Noir B

W świecie, gdzie kryminały spowszedniały, a detektywi stają się kalką, na horyzoncie pojawia się coś świeżego, a zarazem niepokojącego. "Noir B" to debiutancka powieść, która nie tylko czerpie pełnymi garściami z klasyki kina i literatury noir, ale jednocześnie z bezczelną lekkością bawi się konwencją, tworząc intrygujący, satyryczny thriller.

Miasto, którego nie ma, ale czuje się jego oddech. Autor wprowadza nas w świat miasta-widma, którego nazwy ani lokalizacji nie poznajemy. W "Noir B" miasto jest jak żywy organizm, pulsujący zbrodnią i melancholią. Deszcz pada nieustannie, a jedynym dźwiękiem, który przerywa ciszę, jest powolny, nostalgiczny jazz. "W Noir B trzy czwarte populacji jest martwa, a reszta siedzi w zadymionych restauracjach" – to zdanie idealnie oddaje atmosferę wszechobecnej beznadziei i absurdu.

Właśnie ten klimat jest największym atutem powieści. Brak kolorów, wszechobecny mrok, który sprawia, że nawet światło przechodzi na drugą stronę ulicy, czyha na nas za każdym zaułkiem. Czuć, że każdy jest śledzony, a spisek wisi w powietrzu, niczym gęsty dym. Ta specyficzna aura sprawia, że czytelnik czuje się jak pełnoprawny uczestnik wydarzeń, zanurzony po uszy w brudnej i ponurej intrydze.

W centrum tego chaosu stoi on – detektyw Skrzelowski, postać tak osobliwa, jak samo miasto. Detektyw z szóstym zmysłem i cięty humorem. To "wirtuoz pościgu, kompozytor pogoni, bard kryminalistyki". Skrzelowski to detektyw, który prowadzi nas przez serię skomplikowanych śledztw, posługując się nie tylko dedukcją, ale także szóstym zmysłem, a może po prostu niezwykłym szczęściem. Jego humor jest czarny, ironiczny i często zaskakujący, co wspaniale kontrastuje z ponurym tłem.

Jednak to, co wyróżnia "Noir B" na tle innych kryminałów, to nietuzinkowe zabiegi literackie. Bohaterowie momentami zwracają się bezpośrednio do czytelnika, przełamując czwartą ścianę, co sprawia, że czujemy się nie tylko obserwatorami, ale niemalże partnerami Skrzelowskiego w jego śledztwach. To ryzykowne, ale udane posunięcie, które dodaje książce unikalnego uroku.

"Noir B" to powieść dla tych, którzy szukają w literaturze czegoś więcej niż tylko prostej rozrywki. To idealna pozycja dla fanów gatunku noir, którzy nie boją się śmiechu przez łzy. Autor bawi się konwencją, tworząc zaskakujące żarty i inteligentne gry słowne. To nie jest typowy kryminał z zagadką do rozwiązania, ale raczej satyryczny thriller, gdzie absurd miesza się z powagą, a humor z grozą.

Mroczny klimat, wciągająca intryga i nietuzinkowy bohater sprawiają, że "Noir B" to naprawdę udany debiut. Powieść jest dowodem na to, że nawet w zalanym kryminałami rynku można znaleźć coś, co jest absolutnie oryginalne i świeże. To książka, która pokazuje, że można odejść od schematów i stworzyć coś naprawdę wyjątkowego.

"Noir B" to literatura osobliwa, niepokojąca i wciągająca. To idealna lektura na długi, ponury wieczór. Jeśli lubisz literacki absurd, zabawy stylistyczne i kryminały z nutą ironii, ta pozycja jest obowiązkowa. To się po prostu wspaniale czyta!

*współpraca reklamowa*

Kolejny raz uległam okładce, ale też i opis mnie bardzo zainteresował, a dobry kryminał to coś czego nie odmówię. Tutaj już od samego początku byłam zaintrygowana, co prawda pojawiło się kilka zgrzytów, ale i tak uważam że ten debiut był bardzo udany.

Noir B to tajemnicze, mroczne i przepełnione zbrodnią miasto, gdzie niebezpieczeństwo czeka na każdym kroku. W tym wszystkim on Detektyw Skrzelowski, na tropie spisku, intrygi, tajemniczej organizacji powiązanej z dziwnym symbolem, a do tego świadomy bohater pierwszoplanowy opowiadający o swoich śledztwach.

Byłam dobrej myśli odnośnie tej książki i w sumie się nie pomyliłam, bo to naprawdę oryginalna i nietypowa historia. Na samym początku nawet sobie pomyślałam, że to zbiór kryminalno satyrycznych opowiadań, które nie mają se sobą wspólne tylko to, że prowadzi je Skrzelowski. To jednak było tylko złudzenie, bo z każdym kolejnym rozdziałem, który można brać za opowiadanie, coraz bardziej zagłębiałam się w historię napisaną pomiędzy wersami, o tajemniczym symbolu, o intrydze, której przewodzi ktoś o kim detektyw niewiele wie.

Powieść jest nietypowa, powiedziałabym, że na swój sposób wyjątkowa, ja dotychczas nie spotkałam się z czymś takim, dlatego tutaj stawiam autorowi wilki plus za sam pomysł oraz jego wykonanie, bo wyszło mu to naprawdę dobrze. Niemniej jednak jak wspomniałam na początku pojawiły się też tutaj zgrzyty. Jednym z nich był fabularny chaos, troszkę się tutaj działo, kilkoro bohaterów, kilkanaście spraw mniej lub bardziej powiązanych z wątkiem głównym, do tego alternatywny świat a co za tym idzie całkowicie nowe prawa, zwyczaje, zachowania, w których naprawdę można się pogubić.

Fabuła była mroczna i tajemnicza, ciężka, nawet samo czytanie momentami było dla mnie nużące, a przy dużej ilości wątków, informacji moja głowa czasami bywała przeciążona, a książkę kończyłam z prawdziwym bólem głowy.

Czytanie nieco mi się dłużyło i wymagało silnego wytężenia umysłu, jednak uważam, że fani kryminalnych, mrocznych, czy nieco satyrycznych zagadek będą zadowoleni. Robi wrażenie

*olilovesbooks2*