Podopieczna

Mistrzyni domestic noir, Alicja Sinicka powraca z najnowszym thrillerem psychologicznym pt. „Podopieczna”.

Początek tej historii mocno mną wstrząsnął, przypomniał mi bowiem, jak okrutni i źli bywają ludzie, a rozwój nowoczesnych technologii, przede wszystkim internetu, stanowi wdzięczną arenę dla ich działań. Poznajemy nastoletnią Natalię, której nagie zdjęcia, zrobione przez ukochanego chłopaka, wyciekły do sieci — wydarzenie to piętnuje ją na resztę życia. Jednak historia ta dotyczy jej matki, która podejmuje się opieki nad siedmioletnią Kalinką. Jeśli Anna myślała, że jej rodzinie daleko jest do doskonałości, to przekona się, jak wygląda prawdziwie zaburzona relacja.

Narracja pierwszoosobowa głównej bohaterki pozwala nam zgłębić jej wewnętrzny świat i poznać kierujące nią motywy. Nie tylko w tej rodzinie panuje bardzo napięta atmosfera (odległa emocjonalnie córka i okrutny mąż rzucający słowa, niby kamienie), ale i u jej małej podopiecznej gęsto jest od złych emocji. Pojawia się też dość znaczący motyw zaginionej nastolatki ściśle powiązany z bliskimi Anny.

Ciężko czyta się powieść naszpikowaną sporą dawką przemocy psychicznej, ludzkiej podłości i małostkowości. Obsiadły mnie te uczucia niczym stado czarnych wron, a po wszystkim długo nie potrafiłam się z nich otrząsnąć.

🏡👣

Życiu rodzinnemu Anny Gali daleko do doskonałości - nieudane, pełne agresji werbalnej małżeństwo oraz brak silnej relacji ze starszą córką kładą się cieniem na codzienności kobiety. Na domiar złego na jej męża padają podejrzenia w sprawie zaginięcia miejscowej nastolatki.

Pewnego dnia Anna otrzymuje propozycję pracy - ma opiekować się Kalinką, córeczką lekarki Aliny Czarneckiej, wobec której jej rodzina ma dług wdzięczności. Na początku dom i życie Czarneckiej wydają się Annie wspaniałe, lecz im więcej czasu spędza w nowym miejscu pracy, tym coraz więcej niepokojących sygnałów zauważa.

📷🔎

,,Podopieczna" to moje drugie spotkanie z autorką w ogóle, i drugie, które zaliczam do udanych.

Bardzo spodobał mi się pomysł na fabułę, a wykonanie okazało się równie satysfakcjonujące. Nieszczęśliwe małżeństwo, zaginiona nastolatka, z pozoru idealny dom pełen tajemnic, przypominające o sobie sprawy z przeszłości i dreszczyk emocji - to wszystko znajdziecie w tej książce. Choć spodziewałam się trochę więcej po zakończeniu, lektura była dla mnie świetną rozrywką.

Oprócz wciągającej fabuły autorka w ciekawy sposób porusza w najnowszej powieści temat przemocy w związku i pokazuje, że nie zawsze przybiera ona oczywistą formę.

Na pewno będę wyczekiwać kolejnych książek Alicji Sinickiej i może sięgnę też po jakieś starsze tytuły.

Polecam!

👫🏼🥀

[współpraca reklamowa z @wydawnictwo_wab]

Anna Gala zostaje opiekunką siedmioletniej Kalinki, która ewidentnie się czegoś boi. W tym samym czasie znika nastolatka, o której zaginięcie podejrzany zostaje mąż Ani, ponieważ to on ją widział jako ostatni.

