Odbiorę Ci wszystko

Świetna, świetna, świetna! Zgadzam się w przedmówcami - dużo zaskoczeń, skłaniająca do przemyśleń i trzymająca w napięciu. Liczę na więcej książek, szczególnie tak dobrych, od pani Lillegraven!

Ruth Lillegraven trafia w środek tarczy trzymającej w napięciu literatury gatunkowej. Pogłębiona psychologia, sinusoida nastrojów oraz odpytanie czytelnika z jego systemu wartości. Działa na różnych poziomach, skutecznie i zwinnie zagarnia sobie nasz spokój!

Witajcie 🙋‍♀️

24 kwietnia swoją premierę miał thriller "Odbiorę Ci wszystko" Ruth Lillegraven.

Nie będę robić podziału na plusy i minusy żeby kogoś zachęcać bo mnie ona poprostu się nie podobała.

Rozdziały, w których narratorem była Clara poprostu praktyczne omijałam, nuda, nuda i urzędnicze pierdoły ,a nawet był opis jak wygląda posadzka w ministerstwie w którym pracowała🙈 litości

Może i zamysł był dobry, temat ciekawy i bardzo ważny, ale mnie autorka nie potrafiła zainteresować.

No dobra zakończenie się udało. Ale dla mnie to za mało, oceniam jako całość i jak spędziłam z tą książką czas.

Przykro mi, ja tej książki nie polecam

Trzyma w napięciu do samego końca - ciekawi bohaterowie i zaskakujące zwroty akcji. Mam nadzieje, ze to nie ostatnia książka autorki i będą następne części - tym bardziej, że nie wszystkie wątki zOstały rozwinięte - może planowana jest kolejna cześć z Clare.

"Wszystko do mnie należy i wszystko będzie mi zabrane,

wkrótce wszystkie rzeczy będą postradane."

"Najpiękniej jest o zmierzchu", Pär Fabian Lagerkvist

Ciekawie zapleciona intryga, zajmujące prowadzenie złożonych wątków, sporo zaskakujących zwrotów akcji, a przy tym dynamiczne rytmy i sprężyste wybijanie naprzemiennych narracji. Imponuje mnogość poruszanych w fabule zagadnień, związanych z mało efektywną opieką społeczną, okrutnym maltretowaniem dzieci przez bliskich, negatywnych efektów imigracji, a także mało etycznych standardów politycznych, czy skomplikowanej sytuacji służby zdrowia.

Tłem staje się szerokie spektrum współczesnego norweskiego społeczeństwa, niekorzystne elementy jego multikulturowego obrazu, niesatysfakcjonujące rozwiązania prawne w zakresie ochrony dzieci, mało skuteczne działania organów ścigania. Przyznam, że imponuje mi takie podejście do kreowania świata powieści, i to zwłaszcza w gatunku, jakim jest wydawałoby się zwykły thriller. Tak naprawdę, to także wątki poboczne stają się interesującym materiałem do przemyśleń, jak choćby kondycja obecnych małżeństw żyjących w pospiesznej codzienności zdominowanej przez pracę, albo możliwość genetycznych uwarunkowań pewnych niepożądanych zachowań, przenoszonych z pokolenia na pokolenia i wzmacnianych przez kopiowanie wzorców wychowawczych. Jednak najwięcej uwagi skupiamy na zagadnieniach uzasadnień do odbierania komuś życia, praw do samodzielnego wymierzania kary i odnajdywania częściowej satysfakcji w zemście. Czy można porównywać wartości ludzkich żyć? Jak egzekwowanie sprawiedliwości we własnym zakresie może być tak trudne? Dlaczego czasem lepiej być ofiarą niż oprawcą?

