Nocny dyżur

Robin Cook, Alex Kava, Karin Slaughter i Stephen King. To czterech autorów, którzy najbardziej mi zawsze pasowali, bo to ich książki skupiały się na literaturze nie ważne czy kryminału, czy horroru, czy też thrillera. Ich łącznikiem była zawsze medycyna, czyli coś, co ciekawiło mnie najbardziej. Ludzkie ciało zawsze stanowiło dla mnie wielką tajemnicę i to oni zawsze ją dla mnie odkrywali. Nie wiem czy istnieje jeszcze inny autor, który z taką precyzją i dopasowaniem mógł opisywać części ciała i rozpisywać je na czynniki pierwsze. I w tej części, kiedy od początku poznamy doktor Sue Passero, to wiemy, że to mądra i inteligentna kobieta. Również czytamy o tym, co się z nią dzieje, że później odnajdują jej ciało. Sprawca wiedział co robi, by odkrycie przyczyny jej zgonu było jak najmniej odkrywalne. Jednak jak wiadomo, każdy jest ciekawy co tak naprawdę się z nią stało. Rozpoczynając bardzo wciągające śledztwo, coraz więcej faktów zaczyna wychodzić na jaw. Tylko nie wiedzą, że za nimi ktoś podąża. Ktoś, kto nie życzy nikomu najlepiej:-)

Przed czytaniem książki proszę znacznie wcześniej zjeść śniadanie czy też kolację, gdyż sekcja zwłok może nie być dla was przyjemna. Mi się podobała, bo po kolei tłumaczono co wyjmują, jak to wygląda i co ich zaniepokoiło. Autor z początku namieszał przy postaciach, bo poddawał ich depresji, choć wiedzieliśmy, że nie ta była przyczyna jej śmierci. Przeważnie w książkach bohaterowie wiedzą więcej i dzielą się z nami okruszkami informacji. Tutaj było odwrotnie. To my wiedzieliśmy najwięcej i ,przynajmniej ja, zastanawiałam się co powodowało, że szli innymi krokami, które były sugerowane. Widzieliśmy jak rodziły się u nich pomysły i decyzje odnośnie dalszego postępowania. I wcale nie zaznaczam, że lekarka będzie tu jedynym trupem:-) Co do zbiegów okoliczności, to sami osądzicie, czy takie były. Żeby nie było zbyt drastycznie, postacie mają tu też swoje życie prywatne. Co ciekawe, w razie jakiegoś wypadku, macie podpowiedziane co wtedy robić. Dla mnie czytanie jej było prawdziwą przyjemnością:-)

"Nocny dyżur" Robin Cook.

„Nocny dyżur” Robina Cooka, to najnowszy thriller medyczny tego autora. Robin Cook jest z zawodu lekarzem, a więc może czerpać pomysły pełnymi garściami ze swojej posiadanej wiedzy medycznej i również z prowadzonej praktyki lekarskiej. Autor jest mistrzem w gatunku thrillera medycznego. A napisał już sporo tego typu powieści.

„Nocny dyżur” Robina Cooka, to trzynasty tom serii z tandemem patologów sądowych będących jednocześnie małżeństwem, czyli Laurie Montgomery i Jackiem Stapletonem. Jack i Laurie pracują w Inspektoracie Medycyny Sądowej (OCME) w Nowym Jorku, a Laurie pełni jednoczesnie funkcję szefa OCME. Każdy tom serii stanowi odrębną opowieść, w „Nocnym dyżurze” są nawiązania do poprzednich części, ale z odpowiednimi wyjaśnieniami, więc nie ma problemu z zachowaniem ciągłości i zrozumieniem fabuły.

W garażu nowojorskiego szpitala Manhattan Memorial Hospital (MMH) zostają odnalezione zwłoki doktor Susan Passero, internistki pracującej w tym szpitalu i jednocześnie przyjaciółki Laurie Montgomery. Sue prowadziła bardzo zdrowy styl życia, więc jej śmierć nie jest tak bardzo oczywista. Tym bardziej, że sekcja zwłok przeprowadzona przez Jacka Stapletona nie potwierdziła żadnej przewidywanej, czy prawdopodobnej, naturalnej przyczyny śmierci. Jack podejmuje więc decyzję, aby przeprowadzić dochodzenie w sprawie śmierci Susan na terenie szpitala MMH, gdzie nie jest już tak mile widziany, zwłaszcza po przygodach opisanych w jednym z poprzednich tomów. Rozpoczyna się zabójcza rozgrywka z niebezpiecznym medycznym seryjnym mordercą.

Tematyka medyczna poruszana w książce jest klarownie wytłumaczona przez autora, dzięki czemu nie sprawia nam problemu jej zrozumienie, zwłaszcza przez laików. A przy okazji można się czegoś nowego dowiedzieć i nauczyć.

