Powrót Wyntera

Przyznam się wam, że to dość specyficzna książka. Autor używa tutaj dwóch stylów literackich, które ze sobą miesza w zależności od danej sytuacji. W pierwszym odruchu zauważyłam, że ukazane lata 63, później 977 i 1017 wszystko Roku Pańskiego faktycznie wyglądają jako te dawniejsze. Później natomiast w bardziej bliższych latach ten styl ulega wywyższeniu, postacie mają do siebie szacunek, jednak jeśli znajdują się w sytuacji bardzo niepokojącej niemal od razu wchodzą w prostotę prawie podwórkową. Do tego dołożył nam bardzo różnorodne postacie, których spotkać tutaj się nie spodziewałam. Co dziwniejsze każda z nich choć znają się, są wobec siebie bardzo tajemnicze. Nie odpowiadają na zadane pytania, tylko krążą wokół tematu odpowiedzi. Irytują w ten sposób swoich rozmówców, choć czytelnika niekiedy śmieszą. Niewątpliwie są bardzo mądre i nie chcą rzucać słów z których mogliby być rozgrzeszeni. Zawsze wybierają bezpieczną opcję tłumacząc się nam z tego. Postacie rządne władzy niekoniecznie stronią od kłamstwa. Nie są również zbyt inteligentne, skoro o wiele prostych rzeczy pytają wróżkę. Na szczęście ona wie co powiedzieć, by nie mieć żadnych konsekwencji.

W książce przewija się motyw dawnych religii i wierzeń. Na pewnym obrazie odnajdują liczby, których na siłę chcą odgadnąć znaczenie. Zaczynają dostrzegać dziwne znaki, które mogą oznaczać coś z czym nie chcieli mieć doczynienia. Jednak kiedy wychodzi na jaw hasło zimowego przesilenia, nie mają złudzeń. Nadchodzi ten, który kiedyś już po ziemi chodził. A z nim historia, która wywoła dreszcze na ciele...

W powieści przewija się bardzo dużo postaci, których funkcję będziecie mieli wytłumaczoną na samym początku książki. Rozdziały zaczną się od tytułów sugerujących przebieg akcji. Być może początek będzie nieco trudny we wdrążeniu się w historię, jednak później będzie już z górki. Co dziwne czyta się ją szybko z uwagi na niepokojące zachowania bohaterów. Polecam fanom sił zła:-)

Na książkę autorstwa Andrew Caldecotta pod tytułem „Powrót Wyntera” przyszło nam trochę poczekać. Pierwszy tom cyklu „Miasteczko Rotherwierd” miał w sobie tajemnicę, motywy kryminalne i historyczne, które rozbudziły moją ciekawość. Książka była nieprzewidywalna i ciekawa, jak i całe miasto, które miało swoje powody, aby w pewien sposób ukrywać prawdę o sobie. Pamiętałam, jak specyficzny klimat atmosfery wiktoriańskiej i gotyckiej posiadało „Miasteczko Rotherwierd”. Byłam ciekawa, czy w taki sam sposób będę cieszyła się czytając kontynuację. Czy pomimo minionego czasu nadal będę odczuwała fascynację?

„Miasteczko Rotherwierd” nie nakierowało mnie ku temu, w jaki sposób Andrew Caldecott poprowadzi akcję, a wszystko, dlatego, że posiadł specyficzną umiejętność wodzenia czytelnika za nos. Dzięki temu jego książki były nieprzewidywalne. Miasteczko w pewien sposób było na uboczu starając się trzymać od ciekawskich z daleka, a wszystko z powodu pewnego człowieka, Sira Veronala Slicstonea. Teraz, kiedy ten mężczyzna nie żyje mogłoby się wydawać, że miasteczko będzie miało trochę spokoju, jednak nic się na to nie zapowiada. Począwszy od tego, że demokratyczny system stawia pod znakiem zapytania i tak chwiejne przymierze między miastem, a wsią. Pojawia się wiele złowrogich znaków, Gerion Wynter chce, aby przebudziła się dawna moc, a zarazem przeszłość miasteczka i to w samo zimowe przesilenie. Czy mu się to powiedzie? Co będzie z miastem i jego mieszkańcami?

