Pieśń srebrzysta, płomień nocy. Pieśń Ostatniego Królestwa. Tom 1

Najechane przez elantiańskich kolonizatorów królestwo Hin upadło. I choć najeźdźcy bardzo chcieliby, by w proch obróciła się również kultura, wola i magia hinów te wciąż płyną w ich żyłach.

Lan ‘pracuje’ w herbaciarni Madam Meng, choć praca to określenie na wyrost, jako sierota z ulicy została niemal kupiona na własność a jej pani nie należy do miłosiernych. Tajemnicza blizna na nadgarstku, to wszystko co pozostało jej po dawnym życiu i matce, która ostatnim oddechem wypaliła piętno na jej skórze.

Lan nie przeczuwa nawet, że dzień który rozpoczął się tak zwyczajnie stanie się początkiem jej nowego życia, a tajemnice i sekrety zaczną mnożyć się na potęgę. Przeznaczenie połączy Lan i Zena nierozerwalną nicią, ale to co dla nich szykuje może być nie lada zaskoczeniem.

Choć nie ocenia się książek po okładkach, to tym razem właśnie od tego zacznę, bo grzechem byłoby nie zwrócić uwagi na wizualną stronę tej książki. Barwione brzegi i wspaniała okładka przedstawiająca czterech bogów demony, tu nie ma żadnych wątpliwości, że trzyma się w dłoniach kawał fantastycznej opowieści.

A jak z treścią?

Dużym plusem tej powieści jest niezwykle rozbudowane tło wydarzeń. Autorka zadbała, by wszystkie jej postacie były mocno osadzone w kulturze i tradycji wykreowanego świata. Tu wszystko ma swój początek i koniec, przyczyny i konsekwencje… Strona po stronie czytelnik odkrywa tajemnice przeszłości i mroczne sekrety bohaterów opowieści, zaś barwny świat hińskich praktyków wciąga go tak, jakby sama książka przesiąknięta była ich magią.

Pieśń srebrzysta, płomień nocy oprócz fantastycznego kontekstu porusza również wiele zagadnień kwestii moralnej i filozoficznej. Przedstawieni w niej praktycy przypominają nieco buddyjskich mnichów, którzy całe życie ćwiczą sztuki walki, by posiadać te umiejętność, a nie by ją wykorzystywać.

Czy ma minusy? Oczywiście, jak większość książek ma w sobie coś, co może nie odpowiadać czytelnikowi. Wszystko to kwestia gustu i perspektywy. Mnie osobiście drażniła dziecinna i wulgarna główna bohaterka, której pyskówki przypominały dziecinne wyzwiska ze szkolnego podwórka. – Ty jesteś głupi! Nie, bo ty!- dlatego zdecydowanie łatwiej było mi przywiązać się do Zena, któremu kibicowałam i kibicuje dalej.

Tym, co mnie zaskoczyło było uczucie déjà vu przy czytaniu. Literatura o tematyce bliskowschodniej nie należy do moich ulubionych i nie mogę powiedzieć, żebym przeczytała jej szczególnie dużo, a jednak to poczucie, że ja już to widziałam prześladowało mnie aż do ostatniej strony.

Podsumowując wszystkie moje odczucia Pieśń srebrzysta, płomień nocy zainteresowała mnie na tyle, że z chęcią sięgnę po drugi tom, żeby zobaczyć jak potoczy się historia upadłego królestwa i jego ludu. Czy bohaterowie staną się katami swoich pobratymców? Czy najeźdźcy uda się zniewolić cały kraj? Mimo drobnych wad, ta książka ma ogromny fantastyczny potencjał i chętnie sięgnę po Ciemną gwiazdę, biel popiołu – bo tak tytuł według informacji na okładce ma nosić drugi tom.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję

Domowi Wydawniczemu Rebis

#współpracabarterowa

#współpracarecenzencka

#współpracareklamowa

"Pieśń srebrzysta, płomień nocy" to książka, która już swoim tytułem przyciągnęła moją uwagę! Czyż nie jest piękny i intrygujący? A to wydanie! Cudowna okładka i malowane brzegi! Co najważniejsze, i zawartość jest bardzo ciekawa!

