Pensjonat pod świerkiem

Święta , święta i po świętach, ale jak to bywa, trzeba zrobić pewne podsumowanie, wszak jest już początek roku, a w okresie międzyświątecznym wcale nie próżnowałam. Zatem dziś słów kilka o przyjemnej antologii, która umili Wam zimowy czas.

Każdy autor napisał po dwa krótkie opowiadania, dzięki czemu ten ładnie wydany tom dał czytelnikowi wybór, bo te historie można było czytać osobno i bez żadnej chronologii, ale też nie widziałam przeciwskazań do tego by czytać po kolei. Jedyną rzeczą, która łączyła wszystkie opowieści był fakt, że akcja rozgrywała się w uroczym górskim pensjonacie.

Można tutaj wyróżnić i przyjemne, obyczajowe historie, pojawiają się też kryminalne, przyprawiające o dreszcz, ale i romantyczne czy psychologiczne opowieści. Dla każdego coś dobrego, wszystko zależy od preferencji i nastroju jaki nam towarzyszy.

Jak zwykle, w tego rodzaju książkach, wybieram dwa opowiadania, które według mnie i moich osobistych kryteriów były najciekawsze. W przypadku tej antologii, na uwagę zasługuje Adrian Bednarek z nieco psychodelicznymi i niepokojącymi dwoma opowiadaniami, które atmosfery świątecznej mają tylko tyle, co w świerku w nazwie pensjonatu, ale za to są takie "bednarkowe" niepokojące i... krwiste.

Opowiadania czyta się szybko i z ogromną przyjemnością. Historie nie są przesycone mądrościami czy też teologicznymi wyznaniami. Są zabawne, urocze i niosące oryginalnego ducha świąt. Zaczytajcie się w nich. Wystarczą cztery kubki kawy lub gorącego kakao i od razu zrobi Wam się cieplej na sercu. Polecam! Serdecznie, bo to nie będzie stracony czas!

❄️RECENZJA❄️

@lingasloniewska_writer

"Ostatni koncert" - To jakże krótkie opowiadanie dało wiele do myślenia. Nie można widzieć tylko i wyłącznie czubka swojego nosa, lecz także osoby, które mamy wokół siebie i jak bardzo one mogą poświęcać się dla nas.

"Świt! - Bardzo życiowa historia. Dająca do myślenia.

@magdaknedler

"Edgar" - W tym opowiadaniu ukazana jest przeszłość, która może nas dopaść w najmniej oczekiwanym momencie - w teraźniejszości.

"Mantyla" - Tu jest pokazane samo życie.

@adrian_bednarek_autor

"Pokój nr 106" - Pisarz po raz kolejny mnie zaskoczył. Myślałam, że to będzie historia z melodramatem, a zastałam tutaj krwawy okres przedświąteczny! Dzięki Adrian za to opowiadanie! 😁

"Świąteczna niespodzianka" - Matko, takiego dramatu się nie spodziewałam. Jedna rodzina "wzbogaciła się" kosztem drugiej. Smutne, ale prawdziwe.

@kosowska_jolanta

"Restart" - Kolejne życiowe opowiadanie z przesłaniem, ale nie świąteczne.

"Zaręczyny" - Bardzo przygnębiające. Naprawdę życie potrafi nam dowalić w najmniej oczekiwanym momencie... A my przez to nie myślimy trzeźwo i też możemy zniszczyć co nie co...

@ninareichter_author

"Przyjaciel w wigilijną noc" - Bardzo życiowe opowiadanie. Naprawdę warto je przeczytać i zapamiętać, że nie można odkładać różnych rzeczy na później 😉

Daniel Koziarski

"Dwanaście wigilijnych potraw" - Ciekawie przedstawione opowiadanie. Troszkę mnie przeraża, że tak może wyglądać życie faceta i że może ON je tak ciągnąć, ale cóż, ja mam inne patrzenie na świat, na moralność etc. 😉 Kto co lubi 😉

@annakasiuk_author

"Razem" - Czasem wystarczy rozmowa z obcą osobą, a człowiek od razu czuję się lepiej i analizuje niektóre rzeczy. Tu tak było i najważniejsze, że były wyciągnięte odpowiednie wnioski.

