Blisko, coraz bliżej

„Blisko coraz bliżej” autorstwa Danuty Awolusi to lektura, którą powinna przeczytać każda kobieta.

Historia 3 kobiet, tak różnych od siebie, ale jednocześnie podobnych – każda z nich boryka się w mniejszym lub większym stopniu z problemem natury seksualnej. Róża, Kamila i Jagoda, każda z nich jest w różnym wieku, wykonuje inne zawody i ma zupełnie różne spojrzenie na sferę życia seksualnego, a jednak mają wspólny mianownik, są w związkach, w których nie brakuje miłości, ale nie ma ognia w sypialni.

Nie jest to jednak książka przesiąknięta seksem, to po prostu intymna rozmowa, jaką przeprowadzają bohaterki, nie tylko z przyjaciółką, siostrą, ale przede wszystkim z sobą, poznając i ucząc się własnego ciała i sensualności. Mamy XXI wiek, wydawać by się mogło, że seks, nie jest już tematem tabu, bo przecież wszystko dookoła jest nim przesiąknięte, ale czy rzeczywiście nie jest? Wydaje mi się, że jednak nadal jest, ludzie nie potrafią rozmawiać o tym, czego tak naprawdę pragną i oczekują w sferze życia seksualnego, co często prowadzi do frustracji i niestety może być przyczyną rozpadu związku.

Danuta Awolusi uświadamia nam, jak ważne jest, byśmy w związku czuli się na tyle pewnie i darzyli swoją drugą połówkę takim zaufaniem, aby nie bać się bliskości, której potrzebujemy. ROZMOWA, ROZMOWA i jeszcze raz ROZMOWA to jedyna droga, by nie zatracić siebie. Autorka mówi też o tym, jak istotne jest to byśmy znali i nie wstydzili się własnego ciała. Nikt nie jest idealny, każdy z nas ma jakieś kompleksy, ale zamiast pogrążać się w rozpaczy z powodu swych mankamentów, nauczmy się je akceptować i pokochajmy samych siebie.

Tę książkę podsumowałabym trzema słowami, które wydają mi się ważne w sferze intymnej: AKCEPTACJA, ROZMOWA, ZAUFANIE.

Autorka w umiejętny sposób nakłania swoich czytelników do refleksji i zachęca do poznawania samych siebie. Nie boi się mówić o tym, iż seks w związku ma ogromne znaczenie, a my kobiety powinnyśmy być bardziej otwarte na nowe doznania.

Tak, jak zaznaczyłam na samym początku, uważam, że tę pozycję powinna przeczytać każda kobieta, by zrozumieć i poznać swoje wewnętrzne, sensualne "ja".

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona.

Dość sceptycznie podeszłam do lektury, której opis był mocno sugestywny. Nie wiedziałam czego do końca mogę się spodziewać, jednak czytałam inną powieść autorki, która bardzo przypadła mi do gustu, więc postanowiłam zaryzykować. Przyznaję jednak, że "Blisko, coraz bliżej" nie jest lekturą dla każdego i napisana w bardzo kobiecym stylu jednocześnie angażuje mężczyzn, którzy chyba niekoniecznie będą chcieli mierzyć się z fabułą.

Muszę przyznać, że Danuta Awolusi wie jak ugryźć temat. Jej wcześniejsze powieści były mądre i nawiązywały do ważnych tematów, ale wydaje się, że to właśnie jej aktualna książka niesie ze sobą największy pokład zaangażowania zarówno ze strony autorki jak i czytelnika. Awolusi potrafi nas sprytnie podejść, początkowo serwuje bowiem lekturę obyczajową, typową, odnoszącą się do prozy życia. Z każdą kolejną stroną jednak między wierszami wyłapać możemy konkretny przekaz, który wydawać się może oczywisty a jednak na co dzień wcale taki nie jest.

Fabuła opowiada o trzech różnych od siebie bohaterkach, które połączył jeden kluczowy problem - niespełniony seks. Róża, Jagoda i Kamila nie zdawały sobie sprawy, że ich życie intymne wisi na włosku. Róża chwaliła się spełnionym, uporządkowanym życiem a jednak dopiero po wielu latach u boku męża zorientowała się, że nigdy nie miała orgazmu. Kamila nie znalazła partnera, który spełniłby jej oczekiwania łóżkowe, mimo że na polu biznesowym radzi sobie wyśmienicie. Natomiast Jagoda, ona była wyjątkowa i z nią miałam największe emocjonalne połączenie. W wyniku wypadku została sparaliżowana od pasa w dół i zrozumiała, że miłość jej życia nie wyobraża sobie związku bez seksu.

Wszystkie trzy bohaterki wykazały się odwagą, by tak otwarcie mówić o swoich problemach. Ich kreacje były w pełni wiarygodne i szczere a sama opowieść być może okaże się balsamem na zranioną dumę wielu kobiet. Wciąż jednak zastanawiam się czy podjęty motyw jest naprawdę tak istotny w życiu każdej z nas i czy bez seksu nie można stworzyć równie trwałego związku? Różnie się przecież w życiu zdarza czego dowodem jest historia Jagody i musimy uwzględnić wiele różnych czynników czy emocji towarzyszących nam na co dzień. Czy miłość zatem dyktowana jest poprzez spełnienie i zadowolenie? Czy liczy się coś poza tym? Cieszę się, że autorka tak szczerze poruszyła ten temat i skłoniła mnie do refleksji a nawet więcej - omówiłam całą fabułę z innymi czytelniczkami, by poznać ich punkt widzenia.

