Mroczne miejsca

"Mroczne miejsca" to najnowsza, rewelacyjna propozycja od Grety Drawskiej.

Początkowo sądziłam, że to właśnie Anna będzie postacią przodującą tej historii. Kobieta po przejściach z jakąś traumatyczną zagadką z przeszłości. I choć to właśnie ona była główną bohaterką, to jednak to Rebeka skradła całą moją uwagę. Za jej przyjaźnią z Anną kryją się jakieś bliżej nieokreślone motywy. Z urywków jej wspomnień wynika, że dużo przeżyła między innymi rozwód, alkoholizm. Co było powodem jej nałogu i dlaczego tak bardzo zależy jej na utrzymaniu znajomości z Anną?

Ciekawa i sprawnie napisana historia, która ma swój mroczny i mocno wciągający klimat. Zwyczajne życie, problemy dnia codziennego i dwie zagadkowe kobiety, których znajomość nie jest przypadkowa. Akcja nie należy do najszybszych, atmosfera zagęszcza się, a napięcie narasta nieznośnie powoli, a prym wiedzie tu kreacja psychologiczna postaci. Cały czas nurtuje mnie pytanie, co kierowało Rebeką, jakie są jej zamiary wobec Anny? Nie muszę chyba wspominać, że mój umysł bombardowały różnorakie teorie spiskowe, a prawda okazała się mieć całkiem niespodziewane oblicze.

Choć powieść zaliczona została do gatunku thriller, to mnie wydaje się być jednym z tych lżejszych powieści, kładących szczególny nacisk na psychologię postaci. I choć na odkrycie wszystkich sekretów przyjdzie nam trochę poczekać, to płynny i lekki styl spowodował, że lektura upłynęła mi bardzo szybko i przyjemnie.

"Za najbardziej obrzydliwymi zbrodniami stoją zwyczajni ludzie“.

Małgorzata Hayes, znana też jako Greta Drewska zostawiła w naszych rękach Thriller psychologiczny, który pod każdym względem może zaskoczyć czytelnika swoją tajemniczością, jak i tematem, który poruszy niejedną osobę.

„Mroczne miejsca”, choć na początku niespieszny i niejasny z każdą kolejną stroną nabiera tempa, miesza w głowie, aby na sam koniec zostawić czytelnika z nieodpowiedzianymi pytaniami. Zagadkowa, intrygująca i zdecydowanie trzymająca w napięciu.

W tej historii poznajemy dwie bohaterki – Annę i Rebekę, wielce sobie różne, ale jednak coś ich połączyło. Wspólnie nawiązana więź pozostawiała wiele do życzenia, była niezrozumiała, aby później przedstawić nam, że jednak była to znajomość, która musi się nawiązać pomiędzy dwiema samotniczkami łaknącymi kobiecej przyjaźni. Z początku myślałam, że ta historia pokieruje się w kompletnie inną stronę. Nie przewidziałam, że Autorka może nam przedstawić zakończenie kompletnie mieszające w głowie. Czytając zastanawiałam się – jak to możliwe, że ja na to nie wpadłam? Wszystko zaczęło mieć sens, wtedy też zrozumiałam, że to nie mogło zakończyć się inaczej. Z pozoru nieskomplikowana historia okazała się rollercoasterem zdarzeń z przeszłości, które spowodowały, że nasze bohaterki znalazły się w tym miejscu, w którym są teraz. Tajemnice rodzinne, jak i tajemnicza Lisia Chata nie opuszczają czytelnika, choćby na chwile, pomimo że chce się odłożyć tę książkę na bok jest to wprost niemożliwe.

„Mroczne miejsca” to było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i wywarła na mnie ogromne wrażenie. Do tego stopnia, że zapisane mam wcześniejsze tytuły, które wyszły spod pióra Pani Małgorzaty aka Grety. Jestem pełna podziwu pomysłu na tę historię – nie czytałam wcześniej książki, choćby z podobną fabułą co jeszcze bardziej ucieszyło mojego czytelniczego ducha. Ta książka zdecydowanie ma moje uznanie, polecam ją miłośnikom thrillerów, jak i osobom, które tego gatunku nie znają. Mam przeczucie, że w tym tytule każdy znajdzie coś dla siebie, a pióro autorki umożliwia dosłowne przepłynięcie przez tę książkę w jeden wieczór.

