pamiętać. Mnie ani nie zachwyciła, ani nie rozczarowała. Jestem gdzieś pośrodku.