"Zwierciadło" - "Za każdym razem, kiedy stracisz nadzieję, patrz w niebo. Ono jest niczym zwierciadło. To tam dopatruj się otuchy i wskazówek". Więcej nie mam nic do dodania, ten cytat z tego opowiadania mówi wszystko.

@annaszafranskaauthor

"Mały Książę" - Kolejne życiowe opowiadanie. Dobrze, że są ludzie, którym nie jest obojętny los innych, czy ludzi, czy zwierząt.

"Zagubione" - Krótka historia dająca dużo do myślenia.

🌲

Każde opowiadanie daje do myślenia, lecz to miały być historie świąteczne, a tego tu nie było. Życie, życie, życie. Tutaj to znalazłam, ale czy aby na pewno chciałam to czytać przez Święta? Ta książka spowodowała we mnie wiele emocji. Smutek, żal, rozpacz, a czyż przed, w trakcie Świąt, nie ma być wesoło, pogodnie? Tego mi zabrakło. Nie czułam klimatu Świąt. Lektura nie była zła, ale po prostu nie było tego, czego się spodziewałam. Szkoda.

🌲

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwo_novaeres 🖤

🌲

„Pensjonat pod świerkiem” to zbiór czternastu opowiadań świątecznych napisanych tak, że każdy z autorów zachował swój styl pisania, zachowując przy tym wspólny mianownik jakim jest ukryty w lesie Pensjonat pod świerkiem oraz osoby, które go prowadzą – Ewa i Gabriel oraz pan Józef. Każde z opowiadań to odrębna, niezależna historia, można więc je czytać po kolei a równie dobrze można zacząć od swojego ulubionego autora :)

Do ukrytego w Tatrach, zasypanego śniegiem Pensjonatu pod Świerkiem przybywają na święta kolejni goście. Każdy z nich przywozi własną historię. Na miejscu wita ich para właścicieli, którzy – niczym anioły – przyjmują pod swoje skrzydła życiowych rozbitków. Czy ich dobroć i życzliwość wystarczy, by wydobyć z człowieka to, co w nim najlepsze, i jednocześnie uchronić od tego, co złe?

Pensjonat pod Świerkiem to zbiór nastrojowych opowiadań stworzonych przez lubianych autorów specjalnie na magiczny czas świąt Bożego Narodzenia. Do czytania nie tylko przy kominku, z kubkiem aromatycznej herbaty w dłoni, w towarzystwie bliskich osób i… pierniczków.

Z twórczością niektórych autorów np. Magdalena Knedler i Agnieszka Lingas – Łoniewska spotkałam się wcześniej, natomiast pozostali współautorzy antologii byli dla mnie tajemnicą, nie wiedziałam zatem tak do końca czego się mogę spodziewać po ich stylu, preferencjach i czy w ogóle trafi do mnie ich pióro.

„Pensjonat pod świerkiem” przeczytałam tak szybko, że sama byłam zdziwiona, a potem zrobiło mi się nawet przykro, że to już koniec. Tyle emocji, tyle odczuć, które towarzyszą czytaniu mogę porównać tylko do zmieniającej się za oknem pogody. Było słońce, ciepło, radość, nadzieja, łzy, wzruszenie. Nie zabrakło też odrobiny strachu, złości, współczucia czy zaskoczenia.

Muszę powiedzieć, że jestem pod wrażeniem, głównie dlatego, że autorom o tak różnorodnym stylu pisania i tematyce, udało się stworzyć wspólnie naprawdę wyjątkowy tomik opowiadań.

Każda opowieść to inna koncepcja, inny sposób postrzegania świąt, inna wizja. Jedne są pełne ciepła i miłości, tęsknoty, skłaniają do refleksji nad tym, co w życiu najważniejsze, co utracone, a co jeszcze można naprawić i odzyskać. Inne opowiadania pokazują, że nawet w święta życie potrafi być pokręcone, a los śmieje się w twarz i nie daje wytchnienia od problemów.

A wszystko to, łączy jedno miejsce – magiczny Pensjonat pod świerkiem, wypełniony po same drzwi domową świąteczną atmosferą, gdzie goście są jak rodzina, gdzie Ewa i Gabriel – są jak dobre anioły i duchy, ofiarujące zrozumienie, niosące pocieszenie i dobre rady.