Współpraca reklamowa @proszynski_wydawnictwo

Kitsune to japońskie lisy. W mitologii tego kraju przedstawiane są jako istoty rozumne i posiadające magiczne zdolności, które zwiększają się wraz z wiekiem i zdobytą wiedzą. Przede wszystkim mają one zdolność przyjmowania ludzkiej postaci. Niektóre legendy opisują kitsune wykorzystujące te zdolności do oszukiwania i omamiania. Inne historie ukazują je jako wiernych, opiekunów, przyjaciół, kochanków i żony. Kitsune można podzielić na dwa typy: yako (dzikie lisy) oraz zenko (dobre lisy). Te dwa motywy lisów są obecne w najnowszej powieści Grety Drawskiej "Mroczne miejsca".

Najpierw jednak poznajemy dwie bohaterki: Annę i Rebekę. I już od samego początku dwie kobiety mają mroczne tajemnice, które nie mogą wyjść na jaw. Jedna ukrywa traumy z przeszłości, a druga oszukuje, aby omotać całą rodzinę. Anna, kiedy spotyka starszą od siebie Rebekę, ma wrażenie, że to początek inspirującej przyjaźni. To dla niej szczególny moment także dlatego, że ponownie spodziewa się dziecka i wie, że nikt nie zrozumie jej lepiej niż druga kobieta. Nowa znajoma zastępuje jej długo wyczekiwaną przyjaciółkę. Natomiast Rebeka angażuje się w remont Lisiej Chaty i coraz bardziej zbliża się do Anny i jej bliskich. Jedynie przyszły mąż Anny zaczyna mieć wątpliwość. Dziwnym trafem wszystko zaczyna układać się po ich myśli. Rebeka okazuje się wspaniałym architektem wnętrz z mnóstwem znajomości. Nagle inni zleceniodawcy Rebeki rezygnują z okazyjnych materiałów budowlanych, bardzo drogich i ekskluzywnych. A wszystko po przystępnych cenach trafia do Lisiej Chaty. Atmosfera się zagęszcza, gdy Anna zaczyna mieć poczucie, że jest nieustannie obserwowana, a tajemnice z przeszłości koniecznie chcą wyjść na jaw.

Jest to przyzwoicie napisany thriller, szybko się go czyta. Bohaterki mają dobrze zarysowane profile psychologiczne, choć na końcu zbytnio przerysowane są niektóre cechy np. za wszelką cenę udawadnianie prawości charakteru obu kobiet. Zresztą samo zakończenie, choć zaskakujące, jest przekombinowane. A to sprawia, że po dwóch dniach o tej książce się zapomina. Nawet piszą recenzję parę dni po - musiałam na nowo przewertować strony, żeby przypomnieć sobie fabułę.

Mimo to, polecam, książka na dwa wieczory lub jeden długi. Historia w sumie wciąga od początku, a czytelnik nie domyśla się zakończenia. Duży plus też za kreację dziewczynek: 5-letniej Hani i 12-letniej Matyldy oraz za dygresje związane z filmami i literaturą.

Zenko (dobre lisy ukazane są często jako wierni opiekunowie, przyjaciele czy kochankowie. Czasami uznawano je za bóstwa pożywienia, plonów, gór i szczęścia. Ich wizerunki są bardzo popularne w japońskiej kulturze, w przedmiotach codziennego użytku, np. na koszulkach, czy kafelkach. Zatem, jeśli wierzyć legendzie japońskie, złoty lis z wieloma ogonami ukazany na muralowej tapecie może być opiekunem domu, a jego domownicy będą żyć w szczęściu i zgodzie. Być może tak, jak bohaterowie powieści Grety Drawskiej?

Książka rozpoczyna się intrygującą sceną, która zapowiada wiele dobrego. Niestety od razu po niej akcja drastycznie zwalnia i ciągnie się tak przez 200 stron. Przez ten czas niewiele się dzieje. Na szczęście zakończenie trochę wynagradza, nagle akcja się zagęszcza, a czytelnik doznaje zaskoczenia.

Historia wydała mi się mało realna, nie potrafiłam sobie wyobrazić, że wiele scen mogłoby się rozegrać rzeczywiście. Męczył mnie też trochę styl autorki, niektóre dialogi były sztuczne.

Książka do przeczytania i zapomnienia. Polecam niewymagającym fanom mrocznych pozycji 😊

"Mroczne miejsca" to thriller psychologiczny, który zaintrygował mnie od samego początku i zadziwił przemyślaną konstrukcją.

