Herbaciarnia pod Jaśminem. Tom 1

„Herbaciarnia pod Jaśminem” to kolejna przepiękna opowieść Aleksandry Rak o tym, że kobiety mogą być dla siebie dobre, być przyjaciółkami na dobre i złe. I o tym, że każda z nas potrzebuje miejsca poza domem, gdzie mogłaby się spotkać z innymi kobietami, pogadać o wszystkim i o niczym. Poskarżyć się, ponarzekać, otrzymać wsparcie, albo chociaż zostać wysłuchaną.

Jubileusz w liceum przyczynił się do tego, że koleżanki ze szkolnej ławy nieoczekiwanie spotykają się po latach. Żadna z nich nie zrealizowała swoich marzeń i żadna z nich tak do końca nie jest szczęśliwa. Honorata jest matką trójki wymagających dzieci i żoną rozpieszczonego mężczyzny, któremu obce są obowiązki domowe. Gabrysia musiała zaopiekować się siostrą, by uchronić ją przed pobytem w domu dziecka. Niestety nastolatka przyzwyczaiła się, że nie musi uczestniczyć w domowych obowiązkach, nie interesuje jej, że siostra wyzbyła się swoich artystycznych zamiłowań, na rzecz pracy w znienawidzonej przez nią agencji ubezpieczeniowej, żeby miały z czego się utrzymać. Alicja uwielbia swoją pracę z dziećmi w przedszkolu, ale związała się z egoistycznym facetem, z którym jest w ciąży, a ten siedzi jej na głowie w małej ciasnej kawalerce i zupełnie nie okazuje zainteresowania ani jej, ani ich jeszcze nienarodzonemu dziecku. Ala nie ma do kogo się zwrócić o pomoc, bo dawno temu zerwała relacje ze swoimi rodzicami. Dagmara jest bibliotekarką i mimo że bardzo kocha przebywanie w otoczeniu książek, marzy o czymś więcej. Te marzenia skutecznie torpeduje jej matka, która nie lubi zmian i nie wierzy w sukces córki.

Wszystkie na swój sposób są samotne, a powrót do wspomnień sprawia, że zaczynają analizować swoje wybory i żałować niewykorzystanych możliwości i utraconych szans. Wszystkie po tym spotkaniu czują, że pragną zmian w swoim życiu, bo na co dzień brakuje im ciepła i otuchy. Zaskakujące ciągi zdarzeń i zbiegów okoliczności sprawiają, że losy tych czterech kobiet nieoczekiwanie dla nich samych się splatają. Nie są już ze swymi problemami same, wspierają się nawzajem i stawiają czoła przeciwnościom losu. Żadna z nich nie miała idealnego startu w dorosłość. Czy w pozornie poukładanym życiu kobiet jest miejsce na zmiany?

Kobiety próbują postawić swoje rodziny do pionu, ale bliscy nie wykazują zrozumienia, a wprost przeciwnie zaczynają się buntować. Nie potrafią stanąć na wysokości zadania, bo wygodnictwo i wyręczanie się innymi weszło im w nawyk. Kobiety zamiast oczekiwanej wdzięczności ze strony rodziny, spotykają się z niezadowoleniem, słowami pełnych pretensji i żalu. Zniechęcone sytuacją, chcą odpuścić, ale dobre rady przyjaciółek je przed tym powstrzymują. Koło zmian zostało już puszczone w ruch i żal je teraz zatrzymywać, bo wszystko, co dotąd zrobiły, zostałoby zaprzepaszczone raz na zawsze. To świeże spojrzenie na sytuację może pomóc kobietom i wiele zmienić, przede wszystkim pozwolić im wyrwać się z układów, w których bezradnie dotąd tkwiły.

Daga pragnie wyrwać się spod wpływu toksycznej matki, narzucającej swoje zdanie i decydującej o wszystkim. Honi z układu idealnej rodzinki zrzucającej wszystko na jej barki, bo skoro nie ma ambicji i nie pracuje, to może być darmową „służącą” dla bliskich z wiecznie kontrolującą ją teściową. Ala ze związku z mężczyzną, który z jej mieszkania zrobił sobie wygodną metę do spania i pożywiania, a dbanie o wygody partnerki zupełnie nie jest zgodne z jego naturą. Gabi z roli matki dla nastoletniej siostry, która w ogóle nie docenia jej poświęcenia.

