Dębowe uroczysko

Mam propozycję książki dla fanów literatury obyczajowej.

Nina po ciężkich przeżyciach postanawia rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady. Pragnie zacząć nowe życie. Przypadkowo trafia do miejscowości Dębowe Uroczysko i zaprzyjaźnia się z właścicielami miejscowego pensjonatu. Młode małżeństwo nie radzi sobie więc Nina postanawia im pomóc.

Czy w tym pięknym miejscu demony przeszłości przestaną dręczyć Nina? Czy zazna spokoju?

"Dębowe Uroczysko" to historia, która porusza trudne tematy. Bohaterowie powieści muszą poradzić sobie z problemami życia codziennego oraz szukają drogi do spokoju i szczęścia. To bardzo życiowa i refleksyjna powieść, która pokazuje nam, że przed problemami nie uciekniemy i prędzej czy później będziemy musieli zmierzyć się z nimi. Właśnie wtedy trzeba mieć wokół siebie życzliwych ludzi, którzy nam pomogą.

Autorka potrafi przelać na kartki papieru prawdziwe emocje, a także daje nam nadzieję na lepsze jutro.

Jeśli macie ochotę spędzić czas wśród pięknej przyrody to polecam Wam "Dębowe Uroczysko", które Was oczaruje do tego stopnia, że nie oderwiecie się od tej książki i będziecie chcieli wyjechać do takiego urokliwego pensjonatu.

Przeczytałam w błyskawicznym tempie i z niecierpliwością będę wyczekiwała kolejnego tomu.

Czytajcie! Polecam!

BRUNETTE BOOKS

Do Dębowego uroczyska Nina trafiła przypadkiem, bo jej autobus, którym podróżowała w Bieszczady, uległ awarii. Czy los chce jej coś przekazać. Czy Dębowe uroczysko to właśnie to miejsce, gdzie znajdzie spokój i ukojenie po traumatycznych przeżyciach?

Sięgając po „Dębowe uroczysko” zastanawiałam się, czy Joanna Tekieli po raz kolejny opowie mi historię, w której odmaluje słowem piękno przyrody, w której nie zabraknie emocji i w którą z przyjemnością się zanurzę. Tak, po trzykroć tak.

Autorka po raz kolejny przypomniała mi, za co lubię jej powieści. Za nieśpieszną fabułę, za emocje, które kreują historię, za zwyczajnych ludzi, których znajdujemy w jej książkach i za piękne opisy przyrody, które wpłata w swoje powieści. Problemy, które porusza, czasami wydają się zwyczajne, czasami trudne i wymagające delikatności, ale zawsze ważne i opisane z wrażliwością.

Podobnie było i w tej historii, która zauroczyła mnie sielskością, ale też dostarczyła emocji ze względu na poruszony w niej temat bezpłodności czy zespół stresu pourazowego.

Ta książka jest idealnie wyważona w momenty smutne, ale też i takie, które wywołują uśmiech na twarzy.

„Dębowe uroczysko” to historia o nadziei na lepszą przyszłości, wsparciu i sile z niego płynącej. Z przyjemnością spędziłam z nią czas i z chęcią sięgnę po kontynuację.

Nina stara się uciec od demonów z przeszłości, które w dalszym ciągu ją nękają. Postanawia rozpocząć nowy rozdział życia w zupełnie nowym miejscu. Podczas podróży do Bieszczad, jej bus ma przymusowy postój w małej miejscowości o nazwie Dębowe Uroczysko. Kobieta jednak postanawia wykorzystać tę okazję, bo nie wierzy w przypadki i robi rozeznanie w okolicy. Po chwili znajduje pracę i już wie gdzie mogłaby się zatrzymać na jakiś czas. Tak trafia do przytulnego pensjonatu i zaprzyjaźnia się z właścicielami. Nina postanawia pomóc nowym przyjaciołom i robi wszystko by tylko rozkręcić ten ich pensjonat, bo ma w sobie ogromny potencjał. Jednak psychika cały czas daje o sobie znać.

Czy Nina upora się z demonami przeszłości? Jaki pomysł na swoje życie ma kobieta? Oraz czy już na zawsze zostanie w Dębowym Uroczysku?