To historia, której trzeba dać szansę się rozwinąć. Początkowo bowiem nic nie wskazuje na to, że wydarzy się coś wyjątkowego, chociaż klimat już wtedy jest intrygujący. Autorka jedynie daje czytelnikom pewne sygnały, które wyłapiemy już wtedy. Jeśli nie – po czasie zaczniemy łączyć fakty razem z bohaterkami. W ten sposób Greta Drawska zbudowała odpowiedni klimat, sprawiła, że czytelnik może odczuć pewien dyskomfort i oczywiście pozwoliła poznać bliżej bohaterki (lub tak nam się będzie wydawało).

Im dalej, tym atmosfera zagęszcza się coraz bardziej. Autorka jednak niczego nie pozostawiła przypadkowi. To, w jaki sposób rozwija się fabuła, każdy niespodziewany zwrot akcji oraz klimat niepokoju i zagrożenia – to wszystko sprawia wrażenie dokładnie przemyślanego. Dzięki temu całość jest logiczna i chociaż nieprzewidywalna, to wszystko doskonale się ze sobą zgrało i każdy wątek znalazł swój finał.

Niebagatelne znaczenie ma także konstrukcja bohaterów. Przede wszystkim główne bohaterki – Anna i Rebeka – to kobiety mocno skrzywdzone przez los, które nigdy nie znalazły oparcia w swoich bliskich. Ale nie tylko. Matka Anny, siostra Bartka, nawet Matylda – wszystkie one kryją w sobie tytułowe mroczne miejsca, które są schowane tak głęboko, że stały się niewidoczne dla otoczenia.

"Mroczne miejsca" to rasowy thriller psychologiczny. Niespieszna akcja i przemyślana fabuła, wyjątkowy klimat, kapitalna kreacja bohaterów i zwroty akcji, które zaskoczą niejednego czytelnika – to wszystko składa się na historię, od której ciężko się uwolnić.

„Mroczne miejsca”były naprawdę mroczne. To thriller psychologiczny którego historia porywa od pierwszych stron, odsłaniając najgłębiej skrywane ludzikie lęki, tajemnice i traumy z przeszłośći. Dodatkowo akcja dzieje się w Poznaniu, tak bardzo bliskim mojemu sercu.

Poznajcie Anne, która próbuje od nowo ułożyć swoje życie. Razem z uroczą córką, narzeczonym nauczycielem i jego siostrzenicą, mieszkają w należącej niegdyś do dziadka mężczyzny chatce zwanej Lisiej Chatą, która wymaga gruntownego remontu. Niespodziewanie na jej drodze pojawia się Rebeka, projektantka wnętrz, z którą kobieta się zaprzyjaźnia. Przyszłość upomina się o obie kobiety!

Bardzo ciekawy pomysł na fabułę, nie przypominam sobie abym czytała taką historie, która zresztą napisana jest przyjemnie i lekko.

Z każdą kolejną stroną odkrywamy serię kłamstw i traum, z którymi bohaterowie żyją od dzieciństwa. Jedni próbują o nich zapomnieć, inni wręcz przeciwnie starannie je pielęgnują i czekają na odpowiedni moment aby dam im upust.

Najbardziej podobało mi się zakończenie, a właściwie jakieś ostatnie 80 stron, to prawdziwy emocjonalny rollercoaster, po którym trudno odzyskać równowagę. W mojej oceni fani thrillerów z porządnym podłożem psychologicznym będą usatysfakcjonowani.

𝗟𝗶𝘀𝗶𝗮 𝗰𝗵𝗮𝘁𝗮

„𝐸𝑚𝑜𝑐𝑗𝑎, 𝑘𝑡ó𝑟𝑒𝑗 𝐽𝑎ś 𝑛𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑧𝑒ż𝑦ł, 𝑐𝑎ł𝑘𝑜𝑤𝑖𝑐𝑖𝑒 𝑠𝑝𝑎𝑟𝑎𝑙𝑖ż𝑢𝑗𝑒 𝐽𝑎𝑛𝑎”

