Powrót matki

„Powrót matki” to powieść elektryzująca od pierwszego zdania, a takie książki lubię najbardziej. Autorka zdecydowała się stworzyć historię wartą zarwania nocy, a każdy z 76 rozdziałów jest sensowny, mocny i zmuszający czytelnika do osobistych refleksji. Sama nigdy nie chciałabym znaleźć się na miejscu głównej bohaterki, a kim ona jest?

Melania vel Mela to młoda, lecz niezwykle ambitna i pracowita kobieta. Ma męża, dwójkę dzieci, a praca w japońskiej restauracji jako pani menadżer naprawdę zabiera jej mnóstwo czasu, jak też energii. Kobieta jednak zawsze marzyła o takiej pracy i do wszystkiego doszła sama. Niestety, teraz jej życie staje się milion razy bardziej nerwowe. Okazuje się bowiem, że Mela czeka na spotkanie z matką. Nie widziała się z nią dwadzieścia lat, ale nie był to żaden kaprys czy fanaberia. Matka dziewczyny, Wanda, odsiadywała surowy wyrok w więzieniu. Brzmi groźnie, ale przecież takie historie się zdarzają nawet i w rzeczywistości. Autorka wspaniale pokazuje, że nie wszyscy mają w sobie pokorę, a formę resocjalizacji chyba zakopali głęboko w lesie. Postawa Wandy od początku wbija czytelnika w fotel, dlatego z niecierpliwością czeka się na rozwój wydarzeń. Sama wielokrotnie doznałam szoku, dlatego radzę czytelnikom, by nic nie pili i nie jedli podczas lektury.

Celowo nie zdradzam wątków pobocznych, bo one są równie ciekawe i mające wpływ na dane wydarzenia.

Pierwsze pytania, jakie nasuwają się czytelnikowi, są oczywiste. Co może zrobić karana kobieta po pięćdziesiątce, bez wykształcenia i doświadczenia zawodowego? Kto też zatrudni karaną- tym bardziej, że wcale nie chodziło o kradzież lizaka ze sklepu...? To jednak nie jest jedyny problem, bo zagubiona Wanda styka się z totalnie nową rzeczywistością i przypomina postać z filmu „Goście, goście”. Jak też mieszkać z córką i jej rodziną, kiedy rola matki w przypadku Wandy była mocno zaniedbana? Myślę, że wątek Meli, która niemal od początku musiała wkroczyć w dorosłość, zainteresuje każdego. Sama bardzo jej kibicowałam i gratulowałam sukcesu, gdyż takim ludziom się to należy. Doskonale rozumiałam jej postawę- Mela bowiem pomagała wszystkim, a dopiero na końcu myślała o sobie. Czy altruizm jest widoczny w XXI wieku? Warto się nad tym zastanowić.

Retrospekcje, czyli opisy dawnego życia Meli i Wandy, są tutaj bardzo konieczne i idealne dopasowane, ponieważ czytelnicy zdają sobie sprawę, jak przeszłość wpłynęła na obecne życie bohaterek. Cieszy mnie też, że autorka przedstawiła niemiłe historie z perspektywy obu kobiet- dzięki temu książka jest bardziej przejrzysta, a treść bardzo wciągająca.

Celowo nie podaję wszystkich wątków, a także imion bohaterów. Fabuła zwarta w książce jest tak ułożona, że dowiadujemy się o wszystkim po kolei i zdobywamy się na mnogość przemyśleń. Konkluzja jest jednak taka: człowiek może wejść do więzienia, ale czy więzienie z człowieka uchodzi całkowicie? Sam się o tym przekonajcie.

Nie mam nic do zarzucenia tej książce. Dialogi nie są nudne, a każda z postaci miała swoje własne urazy życiowe, które zaważyły na ich przyszłości. Warto zatem poznać ich mroczne sekrety, o których ja nie napiszę.

Polecam!

POWRÓT MATKI to powieść przepełniona emocjami, poruszająca trudne tematy jakim są relacje międzyludzkie, bezwarunkowa miłość córki do matki i traumatyczne dzieciństwo. Autorka w ujmujący sposób połączyła te wszystkie emocje w spójną całość. Stworzyła historię z wyrazistymi bohaterami, która niezwykle wciąga i gra na emocjach czytelnika.

" Powrót matki" Danuta Awolusi

Warto pomagać i to nie ulega żadnej wątpliwości. Jednak dziś porozmawiamy sobie o tym, jak łatwo jest zatracić się w chęci pomocy i bardzo szybko wcielić się w rolę opiekuna dla wszystkich, zapominając przy tym o tym, co najważniejsze. A mianowicie by zatroszczyć się o siebie. Nad tą, a także wieloma innymi bardzo ważnymi życiowymi kwestiami pochylimy się w odniesieniu do najnowszej książki Danuty Awolusi „Powrót matki”, którą wczoraj skończyłam czytać, a teraz z przyjemnością o niej opowiem.

