Poszukiwacze światła

Znacie to uczucie, kiedy sięgacie po książkę Pisarza, o którym nic nie wiecie, z kraju, o którym nic nie wiecie poza tym, co mówią w telewizji, na dodatek to uczucie, kiedy naprawdę nie jesteś rasistą, ale nie spodziewasz się niczego dobrego po Autorze i tematyce, bo wbijane do głowy uprzedzenia, które są niesprawiedliwe, nie pozwalają Ci być obiektywnym?

Tak właśnie było ze mną i pozycją Poszukiwacze światła Pana Femi Kayode. Przeczytałam, o czym jest publikacja i pomyślałam wow, może bić naprawdę dobra, a później zobaczyłam Autora i zwątpiłam. Uprzedzenia wzięły górę, bardzo niesprawiedliwie. Pan Kayode to uznany scenarzysta kilku nagrodzonych programów telewizyjnych a jego powieść Poszukiwacze światła otrzymała nagrodę za powieść kryminalną przyznawaną przez Little, Brown/ UEA.

Po zapoznaniu się z publikacją uważam, że to jedna z najlepszych powieści kryminalnych, jakie w ogóle miałam okazję czytać. Mam nadzieję, że Pisarz wyda coś jeszcze, ponieważ to naprawdę wieki talent, a nagroda się bezsprzecznie należała.

Prowincjonalne miasteczko Okriki, pełne przesądów i zabobonów staje się areną brutalnego masowego mordu trzech studentów miejscowego uniwersytetu. Philip Taiwa zostaje poproszony przez wpływowego nigeryjskiego polityka o przybycie na miejsce i zbadania wydarzeń, jakie miały miejsce w tym zapomnianym przez Boga miejscu. Nie chodzi o to, aby dowiedzieć się, kto jest mordercą, bo to już wiadomo, ale o to, aby rozwiązać zagadkę wydarzeń, które doprowadziły do brutalnej śmierci. Nasz główny bohater Philip nie jest detektywem, ale psychologiem. Czy zwykły psycholog na obcej ziemi może dowiedzieć się więcej niż policja? Wszyscy są przeciwko niemu, a mieszkańcy wioski nie dopuszczą do tego, aby prawda wyszła na jaw.

Trzeba tutaj zaznaczyć, że to nie jest tylko kryminał. Znajdziemy tutaj historię i politykę Czarnego Lądu, korupcję, zaściankowość, sekciarstwo, oraz ciemnotę niewykształconego ludu. Książka zawiera wiele opisów, przemyśleń bohatera, akcja cały czas pędzi, sprawa się coraz bardziej komplikuje, fabuła nasiąka kłamstwem. Pozycja ta zachwyca i porywa, trzeba się nad nią uczciwie pochylić, aby niczego nie przegapić i nie przeoczyć. Dodatkowo w treść wplątane są problemy Philipa, co sprawia, że akcja staje się wielowątkowa i bardziej rozbudowana.

Pisarz pokazuje nam w swej pozycji Afrykę w całej okazałości, jej piękno, a jednocześnie jej tragedię. Gdy skończyłam czytać, myślałam nie o fabule książki, ale o samym życiu tam, o ludziach i ich problemach, o kulturze, religii, przekonaniach, niewoli, samotności. Bez dwóch zdań jest to powieść, która ma drugie dno wciągające bez reszty. Jestem pod ogromnym wrażeniem tej książki, w jakiś sposób Pisarz sprawił, że zostaje ona w głowie na długo a wraz z nią kontynent, którego tak naprawdę nie znamy i nie próbujemy poznać. Poszukiwacze światła to lektura obowiązkowa dla wszystkich fanów naprawdę dobrego kryminału.

Są takie książki, po które sięgamy z ciekawości, czasami nawet nie sprawdzając w jakim gatunku zostały zaklasyfikowane. W sumie mówiąc, że "sięgamy" mam na myśli siebie, bo przecież niekoniecznie inni tak robią mimo, że słyszałam od niektórych, że tak właśnie czasami potrafią wybrać powieść w księgarni... Niech pierwszy kamieniem rzuci ten, kto nie wszedł nigdy do księgarni i nie stwierdził tylko po okładce, że tę książkę kupi! Ja tak mam regularnie więc w momencie kiedy mówię, że wchodzę na przykład do empiku żeby sobie popatrzeć... cóż, jeśli akurat nic nie kupuję, to zapisuję sobie tytuły, które wpadną mi w oko aby dodać na półkę w Legimi czy EmpikGo. Z tego samego powodu biblioteki są dla mnie rajem... teraz korzystam właśnie z abonamentów i wolę ebook niż papierową wersję, ale kiedyś potrafiłam wejść do biblioteki na dział kryminał, thriller i złapać kilka książek w ciemno. Ba, były takie momenty, że brałam kartę biblioteczną mamy, siostry po to żeby móc wziąć ponad dziesięć książek ze sobą do domu!