W zalewie literatury coraz trudniej znaleźć dla siebie coś interesującego, żeby potem stwierdzić z czystym sumieniem, że wybór książki był trafiony, a jej lektura była satysfakcjonująca i że warto o niej opowiadać. "Mroczne miejsca" to rasowy thriller psychologiczny, którego nie da się odłożyć przed odkryciem prawdy, z tym zdaniem wydawcy się zupełnie zgadzam, jestem pozytywnie zaskoczona, bo ta powieść idealnie trafiła w mój gust. Greta Drawska vel Małgorzata Hayles, jak sama wspomina w posłowiu, decyzję o przyjęciu tego pseudonimu podjęła pod wpływem zmian w swoim życiu, zarówno twórczym, jak i prywatnym. Stylem pisania Grety, czy też Małgorzaty miałam okazję zachwycić się przy okazji czytania serii kryminalnej Wanda Just i Piotr Dereń, której akcja dzieje się na Pojezierzu Drawskim. Autorka uraczyła mnie wtedy dużą dawką historii, która wcześniej nie była mi znana i dostarczyła sporej ilości ciekawych informacji dotyczących regionu Pojezierza Drawskiego.

Teraz autorka poszła krok dalej i napisała thriller psychologiczny. Mroczny, niepokojący, wciągający i nieodkładalny. Jednym słowem „Mroczne miejsca” to świetny thriller o ludzkich emocjach.

Pod galerią handlową zupełnie przypadkowo, przynajmniej na początku tak to wygląda, wpadają na siebie Anna i Rebeka. Kobiety szybko się zaprzyjaźniają, ale wydaje się, że na tej znajomości bardziej zależy Rebece. Potem w tę znajomość angażuje się również Anna, którą podświadomie ciągnie do Rebeki, lecz ta ma swój plan na tę przyjaźń. Obie kobiety mają swoje tajemnice, obie trudne przejścia za sobą, o których nawet myśleć nie chcą. Każda z nich ma swoją zmorę, która trzyma je za gardło i dusi, od której nie potrafią się uwolnić, jakkolwiek zaklinałyby rzeczywistość. Stopniowo z ich wspomnień wyłania się obraz, z którego wynika, że kobiety wciąż żyją przeszłością, uciekają przed samą sobą i przed problemami.

Miejsce zamieszkania Anny i jej rodziny jest starym zaniedbanym domem, który wymaga remontu, tym bardziej że kobieta i jej partner planują ślub i spodziewają się wspólnego dziecka. Rebeka jest architektem wnętrz, więc wydaje się, że oferowana nowym znajomym pomoc jest czymś naturalnym. Na czas remontu Lisiej chaty Anna wraz z dziećmi przeprowadza się do domu Rebeki i chociaż na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się w porządku, to dopiero teraz zdaje sobie sprawę, że tak naprawdę nic nie wie o swojej nowej znajomej. Jej niepokój budzi też brak śladów w Internecie na temat Rebeki i jej męża, bo przecież w dzisiejszych czasach każdy jakiś ślad po sobie w sieci pozostawia.

Na uwagę zasługuje ciekawa konstrukcja narracji. Autorka naprzemiennie oddaje głos Annie w pierwszej osobie i w trzeciej Rebece, dzięki czemu można towarzyszyć bohaterkom w ich rozmyślaniach, snuć własne teorie i budować swoje podejrzenia. Łatwiej zrozumieć postępowanie obu kobiet, gdy odsłania się stopniowo wszystko to, co je w przeszłości spotkało i miało wymierny wpływ na ich przyszłość. Z czym musiały się zmagać i co je dręczy. Mimo że ich znajomość się zacieśnia, kobiety nie są w stanie ze sobą szczerze rozmawiać i wyznać sobie całej prawdy, chociaż powoli zaczynają się jej domyślać.

Podejrzenia Anny wzbudzają wiecznie nieobecny mąż i zniknięcie siostry Rebeki, która nie wykazuje ochoty poznania nowej znajomej. Ciarki na plecach wywołują opisy przesuniętych przedmiotów, ukrytej lalki zabranej dziecku, zaginionych w tajemniczych okolicznościach zwierząt domowych i szczekających lisów przemykających chyłkiem za płotem. Nie wiadomo już, co jest prawdą a co wytworem umysłu Anny.

