Ten, którego kochały

Trzy siostry będące identycznymi trojaczkami, to nie zdarza się prawie wcale. Mimo tego, że patrząc na nie, można się pomylić, to charaktery mają zupełnie inne. Phobe jest odważna, lubi wyzwania, góry i wspinaczki, Rose jest pielęgniarką, ma cięty język, ale dobre serce, Eliza z całej trójki jest najdelikatniejsza, a najważniejszą rzeczą w jej życiu jest muzyka. Wszystkie one kochają tego samego człowieka. Angus natomiast na swój sposób kocha każdą z nich.

Lubię książki Paige Toon, mam za sobą wszystkie wydane w Polsce. Jeśli miałabym porównać do kogoś jej twórczość, to wybrałabym Nicholasa Sparksa. Oboje są dobrzy w tworzeniu dramatów. W „Tym, którego kochały” podoba mi się różnorodność charakterów sióstr. Każda z nich reprezentuje inny żywioł. Największą sympatią obdarzyłam Rose. W jej uporze, buńczuczności, pyskowaniu dostrzegłam siebie, zwłaszcza że tak, jak ona lubię pomagać innym, przez co często daje się wykorzystywać. Eliza jest urocza, łagodna, miła, zamiast stawiać czoła problemom, wybiera ucieczkę. Phobe natomiast niezbyt mi przypadła do gustu i jej rozdziały czytało mi się najciężej. W sumie nie zrobiła nic, co by mnie do niej zniechęciło, ale nie poczułam między nami wspólnych wibracji. Angus natomiast to chłopak, dla którego można stracić rozum: miły, przyjacielski, szarmancki. Pech chciał, że jego losy splotły się z trojaczkami, przez co każde z nich cierpi.

Czytało mi się tę powieść ok, ale nie jest to moja ulubiona książka Paige Toon. Denerwowało mnie kilka kwestii. Notoryczne wsiadanie po alkoholu za kierownicę i zero zdziwienia, czy zdenerwowania w związku z tym ze strony kogokolwiek. Po drugie przedstawianie osoby z zaburzeniami lękowymi, jako osobę otyłą, która nie wychodzi z dom i ujęte to w taki sposób, że przez to tyje. Po trzecie mamy tu do czynienia z dorosłymi kobietami, a one zachowują się, jak zakochane podlotki robiąc jakieś dziwne akcje, tajemnice, spotykane się z Angusem za plecami pozostałych sióstr. On również mógłby się zdecydować i nie wodzić wszystkich za nos.

Przyznam jednak, że wciągnęłam się w te perypetie, będąc ciekawa, kogo ostatecznie wybierze i czy w ogóle zostanie z którąkolwiek. Na plus jest to, że autorce udało się mnie zszokować mniej więcej w połowie, gdzie zdradziła coś, czego zupełnie się nie spodziewałam, lecz po przeczytaniu tego wszystko zaczęło mi się ze sobą łączyć.

„Ten, którego kochały” to powieść, która - jak większość książek Paige Toon - opiera się na emocjach, niedopowiedzeniach i trudnych wyborach serca. Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi budować napięcie w relacjach i stopniowo odsłaniać tajemnice, które zmieniają perspektywę czytelnika. To książka o miłości, siostrzanej więzi, zazdrości i konsekwencjach decyzji. Niepozbawiona wad, chwilami irytująca, ale jednocześnie wciągająca i pełna dramatyzmu. Dla fanek twórczości emocjonalnych historii o trudnych wyborach będzie to lektura warta poznania, nawet jeśli nie zostanie na długo w sercu.

„Ten, którego kochały” to książka, od której naprawdę nie da się oderwać. Od pierwszych stron wciąga tak mocno, że niemal natychmiast zaczyna się żyć życiem bohaterów. Ich emocjami, rozterkami i wyborami. Czytając, miałam wrażenie, że nie tylko obserwuję tę historię, ale wręcz w niej uczestniczę.

Ogromnym atutem powieści są trzy siostry, tak różne, a jednocześnie tak prawdziwe. Z każdą z nich łatwo się utożsamić, bo każda nosi w sobie inne marzenia, lęki i pragnienia. Trudno mi wskazać jedną ulubioną, bo historia każdej łapie za serce i ma w sobie coś wyjątkowego. Paige Toon doskonale pokazuje, że miłość nie ma jednej definicji, a siostrzana więź bywa równie skomplikowana jak romans.

Natomiast postać Angusa jest niewątpliwie charyzmatyczna i urocza. To typ bohatera, który bez problemu może skraść serce wielu czytelniczek. Moim jednak nie zawładnął aż w takim stopniu. Zdecydowanie bardziej zakochałam się w Tobym, którego poznajemy dopiero w połowie książki, a który wnosi do historii coś niezwykle ciepłego, spokojnego i prawdziwego.