Lekki styl narracji, sprawna zmiana narratora, działające na wyobraźnię opisy, powodują, że chętnie zanurzamy się w książkę, kusi atrakcyjnym przebiegiem zdarzeń i kulminowaniem napięcia. Chociaż od połowy książki dokładnie wiemy, kto za wszystkim stoi, to jednak finalna odsłona porywa i szokuje. Za nic nie spodziewałam się takiego zakończenia, wyjątkowo trudne do przewidzenia. Długo zastanawiałam się, jak uzasadnić wybrany przez autorkę wariant zamknięcia, czym się kierowała decydując się na jego kształt, jakie przesłania za tym stały. Podobało mi się budowanie niepewności, zwrócenie uwagi na dobór frapującej mieszanki cech osobowości postaci, różnorodne odcienie przyjmowane przez czerń, szarość i biel. I to, że każdy skrywa głęboko tajemnice, nie tylko przed obcymi, ale również przed bliskim, a może nawet samymi sobą, aby nie przywoływać poczucia winy i wyrzutów sumienia. Wystarczy jeden przypadkowo obsunięty fragment układanki, aby stopniowo traciła ona stabilność i eliminowała poczucie bezpieczeństwa.

Clara to niezwykle inteligentna i ambitna pracownica Ministerstwa Sprawiedliwości, zajmująca się tworzeniem kontrowersyjnej ustawy mającej skuteczniej niż dotychczas chronić młode ofiary przemocy domowej. Jej mąż jest zapracowanym pediatrą, który nie może pogodzić się z tym, ile zła i okrucieństwa kryje się w pozornych zaciszach domowych. Para ma dwójkę synów, którym stara się zapewnić szczęśliwe dzieciństwo, choć ich małżeństwo już od kilku lat nie można zaliczyć do udanych. W szpitalu, w którym pracuje Haavard, dochodzi do zaskakującego morderstwa, uruchamia ono zagadkowy splot okoliczności i mroczne cienie przeszłości.

[Adres usunięty]

"Odbiorę Ci wszystko" to bomba zróżnicowanych emocji. Prawdziwe uderzenie w podbrzusze, niepewność, nieprzewidywalność. Prowadzi nas po labiryncie, a nawet gabinecie krzywych zwierciadeł, powodując w nas chwilami realne przerażenie. Pełnokrwista literatura!

Czy cel zawsze uświęca środki? Jak daleko się posuniesz, by go osiągnąć?

Clara jest urzędniczką Ministerstwa Sprawiedliwości, walczącą o prawne zabezpieczenie najbardziej bezbronnych ofiar przemocy domowej - dzieci, które trafiają z ciężkimi obrażeniami do szpitala, w którym pracuje jej mąż. Co może zrobić, gdy system kuleje, pozwalając na powrót ofiar do swoich oprawców, a projekt jej uchwały zostaje odrzucony?

Kiedy na oddziale jej męża umiera skatowany czteroletni chłopiec, mężczyzna targany emocjami chce nagłośnić sprawy znęcania się nad dziećmi, z którymi się spotkał. Odczuwa wyrzuty, że nie zrobił nic, aby zapobiec tej tragedii. Gdy okazuje się, że ojciec ofiary zostaje zamordowany, pojawia się pytanie czy ktoś wymierzył sprawiedliwość na własną rękę, czy może to dziwny zbieg okoliczności?

Organy ścigania mają swoje podejrzenia. Życie Clary i Haavarda, dotąd poprawne i poukładane, zaczyna wymykać się spod kontroli, a demony przeszłości depczą im po piętach.

Poruszane trudne i bolesne tematy znęcania się nad dziećmi, braku ochrony ze strony państwa i wymierzania sprawiedliwości na własną rękę, budzą wiele emocji i pytań, na które trudno znaleźć odpowiedź. Nic nie jest białe, lub czarne, jednoznacznie dobre, lub złe. Dodatkowo historia, mimo, że nie toczy się szybko, wciąga i angażuje bez reszty. Chwilami łzy same napływają do oczu. W obliczu krzywdy maluchów wyrządzanej przez osoby, które powinny zapewnić im miłość i poczucie bezpieczeństwa, nie da się przejść obojętnie.

