Spadek po mojemu

„Niech to wszyscy diabli…” - ale to było dobre.

Dwaj bracia, utracjusze, Bartek i Szymon mają odziedziczyć ogromny majątek dziadka. Nie tak szybko jednak, bowiem Alojzy Stawicki, obłożył go kilkoma klauzulami. Były, znany złodziej dzieł sztuki, powierzył wnukom zwrot skradzionych obrazów ich prawowitym właścicielom. Sprawa nie jest taka prosta, bo na Wielką Trójkę Stawickiego (trzy najcenniejsze obrazy) mają chrapkę gangsterzy, kościół oraz policja.

Według mnie napisać dobrą komedię nie jest prosto. Jak to zrobić, żeby było śmiesznie, ale bez przerysowania, jak nie zamęczyć czytelnika nawałem zdarzeń, nie zanudzić go dialogami, nie zniechęcić mało realnymi bohaterami? Jak utrzymać napięcie i stworzyć historię, która staje się głównym punktem dnia? Otóż Panu Mieczysławowi Gorzka udało się to wybitnie. Jest to dla mnie tym bardziej zaskakujące, że znam tego autora z bardzo mrocznych thrillerów i nie podejrzewałam go o takie poczucie humoru.

„Spadek po mojemu” czytało mi się rewelacyjnie. Mocno zaprzyjaźniłam się z jego bohaterami i trudno byłoby mi wybrać tego najlepszego. Szymon w 3/4 wikary to mistrzostwo samo w sobie. Nie zaistniałby on jednak tak mocno gdyby nie jego brat Bartek, ateista i momentami jedyny wybawiciel. Siostrę Gabrielę, trzeba koniecznie poznać. Parę słów nie jest w stanie oddać całego jej temperamentu. Iga, policjantka – tej lepiej pod rękę nie podchodzić. I na koniec, wisienka na torcie, postać drugoplanowa, ale na 100% oscarowa, ministrant Jacuś.

Czego można się jeszcze spodziewać po tej powieści? Na pewno zarwanej nocy, bo nie da się jej odłożyć. Bólu mięśni brzucha, bo jest tutaj bardzo śmiesznie i jest to bardzo inteligentny i sarkastyczny humor. Głębszej refleksji nad tym co w życiu najważniejsze. Spadek dziadka miał podwójny sens i zmienił życie wielu osób.

Mam wielką, szczerą nadzieję, że książka ta znajdzie swoją kontynuację. Chyba będę „krzyżem leżeć”, żeby tak się stało.

Jak tylko wzięłam książkę do ręki, wiedziałam, że będzie dobrze. I to nie tylko dlatego, że na okładce jak byk stoi nazwisko Mieczysław Gorzka, ale i z powodu długości lektury. Kocham długie książki, a ponad 500 stron to obietnica, że nie będzie żadnego pisania na skróty i łatwych rozwiązań. I dokładnie tak było. Historia rozpisana na sceny wprost bezbłędnie, gdyby znalazł się jakiś chętny scenarzysta, to informuję, że połowa roboty już za nim. A film pełen gagów i sytuacyjnego humoru na pewno byłby hitem nadchodzącej jesieni.

Tak, Spadek po mojemu to jest komedia kryminalna. Tak, jest śmieszna. Nie, nie wybuchałam śmiechem na każdej stronie, ale przy czytaniu stale miałam banana na twarzy, co jednak o czymś świadczy. To taka książka, po którą się sięga dla rozrywki, ale jak przychodzi co do czego, to i do refleksji zmusi. Natomiast wysiłek intelektualny praktycznie można sobie darować, chyba że ktoś bardzo chce, to oczywiście może się wysilić. Ja chciałam się dobrze bawić i tak właśnie było

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy

"Księża też są ludźmi, a ludzką rzeczą jest grzeszyć".