Autorka starała się utrzymać moją uwagę i świetnie jej się to udało. Sekrety wyskakują nie tylko z każdego kąta Lisiej chaty, ale także z każdego zakamarka umysłu bohaterek. Wykreowana przez kobiety rzeczywistość zbudowana jest na kłamstwach, wypieraniu prawdy, a każda z nich robi to z innego powodu. Niepamięć zdarzeń z przeszłości jednej z nich, z jednej strony urozmaicało fabułę, bo dzięki temu wciąż pozostawała niewiadoma do rozwiązania, a z drugiej bardzo to oddziaływało na moje emocje i wciąż zmieniało mój punt widzenia. Cały czas zastanawiałam się, która z kobiet jest bardziej skrzywdzona i ma coś więcej do ukrycia i co tak naprawdę wypierają ze swojej pamięci. „Mroczne miejsca” to nie tylko słynna Lisia chata, która znajduje się z dala od ludzi w opłakanym stanie i nie cieszy się dobrą sławą. To także mroczne zakamarki umysłów bohaterów thrillera, w którym zachwycają zarówno portrety psychologiczne głównych bohaterek, jak i postaci pobocznych.

Akcja „Mrocznych miejsc” toczy się dość powoli, ale w tym przypadku było to ogromną zaletą, budowało napięcie oraz odpowiedni klimat mroku i niepokoju. Wraz z kolejno odkrywanymi elementami, akcja powieści nabiera tempa. Mniej więcej w połowie zaczęłam mieć swoje podejrzenia, co tak naprawdę może łączyć te dwie zupełnie obce kobiety i wtedy jeszcze szybciej chciałam dotrzeć do finału tej historii.

Gdy wszystko staje się jasne i do głosu dochodzi kobieca lojalność, emocje sięgają zenitu. Anna w końcu zaczyna myśleć logicznie i wiązać fragmenty zagadki w całość, lecz to nie będzie wcale koniec tej historii, chociaż mogłoby się wydawać, że tajemnica została wyjaśniona. Greta Drawska zaprezentowała mistrzostwo świata w prowadzeniu intrygi, bo gdy wszystko wydaje się już jasne, następuje zwrot akcji, a potem jeszcze jeden i dopiero przychodzi czas na wielki, zaskakujący finał. Zazwyczaj nie tak łatwo wyprowadzić mnie w pole, a autorce to się udało. Biję brawo i chylę czoło. Przemyślany, doskonale napisany thriller, w którym autorka nic nie zostawiła przypadkowi.

Greta Drawska oprócz stworzenia fascynującej zagadki, poruszyła w swojej książce istotne problemy. Traumy z przeszłości i ich konsekwencje, mroczne tajemnice, rodzinne problemy. To także opowieść o potworach w domowych pieleszach, którym poczucie władzy i bezkarność pozwala krzywdzić najbliższych. Może dostrzegłam w fabule jakiś mały mankament lub dwa, ale całość tak mi się podobała, że w ogólnej ocenie zupełnie już nie miało to znaczenia, bo thriller w mojej ocenie wypadł bardzo dobrze i warto go przeczytać.

"𝑍𝑎 𝑛𝑎𝑗𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑖𝑒𝑗 𝑜𝑏𝑟𝑧𝑦𝑑𝑙𝑖𝑤𝑦𝑚𝑖 𝑧𝑏𝑟𝑜𝑑𝑛𝑖𝑎𝑚𝑖 𝑠𝑡𝑜𝑗ą 𝑧𝑤𝑦𝑐𝑧𝑎𝑗𝑛𝑖 𝑙𝑢𝑑𝑧𝑖𝑒."

„Mroczne miejsca ” autorstwa Grety Drawskiej były dla mnie naprawdę pozytywnym zaskoczeniem! Po thrillery sięgam rzadko, a po tej pozycji wiem, że na pewno się to zmieni!

Bohaterkami są Anna i Rebeka - kobiety, które próbują poukładać swoje życie, jednak jak się okazuje, nie jest to wcale takie proste. Ciągle prześladują je demony przeszłości. Ich drogi łączą się pewnego szczególnego dla pierwszej z nich popołudnia, a relacja, która się między nimi wywiązuje, jest ogromnie ciekawa do śledzenia. Dodatkowo rozdziały są pisane z perspektywy obu z nich, więc jesteśmy w stanie lepiej je zrozumiem i poznać.

Groza budowana jest bardzo stopniowo, a czytając odczuwamy prawdziwy niepokój. Bohaterowie są dobrze wykreowani, tak samo jak ich portrety psychologiczne.