"Podopieczna" to thriller o przemocy psychicznej ukazający, że tak naprawdę słowa są znacznie gorsze od czynów. Nic nie rani, ani nie wzburza poczucia własnej wartości tak jak bolesne słowa, w szczególności bliskich nam osób. Musimy uważać na to co mówimy, aby nawet przypadkiem nie skrzywdzić drugiej osoby, nigdy nie wiemy w jaki sposób zostaniemy odebrania, a skutki tego mogą być ogromne. Nasza główna bohaterka z pozoru ma wszystko, jednak za zamkniętymi drzwiami w jej życiu odgrywa się dramat. Nie układa się w jej małżeństwie, ani nie potrafi porozumieć się z córkami, choć tak bardzo się stara. Gdy jej mąż zostaje oskarżony o skrzywdzenie swojej uczennicy, Anna rozpoczyna wewnętrzną walkę. Jest przekonana, że jej mąż nie mówi całej prawdy, coś na pewno ukrywa, ale czy mógłby skrzywdzić nastolatkę? W tej historii nikomu nie wolno ufać. Mamy tutaj pełno tajemnic, kłamstw oraz intryg. Na dodatek podopieczna Ani ewidentnie się czegoś boi i jest zastraszana. Na początku byłam przekonana, że dziewczynka ma bujną wyobraźnię, jednak prawda jest znacznie gorsza. Była świadkiem czegoś, o czym nikomu nie może powiedzieć, a to z nią pozostanie już na zawsze. Nie sądziłam, że ta książka tak mną wstrząśnie i jednocześnie zaskoczy. Współczułam naszym bohaterom i jestem przerażona faktem, jak słabi psychicznie jesteśmy. Niestety nie każdy ma w sobie tyle siły i odwagi, aby zawalczyć o siebie. Polecam

Książki Alicji Sinickiej znam i uwielbiam. Każda jest inna i każda mocno zaskakuje, dlatego też bez zawahania sięgnęłam po jej najnowszą książkę „Podopieczna”. Byłam bardzo ciekawa co tym razem autorka ma mi do zaoferowania i czy po raz kolejny zostanę mile zaskoczona.

Anna zostaje opiekunką Kalinki, córki doktor Czarneckiej. Już pierwszego dnia Anna podejrzewa, że mała Kalinka czegoś się boi. Wkrótce dochodzi do tragicznego wypadku, a prawda okazuje się przerażająca.

Równoległe ginie nastolatka. Mąż Anny jest podejrzany w tej sprawie, ponieważ jako ostatni widział Milenę. Anna jest przerażona rozwojem wydarzeń i sama już nie wie komu może zaufać…

Wow! Pierwsze co zrobiłam po przeczytaniu tej książki to musiałam ochłonąć! Alicja Sinicka nie bez powodu jest nazywana mistrzynią polskiego thrillera. Tutaj wszystko ze sobą współgra. Intrygująca i wciągająca fabuła, genialnie wykreowani bohaterowie, mroczne tajemnice, które wychodzą na światło dzienne, genialne zakończenie, które wbija w fotel! To książka z tych nieodkładanych! Nie można się od niej oderwać. Autorka wciąga nas w swój świat i nie wypuszcza z niego dopóki nie przeczytamy ostatniej strony.

Autorka w „Podopiecznej” genialnie buduje napięcie, które odczuwalne jest już od pierwszej strony. Ponadto w książce cały czas towarzyszy nam niepokój i atmosfera tajemnicy. To sprawia, że zasiadając do lektury odrywamy się od niej dopiero po zakończeniu! Nawet jeżeli robimy przerwę w czytaniu to fabuła cały czas siedzi nam w głowie i non stop zadajemy sobie pytania kto? Co? Dlaczego?

Większość akcji dzieje się w domu doktor Czarneckiej. Chodź dom jest duży mamy wrażenie jakbyśmy byli zamknięci w klaustrofobicznej przestrzeni. Ponadto rodzina Czarneckich z pozoru wydaje się idealna i ułożona, ale jak odkrywamy ich mroczne tajemnice jesteśmy mocno zdziwieni jak to pozorne życie jest dalekie od doskonałości!

Postać Anny Gali jest wykreowana świetnie! Kobieta ma problemy z dziećmi, w jej małżeństwie się nie układa, atmosferę nerwowości dodatkowo podkręca to, że na jej rodzinę spadły oskarżenia w związku ze zniknięciem Mileny. Poprzez takie przedstawienie jej postaci staje się ona dla nas wiarygodna.

