Skrzywdzona

Uwielbiam kryminały i thrillery w każdej formie, przepadam za nowościami, pomysłowymi interpretacjami oraz wszelaką ucieczką od schematów. Jednak to co doceniam najbardziej, to prawda ukryta tuż pod powierzchnią.

Max Czornyj pisząc nową powieść czerpał inspirację z otaczającego go świata. W ten sposób złożył na nasze dłonie niezwykle angażującą fabułę. Nie zapominajmy, że autor jest nad wyraz dobry w gatunku, potrafi łączyć fakty oraz manipulować zdarzeniami czy igrać z różnorodnymi emocjami, a gdy jeszcze podszywa całość realnym wydźwiękiem - historia nabiera pazura. "Skrzywdzona" wyróżnia się właśnie klimatem, bo to, że będzie dopracowana i nieszablonowa było pewne od samego początku, plastyczny styl Czornyja prowadził mnie przez perypetie bohaterów, ale z tyłu głowy wciąż miałam przełożenie wszystkiego na prawdziwe życie i przez to bawiłam się jeszcze lepiej.

Kinga uchodziła za delikatną kobietę zatopioną w książkowym świecie. A jednak dziś, po roku, opuszcza areszt jako dzieciobójczyni. Czy ten tytuł słusznie się jej należy? Przed nią walka o drugie dziecko, ale wydaje się, że to proces z góry skazany na porażkę. I jaką rolę odegra w tym wszystkim Lola, idealna żona i matka? Niedługo głęboko skrywane sekrety wyjdą na światło dnia a wówczas niektórzy doczekają się sprawiedliwości.

Akcja prowadzona jest w brawurowy sposób. Z jednej strony spokojnie poruszamy się na linii obyczajowej, obserwujemy postacie, zastanawiamy się jak połączyć kropki, z drugiej siła uderzenia pojawia się w najmniej spodziewanym momencie i burzy wszelkie nasze założenia. Plątają się wątki, pojawiają skrajne emocje, przeszłość miesza się z teraźniejszością, by zaprezentować konsekwencje nie do końca przemyślanych czynów. Obie pojawiające się na pierwszym planie bohaterki są niezwykle intrygujące, warto przyjrzeć się im z bliska, warto na ich podstawie przeanalizować wszystkie aspekty macierzysta, ponieważ właśnie ten temat stanie się wyznacznikiem kolejnych działań. Czornyj dodatkowo podburza wszystko na przestrzeni psychiki, tym razem odchodzi bowiem od fizycznej brutalności i rozgrywa wszystko w sferze niepokoju, obawy, poruszenia.

"Skrzywdzona" budzi wiele silnych emocji, ale przede wszystkim jest lekturą, która zatrzymuje przy sobie na długo. Trudno przejść obok niej obojętnie, ponieważ sama jej otoczka jest intrygująca a później wystarczą pierwsze strony, by w pełni nas oczarować. Aktualne, wiarygodne tematy, dobrze wykreowani bohaterowie a także inspiracja z prawdziwego życia po raz kolejny pokazują pracę Maxa Czornyja od najlepszej strony.

Do czego zdolna jest posunąć się skrzywdzona kobieta? W jak okrutny sposób potrafi zemścić się w ramach wyrównania rachunków?

Dwie kobiety, przyjaciółki, matki. Kinga skazana za śmierć jednego z dzieci i walczącą po odzyskaniu wolności o odzyskanie drugiego z bliźniąt. Lola szczęśliwa żona i matka, która usilnie próbuje zataić pewne niewygodne fakty z przeszłości. Ktoś jednak zna jej tajemnicę i dąży ujawnienia prawdy.

Do czego zdolne są posunąć się matki, aby obronić swoje dzieci?