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i muszę przyznać, że bardzo pozytywnie się zaskoczyłam.

Bardzo mi się podobała postać głównej bohaterki, to jak została wykreowana. Z jednej strony fizycznie silna kobieta, która pokonałaby nie jednego mężczyznę, z drugiej strony, psychicznie jest bardzo krucha. To co ją spotkało, co poznajemy dopiero bliżej końca historii, cały czas nie daje o sobie zapomnieć. To sprawia, że coraz częściej ma ataki paniki. Bardzo zaimponowało mi również to, że stara się pomóc innym, nie przechodzi obojętnie obok potrzebującej osoby.

Oczywiście, że drugoplanowe postacie również dażyłam sympatią, Alina i Przemek dążyli do realizacji marzeń, jednak los nie chciał z nimi współpracować.

Autorka w tej historii porusza temat straty, tego jak sobie z tym radzić, że nie zawsze dobre będzie dla nas nie mówienie o swoich problemach. Zgłębiamy również temat tego jak rodzice narzucają swemu dziecku, co ma robić i którą drogą podążać.

Zupełnie nie wiem czemu ale obawiałam się trochę tej książki, tego że mnie wynudzi. A wcale tak nie było, jak już zaczęłam czytać i zagłębiać się w historię Niny, to ciężko było mi się oderwać. Chciałam jak najszybciej poznać, co ją spotkało oraz dowiedzieć się czy zostanie w Dębowym Uroczysku.

Jeśli szukacie pięknej i wciągającej historii o życiu, to gorąco polecam. Wiadomo każdy z nas ma jakieś tam problemy, tak i Ninie los kładzie kłody pod nogi. Ta powieść obyczajowa jest bardzo realistyczna i warta uwagi.

Ależ to było przyjemne pierwsze spotkanie z twórczością joannatekieli . 🥰 Kojąca powieść, dzięki której przeniosłam się do malowniczego miejsca, z dala od zgiełku miasta, tłoku i chaosu. Ciepła, pełna uroku historia o poszukiwaniu nowej życiowej drogi, o stawianiu czoła przeciwnościom losu i walce z własnymi demonami. Cudowna! 💛

•

Dręczona poczuciem winy i bólem po stracie ukochanego Nina, postanawia rzucić wszystko i rozpocząć nowe życie. Pakuje swój dorobek i autokarem rusza w nieznane. Kiedy zrządzeniem losu trafia do małej mieściny Dębowe Uroczysko, ufa, że to właśnie tu powinna zostać. Zaczyna pracę w lokalnym sklepiku i powoli poznaje mieszkańców. Po przykrym doświadczeniu z nowym pracodawcą przenosi się do miejscowego pensjonatu, tam odnajduje powołanie oraz nowych przyjaciół. Alinka i Przemek to młode małżeństwo, które odziedziczyło willę po wuju. Niestety rozkręcenie interesu idzie im dość mozolnie. Może z pomocą Niny uda się znaleźć turystów chętnych do odwiedzenia pięknej okolicy? Tylko, czy kobieta odnajdzie w sobie siłę, by pokonać demony przeszłości?

•

#dęboweuroczysko to inspirująca lektura, która porusza i skłania do refleksji. 🤍 Nie jest tylko lekkim czytadłem dla pań. Z pewnością wywoła w Was mnóstwo emocji i zapadnie w pamięć. 🥰 Mam nadzieję, że wkrótce pojawi się kontynuacja! 😍

•

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwofilia . ❤️

"Nie oczekuj, że twoje dziecko będzie takim, jakim ty chcesz, żeby było. Pomóż mu stać się sobą, a nie tobą."

Nina kierując się hasłem "Rzuć wszystko i wyjedź w Bieszczady" dosłownie pozostawia dawne życie i osiedla się w małej urokliwej wiosce. Początkowy pobyt w lokalnym pensjonacie przeradza się w pracę i sposób na poradzenie sobie z dawnymi traumami. Otoczona przyjaciółmi powoli zdradza co ją popchnęło do tak radykalnego kroku. Jednocześnie dzieli się dobrem i doświadczeniami z innymi. Osoby, które poznaje na miejscu również doświadczyły życiowych niepowodzeń, bólu i straty. Wspólnie postarają się wyjść na prostą, ale czy to się uda?