Książka „Nocny dyżur” jest najnowszą częścią serii i w dodatku bardzo aktualną. Oprócz intrygi kryminalnej porusza również bardzo ważny temat pandemii Covid-19 i potrzeby ciągłego noszenia maseczek w miejscach publicznych oraz często występujący problem niechęci do szczepień przeciwko tej chorobie.

System opieki medycznej jest zupełnie odmienny w Stanach Zjednoczonych, niż w Polsce. U nas jest oparty głównie na ubezpieczeniach społecznych i są to przeważnie placówki publiczne należące do samorządów, w USA jego filarem są ubezpieczenia prywatne, placówki lecznicze natomiast są w rękach prywatnych korporacji nastawionych na maksymalizację zysku. Niemniej jednak w każdym z tych przypadków stosowane są oszczędności, które nie dość, że znacznie obniżają standardy leczenia, to jeszcze mogą sprzyjać powstawaniu odpowiednich warunków do podejmowania wszelkiego rodzaju działań niezgodnych z prawem, w tym również ułatwiają działanie przestępcom medycznym. I w powieści „Nocny dyżur” Robina Cooka ta zasada właśnie umożliwia bezkolizyjne działanie seryjnemu mordercy. Autor obrazowo zwraca na to naszą uwagę, ale czy przekona to decydentów?

Wydarzenia opisane w powieści „Nocny dyżur” Robina Cooka są tym bardziej przerażające, albowiem są wysoce prawdopodobne, a nawet realne. Na pewno każdy w swoim życiu chociaż raz słyszał o przypadkach zabójstw dokonanych przez przedstawicieli służb medycznych, wspominając o najbardziej znanych w historii kryminalistyki postaciach, takich jak Charles Cullen (Pielęgniarz Śmierci),Niels Högel, Harold Shipman (Doktor Śmierć),Lucy Letby, Jane Topian i wielu, wielu innych. A doktor Sue Passero, bohaterka powieści, oprócz swoje pracy na stanowisku lekarza internisty, działała także w różnych komitetach funkcjonujących na terenie szpitala MMH, [Adres usunięty]. Komitetu do spraw Śmiertelności i Zachorowalności, Komitetu do spraw Kontroli Zakażeń itp. i w ramach tych dodatkowych obowiązków zajmowała się również badaniem przypadków „medycznych seryjnych morderców” i zaczynała podejrzewać, że jednym z nich jest właśnie pracownik MMH. Oczywiście Jack Stapleton dowiaduje się o jej podejrzeniach i pod tym kątem zaczyna prowadzić dochodzenie w szpitalu MMH, celem wyjaśnienia trudnych do ustalenia przyczyn śmierci doktor Susan Passero.

Powieść „Nocny dyżur” Robina Cooka, to kolejny wciągający thriller medyczny, prawdziwa gratka dla miłośników tej kategorii literatury. Trzyma w napięciu od pierwszych do ostatnich stron. Autor potrafi stopniować napięcie i wywoływać u czytelnika dreszczyk emocji. A pełna realizmu atmosfera szpitalna tym bardziej wzbudza poczucie grozy, gdy wiemy, że zagraża naszemu życiu ktoś, kto powinien nam je ratować.

Książkę otrzymałam z serwisu Sztukater

Wyjątkowo rzadko sięgam po thrillery i ta książka bardzo mnie zaskoczyła. Napisana jest naprawdę świetnie i uważam, że zasługuje na uwagę. Najlepsze według mnie są ciekawostki ze świata medycyny, umieszczone w tej powieści. Podczas jej czytania, momentami przechodziły mnie dreszcze. Niesamowicie było przenieść się w tamten świat i towarzyszyć doktorowi Laurie i Jackowi w poszukiwaniu prawdy.

„Nocny dyżur” autorstwa Robina Cooka to thriller medyczny, chociaż rzadko o nich piszę to muszę Wam powiedzieć, że ten autor jest fenomenalny. Przygodę z jego twórczością zaczęłam, kiedy w moje dłonie wpadł „Marker”, pamiętam, jak bardzo przeżyłam tą lekturę, jak kibicowałam Jackowi i Laurie, aby wszystko się udało. Później jakoś nie miałam okazji zbyt wiele czytać, jednak, kiedy Dom Wydawniczy Rebis ukazał w swoich zapowiedziach tą książkę, wiedziałam, że warto będzie po nią sięgnąć i przeczytać. Chciałam poczuć dane emocje, zobaczyć szpital oczami wyobraźni i rozwiązywać sprawy wspólnie z bohaterami.