Wszystkie pragną odmienić swoje życie, ale Dagmarę przed zmianami powstrzymuje apodyktyczna matka, bo córce i tak się nic nie uda, Honoratę, teściowa i mąż, bo przecież sama takiego życia chciała, Alicję strach, bo mężczyzna jest ojcem jej dziecka, a ona nie poradzi sobie z samotnym macierzyństwem, Gabrielę lęk o losy siostry, bo jeśli porzuci pracę w znienawidzonym miejscu, nastolatka trafi do domu dziecka. A gdzie w tym wszystkim są one same? Czy ktoś je pyta, co czują, czego chcą? Czy komuś zależy, by one mogły spełniać swoje marzenia? Dla każdej z kobiet nadchodzi jednak taki moment, kiedy rozgoryczenie przechyla szalę w jedną stronę. W trudnych chwilach pojawiają się przyjaciółki, które wspierają w niełatwych, ale potrzebnych decyzjach. Są zawsze tam, gdy któraś z nich potrzebuje rady i wsparcia.

„Herbaciarnia pod Jaśminem” to tylko z pozoru historia lekka, łatwa i przyjemna, a jest to zapewne spowodowane przyjemnym i przystępnym w odbiorze stylem pisania autorki.

Tak naprawdę ta powieść ma do przekazania sporo życiowej mądrości i wzbudza mnóstwo emocji. Niejednokrotnie zaciskałam pięści z bezsilnej złości, gdy bohaterki napotykały mur obojętności bliskich, a na próby zwrócenia im uwagi, że źle postępują, reagowali złością. Każda z bohaterek boryka się z problemami codziennego życia z kieratem obowiązków, w które same się zaprzęgły. Kiedyś źle wybrały i te niewłaściwe decyzje odcisnęły piętno na ich obecnym życiu, a próba zmienienia czegokolwiek spotyka się z oporem rodziny, bo przecież dobrze jest, tak jak jest. Przynajmniej dla nich.

„Herbaciarnia pod Jaśminem” to piękna opowieść o przyjaźni, bratnich duszach, które łączą się w trudnych chwilach. To wspaniała powieść, którą czyta się z zapartym tchem od początku, aż do samego końca. Aleksandra Rak opowiada historię czterech kobiet, otulonej aromatem jaśminowej herbaty, spotykających się po latach, by mogły przewartościować swoje życie. Historia pokazująca, że zmiany zawsze są możliwe, jeśli naprawdę będziemy tego chciały, że na realizację swoich marzeń nigdy nie jest za późno. Często, jak bohaterki popadamy w rutynę dnia codziennego, a przyzwyczajenia sprawiają, że brakuje nam odwagi, by coś zmienić i zawalczyć o swoje. Każdy potrzebuje kogoś, by przytulił, wysłuchał, otarł łzy, doradził, albo po prostu by był.

Jestem tą historią wprost oczarowana, bo z każdą stroną nabiera mocy, jak świeżo zaparzona aromatyczna herbata. Cudownie było obserwować, jak przyjaźń kobiet nabiera tempa, jak się rozwija i jak stają za sobą murem, by szukać rozwiązania skomplikowanych problemów. Daga, Honia, Gabrysia i Ala, pomimo że są tak różne od siebie, to łączy je wielka potrzeba zmian, a gdy się zjednoczą, nie będzie takiej siły, która by je pokonała.