Autorka opowiadając tę historię ukazuje jak ważne jest wsparcie najbliższych. Nie można na siłę narzucać swoich racji i decydować za kogoś. Istotne jest odnalezienie własnej drogi, nawet jeśli będzie ona okupiona szeregiem błędów.

Ta powieść to nie tylko historia Niny. Również pozostali bohaterowie powierzają czytelnikowi swoje troski, tym samym skłaniając go do chwili refleksji.

Najnowsza powieść Asi Tekieli to przede wszystkim prawdziwe emocje, lekkie pióro, szczypta humoru i piękno przyrody. Zakończenie sugeruje, że bohaterowie nie powiedzieli jeszcze ostatniego słowa.

Polecam!

Choć ze wszystkich sił próbujemy spiąć wszystko do kupy, to czasem jednak wiele wątków wymyka się nam i nie panujemy nad nimi niczym nad pasmami włosów wyrwanych przez wiatr z misternie upiętego koczka

Próbujemy podpiąć, przygładzic, zaczesać ...

A wiatr robi swoje

I w końcu poddajemy się puszczając włosy luzem by same się ułożyły w naturalną fryzurę która zaskoczy swym pięknem

Nina jest bardzo rozbita. Demony przeszłości, które próbowała ujarzmić wciąż wdzierają się do jej głowy, rozbijając życie na kawałki niemal każdego dnia. Walka z nimi jest na tyle trudna, że dziewczyna postanawia rzucić dotychczasowe życie i kładąc wszystko na jedną kartę wyjeżdża w przysłowiowe "Bieszczady" do których docelowo nie dociera, trafiając za to do Dębowego Uroczyska gdzie los przygotował dla niej przystań.

Nina w tym małym mieście spotyka przyjaźń, pracę i kąt dla siebie. Zaczyna żyć innym życiem choć zza rogów czasem wychyla się przeszłość która silnie odbija się na psychice kobiety. Ludzie których jednak spotyka wokół siebie, przyroda i nowe cele sprawiają, że powoli jej życie nabiera barw którymi choć w maleńkim stopniu odmaluje część przeszłości.

Po raz kolejny nie zawiodłam się na twórczości Joanny Tekieli.

Z całą pewnością mogę stwierdzić,że jest to jedna z moich ulubionych pisarek literatury obyczajowej.

Bardzo dziękuję Pani Joanno za kolejną znakomitą powieść i już nie mogę się doczekać kolejnej części.

Czy wierzysz w przeznaczenie?

Życie Niny , głównej bohaterki powieści Joanny Tekieli runęło jak domek z kart za sprawą jednego traumatycznego wydarzenia.

Obecnie młoda kobieta stara się na nowo odnaleźć w codzienności, co wcale nie jest takie proste, bowiem dręczący ją demony nie pozwolą łatwo o sobie zapomnieć zaś poczucie winy będzie atakować znienacka, bez ostrzeżenia.

Początkiem nowej drogi ma być wyjazd zgodny ze sloganem Rzuć wszystko i wyjedź w Bieszczady.

W końcu dlaczego nie?

A jednak.. Los bywa przewrotny i czasem prowadzi nas w miejsca do których nigdy świadomie byśmy się nie udali , bo przecież nie mielibyśmy po co..

Awaria autobusu wielu ludziom mogłaby się wydawać ogromnym pechem - dla Niny zaś była znakiem, by właśnie tu spróbować szczęścia.

Niewielka mieścinka zaoferowała jej bowiem pracę ekspedientki i pobyt w pensjonacie Aliny i Przemka - młodego małżeństwa z wielkimi marzeniami i niezwykłymi zwierzętami.

Postawiła też na drodze niedoszłej skrzypaczki niezwykłego mężczyznę o intrygującym imieniu Siemomysł.

Czy Nina odnajdzie w Dębowym Uroczysku to czego szukała?

Jestem po prostu oczarowana. Tak w skrócie mogłabym opisać, to co czuję już po przeczytaniu- jak się okazuje pierwszej części nowego cyklu książek Pani Joasi.

