Nie w jego typie. Trudne rozgrywki. Tom 1

Evie zgadza się na propozycję siostry, opuszcza USA aby po​​lecieć do Australii i zostać osobistą asystentką rugbisty - wielkiej sportowej gwiazdy – Xaviera Stevensa – Besti, o którym nigdy ​wcześniej nie słyszała i na którego temat nic nie wiedziała. ​Lecz już wkrótce miało się to zmienić. Okazuje się, że praca dla Xaviera bardziej przypomina opiekę nad rozpuszczonym dzieckiem niż zajmowanie się sprawami dorosłego mężczyzny. Jakby tego było mało Stevens nie stroni od kobiet w typie modelek i żadnej ze swoich dotychczasowych asystentek jeszcze nie przepuścił. Na szczęście Evie nie jest w jego typie... chociaż...

Xaviera poznajemy jako mix casanovy

wybierającego sobie kobiety ​wyłącznie ze względu na ich umiejętności łóżkowe, dobrego lojalnego kumpla z domieszką zarozumiałego, rozwydrzonego dzieciaka. Przyzwyczajony do życia pod ostrzałem fleszy aparatów emanował pewno​ścią siebie i wyluzowaniem, jakby nic nie mogło podnieść mu ciśnienia. Wyglądał na kogoś, kto potrafiłby przejąć kontrolę nad ​swoim życiem, gdyby tylko tego chciał. Moglibyśmy pomyśleć, że jest płytki i nic innego się dla niego nie liczy niż w/w rzeczy jednak prawda jest z goła inna a Xavier w głębi nie jest wcale takim dupkiem na jakiego się kreuje myśląc [Adres usunięty] o dobru swoich najbliższych.

"​– Jest egocentrycznym, aroganckim casanovą… oraz moim ​przyjacielem.

​– No to powinieneś zastanowić się nad swoimi wyborami ży​ciowymi – odparłam ze śmiechem.

​– Masz rację. – Connor zmrużył w rozbawieniu oczy. – Nie ​jest złym facetem. Jest lojalny.

​– Słyszałam co innego. Podobno zmienia dziewczyny częściej ​niż niektórzy bieliznę".

"​– Daję im to, czego chcą, a w zamian za to pozostaję w świa​tłach reflektorów. Nieważne, co mówią, ważne, żeby mówili, czy ​jakoś tak".

"– Daję ludziom to, czego chcą. Prasie, kobietom, a nawet lu​dziom zajmującym się marketingiem

dla naszej drużyny".

Evie... Ależ my polubiłyśmy tą dziewczynę! Nie bała się odpysknąć i dogryźć swojemu pracodawcy. Jej sarkazm i cięty język momentami były nawet urocze 😁 mimo iż wbrew pozorom nie miała łatwo borykając się z ciągłymi aferami wywoływanymi przez Xaviera i będąc przez to również nowym pretekstem do plotek pozostawała cały czas sobą. Szczera i naturalna. Odpowiedzialna i konsekwentna. Ciepła i bardzo empatyczna a do tego zaradna. W końcu trafiła nam się bohaterka niedoskonała, jak my z krągłościami sprawiająca, że wszyscy potrafili ją pokochać z nami na czele! 😃

"Evie okazywała ​swoje uczucia bez

zahamowania, nie martwiąc się o to, jak przez ​to będzie wyglądać, i to było niczym powiew świeżego powietrza. ​Nie musiałem zgadywać, co czuje.

Pokazywała mi to wprost albo ​bez ogródek mi o tym mówiła. Zero tej

doprowadzającej mnie do ​szału kobiecej subtelności. Evie zachowywała się jak jeden z kum​pli, ale miała przy tym kształty przywołujące grzeszne myśli, za ​które Fiona by mnie zadusiła, gdyby o nich wiedziała".

"Ta dziewczyna trafiała do mnie w sposób, którego nie potrafi​łem do końca zrozumieć".

Czy dziewczyna w typie szarej, nie idealnej myszki, z kompleksami na punkcie swoich krągłości i tak daleka od tych wszystkich jego "typów" może podbić serce nieznośnego babiarza i seksoholika? Czy mężczyzna jest w stanie się dla niej zmienić? Bo pamiętajmy, że ludzie rzadko się zmieniają...

