Królowa pszczół

Podobno królowa pszczół może opuścić swój ul i wybrać dla siebie inny rój. Tak samo postanowiła postąpić Skylar, która zostawia wszystko za sobą, by przenieść się do Indii i napisać najlepszą książkę w swoim dotychczasowym dorobku. Ucieka od ścigającej ją przeszłości w świat pięknych kolorów, które często skutecznie przysłaniają szarość. Los postanawia uśmiechnąć się do kobiety i na jej drodze stawia Ravisha – młodego kierowcę taksówki, któremu przyszło na barkach nosić zbyt wiele. Oboje już od pierwszych chwil przypadają sobie do gustu, a gdy Sky składa Raviemu propozycję nie do odrzucenia, nie pozostawia mu nic innego, jak zostać przy europejce tak długo, jak będzie mu dane.

Są pewne książki, o których mam ochotę napisać tak wiele, że muszę ostro się upominać, bo każdy szczegół może zepsuć kolejnym czytelnikom radość z odkrywania sekretów bohaterów. Przede wszystkim jednak muszę podkreślić, że w „Królowej pszczół” możemy obserwować dwie twarze Indii. Widzimy świat pełen kolorów, ciepłych ludzi i gorących uczuć, ale przede wszystkim uderza w nas bieda, niesprawiedliwość społeczna, ogromna dyskryminacja i przemoc, a wszystko to najbardziej zdaje się uderzać w dzieci. Istoty, które powinny być chronione przez dorosłych, a tymczasem nie mogą liczyć na pomoc najbliższych czy państwa. Jedną z najważniejszych bohaterek książki jest Anu – ośmioletnia dziewczynka, która ucieka z rodzinnej wioski do Mumbaju, bo nie chce wyjść za mąż za sporo starszego od siebie chłopaka. Chce trafić do lepszego świata, gdzie planuje zarobić na swoje utrzymanie i być wolna. Oczywiście życie nie jest tak proste, jak dziecku się wydaje. W końcu nikt poważnie nie potraktuje proszącej o zatrudnienie obdartuski, a ten, kto potraktuje nie ma nic wspólnego z legalną czy chociaż bezpieczną pracą. Nikogo zdaje się nie obchodzić los kolejnego bezdomnego dziecka.

Autorka podarowała więc nam trójkę bohaterów z ogromnym bagażem doświadczeń, którym się udało odnaleźć i dać sobie nawzajem siłę. Obserwujemy ich nową rzeczywistość, poznajemy powoli sekrety, przywiązujemy się. Podziwiamy siłę i ciepło. Uśmiechamy się i wzruszamy. Pomimo licznych momentów, które zdawały się chwytać mnie za gardło i serce, jedyne co na koniec odczuwam to wewnętrzne słońce, które zawitało w moim wnętrzu. Jego przyjemne promienie rozchodzą się po moim ciele i dzięki niemu świat wydaje się być odrobinę piękniejszym miejscem. Nina Nirali za cel prawdopodobnie postawiła sobie ukazać nam niesprawiedliwość jaka dotyka kobiet w Indiach, a jednak jako całość daje nam nadzieję na zmianę. Pokazuje jak jednostka jest w stanie wiele zmienić, gdy nie siedzi cicho. I okej, działania Sky są aż zbyt idealne i zbyt skutecznie, ale ośmielę się stwierdzić, że to zabieg, który buduje klimat. Jej wtrącanie się w cudze sprawy i zmuszanie innych, by dostrzegli swoje błędy w połączeniu z relacjami bohaterów, to coś naprawdę pięknego. Każdy czasami potrzebuje takiej dawki optymizmu, by nie utonąć w szarościach otaczającego nas świata.

„Królowa pszczół” pozytywnie mnie zaskoczyła jeszcze pod jednym względem. Miłość ukazana jest tutaj w najpiękniejszej postaci, a opisana została w dojrzały sposób. Choć uczucia między bohaterami pojawiają się bardzo szybko, to nie wydają się być przesadzone. Ostatnio coraz bardziej zapominałam, że istnieją ludzie, którzy potrafią pisać o miłości od pierwszego wejrzenia i nie zapominają przy tym o innych wartościach historii. I autorzy, którzy nie spłycają. Tutaj wszystko emanuje ciepłem, które czytelnik chce chłonąć. Miłość romantyczna została tutaj tak ładnie przedstawiona, że aż jestem w szoku! Bo hej, nie siedzę w romansach i nie jestem ich fanką, ale ten tutaj jest naprawdę ładny. Plus owa miłość romantyczna nie jest jedyną miłością, którą ukazuje nam autorka! Miłość rodziców do dziecka i dziecka do rodziców, miłość przyjacielska, miłość patriotyczna i jeszcze pewnie kilka innych. Zawsze ogromnie szanuje tak realistyczne powieści.