Wracając jednak do tematu okładki, to z "Poszukiwaczami światła" trochę tak właśnie zrobiłam. stwierdziłam, że pal licho, niech i będzie to książka religijna (nie żebym miała jakieś "ale" do tego typu powieści, ot, sama takich nie czytam chyba, że dotyczą sekt), muszę sprawdzić!

W ten sposób, dzięki Wydawnictwu Zysk i S-ka dotarła do mnie ostatnio paczka z tym cudeńkiem. A co kryje się za tą okładką?

Poznajemy głównego bohatera, psychologa śledczego. Tutaj jest o tyle ciekawie, że nie wplątujemy się od razu w śledztwo, trupa i w pracę śledczych typowo babrających się w dowodach, a mamy właśnie psychologa śledczego, czyli osobę, która pyta dlaczego ktoś popełnił zbrodnię, przestępstwo, a nie zależy mu tylko na tym, aby go zamknąć. W ten sposób, razem z Philipem możemy zagłębić się w czeluści umysłu sprawcy. A ponieważ zostaje właśnie wezwany do zbadania śmierci trzech studentów, to staje się to bardzo ciekawym wątkiem.

Rok wcześniej w Nigerii zostało spalonych trzech studentów. Żywcem. Ojciec jednej z ofiar postanowił wynająć Philipa aby sprawdził dlaczego do tego doszło. W ten sposób nasz główny bohater wplątuje się w ogromne niebezpieczeństwo, a pobicie to tylko zalążek. Czy uda mu się dociec prawdy?

W końcu udało mi się przeczytać książkę, która bada zbrodnię od nieco innej strony. Tutaj nie chodzi o to żeby rozwiązać zagadkę kryminalną i zamknąć śledztwo. Ważniejsze jest dlaczego ktoś popełnił zbrodnię. Co nim kierowało i szczerze mówiąc, to jest fascynujące, jak ludzie potrafią usprawiedliwiać to, co robią. A jednocześnie jak zaślepieni potrafią być. Może się wydawać, że kogoś znamy, a wcale tak nie jest i to w "Poszukiwaczach światła" jest najlepszą cześcią.

Jasne, przy dreszczowcu ważne jest, aby wzbudzał pewnego rodzaju emocje takie jak niepokój, aby powodował, że się zatrzymujemy i choć przez chwile zastanawiamy nad ludzką naturą. Ten jak najbardziej spełnia te oczekiwania choć, jak dla mnie, akcja mogłaby być nieco bardziej wartka. Przyznam się bez bicia, że dla mnie wszystko rozkręcało się zbyt wolno, a wolę zdecydowanie gdy autor nie daje nawet chwili wytchnienia.

Za to główny bohater jest świetny. To taki człowiek, który zadaje dużo pytań, nie boi się wyzwania i jest ciekawy tego, co kryje ludzka natura i umysł. Z przyjemnością będę podążać z nim przez kolejne śledztwa jeśli tylko będzie z tego seria, a taką mam nadzieję.

Femi Kayode stworzył naprawdę dobrą opowieść i jak na debiut, to już w ogóle uważam, że jest godna uwagi i będę czekać na kolejne tomy zwłaszcza, że jeśli rozwinie warsztat, to może to być genialna seria.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Zysk i S-ka.

Uwielbiam powieści przenoszące mnie do małych miasteczek, w których społeczność ma wiele do ukrycia, ale nie zawsze chce współpracować. Dlatego z ogromną przyjemnością sięgnęłam po "Poszukiwacze światła" mając nadzieję, że Femi Kayode mnie nie zawiedzie.

Od początku można wyczuć, że nie będzie to zwykły kryminał czy thriller. Autor podążając swoimi własnymi doświadczeniami wplątuje do fabuły wiele ponadczasowych wartości. Obok morderstwa stanie więc rasizm, nietolerancja, niezrozumienie oraz egoizm a tuż po tym problemy polityczne, społeczne i kwestie moralne. To wszystko zamknięte jest w płynnym, nie natrętnym stylu, który obrazowo prowadzi nas od sceny do sceny, zahaczając o klimatyczne obrazy prowincji i w dużym stopniu skupiając się na kreacji bohaterów, również tych drugoplanowych.

Dr Philip Taiwo zostaje poproszony o rozwiązanie zagadki brutalnego morderstwa trzech studentów. Nie wie wówczas, że przed nim otworzy się pełna intryg i niebezpiecznych sytuacji podróż, w której stoczy walkę z licznymi ludzkimi demonami. Philip jak na psychologa śledczego przystało interesuje się bardziej przyczyną i motywem popełnionej zbrodni niż odkryciem samego mordercy, ale mężczyzna nie spocznie, ni mnie dowie się całej prawdy. Los będzie rzucał pod jego nogi liczne kłody do przeskoczenia a my z zapartym tchem będziemy przerzucać strony, by jak najszybciej dowiedzieć się prawdy.