Chociaż na tę chwilę ta niezwykła historia ma swój koniec, to już nie mogę się doczekać drugiego tomu powieści – „Jaśminowych babeczek”

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Ola jest jedną z tych pisarek po których powieści sięgam w ciemno i jeszcze nigdy się nie zawiodłam. Dlatego nie mogłam sobie odmowić przeczytania jej najnowszej powieści "Herbaciarnia pod Jaśminem", która zainteresowała mnie swoim opisem i urzekła piękną szatą graficzną oraz barwionymi brzegami. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się w zawrotnym tempie. Ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie i z ogromnym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam losy bohaterek. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w świetny sposób wykreowani. To postaci niezwykle autentyczne, które nie są idealne, mają swoje wady i zalety, tak jak my popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Na kartach powieści mogłam lepiej poznać cztery kobiety, które uczęszczały do jednej szkoły i ponownie spotkały się na jubileuszu w liceum - Honoraty, Gabrieli, Alicji oraz Dagmary. Mogłam poznać ich myśli, odczucia, mogłam dowiedzieć się z jakimi problemami dnia codziennego się borykają oraz jakie wydarzenia oraz wybory odcisnęły piętno na ich obecnym życiu. Każda z kobiet jest inna, każda mierzy się z zupełnie innymi przeciwnościami losu. Wszystkie cztery od samego początku zaskarbiły sobie moją sympatię i byłam szalenie ciekawa w jakim kierunku Ola poprowadzi ich losy. Każda z kobiet po spotkaniu opatrzonym herbatką u matki Dagmary poczuła chęć zmian, które w procesie prób realizacji w znaczący sposób zaczęły wpływać na życie ich samych, a także ich bliskich, zaczęły dostrzegać na co wcześniej nie zwracały uwagi, przewartościowywać swoje życie, usiłować spełniać najskrytsze marzenia, które zmuszone były odstawić na boczny tor. Cudowne było to, że wzajemnie się przy tym wspierały, dopingowały. W każdej chwili mogły na siebie liczyć i wszystko to było takie bardzo autentyczne, ponieważ kobiety nie szczędziły też sobie uszczypliwości, kiedy którąś z nich trzeba było "postawić do pionu". Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas. Ta historia idealnie pokazuje jak jedno wydarzenie, jedna chwila może odmienić nasze życie. Pokazuje również, że wszystko dzieje się po coś, że nic nie jest dziełem przypadku, a ludzie pojawiający się na naszej drodze znajdują się na niej nie bez przyczyny. Jestem pewna, że losy kobiet nie jednego Czytelnika zmuszą do refleksji oraz przywrócą wiarę w lepsze jutro. Cudownie spędziłam czas z tą książką i już się nie mogę doczekać ciągu dalszego, bo Ola zakończyła tą książkę w taki sposób, że to powinno być karalne! Polecam!

Cztery przyjaciółki spotykają się na 10-leciu ukończenia liceum i odnawiają ze sobą kontakt.

Honorata - ma męża i trójkę dzieci: Jasia, Hanię i Agatę. Wszystko jest na jej głowie.

Alicja - mieszka w kawalerce z Klaudiuszem i jest w ciąży, pracuje w przedszkolu.

Gabriela - pracuje w ubezpieczeniach, opiekuje się siostrą.

Dagmara - pracuje w bibliotece i pomaga mamie w sklepie ziołowym.

Wszystkie przyjaciółki pragnęły zmian w swoim życiu, tak naprawdę każda z nich była na innym etapie oraz różniły się charakterem, lecz połączyła je ponownie chęć zmian.

Książka jest ciepła, opowiada o siłę przyjaźni, bowiem bohaterki stają się dla siebie wsparciem 🩷 Można wysunąć refleksję, że nie warto bać się zmian, bowiem mogą one przynieść wiele dobrego. Nie warto męczyć się w starych schematach tylko z przyzwyczajenia i obawy przed zmianą.

Dodatkowo pomysł, aby stworzyć taką Herbaciarnię pod Jaśminem, miejsce spotkań wielu przyjaciółek jest bardzo fajny i myślę, że w rzeczywistości mógłby się super sprawdzić 😊 Nie mogę doczekać sie kolejnej części i dowiedzieć się jak potoczyły się dalsze losy przyjaciółek! 🥰

Cztery koleżanki ze szkoły średniej spotykają się, po 10 latach, na zjeździe absolwentów. Okazuje się, że ich dotychczasowe dorosłe życie nie jest idealne. Każda z nich ma swoje bolączki. Kobiety stają się dla siebie niesamowitym wsparciem, i odbudowują dawne relacje.