Bohaterką powieści jest Mela. Żona i matka dwójki dorastających dzieci. Kobieta pracuje jako menadżerka w restauracji sushi. Współpracownicy są dla niej niczym rodzina, której tak naprawdę nigdy przedtem nie miała. Choć mieszkała z matką, to nie dane jej było poczuć się dzieckiem. Musiała bardzo szybko dorosnąć. Los, a ściślej rzecz ujmując, postępowanie matki wymusiło na niej zamianę ról w ich relacji. To Mela dbała o dom i na swój dziecięcy sposób cieszyła się, że może zaopiekować się mamą i sprawić jej przyjemność. Jeszcze wtedy nie do końca rozumiejąc, że nie tak powinna wyglądać jej codzienność. To, co najgorsze nastąpiło jednak na kilka dni przed osiemnastymi urodzinami dziewczyny. Matka została aresztowana i skazana wieloletnim wyrokiem. Zostawiła córkę samą i złamała jej życie.

W momencie, kiedy my czytelnicy przystępujemy do lektury, od tamtejszych wydarzeń minęło już dwadzieścia lat i właśnie nastał kres odbywania kary pozbawienia wolności dla Wandy. Mela odbiera matkę z więzienia i przywozi do swojego domu. Zdaje sobie sprawę, że powrót matki nie będzie łatwy, ale nie wie jeszcze, że tegoroczne wakacje, które właśnie się rozpoczynają, będą trudnym czasem nie tylko dla niej, ale także dla jej rodziny, gdyż życie postawi ich przed bardzo ciężką próbą w konfrontacji z traumami i tajemnicami przeszłości oraz niewypowiedzianym żalem. Próbą, z której ta rodzina może już nigdy nie wyjść cało.

Rodzina od zawsze była dla Meli najważniejsza. Mąż, córka i syn bardzo jej potrzebują. Każde z nich ma swoje problemy, z którymi próbują sobie na swój sposób poradzić. Pojawienie się Wandy burzy jednak ich z trudem osiągniętą stabilizację i odciska piętno na każdym z nich. Mela stara się zrobić, co w jej mocy, aby poukładać wszystko tak, by nowa sytuacja nie stała się ciężarem dla jej bliskich. Nie jest prosto. Bardzo szybko dostrzegamy, że ludzie ci oddalają się od siebie. Wanda i Mela stają przed bardzo trudnym zadaniem podjęcia starań o odbudowę wzajemnych relacji, ale czy to jeszcze jest możliwe? O tym musicie przekonać się już sami, zagłębiając w tę historię, do czego serdecznie każdego, kto czyta tę recenzję, gorąco zachęcam.

„Powrót matki” to bardzo życiowa i mocno autentyczna opowieść o kobietach, które miały w swoim życiu ciągle pod górkę i nie będzie przesadą, jeśli napiszę, że tak jest do dziś. Poznając Wandę, początkowo możemy ocenić ją bardzo surowo, ale dzięki temu, że fabuła książki została podzielona na dwie płaszczyzny czasowe, mamy możliwość spojrzenia na jej przeszłość i teraźniejszość jej oczami, a wtedy już ocena tej postaci nie będzie tak mocno jednoznaczna. W życiu bowiem nic nie jest tylko czarne albo tylko białe. Dziś kobieta będzie musiała odnaleźć się w zupełnie innym świecie, niż ten, który opuściła, trafiając za więzienne mury. Jak się przekonacie, powrót na łono społeczeństwa nie będzie łatwy, tym bardziej że dawne życie po raz kolejny daje o sobie znać.

Muszę przyznać, że nie jestem w stanie usprawiedliwić postępowania Wandy, ale musicie wiedzieć, że jej również życie nigdy nie rozpieszczało. Mając to na uwadze, przez cały czas mocno trzymałam kciuki za to, aby kobiety zdobyły się na szczerość i otwartość wobec siebie. Bo dopiero gdy wybrzmi skrywana przez lata prawda, jest szansa na wybaczenie, nie tylko innym, ale przede wszystkim samemu sobie. A tym samym nadzieja na normalne życie. Przeczytajcie koniecznie dającą mocno do myślenia książkę i przekonajcie się, czy tym kobietom to się uda.

Jeśli macie ochotę na mądrą powieść obyczajową, która sprawi, że po odłożeniu jej na półkę jeszcze długo nie przestaniecie o niej myśleć, gdyż wszystko, o czym w niej przeczytaliście, zaczniecie przenosić na płaszczyznę własnego życia, stawiając się na miejscu jej bohaterek, to ta pozycja będzie doskonałym wyborem. Nie doświadczycie tu wartkiej akcji i spektakularnych zwrotów wydarzeń, ale czeka na was, coś o wiele ważniejszego. Poczujecie siłę miłości dziecka do matki, która, choć zostanie naznaczona wieloma przeciwnościami, nigdy nie wygasa. Przeczytacie także o błędach przeszłości i ich wpływie na dalsze życie, młodzieńczym uczuciu, za które często przychodzi nam zapłacić wysoką cenę. Pisarka uświadamia nam również, jak zgubna dla młodego człowieka może okazać się wizja pozornie łatwego zysku oraz słuszność powiedzenia, że niedaleko pada jabłko od jabłoni. Przypomnicie sobie trudy dorastania nastolatków i ich dążenie do życia w zgodzie z samym sobą.

Mam nadzieję, że wiecie już, że warto spędzić swój wolny czas z tym tytułem i że zrobicie to niezwłocznie. Uwierzcie mi, naprawdę warto. Danuta Awolusi po raz kolejny nie zawodzi. Całość czyta się bardzo płynnie i szybko, co sprawia, że niepostrzeżenie dla samych siebie docieramy do ostatniego zdania zapisanego w książce z poczuciem gwarantowanej satysfakcji czytelniczej.