Okaleczone. Prokurator Hanna Osul. Tom 1

Bardzo sobie cenię takie udane debiuty. Gratuluję i polecam!

Książka "Okaleczone" jest debiutancką powieścią autorki, a jak już pewnie wiecie bardzo lubię poznawać nowych pisarzy, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niesamowicie szybko, z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dobrze poprowadzona i chociaż jest przewidywalna (dość szybko odkryłam kto jest mordercą) to nie odebrało mi to radości z czytania. Bohaterowie tej powieści zostali w bardzo autentyczny sposób wykreowani i myślę, że z powodzeniem moglibyśmy utożsamić się z nimi podzielając podobne troski i dylematy moralne. Postać prokurator Hanny w zasadzie od początku zyskała moją sympatię i byłam bardzo ciekawa jej historii oraz tego jak kobieta poradzi sobie z tak zatrważającą zbrodnią jaką jest morderstwo dziecka zważywszy na jej przeszłość. Muszę przyznać, że autorka w pobudzajacy wyobraźnię sposób obrazuje wszystkie wydarzenia, wielokrotnie czułam się tak jakbym razem z bohaterami uczestniczyła w śledztwie. Czułam deszczyk niepokoju oraz ogrom skrajnych emocji. Autorka w świetny sposób kreśli portrety psychologiczne postaci i umiejętnie buduje napięcie. Miło spędziłam czas z tą książką i chętnie w przyszłości ponownie sięgnę po powieść spod pióra autorki. Polecam!

Prokurator Hanna Osul przeżyła wielką stratę. Straciła córkę i męża. Z tej rozpaczy i bezradności zaczęła zatracać się trochę w używkach. Po kilku miesiącach jednak przychodzi pewne ukojenie w postaci nowej sprawy kryminalnej. Pomaga jej policjant - Mirek. Co to za sprawą? Znaleziono zwłoki małej dziewczynki. Wiele wskazuje na to, że zbrodnia została skrzętnie zaplanowana. Ciało zostało okaleczone w okrutny sposób. Czy uda się schwytać mordercę nim zginie kolejna osoba?

✨✨✨

Przy tej książce nie można się nudzić. Jestem zaskoczona bo to debiut, a wiemy jak bywa z debiutami. Tutaj jednak w ogóle tego nie wyczułam. Autorka wodzi czytelnika za nos. Kiedy już myślałam, że znając konkretne tropy - wiem kto stoi za wszystkim, po chwili okazywało się że tak naprawdę gó*no wiem. Uwielbiam takie książki!

Trochę żal było mi głównej bohaterki, Hanny. Przeszła przez własne piekło, została mocno doświadczona przez życie. Starała się jakoś poskładać siebie samą, co nie było łatwe. Z resztą po tragedii jaką przeżyła chyba nigdy do końca nie można się pozbierać.

Szacunek dla autorki za opisy zbrodni. Lubię poznawać wszelkie szczegóły, nie jestem brzydliwa za to bardzo ciekawska. No i tutaj moja ciekawość została zaspokojona. Tak więc jeśli nie przepadacie za dość szczegółowymi opisami miejsc zbrodni to pomińcie najwyżej te fragmenty. No ale samą książkę po prostu trzeba przeczytać!

Ja jestem na tak i będę ją polecała. Kolejne książki autorki napewno również chętnie przeczytam. Ten dreszczyk towarzyszący podczas i po lekturze jest nie do opisania.

Kolejny udany debiut na naszym rodzimym rynku literackim! 👍 Trzyma w napięciu, daje do myślenia i wywołuje dreszcze. Czy nie tego oczekujemy po dobrym thrillerze? 📖😍 Autorka bardzo sprawnie manewruje uczuciami Czytelnika i próbuje podsuwać mylne tropy, by zwieść go na manowce. Mnie dość szybko udało się rozszyfrować sprawcę, ale wcale nie odebrało to przyjemnością z lektury. 🥰

•

Prokurator Hanna Osul przeżyła ogromną tragedię. Jednego dnia straciła ukochaną córeczkę i męża. Załamana kobieta zaczęła sięgać po alkohol i prochy, by choć na chwilę ukoić ból i tęsknotę. Wsparciem okazał się dla niej Mirek Hetski, policjant, którego poznała w pierwszym dniu pracy. To on po półrocznym zwolnieniu wciąga ją w nową sprawę. Wie, że tylko w taki sposób Hania zdoła wrócić do normalnego życia.