Lektura ta została zainspirowana chińską mitologią, folklorem i kulturą. Jest wyjątkowa i wciągająca. Uwielbiam sięgać po książki, które nawiązują do mitologii, stety, niestety zwykle spotykamy się z mitologią grecką - oczywiście bardzo ciekawą i wiadomo, uwielbiam ją ale fajnie sięgnąć czasem po coś nowego, zaskakującego i po prostu innego.

I ten tytuł taki jest. Inny i intrygujący. Z interesującym systemem magicznym. Bardzo dobrze czytało mi się to fantasy i nie mogę się doczekać drugiej części tej dylogii!

W książce zostają poruszone trudne tematy jak śmierć, strata ale również spotkamy się tutaj z miłością. To opowieść o przeznaczeniu, pełna tajemnic. To również opowieść o magii i o demonach.

Bardzo dobrze spędzony czas. Polecam!

[WSPÓŁPRACA REKLAMOWA @dom_wydawniczy_rebis]

"Pieśnią srebrzystą, płomieniem nocy" to wyjątkowa historia, która skradła mi serce i do której cały czas wracam myślami. Jestem w niej zakochana, przepadłam, i zamierzam przekonać Was do przeczytania tej książki!

Zacznijmy od tego o czym jest ta WSPANIAŁA historia.

W dzieciństwie Lan nosiła inne imię. Dziś została jej tylko to, które nadali jej elantiańscy kolonizatorzy. Dziewczyna wciąż stara się zrozumieć, co jej matka, w ostatnich chwilach życia, wypaliła jej na skórze. Nikt, poza Lan, nie widzi oryginalnej blizny – symbolu, który jest częścią większej tajemnicy.

Zen jest jednym z legendarnych czarodziejów Ostatniego Królestwa. To oni według ludowych opowieści zawarli pakty z demonami. Dzięki temu mogli czerpać od nich moc.

Lan poznaje Zena w herbaciarni, gdzie pracuje. Los splata ich drogi. Oboje skrywają wielkie tajemnice, które tylko wspólnie mogą rozwikłać.

To była przepiękna, magiczna historia pełna demonów, walki o wolność, a przede wszystkim odkrywania przeszłości i sekretów. Lan, główna bohaterka, jest odważna, zdeterminowana i uparta w poszukiwaniu prawdy o swojej przeszłości i tajemnicach matki. Trudno jej nie kibicować. Zen zaś to bohater, który stopniowo odsłania swoje tajemnice, intrygując od samego początku, choć w pewnym momencie… no właśnie, tego musicie dowiedzieć się sami!

"Pieśń srebrzysta płomień nocy" wciągnęła mnie od samego początku. Autorka zawarła tu elementy chińskich legend i wierzeń, dzięki temu fabuła stała się jeszcze bardziej magiczna.

Koniecznie musicie po nią sięgnąć!

”Pieśń srebrzysta, płomień nocy” to książka, która może nie wciąga od samego początku. Wymaga również na początku tego by bardziej się skupić, ponieważ jest bardzo dużo pojęć. Ale jak już odnajdziemy się w stworzonym świecie, to czyta się tę książkę naprawdę przyjemnie. A jest to świat pełen kultury chińskiej i mitologii. I akurat książek z takim motywem jeszcze nie czytałam, dlatego bardzo się cieszę, że miałam okazję przeczytać ten tytuł.

Autorka wspaniale wykreowała tutaj bohaterów. Lana, która wiele już przeszła w swoim krótkim życiu. Posiada pewną bliznę, znak, który tuż przed śmiercią wypaliła na jej skórze matka. Dziewczyna postanawia dowiedzieć co oznacza. Drugą ciekawą i dość tajemniczą postacią jest Zen. Jest on praktykiem, jednym z legendarnych czarodziejów Ostatniego Królestwa. Według legendy to ci czarodzieje zawierali pakty z demonami by czerpać od nich moc. Mocą tą jest magia, którą trzeba ukryć.