Muszę również docenić styl autorki - czytając można natknąć się na wiele pięknych zdań. Oprócz tego mogliśmy się również uśmiechnąć, bo sporo fragmentów było naprawdę zabawnych.

Bardzo polecam!

Czytanie „Mrocznych miejsc” było moim pierwszym spotkaniem zarówno z piórem autorki, jak i z gatunkiem jakim jest thriller psychologiczny.

Czy żałuję przeczytania tej książki?

Z perspektywy czasu raczej nie, choć mam teraz więcej mieszanych odczuć, niż chwilę po jej skończeniu.

„Mroczne miejsca” przede wszystkim wciągnęły mnie swoją tajemniczością. Podczas czytania tej książki rodziło mi się w głowie wiele pytań, na które szukałam odpowiedzi- Kim jest Rebeka? Co takiego planuje? Co łączy ją z Anną? Jaką rolę odgrywa w tym wszystkim Lisia chata?

Tajemnice, tajemnice i jeszcze więcej tajemnic.

Z wielkim zainteresowaniem przewracałam kolejne strony, by móc dowiedzieć się co właściwie wydarzyło się w przeszłości i w jaki sposób wszystkie wątki zostaną ze sobą połączone.

I powiem Wam, że naprawdę byłam usatysfakcjonowana zakończeniem. Zaskoczyło mnie to w jaki sposób autorka splotła ze sobą wszystkie historie i jaki wyszedł z tego finał.

Jednakże teraz z perspektywy czasu, jak już emocje trochę opadły, to przyznam się szczerze, że nie zostałam wielką fanką tej książki. Mimo iż, wydarzenia w niej przedstawione naprawdę były interesujące, to ani bohaterowie nie zapadli mi jakoś w pamięć, ani nie czułam ciągłej ekscytacji i tego uczucia „muszę czytać, by dowiedzieć się co się dalej wydarzy”. Mogłam odkładać książkę i nie wyczekiwać momentu, kiedy znów po nią sięgnę. Tak naprawdę bardzo przeszkadzał mi fakt, że rozdziały z perspektywy Rebeki były prowadzone w innej narracji. Jakoś czułam się rozbita przez to skakanie z pierwoosobowej do trzecioosobowej.

Nie mówię, że to zła książka, absolutnie. Osobiście mogę ją polecić, choć sama już raczej do niej nie wrócę.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Ostatnio bardzo polubiłam się z thrillerami psychologicznymi, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu, do sięgnięcia po "Mroczne miejsca" zachęcił mnie w szczególności niesamowicie intrygujący opis. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny, co sprawia, że książkę czyta się naprawdę sprawnie i z dużym zainteresowaniem. Ja przeczytałam ją w jeden wieczór, a nawet można powiedzieć, że zarwałam dla niej kawałek nocki, bo skończyłam przed godziną 2.. tak mocno zostałam wciągnięta do świata Anny i Rebeki. Fabuła została w bardzo interesujący sposób nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie świetnie wykreowani. Historia została przedstawiona z perspektywy dwóch głównych bohaterek, co pozwoliło mi lepiej je poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Jestem pewna, że w wielu kwestiach moglibyśmy utożsamić się z Rebeką bądź Anną, podzielając podobne troski i problemy. Greta naprawdę świetnie "zarysowała" portrety psychologiczne obu kobiet. Postaci drugoplanowe również odgrywają tutaj znaczącą rolę i dostarczają Czytelnikowi nie lada wrażeń. Akcja powieści toczy się swoim niespiesznym rytmem, co w przypadku tej książki bardzo mi się podobało. Okazuje się, że główna rolę w tej powieści odgrywa przeszłość bohaterów, a dokładniej pewne przeżycia sprzed kilku lat, która aktualnie kładą się cieniem na ich obecnym życiu. Znajdziemy tutaj kłamstwa, traumy, tajemnice, sekrety, intrygi i niespodziewane zwroty akcji, czyli wszystko co co lubię najbardziej w tego typu powieściach! Autorka w bardzo umiejętny sposób absorbuje Czytelnika, wodzi za nos, wywołując tym samym natłok skrajnych emocji, a wszystko tworzy spójną całość! Pisarka trzyma w napięciu do ostatnich stron, a zakończenie jakie tutaj zaserwowała naprawdę mocno mnie zaskoczyło, nie tego się spodziewałam! Naprawdę świetnie spędziłam czas z tą książką i chętnie sięgnę w przyszłości po kolejne powieści autorki! Polecam!

