Ostatnie zlecenie

Uwodzenie na zlecenie.

„Ostatnie zlecenie” Katarzyny Wilk miało być thrillerem, a wyszła z niego… mieszanka obyczajówki z telenowelą. Pomysł na fabułę był szalenie ciekawy, jednak ciężko oprzeć się wrażeniu, że nie wykorzystano go w stu procentach… Czy warto więc sięgać po tę książkę?

Dominika Werner to piękna zawodowa uwodzicielka, która miarę swojego sukcesu mierzy liczbą pozwów sądowych i rozbitych małżeństw. Nikt nigdy jej nie odmówił, a ona sama świetnie zna swoje atrybuty oraz ich siłę – umiejętnie je zatem wykorzystuje. Dominika przy tym wszystkim bardzo zręcznie manipuluje ludźmi. Dziewczyna jest w przededniu swoich 35 urodzin i uznaje, że zbliża się czas zakończenia dotychczasowej działalności. Przed nią jeszcze jedno, ostatnie (w sumie 89-te) zlecenie: rozbicie małżeństwa Anny i Roberta. Zleceniodawcą jest znudzona życiem Anna, która chce rozwodu z winy męża. Nic nie powinno stać na przeszkodzie, wszak Dominika szczyci się jak dotąd stuprocentową skutecznością. Tym razem trafia ona jednak na mężczyznę, który… nie zdradza.

Postawa Roberta i jego niezłomność rodzi niesamowitą frustrację Dominiki, która posuwa się do coraz bardziej bezwzględnych metod. Tylko czy okażą się one skuteczne? Dziewczyna chyba sama siebie nie podejrzewała o to, do czego jest w stanie się posunąć… Nie wzięła także pod uwagę jeszcze jednej rzeczy, a mianowicie tego, że z Robertem jest inaczej niż z każdą z dotychczasowych ofiar; Dominika łapie się na tym, że na tym akurat facecie zaczyna jej zależeć… Jaki będzie finał tej historii?

Katarzyna Wilk miała fantastyczny pomysł na tę powieść :) Mogła z tego powstać historia ironiczna i pełna trafnych (choć może cynicznych) przemyśleń na temat ludzkiej natury (ze szczególnym uwzględnieniem wierności) jednak… coś tutaj nie zagrało jak trzeba. Co zawiodło?

Przede wszystkim tło całej historii i psujące ostateczny efekt wciskanie czytelnikowi niemal na siłę bogactwa wszystkich zainteresowanych. Torebka stąd, buty stamtąd, kiecka jeszcze od kogoś innego… Kogo to obchodzi? W takich powieściach liczy się przede wszystkim HISTORIA i sposób poprowadzenia fabuły. To z którego domu mody pochodzi torebka głównej bohaterki jest sprawą co najwyżej drugorzędną.

Autorka nie mogła się poza tym chyba zdecydować, w jakiej konwencji chce napisać książkę. Opis głosi, że jest to thriller… Nie dostrzegłem tu jednak żadnych elementów thrillera :) „Ostatnie zlecenie” to raczej powieść obyczajowa, która ma aspiracje mgliście kryminalne. Nic z tego jednak nie wychodzi i w efekcie mamy małą telenowelę z powracającą niczym cień przeszłością głównych bohaterów. Nawet erotyki się tu nie uświadczy (a sugeruje to poniekąd okładka).

Reasumując: za pomysł i jego potencjał duży plus, za wykonanie… niestety jednak minus. Przeczytać można i nie będzie to raczej czas stracony (czyta się zdecydowanie szybko i trzeba przyznać, że historia jest interesująca), ale mankamenty są w tej opowieści niestety widoczne… Być może kolejne książki Katarzyny Wilk będą ich pozbawione.

Książka zrecenzowana dzięki uprzejmości Księgarni [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

"Ostatnie zlecenie" to odważny i ciekawy debiut, który daje sporo do myślenia. Pierwsze i podstawowe pytanie, które nasunęło mi się na myśl po skończeniu lektury- to jak bardzo trzeba zostać skrzywdzonym przez życie, żeby tak bardzo krzywdzić innych? I drugie- czy można kochać tak bardzo drugą osobę, żeby zmusić ją do odejścia?

Przyznam szczerze, że odpowiedzi, które znalazłam na stronach tej historii, nie do końca mnie usatysfakcjonowały.

Autorka stworzyła świat, w którym kłamstwo, manipulacja i intryga gra główne skrzypce.