"...przy Evie te mury, które ​sobie zbudowałem, zaczęły się kruszyć, i nie przeszkadzało mi ​to. Wiedziałem, że nie sprzeda mnie prasie. W ogóle nie pragnę​ła uwagi i była odpowiedzialna

oraz lojalna. Lubiłem z nią prze​bywać. Moje poprzednie asystentki na ogół pracowały z domu, ​a nie u mnie w mieszkaniu. Starałem się spędzać z nimi jak naj​mniej czasu, lecz Evie czasem dawałem zadania tylko po to, by ​zostawała w moim penthousie na dłużej".

Kto z was miał ochotę na książkę inną niż wszystkie dotychczasowe Corry? Bez mafii, bez brutalności i bez rozlewu krwi za to z niedoskonałą bohaterką gdzie poczujecie [Adres usunięty] klimat rancza, lasu i przygody? 😎 co prawda brakowało nam nieco samych scen związanych bezpośrednio z rugby, z meczami i klimatem sportowym a siostra Evie - Fiona - momentami doprowadzała nas swoją nadopiekuńczością w stosunku do swojej bliźniaczki do szewskiej pasji mimo to jednak jak zwykle u nas bywa przy książkach Corry spędziłyśmy rewelacyjnie czas mając ochotę na jeszcze więcej 😍

"Nie w jego typie" to historia prosta, lekka, przyjemna i zabawna. Pokazuje nam jak ważna jest akceptacja własnego ciała i walka z kompleksami, które mogą zostać wykorzystane przez osoby trzecie chcące zadać nam ból z powodu zwykłej zazdrości i zawiści. Jak zapewne też się domyślacie jest również erotyczna za sprawą naszego bohatera, który uciech cielesnych sobie nie odmawia 🔥😈😎😁 nam się podobała bardzo i czekamy na więcej 🥰

„Trafiała do mnie w sposób, którego nie potrafiłem do końca zrozumieć.”

Evie po śmierci matki przez ponad dwa lata zajmowała się ojcem. Upływający czas leczy rany, jej ojciec poznał nową kobietę, z którą planuje rozpocząć nowe życie. Dziewczyna w końcu będzie mogła pomyśleć o sobie. Jej siostra, która od dwóch lat mieszka w Australii, proponuje, aby ta przyjechała do niej i podjęła pracę osobistej asystentki sportowej gwiazdy – Xaviera Stevensa, przez wszystkich nazywanego Bestią. Pomysł siostry wydaje się wręcz idealny, Evie nie zastanawia się długo, podejmuje wyzwanie i już niebawem rozpoczyna pracę. Jej nowe zajęcie nie jest zbyt ambitne, dziewczyna ma pilnować spraw Xaviera, co przypomina jej niańczenie dorosłego, rozkapryszonego dzieciaka. Jego codzienność wypełniają treningi, a w łóżku – codziennie ląduje inna dziewczyna. Między Evie, a Xavierem nawiązuje się serdeczna, podszyta ciętym humorem nic sympatii, która z czasem przeradza się w przyjaźń. Obydwoje zaczynają postrzegać siebie inaczej, coraz trudniej zapanować im nad narastającym pożądaniem. Do czego ich do zaprowadzi?

Przy atrakcyjnym, rewelacyjnie zbudowanym Xavierze Evie coraz trudniej skupić się na pracy. Zdaje sobie sprawę, że nie może dopuścić, aby zostać jedną z wielu. Czy jej się uda? Czuć pasję i pełen humoru zadziorny pazur pisarki. Cięte riposty, słowne przepychanki wywoływały głośne wybuchu śmiechu. Narracja toczy się naprzemiennie z perspektywy Evie i Xaviera - mamy wgląd w ich myśli, widzimy, dlaczego postępują tak, a nie inaczej, ich wewnętrzne walki. Do obojga poczułam ogromną sympatię. Evie jest niesamowitą dziewczyną, inteligentna, ciętym językiem, poczuciem humoru. Ma do siebie spory dystans i kompleksy na punkcie wyglądu. Nie zawsze czuje się komfortowo, zwłaszcza przy swoim szefie, który jest prawdziwym ciachem. Xavier jest pewny siebie, zarozumiały, arogancki, bogaty, kobiety zmienia jak rękawiczki, a przy tym ma wrażliwe i czułe serce. I Fiona siostra Evie, uch… jak ona mnie irytowała.