To moje pierwsze spotkanie z piórem autorki, które wypadło dość dobrze.

Od początku towarzyszyło mi przeczucie, że któraś z głównych bohaterek ma coś za uszami. I trochę czuję się tym rozczarowana, bo bardzo mocno skupiałam się na szukaniu mankamentów w ich zachowaniu niż na całej historii.

Jest to dobrze napisany thriller, z dość prostą fabuła i spokojnym przebiegiem wydarzeń. Autorka z rozdziału na rozdział odkrywa przed czytelnikiem nowe informację, jednak zdecydowanie zabrakło mi tu przy okazji jakiegoś większego punktu zaskoczenia. No i tempo mogłoby w pewnym momencie trochę przyspieszyć.

Historia opisana w książce to seria kłamstw i traum, z którymi bohaterowie żyją od dzieciństwa. Można by tłumaczyć tym niektóre zachowania bohaterów, jednak finalnie każdy z nich dostał to na co tak naprawdę zasłużył. Na pewno pomysł na fabułę jest na plus, bo takiej historii jeszcze nie czytałam.

Do samych bohaterów mam mieszane uczucia. Szczególnie do Anny, bo od samego początku wykazywała się dość infantylnym i nieprzemyślanym zachowaniem. Spodziewałam się też mroczniejszej wersji Rebeki. Pozostali bohaterowie byli mniej charakterystyczni.

Mimo tego, że książka nie zaskoczyła mnie niczym szczególnie, a sam zwrot akcji nie wzbudził we mnie większych emocji, to dużym plusem na pewno jest to, że książkę czyta się bardzo szybko. Pani Greta ma przyjemny i lekki styl pisania.

"Za najbardziej obrzydliwymi zbrodniami stoją zwyczajni ludzie."

Greta Drawska rozpoczyna rok od naprawdę mocnego uderzenia premierą thrillera psychologicznego „Mroczne miejsca”. Ta historia porywa od pierwszych stron! Zabiera nas w podróż w głąb ludzkich dusz odsłaniając najgłębiej skrywane lęki, tajemnice i traumy. Brzydką prawdę, której nie odsłaniamy nawet przed najbliższymi. A poczucie władzy i bezkarności dające domowym oprawcom przyzwolenie na krzywdzenie najbliższych, zależnych od nich osób napawa lękiem i obrzydzeniem.

Dwie równorzędne postaci kobiece autorka obciąża okrutną przeszłością, która podąża za nimi niczym cień mimo upływu lat. Ujawnia ją jednak stopniowo wbijając niespodziewanie bolesne szpilki w snutą opowieść o budowanej pomiędzy kobietami przyjaźni. Codzienne życie ze wspomnieniami traum i ich konsekwencjami, które swoje piętno odciskają na zawsze, stanowi o prawdziwej kobiecej sile.

Akcja, która początkowo rozkręca się dość leniwie sygnalizując tu i ówdzie, że nie wszystko jest takim, jakim się wydaje i zapowiadając zbliżającą się burzę, w pewnym momencie przyspiesza niczym rozpędzony do czerwoności bolid. Każdy zakręt przynosi nagłe zwroty akcji, a tor prowadzi w zupełnie innym kierunku niż się spodziewaliśmy jeszcze przed chwilą. Czy wpadnie szczęśliwie na metę, czy rozbije się nim ją osiągnie?

Tu nie tylko klimat owianej tajemnicą „Lisiej Chaty” budzi ciarki, ale przede wszystkim niepokojące zdarzenia, dla których trudno znaleźć wytłumaczenie i koszmary przeszłości wyzierające z każdego kąta. Czy stary dom jest dobrym miejscem, by zacząć życie na nowo, czy powinno się go spalić do fundamentów? Odpowiedź zależy od osoby, którą o to zapytamy.

Chcecie dowiedzieć się jak szczekają dobre, a jak złe lisy? Odkryjcie najbardziej „Mroczne miejsca”, jakie przyjdzie Wam odwiedzić w tym roku i poznajcie odpowiedź! Precyzyjnie nakreślona fabuła, genialna kreacja wielowymiarowych postaci i skutecznie mylone tropy czynią tę powieść nieodkładalną. A zakończenie to prawdziwy emocjonalny rollercoaster, po którym trudno odzyskać równowagę.