Czas w tym niesamowitym miejscu, zatrzymuje się, dla jednych dosłownie, dla innych po to, by dać im chwilę na poprawienie swojego życia.

To miejsce, do którego bohaterowie opowiadań przybywają, gdyż sami tego chcą, a innych przyciąga tam ślepy los. Czy dla wszystkich ukryty przed światem, głęboko pośród tatrzańskich lasów Pensjonat pod świerkiem okaże się tym właściwym miejscem, we właściwym czasie?

Cóż – no akurat tego Wam nie zdradzę :)

„Pensjonat pod świerkiem” to zaczarowane miejsce, które przyciąga jak magnes. Podczas czytania nasunęło mi się skojarzenie, że wszystkie drogi prowadzą do Pensjonatu pod świerkiem!

Czy istnieje naprawdę? Czy może jest tylko taką bramą do świata tego, co człowiek nie jest w stanie ogarnąć umysłem?

Pensjonat pod świerkiem budzi w niektórych uśpione uczucia, przypomina im o tym, co wartościowe jest w życiu, co trzeba zrobić, by podążyć właściwą ścieżką. Koi ich ból po stracie bliskich, wycisza, pomaga zrozumieć, że czasem trzeba pogodzić się z życiem i z bliskimi.

W innych zaś wywołuje to, czego się nie spodziewacie. Coś, co może Was zaskoczyć podczas czytania. Ale przecież okres świąteczny działa dokładnie tak samo! Ludzie wariują!

Święta wywołują nadmiar emocji, wyciągają z ludzi to, czego mają w sobie najwięcej i nie zawsze są to te najcieplejsze z ciepłych uczuć. A trzeba nam przecież i o tym pamiętać, kiedy siadamy do wigilijnego stołu – że gdzieś obok nas mogą być Ci, którzy Nas potrzebują, którym trzeba pomóc, a nie tylko skupiać się na własnym talerzu. Bo może pod ich dachem górę biorą te gorsze emocje.

„Pensjonat pod świerkiem” to zbiór, który przyniesie Wam mnóstwo śniegu, szczypiącego mrozu, wiatru i nocnych śnieżnych zawiei. Zapach żywej choinki i ciepło płynące z płonących polan w kominku. A z kuchni rozniesie się aromat rozgrzewającej herbaty, kawy i gorącej czekolady, smakowitych pierożków, szarlotki i pierników.

„Pensjonat pod świerkiem” przeniesie Was do tajemniczego miejsca, w którym tak naprawdę wszystko jest możliwe. Dlatego jeśli jeszcze do tej pory zastanawialiście się, czy warto otworzyć drzwi i wyruszyć w drogę do pensjonatu, to nie zwlekajcie. Przyjmie Was z otwartymi ramionami, tak jak każdego zbłąkanego podróżnika.

Recenzja na: [Adres usunięty]

Coraz bliżej święta! W oczekiwaniu na śnieg i pierwszą gwiazdkę przyszedł czas na świąteczne, ciepłe opowieści! W moje ręce - nie tak dawno - wpadła książka pt.: ,,Pensjonat pod świerkiem''.To zbiór opowiadań, akcja których przenosi się do oddalonego, małego ale bardzo przytulnego zakątku, gdzie czas biegnie w zwolnionym tempie, a problemy odchodzą precz jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.

Zainteresowałam się lekturą, gdyż w środku znajdują się historie moich ulubionych autorów, a także za to, że posiada piękną, klimatyczną okładkę, która przyciąga wzrok. Już sam jej widok skłania do tego, by zagłębić się w czeluściach historii, którą ma nam do przekazania. Podoba mi się fakt, że każdy z pisarzy otrzymał swoje pięć minut i pole do popisu. Dzięki temu mogłam poznać różne opowieści, wydarzenia z nimi związane i poznać powody, dla których każdy z bohaterów ląduje w pensjonacie. Czego tam szukają i czy znajdują rozwiązanie na trapiące ich dylematy.