Natomiast doktor Czarnecka to jej zupełne przeciwieństwo. Na początku zostaje ona przedstawiona jako kobieta idealna. Jest świetną lekarką, ma kochającego męża i cudowne dzieci. Jednak im bliżej ją poznajemy zaczynamy zauważać, że całe jej idealne życie to pozory, a za tą fasadą kryje się mroczna tajemnica…

Fabuła książki jest genialnie skonstruowana. Alicja Sinicka stopniowo dozuje nam informacje, przez co bardzo ciężko nam domyśleć się jak ta historia się zakończy! I właśnie to doceniam w powieściach autorki najbardziej! Ta niepewność towarzysząca nam od początku, która przeradza się w szokujące i zupełnie nieoczekiwane zakończenie! Ponadto w tej powieści zostają poruszone tematy takie jak trauma, przemoc fizyczna i psychiczna, co sprawia, że lektura nabiera psychologicznego wyrazu.

Reasumując, Alicja Sinicka po raz kolejny mnie pozytywnie zaskoczyła! „Podopieczna” to książka, która wciąga już od pierwszej strony, a autorka po raz kolejny udowodniła, że jest genialną pisarką, która niejednokrotnie zaskakuje czytelnika. Ta powieść na pewno przypadnie do gustu czytelnikom ceniącym ciekawe thrillery ze świetnymi bohaterami, genialną fabułą i szokującym zakończeniem! Także jeżeli szukacie naprawdę wciągającej i niebanalnej książki to „Podopieczna” będzie dla Was idealnym wyborem.

[RECENZJA PRZEDPREMIEROWA]

PODOPIECZNA

Autor: Alicja Sinicka

Wydawnictwo: W.A.B.

Premiera: 29.01.2025

JAKĄ TAJEMNICĘ SKRYWA MOJA PODOPIECZNA?

Alicja Sinicka swoją przygodę z książkami zaczęła od romansów, jednak sympatię czytelników i rozpoznawalność zyskała dzięki thrillerom psychologicznym. Dziś ma na koncie aż 9 książek z tego gatunku i jest uznawana za królową polskiego domestic noir. Od niedawna świetnie sprawdza się też jako autorka książek dla dzieci.

Tytułową PODOPIECZNĄ jest siedmioletnia Kalinka, córka znanej i zamożnej lekarki Aliny Czarneckiej. Niedawno rozpoczęły się wakacje, dziewczynka przebywa w domu, ale nie może w nim zostać sama. Matka decyduje się zatrudnić opiekunkę. Posadę postanawia przyjąć Anna Gala. Kobieta ma dług wdzięczności wobec lekarki i w taki sposób stara się go spłacić. Kalinka nie jest łatwym dzieckiem, każdego dnia Annę zaskakują zachowania i rysunki dziewczynki. Opiekunka podejrzewa, że jej podopieczna skrywa jakiś sekret. Co dzieje się w luksusowym domu znanej lekarki? Czy dziewczynka doświadczyła jakieś krzywdy? A może widziała to czego nie powinna?

Wydaje się, że Anna Czarnecka wiedzie idealne życie, ma piękny dom, świetną pracę, kochającego męża i udane dzieci. Ale czy zaglądając głębiej do jej domu i przyglądając się relacjom z najbliższymi będziemy tego samego zdania? Zupełnie inaczej wygląda dom i życie rodzinne Anny Gali. Kobieta ma trudną relację ze swoim mężem, słaby kontakt ze starszą córką. Dodatkowo jej rodzina zostaje powiązana ze zniknięciem nastolatki. Rozpoczynają się przesłuchania, wizyty policji, wrogie spojrzenia osób z otoczenia, oskarżenia i groźby. Czy rodzinie uda się wyjść z kryzysu i odbudować łączące ich więzi?

Znam wszystkie książki autorki, spodziewałam się, że również i tym razem w fabule nie zabraknie tajemnic, intryg, kłamstw i pozorów, a także pajęczej sieci powiązań między bohaterami. Oczywiście wszystko to znajdziemy w PODOPIECZNEJ, ale jestem zaskoczona ilością tematów i motywów i tym jak w finale to wszystko zostało połączone. Mała dziewczynka i jej opiekunka, dwie rodziny, ceniona lekarka, trudne relacje w związku, dorosłe dzieci, przemoc psychiczna, relacja nauczyciel-uczennica, oczekiwania rodziców.