Jestem pod ogromnym wrażeniem, jak wiele „twarzy” ma twórczość Maxa Czornyja. Jeśli kojarzycie jego styl z krwawymi, ociekającymi brutalnością powieściami, "Skrzywdzona" może Was zaskoczyć. Jest czymś zupełnie innym. Nigdy bym nie zgadła, że tę książkę napisał właśnie on – sposób, w jaki oddał kobiece emocje, wewnętrzne rozdarcie i balansowanie między ofiarą a katem (gdzie ciągle wahamy się kto jest kim) , jest naprawdę wyjątkowy i zasługuje na wielki szacunek. Największą zaletą powyższej książki jest psychologiczna głębia przedstawionych postaci, które są jednocześnie intrygujące i odpychające.

Autor nie epatuje brutalnością i szokującymi opisami zbrodni, do czego nas przyzwyczaił, a mimo to przez niemal całą lekturę nie opuszczało mnie napięcie, niepokój i lęk.

Znam wiele książek Maxa Czornyja, ale "Skrzywdzona" jest jedną z najlepszych. Zostawiła mnie z prawdziwymi ciarkami na ciele i znalazłam w niej dokładnie to, czego szukam w thrillerach.

" [...] Nie pozwolę cię skrzywdzić, choćbym miała kogoś zabić. [...]"

Max Czornyj po raz kolejny przeszedł samego siebie. Stworzył historię, która nie pozwoli wam zasnąć. Po przeczytaniu "Skrzywdzonej" zostaniecie z pytaniem: jak to się mogło zdarzyć? Ten thriller wywołuje w czytelniku dreszcze. Najgorsze jest to, że jest inspirowany prawdziwymi wydarzeniami.

"Skrzywdzona" pokazuje, jak łatwo oceniamy i szufladkujemy drugiego człowieka. Wystarczy tylko kilka informacji, a my już linczujemy oskarżonego, niestety nie znając całej prawy.

Kto tutaj mówi prawdę, a kto perfekcyjnie kłamie? O tym przekonacie się, czytając do końca tę powieść. Powiem wam, że warto. Max Czornyj potrafi zaskakiwać.

Poznałam tutaj dwie kobiety:

- Kingę, matkę bliźniąt, która niestety jest dzieciobójczynią. Dlaczego doprowadziła do śmierci jednego z nich? Jak przebiegał jej proces i jaki zapadł wyrok? Zachęcam was do uważnego śledzenia jej historii. Były momenty, że chciałam ją ubić i takie, w których jej współczułam.

- Lolę — a właściwiej Apolonię. Jest szczęśliwą młodą matką, która skrywa przed światem mnóstwo tajemnic. Co się stanie, gdy ujrzą światło dzienne? Pewnie tak jak ja, będziecie chcieli je poznać. Jest najlepszą przyjaciółką Kingi.

Jedna z tych dwóch postaci otrzyma przerażającą wiadomość. Aż włosy jeżą się na głowie. Nie wiem jak wy, ale ja byłam przerażona.

Thriller "Skrzywdzona" jest warty przeczytania. Chętnie zobaczyłabym go na małym ekranie.

Kinga wychodzi z aresztu po oskarżeniu o zabójstwo własnego dziecka. Choć sąd orzekł jej niewinność, opinia publiczna nie zapomina. Piętno i przypięta łatka dzieciobójczyni wciąż ją ściga. Jednak Kinga pragnie odzyskać drugie dziecko i dowiedzieć się, co tak naprawdę wydarzyło się tamtej nocy, która drastycznie zmieniła jej życie. Z kolei Lola, jej dawna „najlepsza” przyjaciółka, żyje w pozornie szczęśliwej rodzinie. Wszystko się zmienia, gdy otrzymuje przesyłkę, która burzy jej uporządkowany świat i zmusza do konfrontacji z przeszłością.