🖼️ Po śmierci Alojzego Stawickiego, multimilionera uważanego za wybitnego złodzieja dzieł sztuki, fortunę po nim odziedziczyć mają jego dwaj skłóceni wnukowie. Zanim to jednak nastąpi, zmuszeni będą wykonać zadanie, które w testamencie zlecił im dziadek. Wykonanie go nie będzie jednak proste i wymagać będzie sprytu i wzajemnej współpracy. Jak się można domyślić, przysporzy ono naszym bohaterom wielu kłopotów, generując przy okazji mnóstwo zabawnych sytuacji.

🖼️ Rzadko sięgam po komedie kryminalne, przeważnie humor w nich zawarty zupełnie nie trafia w moje poczucie humoru i wywołuje u mnie więcej irytacji niż rozbawienia. Tym razem zaufałam wielu świetnym poleceniom i wyjeżdżając na urlop ściągnęłam audiobooka czytanego przez Filipa Kosiora. I to był strzał w dziesiątkę.

🖼️ Autor wykazał się znakomitym poczuciem humoru. Zastosował nie tylko humor słowny, ale również sytuacyjny. Zabawne dialogi i powiedzonka, przepychanki słowne między braćmi i urocza siostra Gabrysia, która swoim zachowaniem niejednokrotnie doprowadziła mnie do śmiechu. Historia jest lekka i zabawna, ale nie pozbawiona kryminalnego pazura. Dobre tempo, liczne zwroty akcji i świetnie wykreowane postaci są ogromnym atutem powieści.

🖼️ Muszę przyznać, że Mieczysław Gorzka napisał znakomitą komedię kryminalną, od której nie sposób się oderwać. Książka idealna na wakacyjny chill, która nie tylko wciągnie was w wir akcji i intryg, ale również mocno rozbawi.

Ogromnie polecam wszystkim szukającym wytchnienia od cięższej literatury.

„Spadek po mojemu” autorstwa Mieczysława Gorzki to komedia kryminalna, która od pierwszych stron wciąga w rodzinne błotko, konflikty, brudne tajemnice i absurdalne sytuacje. Autor świetnie balansuje pomiędzy napięciem, humorem i dynamiczną akcją, a my przez to otrzymaliśmy historię, od której trudno się oderwać.

W tej historii umiera Alojzy Stawicki — multimilioner, filantrop, a jednocześnie człowiek owiany legendą. Fortunę po nim mają odziedziczyć jego skłóceni wnukowie i tu zaczyna się gra o dużą kasę. Warunkiem otrzymania spadku jest wspólne rozwiązanie zagadki związanej z legendarną „Wielką Trójką Stawickiego”. I właśnie wtedy zaczyna się prawdziwy chaos i schody.

To, co najbardziej podobało mi się w tej książce, to genialnie wykreowani bohaterowie. Każdy z nich ma swój charakter, swoje motywacje i własny sposób działania, przez co całość wypada bardzo naturalnie. Relacje między postaciami są pełne złośliwości, ciętych ripost i emocji, a dialogi potrafią wywołać szczery uśmiech. Humor w tej historii jest genialny — nie przytłacza kryminalnej intrygi, a sprawia, że książkę czyta się lekko i z ogromną przyjemnością.

Sama fabuła została skonstruowana bardzo sprytnie. Autor nieustannie podrzuca nowe tropy, miesza fakty i komplikuje sytuację bohaterów. Do tego dochodzą mafia, policja, media i Kościół, więc zamieszania zdecydowanie nie brakuje. Tempo akcji praktycznie ani na moment nie zwalnia, a kolejne wydarzenia często są tak nieprzewidywalne, że trudno domyślić się, w jakim kierunku pójdzie historia.

Bardzo spodobał mi się również klimat tej książki — momentami absurdalny, lekko ironiczny, ale jednocześnie pełen tajemnic i niedopowiedzeń. Mieczysław Gorzka świetnie pokazuje, że nawet walka o ogromny majątek może stać się początkiem szalonej przygody, w której nic nie idzie zgodnie z planem.