Sięgając po książkę w głowie miałam myśl, by się przy niej odprężyć, zrelaksować, zostawić za sobą wszystko, co złe, smutne. I tak się stało. Historie dają nadzieję, ładują pozytywną energią, pokrzepiają serce i zranioną duszę. Niektóre z nich są ciepłe, przyjemne, otulają niczym ciepła kołderka. Czytając w powietrzu czuć goździki, smakowite potrawy, a w tle słychać kolędy. Klimat świąteczny pochłania nas do reszty. Ale, dla odmiany, niektóre historie rzucają zupełnie inne światło na okres świąteczny, w pierwszej chwili potrafią zaskoczyć, ponieważ niewiele w nich z klimatu świąt. Ale jak się później okazuje są wspaniałym zabiegiem dającym równowagę całości historii.

Jedynie, co w całej lekturze mi się nie podobało to, to że historie są niebywale krótkie. Chętnie poznałabym dalsze losy każdych z bohaterów. Czy ich życie w końcu się unormowało, czy zrealizowali wszystko, co sobie postanowili. Wcześniej jeszcze miałam uwagi wobec opowieści pana Adriana, które nijak nie pasowały mi do całej otoczki, ale z czasem dostrzegłam jego potencjał. W życiu zdarzają się różne sytuacje. Niespodziewane zwroty akcji, które mimo niedowierzaniu mogą się spełnić. I to właśnie przedstawił pan Adrian, wywołując gęsią skórkę. To sprawiło, że zbiór wyróżnia się na tle innych i może wiele osób zaciekawić.

W ostateczności z książki jestem bardzo zadowolona. Dzięki niej mogłam poznać pióro kilku autorów, z którymi wcześniej nie miałam styczności. I na pewno kiedyś z przyjemnością poznam ich inne dzieła. Jeśli szukacie lekkiej i przyjemnej opowieści, która nie tylko wzbudza rozmaite emocje, ale też wywołuje gęsią skórkę to ,,Pensjonat pod świerkiem'' będzie idealnym wyborem. Gorąco polecam.

Skończyłam czytać kolejny zbiór świątecznych opowiadań, który długo czekał w mojej biblioteczce. 📚❤

Do Pensjonatu po Świerkiem przybywaja kolejni goście. Każdy z nich z własną historią i osobistymi problemami. Uciekają do ukrytego w górskim lesie miejsca, by odnaleźć upragniony spokój i przeżyć nadchodzące święta. 🌲❄ Niektórzy trafiają tam zupełnym przypadkiem, jeszcze inni, by tradycji stało się zadość.

Czternaście bardzo różnych historii, łączy je tylko miejsce akcji i bohaterowie, którzy są właścicielami hotelu. Znajdziemy tu zarówno romantyczne chwile, nastrojowe momenty, ale także przykre wspomnienia i makabryczne zbrodnie. Przez swą różnorodność, książka powinna spodobać się większości z Was. 🙂

"Pensjonat pod Świerkiem" to zbiór czternastu świątecznych opowiadań. Tytułowy pensjonat jest miejscem, gdzie spotykają się bardzo różne ludzkie historie. Ewa i Gabriel, rodzeństwo, są właścicielami tego położonego na uboczu pensjonatu. Ich podejście do ludzi wzbudza sympatię, poczucie bezpieczeństwa ale i spokój, którego bardzo wielu odwiedzających potrzebuje. Każde z opowiadań przedstawia zupełnie inną ludzką historię, bolesną, traumatyczną. Dla jednych jest to szansa, na zupełnie nowy początek i naprawnienie swoich błędów, dla niektórych są to ostatnie święta , bez szansy na szczęście.

Święta kojarzą się z rodzinnym ciepłem, spokojem, miłością, wspólnie spędzanym czasem. Wszystkie opowiadania łączy tytułowy pensjonat , który jest miejscem, gdzie wszystko jest możliwe. W większości opowiadania mają smutny, przygnębiający charakter, dotyczą śmierci, włamań, kradzieży, sporów. Wielka szkoda, że niektóre z przedstawionych opowiadań są tak krótkie, ponieważ Czytelnik nie ma możliwości głębszego zapoznania się z przedstawioną problematyką, ani wczuć się w ich klimat. Myślę, że znacznie lepiej byłoby przeczytać jedno dłuższe opowiadanie, niż dwa super krótkie. Jak już wspominałam, jest to demotywujące, ponieważ Czytelnik nie ma okazji bliższego poznania bohaterów i spędzenia z nimi czasu. Szkoda, ponieważ zbiór ten nie porwał mnie jakoś szczególnie. Liczyłam na znacznie więcej po zbiorze opowiadań świątecznych. Z całą pewnością muszę przyznać, że jest to zbiór bardzo oryginalny, ze względu na poruszaną w opowiadaniach tematykę. Czegoś mi w tym wszystkim zabrakło, mimo tak wielkiej różnorodności tematów.

