Nikt

"Nikt" to najnowsza powieść Adrian Bednarek. Jest mocno i brutalnie, dodatkowo jest to thriller psychologiczny, który naprawdę wciąga od pierwszych stron aż do ostatniego zdania.

Kajetan i Karina prowadzą pozornie idealne życie duży dom, szczęśliwe małżeństwo.. czego chcieć więcej? Pewnego dnia do ich domu włamuje się zamaskowana postać ubrana od stóp do głów. Kajetan chcąc ratować żonę, atakuje napastnika jednak sytuacja kończy się tragedią. Zostaje zatrzymany i trafia do aresztu z zarzutem zabójstwa, którego jak twierdzi nie popełnił. W jego głowie rodzi się plan, by odnaleźć i zneutralizować prawdziwego sprawcę śmierci żony.

OMG… co to było?! 😱 To moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i aż żałuję, że tak późno po nią sięgnęłam! Książka ma świetny mroczny klimat, a dzięki narracji pierwszoosobowej czyta się ją błyskawicznie. Postać napastnika została moim zdaniem bardzo dobrze wykreowana i długo zostaje w pamięci.

Zdecydowanie polecam!

Pióro autora pokochałam czytając serie o Kubie Sobańskim. Tak bardzo mnie pochłonęła, że do dziś ją wszystkim polecam. Teraz autor poszedł o krok dalej i stworzył historię, która pozostawia ciarki na całym ciele. Zastanawiałam się, co ja bym zrobiła będą na miejscu Kariny lub Ilony. Do rzeczy jednak...

Książka została przedstawiona z perspektywy dwóch bohaterów. Jeden to tytułowy Nikt, drugi to Kajetan. Ten pierwszy upatruje sobie żonę Kajetana by ją zgw*łcić. Dokładnie zaplanował wszystko. Obserwował ją jakiś czas, wiedział gdzie mieszka i kiedy jest sama w domu. Gdy jednak zdecydował o ataku i pozbawieniu jej resztę godności, okazało się, że jednak nie jest sama. W domu był jej mąż. Nikt postanowił jednak na jego oczach skrzywdzić Karinę. Sprawa nieco wymknęła się spod kontroli i kobieta umiera. Prokurator zamyka Kajetana w więzieniu bo uważa, że on jest winny i wymyślił postać człowieka "Nikt". Podczas jego pobytu w więzieniu okazuje się jednak, że kolejna kobieta została zaatakowana. Kajetana wypuszczają ale śmierć ukochanej nie daje mu spokoju. Postanawia znaleźć odpowiedzialnego za śmierć Kariny i dokonać samosądu.

Historia wciąga już od pierwszych stron. Czułam autentyczny żal za to, co spotkało Kajetana. Jego ból był niemal namacalny. Jednak złość, która w nim narastała stała się jego przekleństwem. Nie myślał trzeźwo, nie zważał na konsekwencje swoich czynów.

Za to postać "Nikt" była bardzo złożona. Facet miał nieco trudne dzieciństwo. Zawsze był gorszy. Najpierw rodzice go lekceważyli, później żona i córki. Tam w głowie był ogromny galimatias. Nie usprawiedliwia to w ogóle jego podejścia i czynów aczkolwiek pozwala trochę zrozumieć jego logikę.

Akcja w zasadzie nie zwalnia. Autor bardzo dużo czasu poświęcił na portret psychologiczny Pana "Nikt". Rzekła bym, że rozłożył go na czynniki pierwsze co bardzo pomogło mi w tym by wczuć się w całą tę historię. Kolejna genialna książka Pana Adriana. Pokuszę się o stwierdzenie, że ta książka przebiła Kubę Sobańskiego. Don't change my mind.

„Jeśli postanowisz iść na dno,

pójdziemy tam razem."

Z ciekawością i podekscytowaniem sięgnęłam po najnowszą powieść Adriana Bednarka pt.: "Nikt”, ponieważ do tej pory żadna z jego książek mnie nie zawiodła. Po serii z Kubą Sobańskim wydawało mi się, że autor osiągnął już szczyt w kreowaniu mrocznych, niepokojących bohaterów, ale szybko okazało się, że potrafi zaskoczyć mnie po raz kolejny. Tym razem prowadzi nasze zmysły w świat pozornie spokojny, a jednak podszyty narastającym napięciem, w którym każdy gest i każda myśl bohaterów mają znaczenie. Już od pierwszych stron czuć, że pan Bednarek ponownie bawi się naszymi emocjami, stopniowo wciągając w historię, która nie pozwala na chwilę wytchnienia.