Na pewno mocną stroną fabuły jest wspomniana prowincjonalna społeczność, która dużo wie, ale mało mówi. W morzu tajemnic, intryg i ważnych problemów współczesnego świata kluczymy między bohaterami, by wyciągnąć z nich prawdę. Autor napracował się więc nad fabułą, zbudował wszystko co niezbędne dla pełnej wiarygodność wydarzeń a w dodatku pokusił się o malownicze miejsca, przepiękne scenerie i klimat, który jest tylko w tej powieści. Nie jest to książka łatwa, miejscami zmusza by zatrzymać się i wszystko dobrze przemyśleć, ale to jej niewątpliwy atut.

"Poszukiwacze światła" łączy w sobie kilka gatunków i na pewno nie jest to taki typowy, rasowy thriller. Nie zmienia to jednak faktu, że książka jest dobra, przemyślana, błyskotliwa i w odpowiednich momentach zaskakująca. Femi Kayode stworzył bogaty świat w scenerii, której nie chce się opuszczać a pierwszoplanowa zagadka ma wiele poziomów. Jeśli szukacie więc lektury, która zajmie Wam kilka angażujących godzin - oto idealna propozycja.

POSZUKIWACZE ŚWIATŁA jest debiutem i powiem wam, że całkiem udanym. Czuć, że autor bardzo dobrze przygotowała się do napisania tej powieści i dopieścił ją od każdej strony.

Fabuła książki zabrała mnie do Nigerii, przez co miałam możliwość zaznajomić się tamtejszą kulturą, politykom i życiem. Lubię takie powieści, dzięki którym poznaje nowe miejsca i zwyczaje panujące w karaju. Ale to nie jedyne plusy, autor również w ciekawy sposób przedstawił działanie psychologii tłumu, bowiem głównie na tym motywie opiera się historia.

Kolejnym atutem powieść jest główny bohater Philip, świetnie wykreowany, zresztą jak postać Chika, polubiłam ich, dlatego z zainteresowaniem i ciekawością obserwowałam cały tok śledztwa. Może akcja nie goniła na złamanie karku, ale skrupulatnie, krok za krokiem, przybliżałam się do poznania rozwiązania, które zaskakuje.

Mimo że powieść nie wciągnęła mnie w sto procentach, chętnie przeczytam kolejną książkę autora.

„Poszukiwacze światła” to powieść, której fabułę autor opiera na badaniach dr Philipa Taiwo. Ogólnie chodzi o to, aby odnaleźć odpowiedź na pytanie - czy każda prawda wyzwala? Czy może jednak lepiej czasami tej prawdy nie poznawać?

Fabuła znajduje swój początek w historii naszyjnika, który stał się przyczyną do brutalnego zabicia czterech studentów w miasteczku uniwersyteckim w Nigerii. Co spowodowało, że sprawcy byli tak brutalni i obudziły się w nich bestie? Dlaczego dokonali mordu? Pytań jest wiele i później jeszcze się mnożą. Jednak odpowiedzi na nie przychodzą bardzo wolno. Wszystko dlatego, że tempo tej powieści jest dość niespieszne i to chyba największy mankament „Poszukiwaczy…”. Przez brak wartkiej akcji zaczynałam momentami odczuwać znużenie. Jednak autor wynagrodził mi to opisami Nigeryjskiej rzeczywistości. Dokładnie przestawił nigeryjską społeczność, pokazał korupcje w rządzie i przede wszystkim rasizm który tam panuje. Kayode pokazał nam jakim krajem kontrastów jest Nigeria. Z jednej strony napawająca optymizmem, a z drugiej powodująca, że chciałby się z tamtą uciekać jak najdalej.

Bohaterowie powieści zostali bardzo dobrze dopracowani. Sam główny bohater to ciekawa osobistość, której portret psychologiczny bardzo mnie zaskoczył i to w pozytywnym znaczeniu tego słowa. Jego tok rozumowania i dedukcja były mistrzowskie. Jednak zabrakło mi tutaj rozwinięcia wątków z tajemniczą postacią, która odgrywała w całości bardzo ważną rolę.

„Poszukiwacze światła” to powieść z całą pewnością godna uwagi. Fabuła jest przemyślana i dopracowana, ale przede wszystkim pozwala nam lepiej poznać nigeryjską społeczność. Pomimo, że jej tempo jest dość powolne to jednak całość czyta się szybko i dobrze. Sięgnijcie po „Poszukiwaczy…” i przenieście się do egzotycznego kraju pełnego kontrastów.