Głównymi bohaterami książki autorstwa Robina Cooka pod tytułem „Nocny dyżur” są doktor Laurie Montgomery i doktor Jack Stapleton. Obiecująca młoda lekarka umiera na atak serca, siedząc w swoim samochodzie w szpitalnym garażu. Jack nie jest przekonany, że śmierć wcześniej zupełnie zdrowej kobiety nastąpiła z przyczyn naturalnych. Mężczyzna ma swoje zasady, nie podpisze aktu zgonu, jeśli nie będzie miał całkowitej pewności. Denatka, Sue Passero prowadziła badania na temat seryjnych morderców w medycynie. Mężczyzna decyduje się poprowadzić własne śledztwo, nawet nie przypuszczał, w którą stronę go ono poprowadzi. Czy to możliwe, że ktoś prowadzi niebezpieczną grę? Laurie Montgomery została niedawno awansowana na stanowisko głównego lekarza sądowego, chociaż Jack jest szczęśliwy z jej powodu, nie może powstrzymać się od zazdrości i zdenerwowania, ponieważ jakby nie patrzeć była jego szefową. Przyjazd teściowej, dziwny zgon, do którego dołączył następny to wiele jak dla jednego człowieka. Czy to możliwe, że w szpitalu grasuje seryjny zabójca?

„Nocny dyżur” to książka, która praktycznie czyta się sama, jedyne, co było słychać w pokoju to szelest przewracanych kartek. Najbardziej niezawodny i ekscytujący autor thrillerów medycznych we wszechświecie, Robin Cook, przedstawia kolejną przygodę bohaterów, Jacka i Laurie, tym razem z medycznym seryjnym mordercą grasującym w ich szpitalu. Robi to w sposób godny pozazdroszczenia. Od kilkudziesięciu lat pisze thrillery medyczne, jego badania i nowatorskie zagadnienia oraz komentarze na temat medycyny pozostają aktualne i interesujące. Akcja jest dynamiczna i bardzo podobają mi się opisy wszelkich procedur medycznych, to zupełnie inny świat, a ja chciałam go doświadczać. „Nocny dyżur” to historia, z którą zarwałam nie jedną nockę. Bardzo lubię dobre thrillery medyczne, a autor zazwyczaj przedstawia dobrą fabułę, którą mogę przeanalizować i to sprawiało mi ogromną przyjemność. Jestem przekonana, że Robin Cook zdaje sobie sprawę z tego, jaki jest jego przepis na sukces, daje dokładnie to, co chcą przeczytać jego czytelnicy. Dostarcza wiele emocji, mamy badania, naukę, szpiegostwo korporacyjne i lekarzy bawiących się w Boga.

Bardzo często sięgam po thrillery medyczne, a jak to jest u Was? Robin Cook, Alex Kava, Tess Gerritsen to u mnie nazwiska wręcz pewniaki, po które zawsze sięgam nawet jeśli trafiają się i słabsze pozycje w ich seriach. I w ten właśnie sposób zagościła u mnie świeżynka od Domu Wydawniczego Rebis, czyli "Nocny dyżur".

Robin Cook ma w swoim dorobku ponad czterdzieści wydanych książek, a jego twórczość zna przynajmniej ze słyszenia pewnie większość czytelników. Nawet jeśli nigdy nie czytali jego powieści, to przypuszczam, że nazwisko przewinęło się niejednokrotnie. Osobiście miałam przerwę, ale chętnie wróciłam. Czy żałuję?

Przede wszystkim "Nocny dyżur" to już trzynasty tom serii z cyklu o Laurie Montgomery i Jack'u Stapleton'ie. Uważam jednak, że od którego by się tej przygody nie zaczęło, będzie dobrze.

Tym razem dwójka głównych bohaterów musi zmierzyć się ze śmiercią wieloletniej przyjaciółki. Ciało kobiety zostaje znalezione w piwnicy szpitala. Jack postanawia zacząć śledztwo na własną rękę i gdy wyrusza na poszukiwanie śladów po śmierci Sue nagle wszystko obraca się na jego niekorzyść i zaczyna wyścig z mordercą. A ten nie dość, że jest inteligentny, to nie sprawia wrażenia zdrowego na umyśle... nie pomaga też fakt, że on i Laurie mają także problemy rodzinne. Wszystko się sypie na głowę, nic nie jest takie, jak się wydaje i być może tylko morderca wie, co będzie dalej.

Cook mnie nie zawiódł i kolejny raz stworzył naprawdę świetny thriller medyczny, a jak na trzynasty tom serii, to nie mogę powiedzieć żeby robiło się nudno. Co prawda relacja między Laurie i Jack'iem to już trochę telenowela, ale rozumiem, że musimy nieco zagłębiać się też w ich życie prywatne. Mnie przestało ono napawać jakimikolwiek emocjami. Natomiast to, co dzieje się u nich zawodowo trzyma w napięciu i faktycznie z zapartym tchem czekałam na każdy kolejny krok bohaterów.

To jedna z tych książek, po przeczytaniu której jeszcze długo się czuje pewnego rodzaju niepokój, czy wręcz dreszcze na plecach. Myślę, że to najlepsza rekomendacja dla dreszczowca.

Recenzja powstała we współpracy z Domem Wydawniczym Rebis.