W pod wrocławskiej wsi znaleziono zwłoki małej dziewczynki. Pięciolatka została brutalnie zamordowana i wytrzewiona przez narządy płciowe. Zwyrodnialec zaplanował swą bestialską zbrodnię. Ubrał dziecko w białą suknię i porzucił nad rzekę, by odnalazł ją zwykły przechodzeń. Eksperci zgodnie obawiają się, że w okolicy grasuje seryjny morderca, a kwestią czasu pozostaje odnalezienie kolejnych ofiar. Zaczyna się walka z czasem. Sprawca zdaje się dobrze wiedzieć, jak działają organy ścigania i depcze im po piętach.

•

Książka, która wywołuje mnóstwo emocji, wciąga w wir wydarzeń i nie pozwala się nudzić. Świetnie wykreowani bohaterowie i intrygująca fabuła. Czytało się wyśmienicie. 🥰 Serdecznie polecam! 😍

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwomova @[Adres usunięty]ce . ❤️

Jestem pod ogromnym wrażeniem! To poruszająca opowieść o traumie, nadziei i determinacji. Książka ta to nie tylko historia o przemocach domowych, ale również refleksja na temat tego, jak ważne jest zwrócenie uwagi na ten problem i wsparcie dla ofiar. Autorka pokazuje, jak wiele pracy i wysiłku wymaga wychodzenie z takiej sytuacji, ale jednocześnie udowadnia, że jest to możliwe. Polecam każdemu, kto chce lepiej zrozumieć problem toksycznych relacji i tak jak ja szuka inspiracji do walki z nimi. Coś wspaniałego, naprawdę!

Lubicie czytać debiuty, czy raczej sięgacie po sprawdzonych autorów?

.

🌿 Mija pół roku od tragicznych wydarzeń, które osobiście naznaczyły prokurator Hannę Osul. Kobieta próbuje stanąć na nogi i ma jej w tym pomóc powrót do pracy. Pierwszą sprawą, jaką się zajmie, będzie brutalne morderstwo na pięcioletniej dziewczynce, która w niewyobrażalny sposób została pozbawiona narządów wewnętrznych. Prokurator Hanna zrobi wszystko, aby odnaleźć mordercę, ale brak jakichkolwiek dowodów nie pomaga jej w tym. Czy kolejne morderstwo to tylko kwestia czasu?🌿

.

Uwielbiam takie debiuty, które potrafią mnie zaciekawić od pierwszych stron i zatrzymać na dłużej. Książki te zazwyczaj są dla mnie takim powiewem świeżości, czymś nowym i nieodkrytym. Jestem wtedy w stanie poznać nową historię z ciekawą fabułą oraz samą autorkę, poprzez jej styl i sposób pisania, wplatanie wątków, zwroty akcji, czy wykreowanie bohaterów. Najczęściej są to mocne thrillery, niepodlegające żadnym zasadom, żyjące swoimi prawami. Takimi prawami, aby zaskoczyć czytelnika, wbić go w ziemię, pozostawić z mieszanymi uczuciami i najczęściej z chęcią na więcej.

.

Przestępstwa dokonane na dzieciach zawsze wywołują wiele emocji i skrajnych uczuć. Czytanie o takich historiach najbardziej działa na naszą wyobraźnię, to wtedy pracuje ona na najwyższych obrotach. W tym przypadku akcja trzyma w napięciu już od samego początku i nie odpuszcza aż do końca. Książkę szybko się czyta, ze względu też na sporą ilość dialogów. Ja akurat bardziej preferuję więcej dialogów niż samych opisów, wtedy książka nie przynudza, a akcja jest bardziej dynamiczna. Niestety niektórzy czytelnicy mogą poczuć się trochę zawiedzeni, gdyż sprawcę jesteśmy w stanie dosyć szybko wytypować już na samym początku. Z kolei mi to kompletnie nie przeszkadzało, potrafię przymknąć na to oko, przy kolejnej powieści z pewnością autorka dołoży więcej tajemniczości. Jako debiut uważam za bardzo udany i będę wypatrywać kolejnych książek autorki.