„Skrzywdzona” Maxa Czornyja to thriller psychologiczny inspirowany prawdziwymi wydarzeniami, opowiadający o granicach moralności, sile macierzyństwa i cienkiej linii między ofiarą a oprawcą. Autor tym razem skupia się nie na brutalnych scenach, lecz na emocjach i wewnętrznych rozterkach swoich bohaterek. To moje kolejne spotkanie z twórczością autora i uważam je za bardzo udane, chociaż w tym przypadku nie było wyczekiwanego przeze mnie efektu „wow”. Było poprawnie i rzeczowo. Czornyj zrezygnował z typowego dla niego rozlewu krwi i brutalnych opisów. Historia ta skupia się przede wszystkim na psychologii postaci, macierzyństwie i relacjach międzyludzkich. Fabuła od samego początku rozwija się spokojnie, ale pomimo tego potrafi trzymać w napięciu. Początkowo wydaje się bardzo przewidywalna, jednak z czasem autor wprowadza elementy, które skutecznie zmieniają nasz punkt widzenia. Zwroty akcji robią tu sporo zamieszania.

Narracja prowadzona jest naprzemiennie z perspektywy Kingi i Loli. To pozwala lepiej zrozumieć ich emocje i motywacje. To co wyraźnie można zauważyć, to to, że główne bohaterki są pogubione, niejednoznaczne i trudno poddać je ocenie. Ich postawy komplikują odbiór. Nie sposób odczuwać wobec nich czystego współczucia, ale też trudno je całkowicie potępić. Każda z nich ma swoje racje i swoje tajemnice. Kinga budzi współczucie, choć niełatwo jej zaufać. Lola balansuje na granicy pozorów i manipulacji. Obie funkcjonują na krawędzi, a ich działania często trudno racjonalnie wytłumaczyć. Bardzo ciekawym i niepokojącym elementem jest także to, że dzieci, które są osią całej historii, pozostają bezimienne. Zostały potraktowane bardziej jak narzędzia w konflikcie niż osoby, co celowo podkreśla, jak daleko potrafią posunąć się dorośli w imię własnych racji.

Styl Czornyja w tej książce jest prostszy i bardziej wyważony niż w wielu jego poprzednich powieściach. Skupia się na emocjach, a nie na szokowaniu. Mimo braku spektakularnych zwrotów akcji, historia wciąga i zmusza do refleksji. Szczególnie nad tym, jak łatwo w imię „dobra dziecka” dorośli potrafią zatracić granice między dobrem a złem.

„Skrzywdzona” to porządna, przemyślana książka, która bardziej porusza niż szokuje. Nie jest to najmocniejsza pozycja w dorobku Czornyja, ale z pewnością jedna z tych, które zostają w pamięci i dlatego ją doceniam. Jeśli szukacie thrillera skupionego na psychice postaci, a nie na sensacyjnych wydarzeniach, to warto po nią sięgnąć.

Kinga, okrzyknięta dzieciobójczyni właśnie opuszcza areszt. Co tak na prawdę wydarzyło się przed rokiem? Może to nieszczęśliwy wypadek?

Lola, spełniona matka i żona. A może to tylko iluzja? Pewnego dnia otrzymuje przesyłkę, która zmieni jej życie.

„Skrzywdzona” to najnowsza powieść autora, która od pierwszych stron wciąga w swoją historię. Historię o dwóch kobietach, matkach, które są w stanie zrobić wszystko by chronić własne dziecko, ale czy wtedy nie staną się nieobliczalne?