Lubię książki o sile kobiecej przyjaźni, a tu ją czuć na każdym kroku.

Bardzo dobrze mi się to czytało, a to dopiero początek serii 🥰

Podczas zlotu licealnego się spotykają i swoje przyjaźnie z lat szkolnych odnawiają.

Alicja, Dagmara, Honorata i Gabi do swojego nudnego życia pragną wprowadzić trochę magii.

Chociaż w czasach szkolnych tylko na wspólne zajęcia uczęszczały,

Za to teraz przyjaźnie nawiązały.

Wspólny front obrały, by się więcej nie frustrowały, ale coś z życia miały.

Tak, tak. Ileż można znosić obelg, być traktowanym jak sprzątaczka, kucharka, opiekunka, "przynieś, wynieś, pozamiataj". Ile to można pozwalać, by mąż, partner, siostra, mama kierowali Twoim życiem. Do momentu aż ktoś nie otworzy Ci oczu, nie ockniesz się i nie weźmiesz życia w swoje ręce. Do chwili, aż przeleje się czara goryczy.

"Kiedy osiągniesz dno, przynajmniej masz się od czego odbić". Bohaterki "Herbaciarni pod jaśminem" były bliskie załamania i pogrążenia swojego życia przez bierność. Dobrze, że w pewnym, newralgicznym momencie trafiły na siebie. Dzięki swojemu wsparciu i odrobiny chęci i szczerości uwierzyły, że mogą zmienić swoje życie na lepsze.

W kobietach siła! W przyjaźni siła!

To chce przekazać Aleksandra Rak. I chociaż jest to pierwsza, przeczytana przeze mnie powieść autorki, to na pewno nie ostatnia. Już, z niecierpliwością, wypatruję drugiego tomu. Zauroczyłam się tą książką, z której płynie tyle mądrości, kobiecej siły i wzajemnego wsparcia. Wystarczy tylko się odważyć i nie oglądać się, a siebie. Dodatkowym atutem jest piękne wydanie. Serdecznie polecam!

Książki Wydawnictwa Flow....chyba nikomu nie trzeba już mówić, że to perełki, wydawnicze klejnociki, będące ozdobą niejednej biblioteczki. A kiedy dodamy do tego barwione brzegi...no istne cacuszka.

"Herbaciarnia pod Jaśminem" to pierwszy tom nowej serii Aleksandry Rak. I powiem Wam, że autorka znów zachwyciła mnie swoim kunsztem.

Koleżanki z liceum spotykają się po latach...Honorata, Gabrysia, Alicja, Dagmara.

Nigdy nie były przyjaciółkami, ale może do przyjaźni należy dojrzeć, może trzeba przeżyć coś, by docenić obok siebie obecność innych, podobnych osób....

Los postanowił znów skrzyżować ich ścieżki i pokazać, że pomimo tego co je różni, łączy je jedno...potrzebują obok siebie innej kobiety, by zrozumieć, że siła jest w nich, że zmiany mogą przynieść wiele dobrego, a odwagę każdy ma w sobie, tylko czasem ukrytą gdzieś głęboko.

Nikt nie ma życia usłanego różami, choć czasem sami się oszukujemy, udając. Ale ważne, by w końcu przejrzeć na oczy, przyznać do błędu i próbować coś zmienić.

Czy nasze przyjaciółki też już dojrzały do zmian? Tego dowiecie się podczas lektury.

Ta historia smakuje jaśminową herbatą, pachnie ziołowymi mieszankami, a w tle słychać szelest kartek, brzęk nożyczek i wyzwalacz aparatu fotograficznego.

Lampa błyskowa rozświetla piękno ukryte wewnątrz nas a ziołowe napary pomagają podjąć trudne decyzje.

Zauroczyłam się mądrością tej książki, otuliłam ciepłem z niej płynącym i siłą, którą znalazłam pomiędzy stronami.

Polubiłam całą czwórkę kobiet, choć moją ulubienicą została Honorata. Jakoś tak, najbardziej zapadła mi w serce. Będę jej kibicowała w walce o swoje marzenia.

Teraz z niecierpliwością czekam na kolejny tom tej serii. A Was zapraszam do Herbaciarni pod Jaśminem.