Relacja naszej pary od samego początku jest wyraźnie określana, ona ma dla niego pracować. Zaczynają spędzać ze sobą coraz więcej czasu, rozmawiają na przeróżne tematy, szybko znajdują wspólny język. On nigdy wcześniej nie ufał żadnej kobiecie, przy Evie zaczyna się to zmieniać, ma poczucie, że dziewczyna jest wobec niego lojalna. Ma za sobą bolesne dzieciństwo, które odcisnęło na nim swoje piętno. Media żądne sensacji, nieustannie go prześladują, Evie staje się dla nich prawdziwym kąskiem.

Kolejna powieść Autorki, od której nie mogłam się oderwać. Przyjemna, lekka, z poczuciem humoru spora dawką pikanterii. O przyjaźni, która przeradza się w zupełnie inne uczucie. Idealna pozycja na poprawę humoru. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

Cześć! 🏈

Wielu może powiedzieć, że wątek sportowca i jego asystentki jest już oklepany i dobrze wszystkim znany. Z jednej strony mogę się zgodzić, jest wiele takich propozycji na rynku, jednak to co zawsze będzie ich od siebie różnić to autor. Każdy ma swój styl, swoją wizję, swoje przyzwyczajenia, które przenosi na książkę, a przede wszystkim swoją własną historię do opowiedzenia. Dlatego dziś z przyjemnością mam dla Was kilka słów o najnowszej książce Cory Reilly “Nie w jego typie”, która opowiada historię wielkiego sportowca Xaviera Stevensa “Bestii” oraz jego nowej asystentki Evie.

Jak to często bywa w tego typu książkach, początkowo dostajemy brak zainteresowania względem drugiej osoby, a dopiero z czasem zaczyna pojawiać się namiętność czy uczucie. I tak było w tym przypadku. Co jednak wyróżnia tą historię od innych i dlaczego warto po nią sięgnąć.

Po pierwsze bohaterowie - bardzo charakterystyczne postacie, które wywoływały uśmiech na mojej twarzy. Lubiłam ich przekomarzania, docinki i kłótnie. Te drobne gesty, które wskazywały na zalążek uczucia, i troska, która biła z ich oczu (tak, wiem nie mogę tego zobaczyć, ALE dało się to odczuć podczas czytania).

Po drugie istotny wątek - przełamywanie stereotypów - większość społeczeństwa uważa, że przy boku przystojnego, wysportowanego i zadbanego sportowca powinna się pojawić równie piękna, szczupła modelka, która będzie jego dopełnieniem. Ta historia, pokazuje, że w życiu nie liczy się wygląd, a wnętrze człowieka. To kim jest za zamkniętymi drzwiami. Evie nie wpisuje się w kanon dziewczyn, które pokazywały się u boku Xaviera. Nie nosi rozmiaru XS i ma wiele kompleksów odnośnie swojego wyglądu. Kompleksów, które krok po kroku Xavier będzie chciał z niej wypędzić. Podoba mu się z jej nadprogramowymi kilogramami.

Po trzecie duża dawka humoru - tak jak już wspomniałam wcześniej, ta historia to ciągłe przekomarzanie się i docinki między Evie i Xavierem. Przy tej dwójce nie ma miejsca na nudę. Od samego początku czuć między nimi nić porozumienia i chemię, która sprawia, że nie da się ich nie lubić. A ja uwielbiam takie połączenia w książce 😍

Po czwarte - lekkie i przyjemne pióro autorki. Nie będę się już tutaj rozpisywać, ale powiem tylko tyle, że mimo, iż jest to bardzo przewidywalna i schematyczna historia, to nadal czerpałam wiele frajdy z czytania, a uśmiech nie znikał mi z twarzy. “Nie w jego typie” jest prostą historią, jednak prostota nie jest zła. W tej książce odnalazłam spokój i dobrze się przy niej bawiłam. Oczywiście byłam zła to na bohaterów, by za chwilę znowu wynieść ich na piedestał, ale takie są już książki, mają wzbudzać przeróżne emocje, a ta z pewnością do takich należy! Jak dla mnie ta historia jak najbardziej na plus (!).

