Dług. Kozak i Wolf. Tom 1

Witajcie moi drodzy książkomaniacy. Powoli wracam do Was, malutkimi kroczkami byle do przodu.

Dość długo ociągałam się z przeczytaniem tej książki, sama nie wiem czemu ale jakoś mi do niej spieszno nie było. I jakie było moje zaskoczenie, jak dobrze mi się tę książkę czytało. Od razu polubiłam dwóch śledczych, którzy delikatnie mówiąc za niesubordynację wobec swoich przełożonych zostali zesłani na banicję do Rybnika do rozwiązania sprawy topielca, która jak się później okazało zapuścila swoje korzenie już w przeszłości wychowanków pewnego domu dziecka. Zmowa milczenia dorosłych już ludzi nie ułatwiała sprawy chwilami stawia policjantów przed ścianą. Koniec końców sprawę udaje się rozwiązać, nie do końca legalnymi sposobami, ukazując potworne czyny jakich dopuszczał się dyrektor wobec wychowanków owej placówki.

Czekam na kolejną część z duetem śledczych, którzy są jak ogień i woda i czasem potrafią nieźle zajść za skórę.

"Dług" stanowi otwarcie nowej serii kryminalnej "Kozak i Wolf", którą z czystym sumieniem mogę polecić wszystkim fanom kryminałów. Nie wiem jak autor to robi, ale niezależnie od gatunku w jakim utrzymana jest książka, zawsze robi na mnie wrażenie.

Już sam prolog wywołał we mnie falę trudnych emocji. Autor nie bawi się w półśrodki — od razu rzuca czytelnika na głęboką wodę, emocjonalnie i fabularnie.

Główni bohaterowie to duet zbudowany na konflikcie. Są jak ogień i woda, różni ich charakter, styl pracy podejście do życia, ale próbują ze sobą jakoś współdziałać, ponieważ obaj zostali zesłani do pracy w Rybniku. Muszą prowadzić sprawę morderstwa byłego więźnia, który przed laty okaleczył wychowawcę domu dziecka. Jak jednak pracować z kimś, kto doprowadza do szału? I to w miejscu, gdzie nawet nie rozumie się gwary? Przez ciągłe konflikty współpraca okazuje się nie lada wyzwaniem, ale czymś, co łączy obu mężczyzn jest zaangażowanie w swoją pracę, a rozwiązanie zagadki kryminalnej jest dla nich kwestią ambicjonalną. Nieoczekiwanie wzajemna niechęć Kozaka i Wolfa może działać na korzyść śledztwa — zaczynają ze sobą rywalizować, a stawka w tej rozgrywce jest wysoka: kto pierwszy rozwikła sprawę?

Autor stworzył mocną, mroczną historię, od której trudno się oderwać. Świetnie wyważone tempo, napięcie, kreacja postaci, a do tego niezwykle ciekawa kultura regionu, która stanowi świetne tło dla fabuły, nadaje jej autentyczności i kolorytu.

"Dług" to rasowy kryminał, w którym odnalazłam wszystko, czego szukam w tym gatunku: intrygującą zagadkę, świetnie poprowadzone śledztwo, wyraziste postacie, szerokie spektrum podejrzanych, mylne tropy, ciekawe tło społeczne, a do tego zaskakujące zakończenie, którego nie byłam w stanie przewidzieć.

Nie pozostaje mi nic innego jak tylko polecić ten tytuł wszystkim miłośnikom historii kryminalnych.

Dwaj policjanci, zupełnie różni, oddelegowani w to samo miejsce. Komisariat w Rybniku, wraz z jego inspektorem, nie bez powodu nazywanym Cyklopem, obu nie przypadł do gustu. Wolf może mieć wszystko, stać go na to, ale z jakiegoś powodu wybrał taki, a nie inny zawód, chociaż jego metody "przesłuchiwań" nie należą do dozwolonych. Kozak jest bardziej "ułożony", mniej pewny siebie i na pewno nie może sobie pozwolić, pod względem materialnym na to co partner. Już na powitanie dostają sprawę znalezionego topielca, mężczyznę, który ledwo wyszedł z więzienia. Jak straszną i mroczną przeszłość skrywała ofiara i jego znajomi z domu dziecka?

Nie ukrywam, bardzo czekałam na tę powieść Pana Wojtka. Czy się nie zawiodłam? Nie, tu jest wszystko to co lubię w kryminałach.

Dobrze zbudowane portrety głównych bohaterów. Świetnie skonstruowana fabuła, gdzie czytelnik krok po kroku wraz z policjantami podążając za tropami odkrywa przeszłość, która niewątpliwie ma swoje konsekwencje teraz. Podobały się mi też dialogi w śląskim dialekcie, te zdania czytałam na głos bo lubię słyszeć jego brzmienie.