Wiecie jak to bywa ze spotkaniami klasowymi po latach? Często dawni znajomi stroszą piórka i chwalą się nawet nie swoimi osiągnięciami. Ale nie one...

Honorata, Alicja, Dagmara i Gabrysia spotkały się po latach i ich przyjaźń nie dość, że odżyła, to wręcz nabrała wiatru w żagle.

Ale panie nie spijają sobie z dzióbków. Każda z nich jest kobietą z własnym bagażem doświadczeń, zmagającą się z trudami zwykłego życia.

Honorata jest stereotypową matką Polką, żoną i synową, która nigdy nie spełni wymagań teściowej.

Alicja pogrążona w toksycznym związku, boi się z niego wycofać, bo nawet na rodziców nie może liczyć, gdyż ich relacje są jak zerwanlata temu jak stara nić, której nikt nie chce związać od nowa.

Dagmara pracuje w bibliotece, wśród książek które kocha, ale wie, że chce spełnić swoje marzenie. Jednak mimo, że jest dorosłą kobietą, nadal kurczy się w cieniu swojej trudnej matki.

No i została jeszcze Gabrysia, kobieta która poświęciła się opiece nad małoletnią siostrą, a marzenia i pasje schowała głęboko na najwyższej półce...

Kiedy będziecie czytać "Herbaciarnię pod Jaśminem", z pewnością niczym w lustrze, w pewnym momencie zobaczycie jakiś ułamek siebie.

Aleksandrze rąk udało się stworzyć główne bohaterki tak, aby były totalnie od siebie różne, a jednocześnie podobne do nas wszystkich. A dzięki tym różnicom są w stanie sobie pomagać, wspierać się i uzupełniać.

"Herbaciarnia..." jest książką o zwyczajnych kobietach, które potrafią odnajdywać sekundy szczęścia, oddając innym dni i lata swojego życia, rezygnując z marzeń, pragnień i ambicji. To cholernie życiowa opowieść, o trudach bycia zwykłą- niezwykłą kobietą, ale bez podnoszenia naszych codziennych zmagań do rangi męczeństwa. Wręcz przeciwnie. Autorka pokazała, że łatwiej jest przypomnieć sobie o marzeniach, kiedy przyjaciółka popchnie nas w ich kierunku, zainspiruje, a czasem zwyczajnie kopnie w tyłek i postawi do pionu.

To taka fajna, ciepła historia, którą pochłania się na raz. Już nie mogę się doczekać na kolejną część, bo wręcz zaprzyjaźniłam się z bohaterkami, a Ola przerwała w takim momencie, że to się nie godzi...

"Herbaciarnia pod Jaśminem" to poruszająca obyczajowa opowieść o koleżankach ze szkolnych lat, których życiowe ścieżki splatają się na jubileuszu licealnym. Honorata, zabiegana matka, Gabrysia, która porzuciła swoje pasje dla opieki nad siostrą, i Alicja, uwikłana w zerwaną relację z rodzicami, znajdują w sobie siłę i wsparcie, by zmierzyć się z codziennymi trudnościami. Przeplatając wspomnienia z teraźniejszością, autorka prowadzi czytelnika przez labirynt utraconych szans i niewykorzystanych okazji, by ostatecznie pokazać, że jedna chwila może odmienić przyszłość i przywrócić wiarę w lepsze jutro. Pełna ciepła i emocji historia, która skłania do refleksji nad własnym życiem i wyborami. Herbaciarnia pod Jaśminem staje się nie tylko miejscem, gdzie serwuje się aromatyczną herbatę, lecz również przystanią przyjaźni i nadziei. Czy kobietom uda się przezwyciężyć codzienne trudy i odnaleźć prawdziwe szczęście? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w tej słodko-gorzkiej powieści, która zachęca do poszukiwania sensu życia i wartościowych relacji.

Honia, Ala, Gabi i Dagmara, dawne koleżanki z liceum spotykają się po latach w placówce szkoły. Przez ten miniony czas, przetrwała tylko znajomość Honoraty i Gabrysi. Każda z kobiet zmaga się z własnymi problemami, żadna nie jest w pełni szczęśliwa. Całkiem niespodziewanie, właśnie to spotkanie po latach, staje się zalążkiem zmian, które kobiety postanawiają wprowadzić w swoje życie.