Thriller psychologiczny z mocnym tłem kryminalnym, w mrocznym klimacie, niepokoju i narastającego napięcia, charakterystycznym dla autora. Narracja prowadzona jest z perspektywy Kingi i Loli, rozdziały są naprzemienne, a między nie wplecione zostają protokoły z przesłuchań. Czas teraźniejszy przeplata się z przeszłym, dzięki czemu stopniowo odkrywamy kolejne warstwy cierpienia, tajemnic oraz szokujących motywacji i intencji bohaterów. Ciekawa narracja, w której nie brakuje manipulacji, półprawdy, kłamstw oraz bezwzględnej walki o siebie kosztem innych. Niejednokrotnie miałam ciarki podczas czytania. Autor potrafi grać na emocjach czytelnika, porusza bolesne i przejmujące wątki, lecz przez to lektura staje się realistyczna. Główna postać nie jest jednowymiarowa, skupia się na traumie i wewnętrznej walce, a z każdą stroną atmosfera gęstnieje. Autor doskonale obnaża ludzkie przywary i pragnienia, które doprowadzają do tragicznych wydarzeń. Koniec zaskakujący, jednak najbardziej szokuje postawa jednej z postaci, a raczej wpływ przeżytych wydarzeń na jej zachowanie. Skłania również do refleksji. Czy na prawdę opłaca się budować swoje szczęście na cudzym nieszczęściu? Czy warto dążyć do celu po trupach? Polecam 🖤

W te książce nic nie jest takie, na jakie wygląda. Nie można ufać ani bohaterom, ani nawet własnym osądom. Wszystko na pierwszy rzut oka jest proste, ale im dalej w fabułę, tym więcej mroku z niej wypełza. Czy Kinga jest winna śmierci swojego dziecka? Czy słusznie została skazana? Czy pogłoski o jej niepewnej psychice są prawdziwe? Wiele pytań nasuwa się na myśl i gdy już jesteś pewien, że rozgryzłeś sprawę, nagle akcja robi zwrot i znów jesteś w punkcie wyjścia z kolejną partią pytań bez odpowiedzi. „Skrzywdzona” to mroczna książka o nie jednej, a dwóch zaburzonych osobach, które są w stanie posunąć się w największe odmęty, byle tylko osiągnąć swój cel. Bez względu na poświęcone ofiary. Książka inspirowana jest kilkoma sprawami, w tym polskimi, co podsuwa myśl, że być może mijamy na ulicy lub pracujemy z osobami, które jeśli uznają, że dzięki nam zdobędą to, czego pragną, nie zawahają się nas zniszczyć. Przerażające, prawda?

„Skrzywdzona” to historia, która zostały zainspirowane prawdziwymi wydarzeniami. Książka wciąga od pierwszych stron, a napięcie, które budowane jest stopniowo nie pozwala odłożyć lektury aż nie pozna się zakończenia.

„Skrzywdzona” to świetnie napisany thriller psychologiczny, o gęstej atmosferze. Znajdziemy tu również intrygi, tajemnice i mroczną przeszłość, z którą muszą zmierzyć się bohaterowie.

Kinga to kobieta, którą okrzyknięto dzieciobójczynią. Opuszcza areszt, ale sama nie wie co tak naprawdę wydarzyło się ponad rok temu. Lola to szczęśliwa matka i żona. Do czasu aż otrzymuje tajemniczą przesyłkę, która zmieni jej życie. Nadawca tej przesyłki wie więcej o niej niż sama mogłaby przypuszczać.

Akcja książki jest raczej powolna. Mamy tutaj za to świetną analizę psychologiczna bohaterów. Autor skupia się w tej książce na opisie postaci i ich złożoności emocjonalnej. I muszę przyznać, że analiza ta sprawiła, że książka dostarczyła mi wielu emocji i nie potrafiłam się od niej oderwać.

„Skrzywdzona” to książka dla tych, którzy lubią silne postacie. Dla tych, którzy lubią odkrywać przeszłość bohaterów i być świadkami jak sobie oni radzą z nią. Dla tych, którzy lubią mroczne klimaty. I dla tych, którzy lubią, gdy nic nie jest czarno-białe. Polecam!

WOW! Co w tej książce się działo, to moja głowa momentami w ogóle nie ogarniała. Podczas czytania czułam przerażenie. Ale nie tylko wydarzeniami, które miały w niej miejsce, a tym do czego zdolne mogą być kobiety, gdy w grę wchodzą dzieci czy nawet relację międzyludzkie. Poznając historię obu kobiet, nastawiona byłam na to, że z pewnością nabiorę do którejś większej sympatii. Ale po tym co zaserwował tu autor, ja z pewnością nie chciałabym poznać w swoim życiu ani jednej ani drugiej! Idź Pan w cholerę z takimi znajomościami!