„Spadek po mojemu” to idealna propozycja dla fanów komedii kryminalnych z wyrazistymi bohaterami, błyskotliwymi dialogami i intrygą, która potrafi zaskoczyć. To książka, przy której można się świetnie bawić, a jednocześnie dać porwać dobrze skonstruowanej historii. Takich historii się nie czyta - w nich się przepada! Polecam!

Cytaty:

„– Nie wma­wia­łaś mu cza­sem, że przed śmier­cią do­brze jest od­po­ku­to­wać swoje winy? – Bar­tek spró­bo­wał zaj­rzeć mu w oczy, jed­nak Szy­mon opu­ścił wzrok.

– No… tak nie do końca.

– Nie pró­buj mnie okła­my­wać! – wark­nął Dzio­bak. – Ta gadka o po­ku­cie i od­pusz­cze­niu grze­chów to pod­sta­wa re­gu­la­mi­nu two­jej mafii w czar­nych mun­du­rach. I nie pró­buj mnie okła­my­wać. Chcia­łem ci przy­po­mnieć, że kła­mać wam też nie wolno. I prze­kli­nać. Przy­naj­mniej w teo­rii.”

„Na twa­rzy za­kon­ni­cy wy­kwitł zło­wiesz­czy uśmiech.

– Mu­si­my mieć na niego ja­kie­goś haka, żeby nam już nie bruź­dził. Pomóż mi go za­nieść do po­ko­ju go­ścin­ne­go.

Wspól­ny­mi si­ła­mi za­tar­ga­li księ­dza Wi­dac­kie­go po scho­dach na pię­tro, gdzie znaj­do­wał się mały po­ko­ik dla gości. Szy­mon z tru­dem dźwi­gał bez­wład­ne ciało. Wresz­cie rzu­cił je na łóżko. Sta­nął za­sa­pa­ny, nadal nie wie­dząc, co za­my­śla sio­stra Ga­brie­la. Czy chce go zabić i za­ko­pać w ogród­ku, a on wła­śnie stał się mi­mo­wol­nie wspól­ni­kiem tego planu? Na szczę­ście ko­bie­ta miała inne za­mia­ry.”

„Dobrych hakerów nie wsadzają, tylko proponują im pracę w służbach.”

Fabuła kręci się wokół ogromnego spadku po 90-letnim Alojzym Stawickim — multimilionerze, który za życia był… wybitnym złodziejem sztuki. Dzięki swoim „talentom” dorobił się ogromnego majątku, ale zamiast zwykłego testamentu zostawił swoim wnukom coś znacznie bardziej skomplikowanego. Dwaj skłóceni od lat spadkobiercy jego wnukowie ksiądz i hazardzista. Mężczyźni muszą połączyć siły i rozwiązać zagadkę „Wielkiej Trójki Sawickiego”. Od tego zależy wszystko, a chętnych na dzieła sztuki jest wielu..

Brzmi absurdalnie? Bo takie właśnie jest i w tym tkwi cały urok tej książki. Tu naprawdę nic nie jest do końca jasne, całość jest mocno przerysowana, pełna humoru i sytuacji tak dziwnych, że aż śmiesznych. To właśnie dzięki temu czyta się to lekko i przyjemnie.

Pod warstwą humoru autor całkiem sprytnie pokazuje też, do czego ludzie są zdolni, kiedy w grę wchodzą wielkie pieniądze. Każdy ma swoje intencje, każdy coś ukrywa i trudno komukolwiek ufać i mimo tej całej komediowej otoczki fabuła jest naprawdę dobrze skonstruowana i wciąga bardziej, niż można się spodziewać.

Komedie kryminalne cenię za to, że są idealne na moment, kiedy chce się odpocząć od ciężkich historii i po prostu dobrze bawić podczas czytania. Tak jest też w tym przypadku :) Lekko, zabawnie i trochę szalenie.