W życiu każdego z nas zdarzają się gorsze chwile. Dom kojarzy nam się z oazą spokoju, miejscem gdzie możemy odpocząć, schować się na chwilę przed światem, ale też otrzymać pomocną dłoń, dobre słowo. Kiedy jednak w domu dzieje się źle, nie cieszą nas sukcesy zewnętrzne. Nerwowa atmosfera i każdy atak słowny ze strony partnera to ciosy, które pamiętamy długo, a nawet zawsze. Często również w z pozoru idealnych rodzinach nic nie jest takie jak wygląda na pierwszy rzut oka. Pieniądze i kolorowe obrazki nie naprawią chłodnej atmosfery, braku szacunku, obsesji, zazdrości czy zdrady.

Autorka pokazuje, że warto walczyć o własny spokój. Trzeba znajdować w sobie siłę do stawiania czoła przeciwnościom. Nikt z nas nie jest niczyją własnością. Nie dajmy się poniżać i umniejszać swojej wartości. Codzienne wsłuchiwanie się w krytykę niszczy nas od wewnątrz. Rany zadane słowem są ciężkie do zagojenia. Partner, mąż, ojciec czy partnerka, żona, matka nie może atakować swoich najbliższych.

Sprawdzacie koniecznie jakie sekrety skrywa Podopieczna i inni bohaterowie. POLECAM!

O Alicji Sinickiej mówi się, że jest niekwestionowaną królową domestic noir. Można sobie zadać pytanie: a cóż to takiego jest? Jeśli jeszcze nie wiecie, jakie cechy musi zawierać ów gatunek, warto to zmienić. Alicja Sinicka swoje powieści z cyklu kryminalnych zwykle osadza w konkretnym miejscu, np. domu, główne postaci to zwykle kobiety, w dodatku bardzo źle traktowane. Co więcej, wszystkie negatywne wydarzenia z cyklu domestic noir podpowiada bohaterom ich własna, często chora wyobraźnia- mam tu na myśli nie tylko przemoc fizyczną, ale przede wszystkich psychiczną, napędzaną strachem i dreszczami. Musimy też wiedzieć, że w tego typu powieściach zawsze muszą występować skrajne emocje- jeśli jest miłości, to także i przemoc, strach, śmierć. Zakładam zatem, że nie każdy polubi tak mocną literaturę. Z drugiej strony- tego typu historie uczą ostrożności, odpowiedzialności, pomagają zdjąć tak zwane różowe okulary. Wszystko więc wskazuje na to, że początkowa niepewność u nowych odbiorców może przerodzić się w coś niezwykłego i mądrego. Tajemnice i niestandardowe zakończenia to coś, na co często wręcz polujemy. Alicja Sinicka robi wszystko, by w słowie pisanym niczego nam nie zabrakło- oby tak dalej!

Warto też wiedzieć, że „Podopieczna” to książka powstała z totalnego przypadku. Sama pisarka przyznała, że rozmowa pewnej pary w sklepie wystarczyła, by stworzyć 33 interesujące i ważne społecznie rozdziały. Możemy więc zrozumieć, że pisarze z powołania zawsze znajdą inspirację i sposób, by zmienić nastawienie choćby jednej gnębionej kobiety. Co więcej, zdolni ludzie pióra, w tym, oczywiście, Alicja Sinicka, nie potrzebują szukać inspiracji na siłę. Najwyraźniej trzeba znaleźć się w odpowiednim miejscu i w odpowiednim czasie.

„Podopieczna” jak najbardziej spełnia cechy coraz bardziej rozpowszechnionego domestic noir, jest już jedną spośród 40 napisanych książek przez autorkę. Liczba jest imponująca, ale należy też wziąć pod uwagę teksty dla dzieci, które chętnie publikuje pisarka. Oznacza to, że jej praca ma charakter wielogatunkowy. Często to podkreślam, ponieważ możliwość odnalezienia się pisarza w różnych odsłonach literackich jest najlepszym dowodem świetnie obranej drogi zawodowej. Im bardziej człowiek pióra zaskakuje odbiorę, tym lepiej, na dodatek dla obu stron.