„Herbaciarnia pod Jaśminem” to ciepła, otulająca powieść opowiadająca o tym, iż nawet osoby pozornie szczęśliwe, z poukładanym życiem osobistym, często zmagają się z różnymi „ukrytymi” problemami. Jednakże, nie każdy jest w stanie sam zauważyć, że coś, co wydawało się być wygodne, niemalże idealne, wcale nie jest pozbawione trosk i kłopotów. Bywa iż, aby przejrzeć na oczy potrzebne jest stanowisko innej osoby. A któż będzie bardziej odpowiedni, jeśli nie najbliższa przyjaciółka, której obecność i wsparcie może przynieść wiele korzyści. Jak to wygląda w przypadku Honoraty, Alicji, Gabrysi i Dagmary? Czy kobiety znajdą odwagę, aby zmienić coś w swoim życiu i czy będą potrafiły dążyć do realizacji nowo postawionych celów i marzeń? Przekonajcie się sami!

Jest to powieść otulająca aromatem jaśminowej herbaty, nastrajająca pozytywnymi emocjami, dająca energię i nadzieję na zmiany na lepsze. To pięknie wydana książka o kobietach zmagających się z bardzo życiowymi problemami, takimi które mogą spotkać każdą z nas. O kobietach – dla kobiet, bo każda z nas potrzebuje bratniej duszy, której może się wygadać, wypłakać, gdy męczy nas szara proza życia i codzienności. To także powieść o pięknie rodzącej się przyjaźni oraz o tym, jak odczarować związki, w które wkradła się rutyna napędzana wygodą mężczyzn i brakiem perspektyw na zmiany dla kobiet.

Polecam i czekam na kontynuację losów Honi, Ali, Gabi i Dagmary!

Zapewne Wam również w pierwszej kolejności w oczy rzuca się piękna okładka i cudowne, barwione brzegi.

Gwarantuję, że tym razem treść jest równie wspaniała co zewnętrze.

Chyba pierwszy raz miałam styczność z twórczością autorki i jestem szczerze ukontentowana tym, że ją poznałam.

Z pewnością muszę nadrobić pozostałe jej książki.

Wzruszająca i zabawna historia kobiet, które postanawiają zmienić swoje życie.

Każda z nich się z czymś zmaga, każda ma problemy i inne spojrzenie na świat.

Ale łączy je więcej, niż by się mogło wydawać.

Co z tym wspólnego ma herbata?

Czy uda się sięgnąć po szczęście?

Nie na wszystkie pytania, jakie się nasuwają podczas lektury, uzyskamy odpowiedzi - ale spokojnie, to dlatego, że będzie kolejny tom - na ten czekam z utęsknieniem.

Historia zawarta w tej książce praktycznie czyta się sama, nie mogłam się oderwać od niej ani na chwilę i tradycyjnie jeden wieczór wystarczył na jej przeczytanie.

Autorka nas wprowadza w świat tak bardzo realistyczny, że zapewne każda z nas mogłaby się utożsamić z conajmniej jedną z bohaterek.

Wszystkie przedstawione zdarzenia mogą się wydarzyć w każdej chwili w naszym życiu a to nadaje książce głębi.

Każdy myśli, że ktoś ma lepsze życie.

Więcej, łatwiej, weselej, lepiej...

Dopóki sam nie jest na miejscu tej drugiej osoby.

Takim idealnym przykładem jest Honia, której z pozoru niczego nie brakuje.

Mąż, dzieci, dom, samochód, pieniądze - ale czy to wystarczy?

Opowieść o tym, co w życiu ważne.

O dążeniu do swoich marzeń, celów i szczęścia.

O wspaniałej przyjaźni i jaśminowej herbacie...

Już oczyma wyobraźni widziałam siebie w tej herbaciarni, już czułam zapach tego naparu...

Czego Wam także życzę i polecam jak najszybsze sięgnięcie po tę pozycję.