Zabójstwo z lubieżności - wiecie co oznacza ten termin? „ To czyn zabroniony, który dostarcza sprawcy podobnej satysfakcji, a jest popełniany zamiast stosunku płciowego, inaczej nazywany zabójstwem ewkiwalentnym”. Wbija w fotel prawda? A to właśnie z takim zabójstwem musi się zmierzyć prokurator Hanna Osul, która pół roku wcześniej straciła męża i córkę.

Sprawa jest o tyle trudna, że ofiarą jest pięcioletnia dziewczynka, której ciało okaleczono w brutalny sposób. Co więcej konsultacje z policyjnym psychologiem wskazują na to, że morderstw może być więcej…

Czy pani prokurator znajdzie sprawcę, zanim ten wykona kolejny bestialski krok? Czy praca pomoże jej, choć na chwilę, oderwać się od spraw prywatnych, które tak bardzo ciążą jej na sercu?

Uwielbiam sięgać po debiuty! I jak się okazało w tym przypadku to był bardzo dobry wybór. Co prawda dość szybko miałam swoje przypuszczenia, kto może stać za tym wszystkim, a te później okazały się tymi właściwymi to mój entuzjazm do poznania wszelkich zawiłości i tego jak to wszystko zostanie ukazane przez autorkę nie zgasł ani na jedną chwilę. Spowodowane to było między innymi umiejscowieniem akcji - Wrocław i okolice. Jako rodowita wrocławianka, na samą myśl o tym, że będę kojarzyła miejsca wspomniane w historii czuję jeszcze większe zaaferowanie. Oczywiście to fikcja literacka, ale myślę sobie wtedy: „o rany, wiem dokładnie gdzie to jest, a morderca chadza tymi samymi ulicami, co ja, jak jeszcze mieszkałam w tym mieście.” Sami przyznajcie, że to jest ekstra!

A Hanna Osul… życie mocno ją doświadczyło, polubiłam tę bohaterkę i trzymałam za nią kciuki, za to aby potrafiła odnaleźć w życiu nowy cel. Utrata najbliższych to największy ból… i bardzo spodobał mi się jej pomysł na spędzanie wolnego czasu 😉

Choć to mocna i zatrważająca sprawa to książkę czyta się lekko i bardzo miło można spędzić przy niej czas. Na nadchodzące wiosenne wieczory - idealna! 🙂

Takie debiuty to ja lubię! 🔥

Historia wciąga od pierwszych stron i ciężko się od niej oderwać, jednak bardzo łatwo było się domyślić kto jest naszym czarnym charakterem, bo autorka podaje nam go na srebrnej tacy. Mimo wszystko nie przeszkadza to w całościowym odbiorze tej historii, która jest świetnym debiutem!

Dialogi między bohaterami są bardzo naturalne, a opisy chodź mrożące krew w żyłach przystępnie opisane, dzięki czemu książkę czyta się błyskawicznie. Styl autorki jest lekki i przyjemny w odbiorze, dlatego książkę ciężko odłożyć na później, a zanim się obejrzymy zbliżamy się do końca.

Postać pani prokurator oraz podkomisarza prowadzącego śledztwo są świetnie wykreowane przez co bardzo się z nimi polubiłam i jestem ciekawa ich dalszych losów. Niecierpliwie wyczekuję kolejnej książki autorki i z przyjemnością po nią sięgnę.

Zbrodnia i trauma.

Śmierć, trauma z przeszłości, trzymająca w napięciu historia, świetnie zarysowana postać głównej bohaterki i dręczące ją demony przeszłości... W "Okaleczonych" Anny Kaczanowskiej znajdziemy wszystko, co może składać się na dobry kryminał z elementami thrillera i powieści psychologicznej. Książka zdecydowanie zapada w pamięć - a to znaczy, że warto było po nią sięgnąć! A co więcej - uwaga! - mamy tutaj do czynienia z autorskim debiutem! Warto więc przyjrzeć się tej książce jeszcze bliżej.