Oczekiwałam dobrego thrillera psychologicznego i się nie zawiodłam, spodziewałam się mocnego zakończenia i takie niewątpliwie dostałam. Zakończenia zaskakującego i kontrowersyjnego zarazem.

"Odbiorę ci wszystko" w księgarni gwarantuję, że przyciągnie wzrok, bo okładka jest dość specyficzna, ale właśnie nie pozwala oderwać od siebie oczu. Później patrzy się na opis, lub nie, jak ja, bo ja uwielbiam w ciemno, i wtedy ma się ochotę ją przeczytać. Od jakiegoś czasu powieści z Danii, Norwegii są coraz ciekawsze. Mam wrażenie, że nareszcie ktoś się przekonał, że warto je tłumaczyć!

Do szpitala trafia czteroletni chłopiec. Dzieciak jest w stanie krytycznym, został pobity, a przynosi go ojciec. Niestety, chłopczyk umiera, a na następny dzień jego ojciec tyle, że zostaje ON zamordowany. Sytuacja rozgrywa się, kiedy dyżur na oddziale ma Haavard i to niekoniecznie przypadek, ponieważ jego żona, Clara, pracuje nad dość kontrowersyjną ustawą dotyczącą przemocy domowej. No właśnie, Clara... ambitna kobieta, która prowadzi szczęśliwe życie u boku męża wraz z dziećmi, ale jednak nie do końca jest z nią wszystko w porządku. Skrywa jakieś sekrety, które prędzej czy później muszą ją dogonić. Co to wszystko oznacza? I czy wiadomo kto stoi za śmiercią chłopca i jego ojca?

Ta książka to thriller psychologiczny, które ja uwielbiam i czasami mam wrażenie, że są do siebie bardzo podobne. W tym przypadku miałam zupełnie odwrotne odczucie. Autorka zadaje całe mnóstwo pytań i zmusza czytelnika do tego, aby się zastanowić nad wieloma ważnymi sprawami takimi jak przemoc wobec dzieci, ale także nad tym, co siedzi w naszych głowach. Kiedy pyta czy wolelibyśmy być ofiarą czy sprawcą, to odpowiedź nie jest wcale taka oczywista.

Mimo, że akcja nie dzieje się w naszym kraju, to można mocno odczuć, że autorka chciała zwrócić uwagę na to, jak w jej kraju wygląda ochrona najsłabszych, jak wygląda cały system i jest ON bliźniaczo podobny do naszego więc daje to również do myślenia. Czy faktycznie musiałoby dojść do śmierci dziecka żeby w końcu ktoś zaczął działać, chciał nagłośnić sprawę, pomóc w jakikolwiek sposób?

Spodziewałam się mocnej, trudnej opowieści, ale moje oczekiwania zostały przeskoczone. Najpierw sobie myślałam, że w sumie niekoniecznie lubię taką tematykę, a później wpadłam w wir wydarzeń i już się nie zastanawiałam nad tym tylko nad rozwiązaniem opowieści. Zaskoczenie było tak ogromne, że śmiało mogę powiedzieć, że bierzcie, czytajcie i pozwólcie, by oczy z orbit wyskoczyły, bo spodziewać się można wszystkiego, ale nie tego, co na koniec funduje nam Lillegraven!

Takiego thrillera psychologicznego chciałam od dawna, jest fantastyczny pod każdym względem. Targa emocjami, rozszarpuje je w drobny mak.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Wielka Litera.

Jestem po prostu zachwycona! Bardzo ciekawa fabuła i bohaterowie, dobrze zbudowane napięcie, i, co najważniejsze, totalnie nieoczekiwane zakończenie. Książka skłania do refleksji na temat wymierzania sprawiedliwości na własną rękę i angażuje czytelnika w moralne rozterki bohaterów. Zdecydowanie polecam!