"Pensjonat pod Świerkiem" czyta się całkiem dobrze, jednak nie jest to książka, do której będę wracać. Będzie ciekawym wyborem, jeśli ktoś szuka jakiejś odmiany w świątecznym klimacie. Każde z opowiadań reprezentuje inny styl pisarski i zupełnie nowe podejście do świąt. Mimo dużej różnorodności, opowiadania te stanowią jednolitą całości, a losy Ewy i Gabriela wydają się być nad wyraz spójne.

"Pensjonat pod Świerkiem" to zbiór czternastu opowiadań, które łączy miejsce akcji i dwoje głównych bohaterów- rodzeństwo Ewa i Gabriel.

Jak już kiedyś wspomniałam, rzadko sięgam po antologie, ponieważ boję się, że nie będę obiektywna w ocenie. Tak samo było i w tym przypadku.

"Pensjonat pod Świerkiem" to istna mieszanka wybuchowa... znajdziemy tutaj dosłownie wszystko. Od przesłodzonych opowiastek o niemalże anielskich właścicielach po kryminalne zapędy niektórych gości.

Jak to bywa przy takich produkcjach, jest różnie. Jedne historie są lepsze inne gorsze i mam wrażenie, że nie powinny się znaleźć w tym zbiorze.

W drodze wyjątku zdradzę, że bardzo przypadło mi do gustu opowiadanie Pani Niny Reichter pt. "Przyjaciel w wigilijną noc". Niezwykle wzruszające i pokazujące jak ważne w naszym życiu jest miłość, przyjaźń i rodzina.

Najgorszego w moim odczuciu nie zdradzę... wiecie gusta i te sprawy ;)

Opowiadania ze względu na ich formę czyta się szybko, każde z nich jest inne, więc podejrzewam, że każdy znajdzie w tym zbiorze coś dla siebie.

Na wielkie brawa zasługuje forma wydania, twarda okładka z przyciągającą wzrok filiżanką gorącej herbaty, sprawiła, że zatęskniłam za zimą i świątecznym okresem.

Czy polecam?

Polecam... choć mamy środek roku, nie jest to przeszkodą.

,,Pensjonat pod Świerkiem" swoją premierę miał rok temu, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, by zapoznawać się z tą pozycją także w kolejnych latach.

Wszystkie historie łączy jedno - jej bohaterowie w efekcie końcowym i tak znajdują się w Pensjonacie pod Świerkiem. Jest to niewątpliwie miejsce z duszą, prowadzone przez rodzeństwo trzydziestolatków, jednak nie zabraknie tam także innych barwnych postaci.

Każdy z autorów napisał po dwa krótsze lub jednym dłuższym opowiadaniu. Nie zabraknie tutaj poruszania trudniejszych tematów. Jest opowiadanie o ojcu homoseksualisty, ktoś podejmuje temat szajki złodziei, która kradnie pieniądze. Jest także historia małżeństwa, które jest ze sobą tylko dla dobra dzieci.

Nie wszystkie zbiory są udane zwłaszcza ze względu na nierówne pióro autorów. Szczerze mówiąc, wcześniej znałam tylko powierzchownie twórczość kilku pisarzy, jednak nie ma takiego opowiadania, które by mi się wybitnie nie podobało. Ba, wszystkie one są naprawdę cudowne. Nie są to cukierkowe historie, ale naprawdę życiowe historie, które mogą dotknąć każdego z nas.

Nie zrażajcie się tym, że jest to zbiór kilkunastu opowiadań. Jest ON naprawdę bardzo wciągający już od pierwszej strony. W niektórych historiach pojawia się nutka kryminalna, od wszystkich nie można się oderwać.

,,Pensjonat pod Świerkiem" to publikacja, którą czyta się niemalże z wypiekami na twarzy. Nie żałuję, że się na nią skusiłam w tym przedświątecznym okresie.