Lektura to kolejna pozycja na długiej liście bestsellerów Księgarni TaniaK[Adres usunięty]. Ten status nie dziwi i jest absolutnie zasłużony! To tylko świadczy o tęsknocie czytelnika za dobrymi historiami, które nie tylko będą w sam raz na długie wieczory, ale które także przyprawią czytelnika o dreszcz emocji i ekscytacji. Spora dawka psychologii postaci także tutaj nie zaszkodzi. "Okaleczone" Anny Kaczanowskiej zdają się w zupełności spełniać wszystkie te warunki.

Od tragicznych wydarzeń, które naznaczyły życie prokurator Hanny Osul, minęło pół roku. Sześć miesięcy wcześniej jej mąż i córeczka zginęli w niewyjaśnionych okolicznościach. Mimo że jeszcze nie uporała się ze stratą, kobieta wraca do pracy. Tego samego dnia na wsi pod Wrocławiem zostaje znaleziona brutalnie zamordowana pięcioletnia dziewczynka. Śledczy są przerażeni okrucieństwem, z jakim została dokonana zbrodnia. Co gorsza, wszystko wskazuje na to, że to dopiero pierwsze z serii morderstw i ofiar będzie więcej.

W wyniku śledztwa udaje się odnaleźć narzędzie zbrodni. Dochodzi do aresztowania podejrzanego. Ten jednak z powodu braku dowodów jego winy zostaje zwolniony. Nad śledztwem zawisa ryzyko umorzenia, jednak prokurator napędzana własnymi demonami zrobi wszystko, żeby odnaleźć zabójcę. Czy uda się złapać mordercę, zanim znowu zaatakuje? Czy znalezienie winnego przyniesie Hannie wyczekiwane ukojenie?

Że też tak dobre książki z tego gatunku trafiają się tak rzadko! Autorka potwierdza tą pozycją, że książki z pogranicza sensacji i psychologicznego thrillera potrafi pisać znakomicie. A to przecież dopiero jej debiut! Naprawdę wielkie brawa Pani Anno!

Najbardziej trzyma nas tutaj w napięciu, daje do myślenia i wywołuje ciarki to, czego nie widzimy i to, czego możemy się jedynie domyślać, a co stara się przybliżyć nam autorka. Mowa o traumie prowadzącej sprawie pani prokurator, która - chcąc nie chcąc - sprawę morderstwa łączy z własnymi przeżyciami i czyni z bieżących wydarzeń coś dogłębnie osobistego. Dodaje to lekturze dodatkowej wymowy i sprawia, że nabiera ona jeszcze więcej barw. Brawo!

Nazwisko autorki warto sobie zapisać i na bieżąco je śledzić. Po tak udanym debiucie po prostu nie ma innej możliwości - czekamy na więcej :)

Polecam raz jeszcze dział bestsellerów TaniaK[Adres usunięty] :)

Książka zrecenzowana dzięki uprzejmości Księgarni TaniaK[Adres usunięty]

#bloggujezTK #taniaksiążka #okaleczone #annakaczanowska #sensacja #thriller #kryminł #recenzjaksiążki #bookreview #cosnapolce #bookstagram #bookstagrampolska #recommendedbooks #instabooks #instabookspoland

[Adres usunięty]

We wsi pod Wrocławiem zostaje odnalezione ciało brutalnie zamordowanej pięciolatki. Wszystkie ślady każą przypuszczać, że podobnych morderstw będzie więcej, co przeraża śledczych widzących skalę okrucieństwa z jakim dokonana została zbrodnia. Tego samego dnia po półrocznej absencji wraca do pracy prokurator Hanna Osul, która napędzana koszmarami niedawnych przeżyć zrobi wszystko, żeby dopaść zabójcę.