Przez jakieś pół książki akcja nie toczyła się jakoś dynamicznie, raczej płynęła leniwie by w pewnym momencie nabrać rozpędu. Od tego momentu książka stała się nie odkładalna, a sprawa obrała nieoczekiwany zwrot.

W powieści poruszone zostały bardzo trudne tematy, szukania własnej tożsamości i braku zrozumienia - tutaj chodzi o postać Raka, którego wkład w sprawę poznajemy na praktycznie samym końcu, a także przemocy psychicznej i wykorzystywania nieletnich.

Całość napisana jest w sposób specyficzny dla autora, czyli akcja dzieje się tu i teraz, a narracja ma charakter neutralny. Wpleciona w fabułę została także postać inspektora Biernackiego, znanego już z serii kryminalnej Tulpa.

Podsumowując, to początek bardzo dobrej serii kryminalnej i czekam na dalsze śledztwa Wolfa i Kozaka.

Wielokrotnie miałam styczność ze znakomitym piórem Wojciecha Wolnickiego i wiem, że bez względu na to, w jakim gatunku tworzy, pisze emocjami. I podobnie jest z najnowszą powieścią Autora „Dług”, pierwszą częścią cyklu kryminalnego z Kozakiem i Wolfem, której mam zaszczyt i ogromną przyjemność patronować. I powiem Wam, że tej powieści się nie czyta – ją się przeżywa. Z łatwością wchodzi się w wykreowany przez Autora świat, gdzie brudne tajemnice przeszłości i brutalna teraźniejszość splatają się w skomplikowaną sieć intryg, zupełnie jakby oglądało się dobry film. I taki film z rozkoszą bym obejrzała również dla duetu głównych bohaterów, który iskrzy na każdym kroku.

Rybnik. To właśnie tutaj krzyżują się losy dwóch policjantów, Wilczyńskiego, zwanego Wolfem – miejskiego chłopaka z warszawskiej Pragi, który pachnie luksusowymi perfumami i wygląda jak model z reklamy, oraz Kozaka – surowego, poturbowanego przez życie krakowianina, który jeszcze nie otrząsnął się z osobistej zdrady. Na pierwszy rzut oka stanowią duet wybuchowy. W praktyce? Jest jeszcze gorzej. Napięcia, docinki, rywalizacja, zakłady, a jednak ten zgrzyt działa. Choć mniej w prowadzonym śledztwie, a bardziej ku uciesze czytelnika.

Nietuzinkowym elementem dodającym kolorytu i autentyczności powieści jest wprowadzenie śląskiej gwary, która niejednokrotnie okazuje się przyczyną nieporozumień i docinków pomiędzy głównymi bohaterami a ich niezbyt przychylnie nastawionymi kolegami i przełożonym. Ale nie obawiajcie się, bo czytając, zrozumiecie doskonale sens „ślonskij godki” i nie raz się uśmiechniecie.

Pierwsza wspólna sprawa nie ma w sobie ani odrobiny lekkości czy humoru. To, co początkowo wydaje się klasyczną sprawą topielca, szybko zmienia swój ciężar gatunkowy. Stopniowo wchodzimy w duszną atmosferę dawnych zbrodni, które wciąż tworzą niekończący się łańcuch przemocy. Z przerażeniem odkrywamy kolejne warstwy tej historii: obcięte palce, brutalną przeszłość domu dziecka, tajemnice sprzed lat i tytułowy dług, który nigdy się nie przedawnił. I towarzyszy nam to dręczące uczucie, że ta przeszłość mogła być prawdziwa. Że takie historie zdarzają się naprawdę.

Zachwyciła mnie umiejętność Autora w równoważeniu naprawdę trudnych emocji, które wstrząsają do głębi, przez wprowadzenie humoru sytuacyjnego i językowego, czy nieco przerysowanych, potwierdzających stereotypy bohaterów. Przyjemności z czytania sprzyja też język, którym posługuje się Autor – mocny, dosadny, ale jednocześnie bardzo plastyczny. A żywe, wiarygodne, pełne emocji i nieraz podszyte wspomnianym humorem dialogi są kolejnym elementem składającym się na powieść doskonałą pod każdym względem.

Jeśli „Dług” jest dopiero początkiem tej historii, to ja jestem gotowa emocjonalnie i czytelniczo na wszystko, co jeszcze przede mną. Bo takie pióro, tacy bohaterowie i taki ładunek prawdy skrywają w sobie niewyczerpany potencjał. Przekonajcie się o tym i Wy.