Książka napisana jest ciekawym językiem. Znajdziemy tu wiele opisów, które fantastycznie wprowadzają w świat Lan i Zena. Tempo akcji jest zróżnicowane. Są momenty, które może nie nużą, ale mogłyby być szybsze. Są również bardziej dynamiczne i zdecydowanie te lepiej mi się czytało.

”Pieśń srebrzysta, płomień nocy” to poruszająca opowieścią o miłości i przeznaczeniu. Czytając ją przeżyłam fantastyczną przygodę pełną emocji. Jeśli szukacie takich książek, to bardzo polecam ten tytuł. Ja już nie mogę doczekać się kolejnej części.

PIEŚŃ SREBRZYSTA, PŁOMIEŃ NOCY to drugi cykl Amélie Wen Zhao, po który sięgam. Po wspaniałej trylogii Dziedzictwa krwi poprzeczka była zawieszona wysoko, ale wiecie co? Ona znowu to zrobiła! Znowu zachwyciła mnie swoim barwnym światem przedstawionym, znowu wyobraźnia pracowała na pełnych obrotach i po raz kolejny zaangażowałam się w losy bohaterów. Motyw politycznych podziałów oraz ukrytej magii zawsze wzbudza ciekawość i masę emocji i tutaj też tak było. A do tego wątek mrocznych Bogów Demonów, o których nasza bohaterka początkowo nie ma pojęcia i nietypowe połączenie magii z muzyką! Wkręciłam się ogromnie i z ciekawością przewracałam kolejne strony. Do tego mamy też drugiego bohatera - Zena, z którym Lan zaczyna osobliwą współpracę. I ta dynamika przypominała mi trochę tą, którą można było zaobserwować między Anastazją i Ramsonem z poprzedniej trylogii, więc fani pióra autorki powinni być usatysfakcjonowani, ale też warto zaznaczyć, że cała relacja i historia postaci jest inna. Na plus w tej powieści jest również dynamika fabuły, bo ciągle się coś dzieje, pojawia się trochę zwrotów akcji i nie ma nudy. ALE warto zauważyć, że jest to raczej pozycja dla nastolatków, więc sceny pojedynków są potraktowane delikatniej. Wątek romantyczny też jest jedynie muśnięty i ciekawi mnie, jak autorka pokieruje nim w drugim tomie. Potrzebuję go na już! Nie mogę się doczekać, by dowiedzieć się, jak potoczyły się losy naszych postaci.Dodatkowo, fani pięknych wydań będą usatysfakcjonowani - okładka, barwione brzegi, mapka, wstawki z różnych ksiąg ze świata przedstawionego na początku każdego rozdziału - jest na czym oko zawiesić.

Jeśli szukacie wciągającej fantastyki, a do tego lubicie pióro autorki, to nie wahajcie się ani chwili - ta książka jest niesamowita i na zewnątrz i wewnątrz! Polecam!

Amanda.Says

Przeczytałam w tym roku wiele dobrych książek, ale TA książka ma szansę stać najlepszą z nich wszystkich. Odkąd ją przeczytałam, nie może wyjść mi z głowy. Ciągle o niej myślę i o emocjach, które towarzyszyły mi podczas czytania. I’m obsessed 🫠 Ta książka poruszyła w mojej duszy jakąś strunę, dzięki czemu dotarła do podstawy mojego jestestwa. Ja wiem, że to brzmi bardzo poetycko (i może niedorzecznie), ale chcę wam pokazać jak głęboko sięgam moja miłość do tej historii. To nie jest zwyczajne „bardzo mi się podobała”, to coś znacznie więcej i do tej pory garstce książek udało się tego dokonać.

Choć oddałam tej opowieści całe moje serce, to wiedzcie, że z początku nie było łatwo mi się w nią wgryźć. Książka wita nas kontekstem historycznym, w którym wybrzmiewa wiele nazwisk, miejsc i innych pojęć, które dość ciężko sobie przyswoić. Pierwsze rozdziały też zawierają dużo takich rzeczy, co może wydać się dezorientujące. Jednak gdy już przez przejdziemy, dostajemy niewyobrażalnie dobrą historię.