Teoretycznie każdy ma swój typ, jeśli chodzi o osoby, które mu się podobają. W praktyce jednak można zauważyć, że niekoniecznie preferencje decydują o tym z kim wiążemy się na dłużej. W końcu by stworzyć z kimś szczęśliwy związek potrzebne jest wiele czynników, dotyczących przede wszystkim charakteru i usposobienia. I czasem samemu można się wysoce zdziwić tym, kto sprawi, że serce tak naprawdę zabije mocniej, a w brzuchu pojawią się osławione motylki...

Evie do tej pory poświęciła się rodzinie, a głównie opiece nad ojcem. Po śmierci matki nie do końca prowadziła życie odpowiednie dla osoby w jej wieku. Z resztą nigdy nie było to dla niej łatwe i większość nastoletnich uciech zwyczajnie ją omijała. A wszystko z uwagi na jej wygląd, który odbiega od przyjętych, instagramowych norm. I ona sama nie do końca się akceptuje, zauważając w sobie tylko to, co złe. Nie widzi, że jest dowcipna, szalenie inteligentna, potrafi poradzić sobie w każdej sytuacji, a wady związane z wyglądem, które w sobie dostrzega mogą równie dobrze stanowić niesamowitą zaletę. Zawsze porównywała się do swojej bliźniaczki, która nie mogłaby się od niej bardziej różnić. A teraz do niej wyjeżdża i ma zacząć nowy, lepszy etap w swoim życiu. Lecz z pewnością nie jest przygotowana na to, co ją czeka.

Xavier to osławiony rugbysta, który aż nazbyt często pojawia się na pierwszych stronach portali plotkarskich. A wszystko z powodu tego, że jest prawdziwą bestią- i to nie tylko na boisku ale także i w łóżku. O jego podbojach słyszał chyba każdy, ale on sam nie przywiązuje do tego wagi- chce jedynie korzystać z uroków życia i kobiet, z którymi spotyka się zawsze tylko jeden raz. Jak każdy sportowiec trzyma się restrykcyjnych planów żywieniowych, a jego ciało przypomina posąg greckiego boga, więc nie powinno dziwić, że nie przywykł do tego, by płeć piękna odmówiła mu towarzystwa. Każdy chce się ogrzać w blasku jego sławy, nie widząc w nim nic poza bogatym, uprzywilejowanym i aż nazbyt hojnie obdarzonym przez naturę mężczyzną. Lecz Xavier ma także inne cechy, o których świat nie ma pojęcia.

"Nie w jego typie" to zupełnie inna odsłona Cory niż ta, do której przyzwyczaiła swoich czytelników. I choć mówiąc szczerze jej mafijne pióro o wiele bardziej do mnie przemawia, to i z tą pozycją spędziłam naprawdę miły czas. Choć historia dotyczy młodych ludzi to nie jest ona infantylna, jeśli już momentami naiwna i pełna błądzenia, które doprowadza do wielu potknięć. Ale czy nie tak właśnie jest w życiu? Spodobał mi się pomysł na poprowadzenie fabuły, który zdecydowanie odbiega od sztampowej budowy romansu i zawsze doceniam takie pomysły. Bohater nie doznaje nagłego olśnienia i nie zmienia się o 180 stopni, wszystko dzieje się stopniowo, wraz z upływającym czasem, a dzięki temu jest naprawdę przekonujące. I choć Xavier może swoim podejściem doprowadzić do białej gorączki, to tak naprawdę jego kreacja dzięki temu właśnie jest niezwykle realistyczna. A smaku dodaje fakt posiadania przez niego dwóch twarzy, przy czym ta druga, dostępna dla szerszego grona osób, jest na tyle cudowna, że grozi tym, iż sami się w nim zakochamy. Autorka porusza tu niezwykle ważne tematy mówiące o samoakceptacji, dręczeniu, które pozostawia w sobie ślad nawet po latach, przemocy domowej oraz kultowi piękna, który jest wszechobecny w dzisiejszym świecie. Naprawdę niezwykle mnie ujęła tym, jak w całkiem lekką opowieść o dwójce młodych ludzi wplotła tak istotne kwestie, które porusza z niezwykłą delikatnością ale za ich pomocą także daje do myślenia i zwraca uwagę czytelnika na to, co tak naprawdę jest w życiu ważne. A pióro Autorki jest jak zawsze świetne i wciąga, a także pozwala całkowicie zanurzyć się w świat, o którym czytamy. Ze swojej strony polecam!