„Okaleczone” to debiut Anny Kaczanowskiej i trzeba otwarcie od razu przyznać, że całkiem udany chociaż moim zdaniem autorka nie wystrzegła się kilku błędów. Książka ta pomimo dobrze skonstruowanej fabuły z zadziwiającym wątkiem brutalnych morderstw małych dzieci nie należy do najgrubszych, co w tym przypadku działa w moim odczuciu na jej niekorzyść- autorka porusza raz po raz pewne tematy nie zagłębiając się bardziej w odczucia głównych bohaterów. Nie analizuje ich rozterek czy też dręczących myśli, nie rozbierając ich przy tym na czynniki pierwsze, by dostarczyć czytelnikowi pełniejszego i sprecyzowanego obrazu. Sama akcja książki jest dość dynamiczna przez co czyta się ją z zaciekawieniem i to bardzo szybko. Tropy, które autorka podrzuca co do tożsamości zabójcy zbyt szybko mnie na niego naprowadziły. Nie miało to jednak większego wpływu na końcową ocenę książki. Nie obniżyło to także chęci poznawania kolejnych jej rozdziałów.

Pomimo brutalnej tematyki książkę tę czytało mi się naprawdę przyjemnie, na co z pewnością duży wpływ miał lekki styl autorki. Uważam jednak, że autorce zabrakło nieco odwagi, by całą tę historię „podrasować”, czyniąc ją tym samym (w moich oczach) jeszcze lepszą. Według mnie odrobinę za mało i odrobinę za lekko. Nie zmienia to jednak faktu, że książka jest tylko i aż dobra. Jeśli dane mi będzie w najbliższej przyszłości sięgnąć po kolejną książkę Pani Anny, z pewnością tak uczynię. Wam natomiast proponuję tym razem dobry debiutancki kryminał na dłuższy wieczór.

Współpraca z wydawnictwem Mova.

W lesie pod Wrocławiem zostaje znalezione ciało pięcioletniej dziewczynki, które zostało okaleczone w okrutny sposób. Wszystko wskazuje na to, że ofiar może być znacznie więcej. Do śledztwa dołącza prokurator Hanna Osul, która pół roku temu zmierzyła się z własną tragedią i ma nadzieję, że rzucając się w wir pracy, będzie w stanie ukoić swój ból po stracie najbliższych.

Muszę przyznać, że "Okaleczone" po przeczytaniu kilku pierwszych rozdziałów zapowiadało się naprawdę dobrze, zwłaszcza, że autorka ma lekki styl pisania, przyjemny dla oczu i byłam ciekawa co nam jeszcze zaserwuje. Historia ma naprawdę wielki potencjał, jednak w moim przekonaniu nie został on w pełni wykorzystany. Fabuła nie zaintrygowała mnie do takiego stopnia jakiego oczekiwałam i mój zapał do czytania z każdą kolejną stroną malał. Spodziewałam się wiele odrażających opisów zbrodni, jednak autorka przedstawiła nam je tylko ogólnikowo. Śmierć dziecka powinna nami wstrząsnąć, w tym przypadku tak nie było. Zabrakło mi jakichkolwiek emocji, tu było mi całkowicie wszystko obojętne. Do głównych bohaterów również nic nie poczułam, żadnego przywiązania, czy chociażby sympatii. Po prostu byli i odegrali swoje role, nic więcej. Nie dali nam siebie bardziej poznać, ani zagłębić się w ich myśli, czy odczuciach. Ciężko było mi stwierdzić jak się naprawdę czują w danej sytuacji.

Co do mordercy niestety szybko się domyśliłam kto nim jest, tylko nie byłam w stanie zrozumieć jego motywów i właściwie dalej nie jestem. Autorka co prawda przedstawiła nam to na końcu, jednak zbyt chaotycznie i tylko pobieżnie, nie jestem zadowolona z takiego finału.

Ostatnio czytałam debiut, który rozłożył mnie na łopatki, a tym razem mam do czynienia z debiutem, co do którego mam mieszane uczucia.

Przede wszystkim tę książkę czyta się naprawdę szybko za sprawą wartkiej akcji; treścią, która większościowo opiera się na dialogach i ogólnej kompaktowej pojemności, która wystarcza na jeden czy dwa wieczory czytania. Język jakim jest napisana jest lekki i chociaż tytuł, opis i okładka sugerują mocne wrażenia to nie nazwałabym tego kryminału mocnym. Faktycznie ofiarami zwyrodnialca padają dzieci, ale nawet dotarcie na miejsce zbrodni nie stwarzało we mnie jakiś większych stanów niepokoju.