Tę książkę wyróżnia unikalny system magiczny. W gąszczu tylu książek może być trudno wymyśleć coś, co wyróżni się na tle innych, ale autorce się to udało. Mamy tutaj dwa rodzaje magii: Elantiańską i Hińską. Ta pierwsza swoje podłoże ma w metalach (wrogie siły wydobywają z nich magię), a ta druga opiera się na energii yin i yang ☯ Znajduje się ona wszędzie: w powietrzu, ziemi, roślinach lub ludziach. Praktycy, bo tak nazywają się ludzie nią władającą, mogą za jej pomocą tworzyć pieczęcie, o przeróżnych właściwościach. Przedstawiłam wam to w bardzo dużym skrócie, bo jest to dużo bardziej złożone. W przypadku tej magii możemy rozdzielić ją na dobrą (yin) i demoniczną (yang) 👀

Bohaterowie są złożeni i tak dobrze wykreowani 😩 serio rewelka. Każdy z nich dźwiga swój bagaż doświadczeń i próbuje przeżyć w okupowanym kraju. Lan i Zen stracili wszystko. Wojna odebrała im rodzinę, dom, kulturę i dziedzictwo. Byli wtedy zaledwie dziećmi, a już musili stać się dorosłymi. Wraz z rozwojem fabuły obserwujemy zmianę, która w nich zachodzi. Lan odkrywa w sobie siłę, determinację i dąży do rozwikłania tajemnicy pieczęci, którą na jej skórze w chwili śmierci zostawiła jej matka. Natomiast Zen pomaga głównej bohaterce, ale jednocześnie skrywa pewien mroczny sekret 🤫 

Zatrzymajmy się na chwilę przy postaci Zena, bo dla mnie to jest właśnie najciekawsza postać. Jak już wspomniałam, nie miał on łatwo w życiu. Elantianie odebrali mu wszystko, a żeby tego było mało, to złapali go w niewolę i przez długi czas torturowali. Gdy udało mu się zbiec i trafił do ostaniej szkoły dla praktyków, tam też nie zaznał spokoju. Stał się odludkiem, wynaturzeniem. Mimo tego całego zła kroczył ścieżką dobra i starał się postępować właściwie. Pragnął wyzwolić Hinów spod jarzma nieprzyjaciół i zrobi wszystko, aby tego dokonać…

LEKKI SPOJLER

Zen to idealny przykład postaci, która chcąc dobrze, wkracza na ścieżkę zła. Poznajemy go jako zagubionego, ale prawego człowieka. Nie chciał tego, ale według niego to najlepszy sposób, nawet jeśli straci przy tym duszę. Zmienia się w dobrej postaci w tą teoretycznie złą i to jeszcze w sposób, który chwyta za serce. Choć nie czytałam „Wojny Makowej”, ale trochę się o niej nasłuchałam, to przypomina mi on Rin. Wydaje mi się, że ona również musiała dokonać podobnego wyboru, ale mogę się mylić. Jeśli są tu osoby, które czytały obie te książki, mogą mnie poprawić.

KONIEC SPOJLERU

W książce występuje również wątek romantyczny, który jest wprost wspaniały. Bohaterowie powoli zbliżają się do siebie, budzi się między nimi zaufanie, zaczynają dostrzegać w sobie coś znacznie więcej. W pewnym momencie mają tylko siebie. Ich relacja nie przyćmiewa całej historii, a idealnie ją dopełnia. Lan jest zadziorna, obdarzona poczuciem humoru i ciętym językiem przez co irytuje (w ten dobry sposób) Zena. On sam zawsze obawia się tego, co jej ślina na język przyniesie i czy tym kogoś nie urazi. W ich relacji nie ma monotonii, czuć jak iskrzy między nimi, dlatego też to co dzieje się na końcu, tak chyba za serce 💔 

Jeśli dotrwaliście do tego momentu tej jakże długiej recenzji to dziękuję wam całego serca i mam nadzieję, że choć w małym stopniu zdołałam was przekonać do sięgnięcia po tę fantastyczną książkę 🥺❤