"Każdy ma swoje sekrety, Nie wszystkich z nas są jednak takie przerażające..."

Zaczyna się dość grubo i dobitnie. Mamy Kingę, która wychodzi z więzienia za morderstwo swojego dziecka, wszyscy nazywają ją dzieciobójczynią, a pierwsze rozdziały zdecydowanie wywołują w czytelniku dość spory misz masz w głowie. Główna bohaterka pomimo straty jednego dziecka, za wszelką cenę chce odzyskać drugie, które zostało jej odebrane, wraz z pozbawieniem jej praw rodzicielskich - w końcu zrozumiałe, skoro postawiono jej zarzut zabicia własnego potomstwa.... Ale to niestety nie będzie łatwym zadaniem, bo zbyt wielu zwolenników to ona nie ma... Za to ma przyjaciółkę - Lolę (nawiasem mówiąc, to imię zdecydowanie mi nie leży w tej historii). Lola jest dobrą matką i wspierającą żoną, wydawałoby się, że to chodzący ideał kobiety. Ale czy napewno tak jest? Czasem to co idealne z wierzchu jest dość zgnite w środku, prawda? Niektórych sekretów nie da się pogrzebać na zawsze. I o tym właśnie przekona się Lola, gdy pewnego dnia dostanie tajemniczą przesyłkę, która wprowadzi w jej życie strach, niepewność i momentami doprowadzi ją do utraty zmysłów....

Przyzwyczajona jestem do tych bardziej brutalnych książek autora, dlatego zapewne od samego początku spodziewałam się jakichś latających wnętrzności, czy czegoś w tym stylu. Ale zostałam nawet miło zaskoczona, co więcej autor tak mnie zaintrygował całą historią, że 3/4 książki, nie mogłam się od niej oderwać. Na samym początku miałam w głowie dość spory mętlik, nie wiedziałam w która stronę ukierunkować moje myśli związane z głównymi bohaterkami. Pomimo, że wiedziałam, że ta historia nie będzie prosta, tylko dość zagmatwana. Do tego jest ona tak napisana, że najpierw myślałam jedno, a po kilku rozdziałach, wszystko trafiał szlak i myślałam co innego, ale tylko do momentu, aż kolejnych kilka rozdziałów dalej, otwierałam oczy z niedowierzania i już całkiem nie wiedziałam co mam myśleć! Kreacja głównych bohaterek wyszła autorowi fenomenalnie! Aż szkoda, że nie mogę bardziej konkretnie tego opisać, bo z pewnością odebrałoby Wam to wiele emocji, które towarzyszyły mnie, przy poznawaniu ich życia i ogółem ich wersji wydarzeń. Jedno jest pewne - w tej historii nic nie jest przewidywalne! No może oprócz jednej rzeczy którą udało mi się od razu wykminić. Ale cała reszta - to było naprawdę ryjące moją już i tak porytą głowę. Mamy tu pełno zaskoczeń, niewiarygodnych zwrotów akcji i co najważniejsze - bohaterów, którzy szokują swoim zachowaniem, postępowaniem i charakterkiem, bo w niektórych momentach pierwsze co myślałam - to jak można być taką perfidną osobą! Jestem zachwycona tą historią! Co więcej w życiu bym się nie spodziewała, że ta historia inspirowana była prawdziwymi wydarzeniami. To jest jeszcze bardziej przerażające. Proszę mnie trzymać z dala od takich ludzi! ;) Wiecie co jest najlepsze? To, że jak już czytałam ostatnie rozdziały, to nastawiłam się na taki mały happy end - no bo po wielu przeżyciach, przeważnie bohaterowie już tam wiodą jakieś spokojniejsze życie. Ale nie tu...zdecydowanie nie tu... końcówkę czytałam na wdechu i później zastanawiałam się, jak to się stało, że zostałam tyle razy zwiedziona na manowce przez autora... i już sama zaczęłam wątpić w to co jest prawdą, a co zdecydowanie nią nie jest....Książkę bardzo gorąco Wam polecam, świetna historia i napewno coś innego niż do tej pory czytałam spod pióra autora! Po jej przeczytaniu, ciągle mam w głowie taki mały mindfuck :P i ciężko zebrać mi na nowo myśli... także tak... naprawdę warto przeczytać!