Autorka, jak zawsze, fenomenalnie prowadzi fabułę. Dostarcza całej gamy emocji, wzruszeń i momentów, które zostają z czytelnikiem na długo. Nagły zwrot akcji naprawdę mnie zaskoczył, a to w romansach wcale nie jest takie oczywiste.

To świetna książka, którą polecam każdemu, kto lubi romanse i te chwile, gdy serce dosłownie się rozpływa. Trzeba jednak być przygotowanym również na momenty, w których to samo serce zostaje złamane, bo Paige Toon doskonale wie, jak to zrobić… a potem poskładać je na nowo.

Współpraca reklamowa z @wydawnictwoalbatros

Czy miłość może być prawdziwa, jeśli rani nie tylko Ciebie, ale i najbliższych?

„Ten, którego kochały” autorstwa Paige Toon okazała się dla mnie historią znacznie trudniejszą, niż się spodziewałam. Liczyłam na roman ze szczyptą dramatyzmu i wzruszenia, a dostałam opowieść o więzi, która momentami boli bardziej niż złamane serce.

Phoebe, Eliza i Rose są trojaczkami - identyczne twarze, zupełnie różne serca. Każda z nich nosi inne pragnienia i inne poczucie niespełnienia. Każda, na swój sposób, czuje się tą „drugą”. Tą mniej wybraną. Mniej zauważoną. Jedna próbuje dopasować się do stabilności, druga uparcie trzyma się marzeń, trzecia czuje, że utknęła w miejscu. I nagle pojawia się on - katalizator. Mężczyzna, który wydobywa w dziewczynach na światło dzienne wszystko to co skrywane.

Początkowo wydawało mi się, że będzie to historia o rywalizacji. I przez chwilę faktycznie tak było - analizowałam spojrzenia, gesty, drobne napięcia między siostrami. Jednak im dalej wchodziłam w tę opowieść, tym bardziej widziałam, że chodzi tutaj o znacznie innego. To historia o tym, co się dzieje, kiedy uczucia pojawiają się w niewłaściwym miejscu… i nie chcą zniknąć.

Autorka bardzo subtelnie pokazuje coś dla wielu z nas niewygodnego - że można jednocześnie kochać i zazdrościć. Że jesteśmy zdolni do tego, aby kogoś wspierać, a jednocześnie mieć do niego żal. Że możemy być gotowi oddać wszystko… a jednocześnie po cichu marzyć, żeby los wybrał inaczej. I to właśnie było dla mnie najbardziej poruszające w tej historii. Bo tutaj nie ma tu czarnych charakterów, a każda z sióstr ma rację. Nawet jeżeli każda też trochę rani.

Akcja książka nie pędzi jak szalona, a wręcz zmusza do zatrzymania. Sceny są zwyczajne: rozmowy, powroty do domu, milczenie przy stole. A jednak to w nich kryje się największy ciężar emocjonalny. Jest napięcie - ciche i długotrwałe. Takie, które czuje się przy wspólnym stole, kiedy rozmowa nagle zmienia temat. Takie, które zostaje na lata.

Najbardziej uderzyło mnie to, jak powieść redefiniuje romantyczne zakończenie. Autorka udowadnia, że nie chodzi o bycie razem. Chodzi o pogodzenie się z tym, kim dla siebie jesteśmy i, że czasem największym dowodem miłości nie jest walka o uczucie…tylko umiejętność rezygnacja z niego.

Ocena: 9/10 - bo to nie jest historia, po której zamykasz książkę z motylkami w brzuchu. Jest to historia o dorosłości. O momencie, kiedy zaczynasz rozumieć, że nie wszystko można naprawić rozmową i nie każda relacja wraca na dawne tory. Jest to historia o tym, że czasem miłość polega na zaakceptowaniu pęknięcia i nauczeniu się żyć obok niego. Czytajcie, bo jestem pewna, że się nie zawiedziecie.

Miłość od pierwszej książki? Odkąd przeczytałam „A jeśli nigdy cię nie zapomnę”, pokochałam styl Paige Toon i z niecierpliwością wyczekiwałam emocji, które przyniosą jej kolejne powieści. Gdy jednak poznałam opis fabuły „Ten, którego kochały”, gdzie identyczne trojaczki zakochują się w tym samym mężczyźnie, niemal przewróciłam oczami z niedowierzaniem. Bo umówmy się, brzmi to mało prawdopodobnie. A jednak! Znowu zadziałała magia autorki. Zamiast analizować prawdopodobieństwo, zaczęłam żyć tą historią i śledzić losy bohaterów ze ściśniętym sercem. I po raz kolejny totalnie przepadłam!

Autorka ma niesamowity dar pisania o uczuciach w sposób tak autentyczny, że czujemy każdą radość, każde zawahanie i każdy ból bohaterów. Tym razem kreśli przed nami poruszającą opowieść o miłości, lojalności i poczuciu winy, ale też o złośliwym chichocie losu i stracie, która momentami rozrywa serce na kawałki.