Obydwie bohaterki odebrałam jako zimne i gotowe na wszystko kobiety, które by osiągnąć swój zamierzony cel, są gotowe poświęcić bardzo wiele, a przegrana nie wchodzi w rachubę.

Im dalej zagłębiałam się w fabułę, tym bardziej otwierałam oczy ze zdziwienia, przerażało mnie ich zachowanie, które w niektórych momentach znajdowało się poniżej jakiejkolwiek krytyki, a ich infantylność w danych sytuacjach biła po oczach. W tych momentach znów nasuwała się myśl, że rozmowa i zaufanie to podstawy w związku dwojga dojrzałych ludzi.

Niestety w tym związku dojrzała okazała się tylko jedna strona. Mam odczucie, że jedyną osobą, która wyszła w miarę obronną ręką z tej intrygi był Robert, chociaż do jego zachowania również miałabym kilka uwag.

Zakończenie zaskakuje, przyznam szczerze, że takiego obrotu sytuacji się nie spodziewałam, i chciałabym wierzyć, że główna bohaterka wyniosłą jakąś naukę na przyszłość, jednak raczej się na to nie zanosi.

Na okładce znajduje się wzmianka, że to zniewalający kobiecy thriller, przykro mi, ale ja niestety nie zgodzę się z tym stwierdzeniem. Jedyna sytuacja, która mogła zmrozić krew to zakończenie, w którym pojawia się groźny i nieprzewidywalny bohater, jednak i ON okazuje się tylko niedojrzałym żądnym zemsty rozgniewanym człowiekiem.

Jeśli spodziewacie się mocnych scen łóżkowych, to się rozczarujecie. Tak naprawdę niewiele ich tu znajdziecie.

Książkę czyta się dobrze, bohaterowie są wyraziści i wnoszą do powieści dużo emocji, zarówno tych pozytywnych jak i negatywnych. Niektórzy z nich dają się nawet polubić.

Fabuła jest spójna i logiczna, opisy sytuacji dokładne, nie trzeba się domyślać, co autorka miała w danej chwili na myśli. Jak na debiut, jest bardzo dobrze.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. Jest wciągająco, ciekawie i nieprzywidywalnie.

POLECAM..

Dominika pracuje jako zawodowa uwodzicielka. Za swój sukces uważa dużą ilość rozbitych małżeństw. Jest zdania, że absolutnie nikt się jej nie oprze. Do każdego zadania przygotowuje się starannie i bardzo dokładnie. Na podstawie obserwacji swojej "ofiary" wybiera odpowiednią rolę, którą odegra. Pewnego dnia otrzymuje zlecenie, aby zrujnować małżeństwo Anny i Roberta. Kobieta od razu przygotowuje się do rozpoczęcia zadania. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że to zlecenie odmieni jej życie. Uczucia nigdy nie wchodziły w grę. Do tej pory do każdego podchodziła na chłodno i żaden mężczyzna jej nie odmówił. Czy tym razem będzie tak samo? Czy Robert ulegnie Dominice?

To pierwsza książka, którą tak nisko oceniłam. Na okładce napisane jest, że to zniewalający i hipnotyzujący thriller. Mnie ON niestety nie zahipnotyzował. Nie wywarł żadnego wrażenia. Pokusiłabym się nawet o stwierdzenie, że nie przypomina thrillera. Co więcej nie jest to też erotyk, choć okładka mogłaby na to wskazywać. Czym więc jest ta książka? Obyczajówką? W zasadzie trudno jednoznacznie stwierdzić. W mojej ocenie "Ostatnie zlecenie" jest bardzo przeciętne. Jedynym plusem było to, że czytało się szybko. Fabuła chyba nie do końca została przemyślana i dopracowana. Żadnej z postaci nie polubiłam. Dominika jest bardzo pewna siebie, nie liczy się z uczuciami innych i po trupach dąży do celu. Anny chyba najbardziej nie lubię ze wszystkich. Jej pomysły były żałosne. Robert wydał mi się najnormalniejszą osobą z nich wszystkich. Nawet odrobinę było mi go żal. Ale też jakoś szczególnie nie zapałałam do niego sympatią. Bardzo denerwowały mnie ich podchody. Tajemnice i intrygi nie wywołały we mnie żadnych emocji. Kiedy zaczynało się coś dziać, łatwo było przewidzieć jak to się skończy. Nie udało się autorce niczym mnie zaskoczyć. Szkoda, bo spodziewałam się po tej książce zupełnie czegoś innego. Jestem bardzo rozczarowana tą pozycją. Być może innym ta historia bardziej się spodoba, lecz mnie kompletnie nie przypadła do gustu.