"Kim jestem? A może pytanie powinno brzmieć : jaka jestem? Taka jak wy wszystkie? Podatna na nastroje, radości i smutki? Wrażliwa na chwile, ale zarazem gotowa skroić cały świat pod siebie? Nie wiem. Nie mam pojęcia, czy w ogóle chce wiedzieć..."

Czy miłość matki zawsze oznacza czyste dobro? A może pod płaszczem troski i oddania kryje się coś znacznie mroczniejszego - obsesja, manipulacja i kłamstwo?

„Skrzywdzona” Maxa Czornyja to thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszej strony i zostawia czytelnika z pytaniami, na które nie ma prostych odpowiedzi. Dwie kobiety - Kinga i Lola. Dwa pozornie różne światy, a jednak splecione ze sobą więzami tajemnic i grzechów, których nie da się łatwo wymazać.

Kinga, naznaczona piętnem dzieciobójczyni, wychodzi z aresztu po roku odsiadki. Czy rzeczywiście odebrała życie swojemu dziecku, czy padła ofiarą nieszczęśliwego splotu wydarzeń? Sama nie pamięta tamtego dnia, ale jedno wie na pewno - musi walczyć o odzyskanie drugiego dziecka. Tylko że ktoś bardzo chce, by nigdy tego nie zrobiła. Ktoś, kto z uporem spycha ją z powrotem w otchłań piekła.

Lola - kobieta sukcesu, spełniona matka i żona. Jej życie wydaje się idealne, ale kiedy otrzymuje tajemniczą przesyłkę, cała ta perfekcyjna fasada zaczyna się kruszyć. Nadawca zna jej sekret, którego nikt nie powinien odkryć. A wraz z tym sekretem powracają demony, które zamienią jej życie w koszmar.

Max Czornyj po raz kolejny udowadnia, że mistrzowsko porusza się w sferze psychiki. „Skrzywdzona” nie epatuje brutalnością fizyczną, jak niektóre inne jego książki - tutaj brutalność tkwi w emocjach i relacjach. To historia, która zmusza do patrzenia na macierzyństwo z perspektywy lęków i obsesji, a nie tylko miłości. Czornyj manipuluje czytelnikiem, podsuwa tropy, a potem wywraca je do góry nogami. Nie ma tu czerni i bieli - są tylko odcienie szarości, które sprawiają, że do samego końca nie wiadomo, komu wierzyć.

Muszę przyznać, że na początku trochę trudno było mi wejść w fabułę - chaos życiorysów bohaterek i ich psychiczny bagaż wymagały skupienia. Jednak w pewnym momencie wszystko wskoczyło na właściwe tory, a ja poczułam się jak na emocjonalnym rollercoasterze. Ta książka dosłownie zmuszała mnie, by przewracać kolejne strony, mimo że chwilami czułam autentyczny dyskomfort. Fakt, że całość została zainspirowana prawdziwymi wydarzeniami, tylko potęgował te emocje - bo jak pogodzić się z tym, że takie rzeczy mogą dziać się naprawdę?

„Skrzywdzona” to thriller o toksycznej przyjaźni, obsesji, tajemnicach, które niszczą życie, i o tym, jak cienka granica oddziela troskę od szaleństwa. To jedna z tych książek, po których trudno zasnąć - bo w głowie zostaje pytanie: która z nich była naprawdę winna?