"Blisko, coraz bliżej" to książka o której można powiedzieć jednocześnie, że jest oryginalna oraz typowa. Na pewno jedyna w swoim rodzaju, ponieważ odnosi się do tego co znamy na co dzień, porusza wciąż tematy uznawane za tabu oraz rozwiewa podejrzenia o bajkowych małżeństwach bez problemów. Danuta Awolusi udowadnia, że walka o osobiste szczęście zawsze powinna być wysoko w naszej hierarchii, bo przecież życie mamy tylko jedno a nie warto podążać drogą schematów bez spełnienia oczekiwań.

W swojej najnowszej powieści Danuta Awolusi OBNAŻA.

Z jednej strony, obnaża zaściankowe stereotypy, które są w nas zakorzenione i przekazywane w wielu domach z pokolenia na pokolenia. Przekonania, które są jedynie kolejnymi kajdanami, jakie społeczeństwo nakłada kobiecie. To, co powinna robić, co właściwe, a co nie. Co zboczone i niesmaczne, co przyniesie wstyd rodzinie. Nie rób. Nie wolno. Korzenie rozrastają się coraz bardziej przywiązując nas do tego, co dawno powinno odejść do lamusa. A jednak tkwi w niejednej kobiecej świadomości. Z drugiej strony, obnaża nas – kobiety i nasz brak wiedzy o własnych potrzebach. O braku znajomości ciała, podstawowej jego budowy. O tym co nas podnieca, z czego czerpiemy rozkosz. O tym, czym dla nas jest fizyczne zbliżenie. A także to, że tak wiele z nas wciąż traktuje seks, jako coś, co nie musi przynosić przyjemności. O obowiązku małżeńskim, który należy spełnić, a potem można na spokojnie… poczytać.

Myślę, że nową powieść Danuty Awolusi powinna przeczytać każda kobieta. Bez znaczenia, czy jest w stałym związku, czy jest singielką. Bez względu na orientację. Po prostu – każda. A zwłaszcza taka, która chce zrozumieć siebie. Być może odkryje nowe rejony, zgłębi temat, na który już dawno spuściła zasłonę niewiedzy i braku zainteresowania. Autorka wykreowała wiele różnych kobiecych postaci i sądzę, że każda z nas odnajdzie w ich problemach, rozterkach i zmaganiach cząstkę siebie. Zobaczy, że przekonania, które tkwią w jej głowie są niesłuszne w kontekście odkrywania siebie i swojej kobiecości. Bo kobiecość to nie piękna sukienka, doskonały makijaż czy fryzura. To nawet nie zachwyt w oczach płci przeciwnej, ale przede wszystkim zachwyt we własnych oczach i poczucie, że jest się spełnioną i świadomą swojej cielesności i płynących z tej świadomości doznań.

„Blisko, coraz bliżej” to także powieść o różnych obliczach związku. Autorka zagląda do łóżka kilku parom, chcąc tym samym pokazać, że wiele problemów ze sfery intymnej nie jest czyjąś bezpośrednią winą, a jedynie brakiem wiedzy. Często o sobie samym. Na udane życie seksualne ma wpływ wiele czynników i tylko ich poznanie może przynieść komfort obu stronom. Jedyne czego potrzeba, to chęć, aby je zgłębić. Jeśli pozwolimy, aby zdominował nas wstyd i poczucie winy, nigdy nie dojdziemy do konsensusu w związku, a każde zbliżenie będzie jedynie kolejnym oczekiwaniem, jakie powinniśmy spełnić względem drugiej strony. Podobało mi się, że autorka spojrzała na problem, bo myślę, że poruszona przez nią tematyka dla wielu może go stanowić, z różnego punktu widzenia. Kalejdoskop postaci, ich życiowych sytuacji, wliczając w to oczywiście przede wszystkim sferę erotyczną, daje czytelnikowi szerokie spektrum zobrazowanych w książce przypadków.

Podsumowując:

Każdy z nas chce być kochany, pożądany, chciany i ważny. I nie ma w tym nic dziwnego. Czasem jednak na pewne sprawy możemy patrzeć zupełnie inaczej niż nasza druga połowa, możemy mieć też inne potrzeby. To także nie powinno wywoływać w nas uczucia wstydu, zażenowania, czy wyrzutów sumienia. Nowa powieść Danuty Awolusi to nie tylko świetnie napisana historia o świadomości własnego ciała, którą jedni mają, a inni muszą się jej dopiero nauczyć, ale także książka, którą powinna przeczytać każda kobieta. Dlaczego? Żeby wiedzieć. Żeby zrozumieć. Żeby czegoś się nauczyć. O sobie, o kobiecości, o intymności być może widzianej zupełnie z innej perspektywy. Dlatego nie wstydź się. Przeczytaj. Pomyśl. I ciesz się spełnieniem w tej jakże ważnej sferze.