Poznajemy Phoebe, Elizę i Rose, identyczne z wyglądu, lecz całkowicie odmienne pod względem charakterów i pasji. Mimo różnic i kłótni, tak naturalnych wśród rodzeństwa, łączy je wyjątkowo silna siostrzana solidarność. Czy ich więź przetrwa próbę, na którą wystawi je miłość do tego samego mężczyzny?

Historia zaczyna się, gdy dziewczyny mają osiemnaście lat, a do sąsiedztwa wprowadza się przystojny Angus. Szybko jednak przenosimy się o dziesięć lat do przodu, kiedy jedna z nich ma wyjść za niego za mąż. Nie chcę zdradzać zbyt wiele, ale przygotujcie się na emocjonalny wstrząs, a jedno zdarzenie zmieni wszystko nie tylko w życiu sióstr, ale i w naszym odbiorze tej opowieści.

Paige Toon mistrzowsko przeplata perspektywy bohaterek, linie czasowe i wycinki z ich pamiętników, pokazując, jak każda z nich kochała Angusa na swój sposób i jak każda szukała swojej drogi w życiu. O emocjach pisze prosto, bez zbędnego patosu, trafiając prosto w serce i udowadniając, że choć drogi do szczęścia bywają dziwne i kręte, zawsze warto nimi podążać.

I choć to nie trzymający w napięciu thriller, a niepozbawiona dramatyzmu historia rodzinna, to nie mogłam się od niej oderwać do ostatniej strony. Przy czytaniu nie zabrakło łez, szybszego bicia serca, ale i uśmiechu. Jeśli i Wy chcecie doświadczyć tych emocji, „Ten, którego kochały” musi znaleźć się na Waszej liście. Gwarantuję, że pokochacie te siostry równie mocno jak ja!

💞 „ᴛᴇɴ, ᴋᴛóʀᴇɢᴏ ᴋᴏᴄʜᴀᴌʏ” ᴘᴀɪɢᴇ ᴛᴏᴏɴ 💞

 Opowieść o miłości we wszystkich jej odcieniach – romantycznej, namiętnej i tej najtrudniejszej, o której trzeba zapomnieć.

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Jak dobrze wiecie, uwielbiam historie, jakie tworzy Paige Toon. Każda z jej powieści zawsze przynosi mi różne odczucia i doznania, mimo iż autorka w największym stopniu skupia się na miłości i uczuciach między dwójką ludzi. Jednak za każdym razem potrafi nas czymś nowym zaskoczyć, podoba mi się to, że Paige nie kieruje się tylko i wyłącznie jednym schematem, wychodzi na przeciw wszystkim książkom o podobnej tematyce i tworzy coś nowego, świeżego. Dlatego ja - bez dwóch zdań, mogę nazwać się jej największą fanką i wiem, że przeczytam każdą książkę, która wyjdzie spod jej pióra. 

💘 „Ten, którego kochały” opowiada historię trzech trojaczek: Phoebe, Elizy i Rose. Siostry wyglądają identycznie, jednak różnią je cechy charakteru, marzenia i wewnętrzne pragnienia. Każda z nich jest inna, jednak wszystkie zakochują się w tym samym mężczyźnie… Czy uczucie do jednego mężczyzny jest w stanie rozbić relację budowaną od pierwszych chwil życia? A może dopiero przechodząc przez największy ból, odkrywamy, czym naprawdę jest bliskość? 💘

Paige Toon z niezwykłą wrażliwością ukazuje, jak łatwo uczucia wymykają się prostym definicjom, jak miłość potrafi przeplatać się ze zdradą i egoizmem. Pokazuje, że to samo serce może jednocześnie ocalać i ranić. W tej opowieści każdy wybór ma swoją cenę, a żadna decyzja nie pozostaje bez śladu.

Autorka prowadzi narrację intensywnie, z ogromnym ładunkiem emocji. To historia, która porusza nie dlatego, że okraszona jest dramatem, lecz dlatego, że trafia w samo sedno ludzkich doświadczeń. To historia o relacji między siostrami, tej jakże delikatnej i podatnej na zranienia, a jednocześnie zadziwiająco odpornej na przeciwności. To opowieść o uczuciach, w których miłość splata się z lojalnością tak mocno, że trudno dostrzec między nimi wyraźną granicę. O decyzjach, które nigdy nie są czarno-białe i za które zawsze trzeba zapłacić najwyższą cenę, czasem ciszą, a czasem stratą.

„Ten którego kochały” to opowieść przypominająca o tym, że najważniejsza miłość wcale nie musi mieć romantycznego wymiaru. Uświadamia, że nie każde miłosne uniesienie skończy się szczęśliwie. Ale z każdej sytuacji można wyciągnąć korzystną lekcję na przyszłość. Pełna melancholii, refleksji nad straconym czasem, otulająca i dająca nadzieję. Nie ma tu spektakularnych zwrotów akcji, fabuła płynie swoim powolnym rytmem, ale to właśnie dzięki temu, można zwolnić, zagłębić się w historię i całkowicie pokochać tę historię 💘