Ocena: 9/10 - ponieważ „Skrzywdzona” to thriller psychologiczny, który naprawdę spełnia swoje zadanie - wciąga, niepokoi i zostawia czytelnika z pytaniami, które jeszcze długo po lekturze nie dają spokoju. Fakt, że historia została zainspirowana prawdziwymi wydarzeniami sprawia, że całość odbierałam niezwykle emocjonalnie, a psychologia bohaterek, wewnętrzne rozdarcie i manipulacje sprawiały, że balansowałam między współczuciem a odrazą. To ogromna siła tej książki.

„Niektóre sekrety są jak trucizna – wystarczy kropla, by zatruć całe życie.”

„Czasem prawda jest gorsza od kłamstwa. Bo kiedy już ją poznasz – nie ma dokąd uciec.”

„Najgorsze krzywdy nie zostawiają siniaków. Zostają w głowie… i w sercu, gdzie biją mocniej niż strach.”

Kinga przeżyła piekło w zakładzie karnym i nadal nie pozbierała się psychicznie po tym traumatycznym doświadczeniu.

Co więcej trafiła do więzienia za zbrodnię, której chyba nikt nie potrafiłby usprawiedliwić , ani - tym bardziej- przebaczyć.

Kobieta bowiem miała odebrać życie jednemu ze swoich malutkich dzieci.

Przez cały czas trwania procesu utrzymywała jednak,że jest niewinna. Mimo, że ma luki w pamięci dotyczące feralnego dnia i nie potrafi dokładnie opisać jego przebiegu jest pewna,że nie byłaby w stanie skrzywdzić malucha.

Ktoś jednak bardzo chce by Kinga zamilkła i zniknęła z ludzkiej pamięci.

Jaki ma cel?

I czy uda mu się go zrealizować?

Życie Loli przypomina całkiem udaną wersję współczesnej bajki.

Apolonia - bo tak naprawdę ma na imię jest żoną świetnego lekarza- Andrzeja. Sama jest influencerką.

Dla wielu osób takie zajęcie to rozrywka dla rozrywki - bo przecież dostaje produkty do zareklamowania , robi piękne zdjęcia czy krótkie filmiki, wrzuca je do sieci i na dodatek jej za to płacą.

Dopełnieniem obrazu idealnej rodziny jest córeczka, którą rodzice żartobliwie nazywają Małą Terrorystką.

Ale czy takie życie istnieje naprawdę czy może jest ułudą? Fasadą z licznymi pęknięciami, co zdaje się potwierdzać krótki liścik, którego treść budzi demony z przeszłości?

Zanim przejdę do recenzji tej powieści przyznam ,że jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora , lecz mam nadzieję, że Pan Max wybaczy mi ów falstart.

Do tej pory nieco obawiałam się czy będę w stanie czytać opisy zbrodni i zasnąć spokojnie po lekturze.

Wiedziałam bowiem ,że autor prowadził narrację choćby z perspektywy nazistowskich morderców, co po prostu mnie przerażało.

Zagłębiając się jednak w najnowszą zapowiedź wydawnictwa Filia z ulgą stwierdziłam, że żadnych hitlerowców tam nie znajdę więc zaryzykowałam i.. przepadłam.

Z rosnącą fascynacją przyglądałam się działaniom obu bohaterek próbując dociec, która z nich ma na sumieniu większe grzechy i kto stoi za zabiciem niemowlęcia.

W zasadzie nie potrafiłam powiedzieć, która z osób uczestniczących w tragicznych wydarzeniach jest bardziej zaburzona i pogubiona we własnych chorych fantazjach.

A mimo to pragnęłam odkryć prawdę jakbym byla policjantką czy prokuratorem.

Powiedzieć, że zakończenie tej historii było dla mnie zaskoczeniem to jak nie powiedzieć nic.

Takich książek się nie czyta. Takie książki się pochłania. Bo wciągają jak narkotyk. Uzależniają.