Przez całą lekturę w moim sercu gościło ciepło i może były momenty, gdzie oczy zaczynały niebezpiecznie mnie piec, ale tylko spotęgowało to moją sympatię do książki. Lekturę zakończyłam będąc lekka niczym piórko, choć bogatsza o wiedzę o kraju tak pełnym skrajności. O kraju, gdzie z okien swojego pięknego apartamentu widzisz niebieskie morze oraz szare dzielnice nędzy.

„Moja podróż, choć się skończyła, to dopiero się zaczęła. Przybyłam z daleka, myśląc, że wszystko umiem, ale dopiero teraz mogę się uczyć.”

Do tej pory nie miałam przyjemności poznać twórczości Pani Niny Nirali. Przyznaję, że akurat tę pozycję wybrałam trochę w ciemno, ale gdy tylko ujrzałam okładkę, to mnie przekonała, że dokonałam na pewno interesującego wyboru. Odbyłam niebywała podróż do kolorowych i pachnących przyprawami Indii.

Ostatnio jak wiecie, zdecydowanie sięgam po inną literaturę. Mimo iż miałam lekkie obawy czy „Królowa pszczół” przypadnie mi do mojego czytelniczego gustu, to po przeczytaniu, dosłownie, kilku pierwszych stron, moje wcześniejsze wątpliwości uleciały niczym miniony sen. Autorka porywa czytelnika w kolorową i emocjonalną podróż do kraju mieniącego się tysiącem barw i pachnącym orientalnymi przyprawami, przesiąkniętego tańcem i muzyką. Indie to także jeden z nielicznych krajów, pełen wielkich skrajności. Obrzydliwe bogactwo żyje w otoczeniu przerażającego ubóstwa. W najbiedniejszych domostwach nie ma praktycznie nic. Również system kastowy wymusił na Hindusach akceptację i niestety zobojętnienie na taki stan rzeczy.

Główna bohaterka Skylar to doświadczona kobieta naznaczona nieudanym małżeństwem. Aby pozbierać się i otrząsnąć po trudnych przeżyciach, postanawia porzucić swoje dotychczasowe życie w Anglii. Wyjeżdża do Indii, aby napisać przełomową w swojej karierze książkę. Zdecydowała się zaryzykować i osiedlić na kilka tygodni w Mumbaju. Wysiadając z samolotu, pokierowała swoje kroki w stronę niczym niewyróżniającej się taksówki. Zrządzeniem losu trafiła na inteligentnego i wykształconego kierowcę, któremu europejka od pierwszego wrażenia wydała się nader interesująca. Między tą dwójką, wywiązała się ciekawa rozmowa, która obojgu dała bardzo dużo do myślenia. Ravish nie jest zwykłym taksówkarzem a mężczyzną, który przez złe inwestycje i zły dobór wspólnika, stracił swoją firmę i cały majątek, a przyrzeczona narzeczona uciekła, nawet nie oglądając się za siebie. Skylar budzi po raz pierwszy od dawna jego fascynację nie tylko nią, ale i życiem. Młody architekt nie może przestać o niej myśleć. Gdy niespodziewanie ta oferuje mu prace, nagle przed Ravishem otwierają się drzwi, nie tylko do lepszego życia i lepszych zarobków, ale być może do jeszcze czegoś innego. Jak potoczą się losy tej jakże interesującej dwójki, dowiecie się pochłaniając tę książkę.

Grzechem byłoby nie wspomnieć, chociaż króciutko o małej Anu, która skradła całą moją uwagę i sympatię. Ta cudowna ośmiolatka wykazała się niesamowitą odwagą i niebywałą determinacją. Potrafiła zawalczyć o swoją przyszłość, lepiej niż nie jeden dorosły. Pokochałam ją szczerze, a jej rodziców, zwłaszcza matkę, miałam ochotę udusić. W pewnym najmniej oczekiwanym momencie życie krzyżuje ścieżki jej, Ravisha oraz Skylar i nic już nie będzie takie same.