Kajetan Lewicki, którego rozdziały oznaczone są literą „K”, to człowiek szczęśliwy i spełniony. Trzydziestotrzyletni mężczyzna od dwóch lat pełni funkcję głównego księgowego w firmie produkującej rolety. Jest przystojny, odnosi sukcesy zawodowe, ma kochającą i piękną żonę, w której jest całkowicie zakochany, prowadzi stabilne i uporządkowane życie. Ma więc wszystko to, czego brakuje „N”, czyli tytułowy Nikt

Tego dnia, gdy go poznajemy, Kajetan wychodzi z pracy wcześniej niż zwykle. Nie przeczuwa jeszcze, że jest to jego ostatni szczęśliwy dzień. Wszystko rozpada się w jednej chwili, gdy do ich domu wdziera się zamaskowany napastnik. Próba ratowania żony kończy się tragedią, a Kajetan trafia do aresztu, oskarżony o zbrodnię, której nie popełnił. Od tego momentu jego jedynym celem staje się udowodnienie niewinności i odnalezienie człowieka, który odebrał mu wszystko. Tymczasem „Nikt” nie zatrzymuje się i wybiera kolejną ofiarę.

Historia skupia się wokół dwóch wątków. Pierwszy to postać tajemniczego psychopaty, określanego jako „Nikt”, człowieka, który od zawsze czuł się przegrany, zbędny i zniszczony przez życie. Swoje niepowodzenia przypisuje kobietom, jednak nie dąży do ich śmierci, lecz do przejęcia nad nimi kontroli. To właśnie poczucie władzy i odebranie im godności, ma stać się dowodem jego siły i pozostawić w ofiarach ślad, którego nie da się wymazać. Choć od początku poznajemy jego sposób myślenia, motywacje i przygotowania do przestępstw, jego tożsamość przez długi czas pozostaje zagadką, co dodatkowo potęguje napięcie. Drugi to motyw zdeterminowanego, zranionego Kajetana, którego osobista trauma nie pozwala spokojnie żyć. Z piętnem poczucia winy pragnie jedynie zemsty.

Autor zestawił ze sobą dwóch zupełnie różnych, przeciwstawnych bohaterów. Pokazał również, jak szybko może zmienić się życie człowieka i jak łatwo jest go niesprawiedliwie ocenić, między innymi dlatego, że system prawny opiera się na określonych schematach i założeniach. W śledztwie obowiązują procedury, wnioski i utarte modele interpretacji faktów. Zamiast obiektywnie udowadniać winę, często dopasowuje się zebrane dowody do osoby podejrzanej. Właśnie tak wyglądała sytuacja Kajetana w tej historii.

Wyraźnie i dosadnie pan Bednarek pokazuje, jak traumatyczne doświadczenia potrafią zmienić człowieka i wydobyć z niego pokłady siły, o które sam by się nie podejrzewał. Lewicki był zwyczajnym, szczęśliwym człowiekiem. Żył spokojnie u boku ukochanej żony, czerpał radość z codzienności i patrzył na świat z optymizmem. Jeden brutalny czyn człowieka o zniszczonej psychice burzy ten porządek i zmusza go do konfrontacji z rzeczywistością, w której musi nauczyć się walczyć o przetrwanie i sprawiedliwość.

Wrażenia podsyca narracja prowadzona w sposób niezwykle sugestywny, pozwalając nam niemal wejść do głów bohaterów i odczuwać ich emocje z pełną intensywnością. Pierwszoosobowa perspektywa dodatkowo wzmacnia ten efekt, potęgując poczucie niepokoju i bliskości z postaciami. Autor umiejętnie balansuje między pozornym spokojem a nagłymi zwrotami akcji, więc napięcie rośnie z każdą stroną, a chwile ciszy są jedynie zapowiedzią kolejnych uderzeń emocji.

Choć powieść „Nikt” jest nieco mniej brutalna niż wcześniejsze dzieła autora, nadal nie brakuje tu mocnych, psychologicznie obciążających momentów. To historia dopracowana w każdym szczególe, konsekwentna, przemyślana i pozbawiona zbędnych elementów. Każda scena ma znaczenie, a całość tworzy spójną, mroczną układankę. Jej kolejne elementy nie pozwalają na chwilę wytchnienia i wciągają od pierwszych stron, trzymając w napięciu aż do samego końca. Pan Bednarek ponownie imponuje wyobraźnią i warsztatem, tworząc opowieść, którą czyta się z zapartym tchem. To świetnie skonstruowany thriller, w którym mocno wybrzmiewa bólu, tęsknota, poczucie niesprawiedliwości i siłę, którą człowiek odkrywa dopiero wtedy, gdy nie ma już nic do stracenia.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z wydawnictwem Zaczytani

Na Targach Książki w stolicy Wielkopolski, Poznaniu pan Adrian Bednarek, na moje pytanie: „Jak można tak zakończyć powieść Wiem, co zrobiłeś! w taki sposób, że jeszcze kilka dni miałem zryty czerep?”, a on odpowiedział: „Kolejna wgniecie cię w siedzenie jeszcze bardziej!”. Czy autor, który mówił to z wyraźnym rozbawieniem na twarzy, miał rację?