I teraz dochodzimy do momentu, który najbardziej pozbawił mnie napięcia z czytania, a mianowicie praktycznie od razu poznając okoliczności pierwszej zbrodni wiedziałam kto jest winny i każda kolejna zestawiona ze sobą poszlaka tylko mnie w tym upewniała. Mam wrażenie, że to przez za szybkie zestawienie sugestii jak może się zachować morderca i zaraz ta osoba, na którą padły moje podejrzenia to robi. Z resztą zakończenie potwierdziło mi wszystko.

Oczywiście, że można do tego dwojako podejść, bo bardzo dobrze, że złoczyńca nie wyskakuje na końcu znikąd, a cały czas jest obecny w tej historii. Też dobrze, że wszystko co napisała autorka składa się w logiczny ciąg i na pewno na plus, że wszystkie wątki poruszone w książce znajdują na końcu swoje rozwiązanie. Jednak ogólne moje odczucia po skończeniu tej książki są na granicy lekkiego zawiedzenia, bo spodziewałam się jakiegoś zaskoczenia, które by podniosło napięcie. Może jestem za dobrą śledczą. 🙈

Myślę też, że to kryminał, który sprawdzi się bardziej dla osób, które nie znają ich za wiele i wtedy wyniosą z niego to co najlepsze, bo ja znając ich już tak dużo nie dałam się zaskoczyć.

Na początku jak czytałam to byłam w szoku i musiałam się dowiedzieć czy aby na pewno dobrze zrozumiałam, że jest to debiut. Za dobrze mi się to czytało, tak lekko, płynnie. Nawet byłam zaciekawiona! Czytając rozdział za rozdziałem strasznie się wkręciłam i drugi raz musiałam sprawdzić czy autorka nie ma jakiegoś doświadczenia związanego ze służbami bo tak dobrze się to czytało! Byłam w szoku.

Później gdy sprawa nabrała tempa miałam już swój typ podejrzanego, który… finalnie okazał się właśnie sprawcą. I wszystkie emocje opadły. Rozwiązałam zagadkę przy pierwszych rozdziałach, nie wiem czy czytam za dużo tego typu rzeczy, czy może wykształcenie policyjne się obudziło, a może było to właśnie tak oczywiście napisane, że każdy by się domyślił? Tak czy siak, zagadka rozwiązana, zabrakło takiego mieszania i zrzucania podejrzenia na każdego jak jest w przypadku tego typu książek.

Książka nie zostanie długo w mojej pamięci, No chyba, że moja złość na to, kto stał się tym zabójcą (hehe). Spodziewałam się wstrząsających opisów, w końcu wiecie- mord na pięciolatkach? Nic takiego nie otrzymałam. Z takich plusów jeszcze to w książce występuje dużo dialogów przez co książkę dość szybko się czyta. Nie jest pisana źle, ale mogło by być lepiej.

OKALECZONE to lekki kryminał aniżeli thriller psychologiczny, bowiem mamy tu śledztwo o najokrutniejszej zbrodni, bo o okaleczeniu ciała dziecka.

Zacznę od świetnej szaty graficznej, bardzo mi się podoba 😍. Mroczna i budzącą niepokój. Jednak sama w sobie historia nie wywołała u mnie napięcia jakiego się spodziewałam, pomimo intrygującego i dobrze zapowiadającego się początku. Autorka trochę pomieszała kryminał, thriller z wątkiem obyczajowym, co sprawiło, że powieść czyta się wyjątkowo przyjemnie, lecz nie odczuwałam przy tym porządnego uczucia poruszenia.

Postacie prokurator Hanna Osul i podkomisarz Mirek Hetski co prawda wzbudzili moją sympatii, ale prowadzona przez nich sprawa, z biegiem przewracania stron coraz mniej mnie interesowała. Może dlatego, bo przy pierwszej okazji wytypowałam sprawcę? Czekałam na zakończenie i na potwierdzenie tego, że mój typ to strzał w dziesiątkę. I nie myliłam się 😉. Mimo to miło spędziłam czas przy tej lekturze, autorka ma fajny i lekki styl.