Cora Reilly, znana do tej pory jako królowa mafijnych romansów, dziś pojawia się w zupełnie nowej odsłonie. Czy romans sportowy okaże się również jej mocną stroną? I czy czytelnicy docenią zmianę frontu autorki?

Kiedy nasza ulubiona autorka postanawia stworzyć coś przeciwnego temu do czego przyzwyczaiła swoich czytelników, każdy z nas zastanawia się czy przebije postawioną przez siebie poprzeczkę. Reilly od lat zachwyca nas intensywnymi emocjami, mocnymi zwrotami akcji oraz wszechobecnym niebezpieczeństwem a przecież tych motywów ciężko doszukiwać się w świecie sportowców. A może się mylę? Sięgając po "Nie w jego typie" miałam w głowie różne scenariusze i chociaż ostatecznie lektura przypadła mi do gustu to wolę autorkę w jej starym wydaniu.

Doświadczenie nauczyło nas, że asystentka sportowca zawsze narażona jest na spore nieprzyjemności, przynajmniej na początku swojej pracy. Evie nie miała więc pojęcia jak trudne doświadczenia ją czekają a jednak potrzebowała zmiany klimatu i z USA przeniosła się do Australli, by pracować dla Xaviera Stevensa. On zmieniał dziewczyny jak rękawiczki, stawiał wyłącznie na modelki i nie przejmował się zapamiętywaniem ich imiona a ona musiała sprzątać po nim każdy medialny bałagan, by utrzymać jego dobre imię. I chociaż doceniała wyrzeźbione mięśnie oraz seksowny styl bycia to wiedziała, że jest całkowitym przeciwieństwem mężczyzny co trzymało ją w ryzach. Do czasu.

Autorka próbowała na bazie znanej historii stworzyć coś wartościowego oraz przeczącego przyjętym poglądom i zamarzyła sobie, że pójdzie w stronę aktualnych światowych trendów. Niestety motyw plus size, który próbowała wpleść do fabuły niekoniecznie mnie do siebie przekonał. Evie była bardzo zakompleksiona, do samego końca utrzymywała, że musi się siebie wstydzić i nie zasługuje tym samym na uwagę Xaviea, który wcale nie był takim męskim bożyszczem jak sam zakładał. Miał po prostu bardzo duże ego, które potrzebowało skrócenia przez silną kobiecą postać, ale aktualna główna bohaterka kompletnie się do tego nie nadawała. Ich romans był uroczy i to ratowało całą sytuację, ale zabrakło mi bardziej intensywnych emocji, które pozwoliłyby postaciom przejść konkretne zmiany.

"Nie w jego typie" nie była złą lekturą, ale pierwsze kroki autorki w nowym świecie wypadły słabiej niż zakładałam. Okazało się, że Reilly dużo lepiej radzi sobie z kreacją męskich postaci i stawia na słabe kobiety a to niestety nie jest w moim guście. Z drugiej strony natomiast nie odłożyłam lektury do zapomnienia, przeczytałam całość z zainteresowaniem, więc na pewno nie powinniście rezygnować z lektury, szczególnie jeśli lubicie styl autorki. Ja nie żałuję wyboru i wręcz przeciwnie - bardzo chętnie sięgnę po kolejne tomy w nowej serii.