Adriana Bednarka nie trzeba już przedstawiać, choć czynię to z największą przyjemnością i obowiązkiem. Ma zdecydowanie ugruntowaną pozycję na rynku książki, a fani thrillerów psychologicznych uwielbiają jego powieści. „Ogonek” w hali targowej w Poznaniu był dłuuuugi, podobnie jak czas oczekiwania, by zdobyć upragnioną dedykację czy zrobić pamiątkowe zdjęcie i choć przez chwilę porozmawiać. Zdobył już sporo nagród za swoje powieści, które zyskały pozytywne oceny wśród krytykoznawców literatury. Autor pasjonuje się tematami kryminalnymi, a w swoich książkach tworzy postaci, które wychodzą poza wszelkie schematy. Znajdziemy tu seryjnych, bezwzględnych i sadystycznych ludzi pozbawionych kręgosłupa moralnego. Uwielbia piłkę nożną i bieganie, jest fanem Manchesteru United. Można go spotkać na meczach Rakowa Częstochowa, interesuje się także żużlem.

Jak zobrazować okładkę do powieści, która zaskakuje już samym tytułem NIKT? No właśnie, gdy poznacie, co ten tytuł oznacza, okaże się, że jeszcze trudniej będzie go sobie wyobrazić. Czy grafikom udało się to uchwycić? Musicie ocenić sami. Ciemne szarości i czerń dają dużo do myślenia, podobnie jak nie do końca widoczna postać, ale… zostawmy opakowanie, bo to, co najważniejsze, znajduje się na blisko 500 stronach.

Zacznę od fragmentu. Dokładnie pierwszych zdań powieści:

Jestem nikim. To nie opinia, tylko fakt, przez który nienawidzę swojego życia. Wypełniają je same porażki, odtrącenie i rozczarowania. Nawet dla ludzi buńczucznie nazywanych bliskimi stanowię zbędny element. Powinni okazywać mi szacunek, a traktują mnie jak popychadło. [...] Gardzę swoim domem i skręca mnie w żoładku, gdy muszę do niego wracać. Z pracą podobnie.

Po tych zdaniach wiedziałem, że gdzieś w głowie nowego bohatera powieści Adriana Bednarka zaczyna kiełkować coś, co stanie się fundamentem rozwinięcia akcji. A ta od razu was zaskoczy. NIKT jest głównym bohaterem, ale nie mniej ważne są osoby, które spotyka na swojej drodze. Nienawidzi ludzi, a właściwie kobiet, tych, którym w życiu udaje się osiągnąć zamierzony cel, które stoją na piedestale sukcesu i chcą jeszcze więcej. Być kimś. Nie nikim.

Mogę tylko dodać, że nie będzie tutaj kompromisów, dostaniemy to, z czego słyną powieści autora. Choć… może nie do końca. Zdarzają się bohaterowie, którym kibicujemy, jak choćby Kuba Sobański. Ale nie tutaj. Temu bohaterowi chyba nikt, jakże znaczące słowo, nie będzie w stanie choć raz przyklasnąć.

Nie pozostaje mi nic innego, jak zachęcić do poznania NIKTA i jego przeciwników w walce o wyjście z cienia poniżeń i hańby. Czy mu się uda? (OBY nieee!)

Adrian Bednarek to mistrz kreacji czarnych charakterów - takich, których nie sposób jednoznacznie ocenić pod względem moralnym. Nie zabraknie ich również w najnowszym thrillerze psychologicznym "Nikt".

Traktowany przez świat, a zwłaszcza kobiety, jak nikt, sfrustrowany mężczyzna rusza w miasto, by udowodnić sobie, że może być silny, sprawczy i kontrolujący. Robi to siejąc strach i przemoc, która pewnej nocy wymyka się spod kontroli, a męża skrzywdzonej kobiety przemienia w pałającego żądzą zemsty mściciela.

Za każdym razem, gdy ukazuje się nowa książka autora, jestem po prostu ciekawa, co tym razem wymyślił. Jak zwykle kupił mnie stylem - ironią, bezpośredniością i ciętym dowcipem. Choć muszę przyznać, że momentami odrzuca mnie nachalna i wszechobecna przemoc seksualna.

Świetnie skrojeni bohaterowie nie pozwalają nawet na chwilę nudy. Dynamiczna akcja i niespodziewane zwroty wydarzeń zapewniają stałe napięcie. Nie jestem w stanie niczego przewidzieć - i właśnie to w prozie Bednarka lubię najbardziej.