Pokochałam postaci które miałam okazję poznać na czele z Niną, którą niejednokrotnie podziwiałam za siłę, determinację oraz to,że się nie poddała uparcie dążąc do wyznaczonego celu. Kolejne rozdziały umykały ,a ja nie mogłam się oderwać , tak byłam ciekawa kolejnych sekretów czekających na odkrycie.

Muszę też wspomnieć o niezwykle pięknie opisanej warstwie psychologicznej.

Autorka poruszała na kartkach swojej powieści tematy niesamowicie istotne, wymagające uważności i wrażliwości czego z całego serca jej gratuluję ❤️

To była przepiękna historia. Mądra, przemyślana i na wskroś życiowa.

Gorąco polecam, nie zawiedziecie się ❤️

Moje pierwsze spotkanie z autorką wypadło dobrze, może nie spektakularnie, za to angażująco i własnie dobrze - bo książka jest z tych bardzo poprawnych, ważnych i z morałem.

Nie jest to historia o miłości, a raczej o pokonywaniu własnych trudności, radzeniu sobie z zespołem stresu pourazowego, o tolerancji, o traumie. Cała powieść jest naszpikowana trudnymi tematami, od głownej bohaterki która walczy i próbuje zmienić swoje życie, aż po poboczne postacie, które też radzą sobie z codziennością na swój sposób. Klimat małej wioski, błyskawicznych przyjaźni, jednak tutaj nie nie mdliło od słodyczy - to na plus.

Książka podobała mi się, jednak nie jest to historia buzująca dużymi emocjami. Nie było wzruszeń, ale całość prezentowała się dobrze. Nie było porywająco, ale przeczytałam z zaintetesowaniem. Plus za trudny temat, oryginalność i konsekwencję.

W powieściach obyczajowych często upatruję swego rodzaju swojskości i uniwersalności, bowiem jest to rodzaj literatury, który trafić ma do wielu ludzi o różnych poglądach, statusie materialnym i światopoglądzie. I książka Joanny Tekieli taka właśnie jest, Trafia tam, gdzie i do kogo trzeba i to w sposób łagodny i bezbolesny.

Jest to opowieść o grupie przyjaciół, którzy odnajdują drogę do siebie gdzieś w jakiejś niewielkiej miejscowości przed Bieszczadami. Tam pensjonat prowadzi młode małżeństwo, wkrótce dołącza do nich pomysłowa i twarda jak stal była żołnierka Nina oraz eteryczny i może nieco gapowaty wykładowca literatury – Eryk. Cała czwórka na pierwszy rzut oka jest szczęśliwa i zadowolona, ale każde z nich niesie na plecach pewien bagaż doświadczeń, który trudno zrzucić. Czy pomoże im w tym skomplikowanym zadaniu przyjaźń?

To był szalenie ciekawy wstęp do kolejnych tomów. Dużo tu mowy o problemach, które się nawarstwiają i nie dają o sobie zapomnieć, o zaszłościach wlokących się za człowiekiem jak cień i próbie bagatelizowania ich, mimo jasnych sygnałów od organizmu, że jeśli nie poprosi się o pomoc będzie tylko gorzej.

Dzięki temu, czytelniczki zwracają uwagę na fakt, jak ważne w życiu jest wsparcie najbliższych, a czasem i specjalisty. A wszystko po to, by odpędzić demony i zacząć żyć, przeżywać, czuć, odczuwać satysfakcję i być może nawet się zakochać.

Nie jest to jednak powieść patetyczna lub epatująca li i jedynie problemami. To też wyjątkowo ładnie opisana, rodzinna i przyjazna historia kilkorga ludzi, którzy odnajdują się gdzieś pośrodku niczego i stają się sobie bliżsi niż rodzina.

Gorąco i niezmiennie polecam. Niech się Wam tak przyjemnie czyta jak mnie.

Kto z nas nigdy nie pomyślał “A gdyby tak rzucić to wszystko i pojechać w Bieszczady?”? Tym właśnie kierowała się główna bohaterka, Nina. Kobieta odeszła z czynnej służby, sprzedała mieszkanie, spakowała plecak i wyruszyła w trasę. Do Bieszczad nie dotarła ze względu na przymusowy postój autobusu w małym miasteczku, Dębowym Uroczysku. Nina podjęła decyzję, że to właśnie tutaj rozpocznie nowy rozdział w swoim życiu. Czy uda jej się zostawić demony przeszłości za sobą?