Nie chcę opisywać wszystkich wątków i postaci- ważne, by czytelnicy sami zmierzyli się z konkretnymi tematami. Nie mogę jednak pominąć postaci Anny i Dawida, jej męża. Zachowanie mężczyzny wobec małżonki jest perfekcyjnym przykładem narcyzmu i stosowania przemocy psychicznej. Osoba narcystyczna potrafi zniszczyć życie partnera, niemal go ubezwłasnowolnić lub zamknąć w złotej klatce. Oby lektura tej książki otworzy oczy wielu zakochanym kobietom, które jak dotąd nie wyczuwają podstępnych działań narcyza. Od ludzi zapatrzonych w siebie lepiej trzymać się z daleka. Jaki zatem dokładnie jest Dawid- przystojny nauczyciel wychowania fizycznego i dlaczego wielokrotnie wypowiadane przez niego słowo PRZEPRASZAM nie ma tak naprawdę żadnej wartości? Przekonajcie się o tym sami, bo wokół jego osoby naprawdę wiele się dzieje. Ponadto, sama Alicja Sinicka podkreśliła, że nie trzeba kogoś zawsze bić, by mówić o przemocy. Dużo intensywniejsza jest przemoc psychiczna, podsycana strachem i manipulacją ze strony oprawcy. W książkach z gatunku domestic noir wiele jest też skrajnych emocji- miłości, ale i strachu, lęku. Nie od dziś się przecież mówi, że miłość potrafi być piękna, ale i niebezpieczna, a także niedaleko jej do szaleństwa. Czy wszystkie te skrajne emocje zaserwowała nam autorka „Podopiecznej”? Musicie to koniecznie sprawdzić!

Pisarka umiejętnie opisała też inną sprawę- w Internecie nic nie ginie. a niemal każdy czuje się bezkarny. Komentarze pisane przez internautów mają czasem pozytywny wydźwięk, ale mogą też być obraźliwe, wręcz wulgarne. To bardzo wielki problem współczesnych mediów. Niestety, ale tak działa psychika człowieka- wielu ludzi uwielbia dowiadywać się, że ktoś ma większe kłopoty, większe zmartwienia, że ktoś jest jeszcze większym zerem i nieudacznikiem życiowym. Problem ten jest doskonale pokazany w poszczególnych rozdziałach „Podopiecznej”. Kto zmierzy się z hejtem i o co tak naprawdę chodzi? Ja nie zdradzam szczegółów, za to z chęcią odsyłam do lektury.

Zdaję sobie sprawę, że w napisanej przeze mnie opinii ujawniłam zaledwie skrawek interesujących tematów, ale jest to działanie celowe. „Podopieczną” czyta się szybko, bez uczucia musu. Tytuł i okładka idealnie wpasowują się w fabułę. Warto poświęcić tej powieści swój wolny czas. Celem Alicji Sinickiej nie jest zastraszenie odbiorcy, ale pokazanie mu, że świat jest brutalny, a na dodatek fikcyjną historię można przenieść do życia realnego, do zachowań statystycznego Kowalskiego.

Zakończenie wywołało u mnie trochę nostalgii. Czytelnicy mają zrozumieć, że NORMALNOŚĆ też może mieć niebagatelne znaczenie w życiu. Nie doceniamy czasu wolnego czy spokojnego słuchania muzyki, a powinniśmy to robić. Nasze życie nigdy nie powinno być naszpikowane strachem czy bezlitosnym wpływem osoby trzeciej.

Polecam!

Czy należycie do grona osób…wścibskich, ciekawskich ?

“ (...) dobrze jest choć przez chwilę nie myśleć o własnych problemach. Zanurzyć się w cudzym życiu i zobaczyć, że nikt nie jest idealny.”

Pytam, bo z pozoru można za taką uznać bohaterkę kolejnej książki Alicji Sinickiej “Podopieczna”. Ale można zarazem odnieść wrażenie, że kobieta po prostu czuła, że niepokojące zachowania pewnych osób to nie tylko …dziwactwa. Intuicja - może to ona podszeptywała jej, że coś tu jest nie tak…

Życie Anny nigdy lekkie nie było choć z pewnością ludzie mają i większe problemy. Na wstępie poznajemy sytuację z przeszłości jej córki - Natalii, przez którą obie oddaliły się od siebie, a dziewczyna, jak i cała rodzina, miała wiele nieprzyjemności.