Seks. Rozmawiasz o nim z przyjaciółką? A może zwierzasz się siostrze? Jest częstym tematem rozmów z mamą? Ciało. Kiedy ostatni raz patrzyłaś na nie? Badałaś? Dotykałaś? Sprawdzałaś, co sprawia Ci przyjemność. Książka "Blisko, coraz bliżej" udowadnia, że seks jest wciąż tematem tabu. Nie tylko dla nastolatek, ale również dla dojrzałych kobiet. Książka w kilku rozdziałach obnaża też prawdę o kobiecym ciele. Większość nas wstydzi się go lub ignoruje. Nie odkrywa go kawałek po kawałku, nie uszczęśliwia. Przykre to. Ale w historiach, które Danuta Awolusi spisuje na kartkach powieści większość z nas prędzej czy później odkryje cząstkę siebie.

Róża, Kamila i Jagoda są na różnych etapach życia, ale każda z nich ma problem z seksem. Róża jest nauczycielką biologii. Ma poukładane i spokojne życie, kochającą rodzinę , satysfakcjonującą pracę. Róża nigdy nie miała orgazmu. Teraz po szesnastu latach szczęśliwego małżeństwa chce w końcu poczuć pożądanie. Czy ma do tego prawo? Oczywiście, że tak! Będzie to wymagało pracy i wielu chwil szczerości. Czy jej małżeństwo rozkwitnie? Kamila odnosi sukcesy na polu zawodowym i wydawać by się mogło, że również w miłości. Jej chłopak jest idealne prawie pod każdym względem. Chodzi jedynie o seks. A raczej o jego brak… Jagoda miała idealne życie. Jednak po wypadku samochodowym wylądowała na wózku i musiała zacząć wszystko od nowa. Kiedy odbudowała swoją pewność siebie i karierę, zatęskniła za bliskością. Niestety tej unika wciąż jej mąż, który zapewnia ją o miłości, ale bliższego kontaktu unika. Coś się za tym kryje i Jagoda jest gotowa odkryć prawdę.

"Blisko, coraz bliżej" to świetnie napisana powieść. Porusza ważne tematy i skłania do refleksji. Danuta Awolusi pisze dosadnie, ale z klasą. Bawi i wzrusza. Wprawia w nostalgie i denerwuje. Autorka sięga po temat tabu, który w dzisiejszych czasach nie powinien taki być! Lektura była samą przyjemnością. Książka napisana prostym i płynnym językiem. Okłada cudowna! „Blisko, coraz bliżej” polecam każdej kobiecie bez wyjątku. Jako temat do rozmów i jako „iskierkę”, która spowoduje, że każda z nas zacznie wsłuchiwać się w siebie i gonić za swoją przyjemnością.

Ta książka była tak bardzo potrzebna. Każdej, nie tylko kobiecie, ale osobie, która na hasło „seks” zastyga w bezruchu, robi duże oczy i oblewa się rumieńcem. To nieodłączny element naszego życia, którego nie należy się wstydzić. Przeciwnie-trzeba o nim rozmawiać, traktować jak naturalną sprawę. Bo inaczej można skończyć jak bohaterki książki. W związkach, które mimo miłości, rozsypują się na kawałki, bo brakowało w nich dialogu i odpowiedniej bliskości.

Róża. Nauczycielka biologii. Jej matka, a wcześniej babka traktowały sprawy seksualności, jakby były diabelskimi siłami. Bohaterka nie jest w stanie rozmawiać o „tych sprawach” z nastoletnią córką, a jej życie erotyczne, no cóż…pozostawia wiele do życzenia. Bliskość z mężem to według niej małżeński obowiązek, który nie musi nieść za sobą przyjemności. Jagoda. Po wypadku stała się osobą niepełnosprawną. Jedyne, co łączy ją z ukochanym mężem, to wspólna sypialnia i syn. Czuje się odrzucona i niedowartościowana. Czarek nawet nie podejmuje prób zbliżenia się do żony.

Jagoda na nowo chce poznać swoje ciało i odkryć utraconą bliskość.

Kamila. Od ponad roku w związku z szarmanckim Wojtkiem. Dziewczyna kocha swojego partnera, ich relacja tylko na pozór jest idealna. Chłopak nie do końca potrafi otworzyć się na seks. Ta sfera ich życia leży i kwiczy. Co dla Kamili okaże się ważniejsze: związek kochających się ludzi, czy brak chemii w łóżku?

To pięknie nakreślone historie poruszające problemy związane z intymnością. Czytając tę książkę, jeszcze bardziej doceniłam, że miałam to szczęście od najmłodszych lat móc zadawać najrozmaitsze pytania mojej babci i mamie i za każdym razem dostawałam szczerą, czasami okraszoną humorem szczerą odpowiedź. Sięgnijcie po tę książkę z dwóch powodów. Pierwszy to świetny sposób na przełamanie tabu. Drugi to niespotykana okładka, którą jak się raz dotknie, to nie można przestać jej macać.