„Powrót Wyntera” na nowo przenosi nas w świat pełen tajemnic i mocy, o którą zabiegają bohaterowie. Może i nie będę w tym przypadku innowacyjna jednak naprawdę powieść ta jest inna od większości książek, które czytaliście. Bez dwóch zdań mogę pokusić się o stwierdzenie, że autor ma niesamowitą wyobraźnię. Musi być kreatywnym człowiekiem skoro udało mu się stworzyć tak rozbudowaną fabułę, która nie jest oczywista. Znajdziecie tutaj elementy powieści historycznej, kryminalnej, po prostu niebezpieczeństwo i przygoda w jednym. Śmierć, morderstwo, manipulacja i zdrada są na porządku dziennym w tej pełnej napięcia, przerażającej i groźnej książce. Caldecott pokazuje umiejętności szczegółowego planowania i kreślenia z bogatymi opisami, które ożywiają urzekający, fascynujący świat Rotherweird. Jego największym atutem jest tworzenie szerokiej i zróżnicowanej gamy postaci, z którymi zżywam się emocjonalnie, gdy wyruszają do walki ze złem w przeszłości i teraźniejszości Rotherweird.

Długo przyszło nam czekać na kontynuację historii spod pióra Andrew Caldecott, ale to tylko zaostrzyło mój apetyty na więcej. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z tak oryginalną, zakręconą i jednocześnie wciągającą lekturą, której odkrywanie było dla mnie wielką przyjemnością. Autor zaskoczył mnie pomysłem oraz wykonaniem i pozwolił wierzyć, że misz-masz gatunkowy to najlepsze rozwiązanie dla czytelnika poszukującego mocnych, tajemniczych wrażeń.

Chociaż przeczytałam pierwszy tom ("Miasteczko Rotherweird") od deski do deski z rosnącym zaciekawieniem to nie miałam pojęcia w jakim kierunku potoczy się fabuła jeśli chodzi o kontynuację. Autor bardzo skutecznie manipuluje podjętymi wątkami, wodzi czytelnika za nos, kusi go obietnicą rozwiązania zagadek, jednak odpowiedzi nieustannie nam umykają a sam Andrew Caldecott stara się otwierać przed sobą liczne drogi, by budować wielopoziomową historię.

Tytułowe miasteczko odgrodzone jest od świata już od czterystu lat. Anglia nie może bowiem dowiedzieć się jak mroczną tajemnicę skrywa. Sir Veronal Slickstone, więc można by pomyśleć, że nikt już nie pokusi się o wykorzystanie sekretów miasteczka, ale jak się okazuje on był jedynie pionkiem w bardzo rozbudowanej grze. Gerion Wynter zrobi wszystko, by w dzień przesilenia obudziła się dawna moc Rotherweird na co wskazują znaki z pojawiających się nieustannie wróżb.

Dobry pomysł, dobre wykonanie a sam potencjał wydaje się wciąż niewykorzystany pozostawiając zachętę na dalszą fabułę. Jest to niewątpliwie historia inna niż wszystkie, łączy bowiem elementy powieści historycznej, przygodowej a nawet kryminalnej (elementy thrillera w klimacie również wyczuwalne), więc po przebiegu fabuły możemy spodziewać się dosłownie wszystkiego. Bardzo lubię takie przewrotne powieści, ponieważ moja wyobraźnia podczas lektury działa na najwyższych obrotach a sam autor wykazał się sporą kreatywnością w kontynuowaniu wątku miasteczka oraz jego mieszkańców co na pewno przełożyło się na wciągającą fabułę.

Jeśli szukacie książki jedynej w swoim rodzaju, oryginalnej, pomysłowo napisanej oraz trzymającej w napięciu - oto lektura dla Was. "Powrót Wyntera" to kontynuacja jeszcze lepsza od swojej poprzedniczki, kryjąca wiele znaczeń i pozwalająca czytać między wierszami. Czas oczekiwania na drugi tom zrekompensowała nam wciągająca fabuła, dobrze wykreowani bohaterowie oraz cudowny klimat miasteczka, które skrywa wiele tajemnic.