Teraz, kilka lat po tym zajściu, pojawiają się nowe kłopoty.

“Tyle zła dzieje się wokół mnie. Jakbym tkwiła w oku cyklonu.”

Anna poznaje w nietypowych okolicznościach, dziewczynę, której wychowawcą jest jej mąż. Krótko po nich okazuje się, że nastolatka zaginęła, a mąż Anny - Dawid, zachowuje się z tego powodu nerwowo i podejrzanie. Mimo,że są małżeństwem od wielu lat, kobieta nie ufa mężowi na tyle by wierzyć, iż wszystko co wydaje się tak jednoznacznie wskazywać, że ma z tym zaginięciem coś wspólnego, to tylko zbieg okoliczności. Sama miałam nadzieję wręcz, że okaże się winny, bo… to bohater, którego nie da się polubić. Człowiek wybitnie toksyczny i dziwiło mnie, że Anna pozwala mu się traktować w ten sposób.

W tym samym czasie Natalia porzuca pracę opiekunki u ich znajomej - lekarki, a Anna postanawia ją zastąpić. Szybko okazuje się, że zachowanie zarówno jej nowej, tytułowej “Podopiecznej” jak i całej rodziny Czarneckich, jest conajmniej dziwne. Co ci ludzie starają się ukryć ?

Posłowie od autora zwykle wielu z nas pomija. Tu warto je przeczytać, przekonałam się w ten sposób, że inspiracje do napisania książki można znaleźć dosłownie wszędzie. Autorka w tej książce zwraca uwagę na wiele istotnych kwestii : bogata rodzina nie musi być szczęśliwa, długoletnie małżeństwo też nie musi takie być, a znęcać się nad człowiekiem można nie tylko zadając fizyczny ból. Przemoc psychiczna potrafi być wręcz brutalniejsza. A poza tym … to książka, która może być przestrogą dla młodzieży, lekcją tego jak może skończyć się zgoda na zrobienie nagich zdjęć. W obecnych czasach tak często bezmyślnie, bez brania pod uwagę konsekwencji, nastolatkowie ( oczywiście dorośli też) szastają swoja intymnością, prywatnością, a następstwa bywają straszne.

Mamy tu ( w sumie z pozoru, bo sądzę, że jest ich więcej) dwa główne wątki - ten związany z zaginięciem Mileny i podejrzeniami względem Dawida oraz mroczne tajemnice domu podopiecznej Anny. Przez chwilę myślałam, że może się łączą, że może Dawid stoi za wszystkim tym co dzieje się tu złego. Łatwo by było zrzucić całą winę na niego. Ale na dobrą sprawę nie miałam do końca pojęcia co wyjdzie na jaw, o co go będzie można oskarżyć. Autorka umiejętnie lawiruje wśród tych sekretów, wodzi za nos, nasuwa kolejne podejrzenia, ale tak naprawdę nic nie wiemy, przez co ciekawość osiąga wręcz apogeum. A później… Powiedzieć, że byłam w szoku to stanowczo za mało.

Ostatnie kilkadziesiąt stron to lawina takich kulminacyjnych momentów. Niesamowicie dużo emocji i chwil trzymających w napięciu, których totalnie się nie spodziewałam, bo Sinicka zafundowała nam taki zwrot akcji, że klękajcie narody. A później mamy jeszcze rozwiązanie kilku wątków, dzięki którym odczułam sporo satysfakcji. Powiedzmy, że czarne charaktery dostały za swoje, a nasza bohaterka w pewnym sensie uratowała swoją rodzinę. Więcej zdradzić nie mogę, bo musicie przekonać się sami co to za historia. Nie rozczaruje Was z pewnością.

Kilka książek Alicji już za mną i każdą z nich pokazała, że ma z czego być dumna, talentu nie da się jej odmówić. Warto spędzać czas z jej thrillerami, bo jeśli lubicie ten gatunek, to zdecydowanie jej twórczość pokochacie.

Dziękuję serdecznie za egzemplarz i oczywiście - polecam.