Jej nowym domem staje się pensjonat, którego właścicielami są sympatyczni młodzi ludzie - Alina i Przemek. Wkrótce dołącza do nich 40-letni Eryk, który również szuka swojego miejsca na ziemi. Wkrótce ta czwórka zaprzyjaźnia się, są dla siebie jak rodzina (z tą różnicą, że sami ją sobie wybrali ;)). Dzielą swoje troski, smutki i radości. To niezwykła relacja, gdzie jedno za drugim zawsze staje murem.

Bardzo zauroczył mnie klimat tego małego miasteczka. Czułam niezwykły spokój, gdy wraz z Niną przemierzałam tamtejsze lasy. To niesamowite, jak kojąco może działać na nas lektura. Polubiłam całą czwórkę, bardzo im kibicowałam i miałam ogromną ochotę przytulić ich i powiedzieć, że wszystko będzie dobrze. Tak różne kobiety: silna i niezależna Nina, słodka i urocza Alinka, a jednak jedna dla drugiej jest ogromnym wsparciem w najgorszych momentach. Bo “Dębowe Uroczysko” to słodko-gorzka opowieść o życiu. Każdy z bohaterów zmaga się ze swoimi zmartwieniami. Autorka poruszyła tutaj tak życiowe problemy, że zapewne większość z nas może utożsamiać się z mieszkańcami pensjonatu.

Tak bardzo zżyłam się z tymi ludźmi, że żal mi było przewracać kartki ostatnich rozdziałów. Uśmiech na mojej twarzy wywołały słowa na ostatniej stronie “Koniec części pierwszej”, bo to oznacza, że będzie kontynuacja losów bohaterów. A ja nie mogę się doczekać, aż będę mogła podejrzeć, co u nich słychać :)

“Dębowe Uroczysko” to poruszająca, otulająca swoim ciepłem historia, skłaniająca do głębokiej refleksji. To powieść, która podnosi na duchu i pozwala z nadzieją spojrzeć w przyszłość. Z całego serca Wam polecam.

„Dębowe uroczysko” to miejsce, w którym chętnie bym zamieszkała. Mili ludzie, piękna przyroda, która zachwyca o każdej porze roku i spokój. Tego ostatniego szuka właśnie Nina.

Nina to kobieta, której życie nie rozpieszczało. Po ciężkich przeżyciach wciąż nękają ją demony przeszłości, od których próbuje uciec. Rzuca więc wszystko i udaje się gdzieś, gdzie będzie mogła zacząć od nowa i zapomnieć o tym co było. I tak trafia do Dębowego Uroczyska, gdzie poczuła, że tutaj jest jej miejsce. Szybko zaprzyjaźniła się z włościanami pensjonatu i ich rezydentem. Ale czy to jej pomogło pokonać swoje demony? Przekonacie się sami.

Pani Asia jak zwykle zabrała mnie do magicznego miejsca, w którym mogłam zrelaksować się. Ale, żeby tak za bardzo nudno nie było, to dostarczyła wielu emocji związanych z pewnym sklepikarzem i osobami, które odwiedzały uroczysko. Nina to osoba bardzo kreatywna, sympatyczna, ale mająca swoje sekrety. I w sumie nie dziwie się jej, bo też nie chciałabym mówić każdemu co kiedyś przeżyłam. Każdy z nas ma swoje tajemnice.

Ten kto zna twórczość autorki to wie, że każda powieść posiada przepiękne opisy przyrody. Opisy te są sprawnie wplecione w historie bohaterów. Nie są rozpisane na wiele stron, co sprawia, że robi się nudno, ale są dopełnieniem całej historii. Nie jeden raz czytając te opisy czułam, że jestem jednym z bohaterów, którzy patrzą na otaczający świat.

Jeśli lubicie tego typu historie, które potrafią zrelaksować, rozbawić a czasami spowodować lekkie napięcie, to bardzo polecam „Dębowe Uroczysko”.