„Królowa pszczół” to cudowna, ciepła i kolorowa historia o miłości, trudnościach, jakie los potrafi zesłać człowiekowi i takich życiowych problemach. O tym, że nawet po najgorszej burzy, choćby nie wiem co, zawsze wyjdzie słońce. Mnie osobiście kilkukrotnie wzruszyła, pokazała dziecięcą szlachetność i dobro, które my dorośli gdzieś po drodze tracimy. Mam nadzieje, że skusicie się i dacie jej szansę. Mogę Was zapewnić, że lektura ta pochłonie Was bez reszty.

Życie to bardzo wyboista droga pełna zakrętów i rozdroży

Ostatni czas nie jest dla mnie łatwy. Ciągle coś mi się komplikuje, coś gmatwa w życiu, a codzienność jest pełna przeróżnych niespodzianek. W takich okolicznościach szukam wytchnienia, które pozwala mi swobodniej nabrać powietrza i dystansu do rzeczywistości. Takie chwile oddechu dają mi oczywiście książki. Dobre książki, przy których jestem się w stanie zrelaksować, zregenerować, nabrać sił i optymizmu. Nie muszą to być łatwe lektury, nie muszą mieć cukierkowej treści. Muszą jednak mieć w sobie to coś, co mnie poruszy do głębi, co mnie zelektryzuje, co mnie wyrwie z otaczającego świata. Właśnie taką wspaniałą lekturą jest najnowsza powieść Niny Nirali, Autorki już mi znanej, która zabrała mnie do Indii. Ten kraj to dla mnie wciąż wielka tajemnica, niewiadoma i zagadka. Jest tak inny, tak barwny, a zarazem okrutny i nie do końca daje się zrozumieć. To sprawia, że ma w sobie jakąś magię, jakiś magnes, który przyciąga i działa niczym narkotyk.

Zaczynając lekturę nawet nie zorientowałam się jak szybko pochłonęła mnie treść książki. Z główną bohaterką poczułam bardzo bliską więź, łatwo spojrzałam na świat jej oczyma. No i przepadłam na wiele godzin, bo ta powieść nie należy do cienkich książek.

Skylar, znana pisarka i autorka księgarskich hitów rozwodzi się. Po pogrzebie małżeństwa opuszcza rodzinny kraj, Anglię i udaje się w podróż do Indii. Chce się tam dłużej zatrzymać i napisać książkę. Liczy, że będzie dla niej niezwykle ważna i przełomowa. Chce się skupić wyłącznie na tym zadaniu. Planuje wynajęcie na kilka miesięcy mieszkania i intensywną pracę.

Gdy po wylądowaniu wsiada do taksówki za jej kierowcą siedzi Ravish. Wykształcony i inteligentny mężczyzna, któremu życie pokazało złe strony. Przeżył bankructwo własnej firmy, zawód i oszustwo ze strony wspólnika i przyjaciela. Musiał pogodzić się z utratą pozycji i statusu majątkowego. To nie pozbawiło go jednak nadziei, że kiedyś jeszcze stanie na nogi i odbije się od dna. Kurs z piękną pasażerką z Europy jest dla niego nowym początkiem, fascynującą przygodą. Piękna kobieta bardzo go zaciekawia, a gdy proponuje mu pracę Ravish zgadza się bez dłuższego wahania.

Na kartach książki pojawia się jeszcze jedna postać - ośmioletnia dziewczynka mieszkająca we wiosce na indyjskiej prowincji. Jej dzieciństwo nie jest pełne szczęścia i spokoju. Rodzice w tak młodym wieku chcą ją oczywiście wbrew jej woli wydać za mąż i pozbyć się kłopotu jakim jest córka. W Indiach to norma. Anu jest przerażona i by uniknąć takiego losu decyduje się na ucieczkę z domu do dużego miasta w którym chce znaleźć pracę i nowe życie.

Los postanawia, że życiowe ścieżki tych trzech postaci się przecinają i łączą...

Co z tego spotkania wyniknie? Dowiecie się z lektury, która z łatwością zawładnęła moim sercem.

"Królowa pszczół" to powieść bardzo niezwykła, mająca w sobie coś wyjątkowego, co sprawia, że czytając ją przestajecie żyć tu i teraz, a żyjecie w jej wnętrzu. Fabuła dosłownie nas otacza, przesłania rzeczywistość, a treść sprawia, że wpadacie w nastrój refleksyjny. Oczywiście lektura to także literacka podróż do wyjątkowego miejsca. Mnie osobiście Indie zawsze pociągały i fascynowały. Były czymś tak bardzo różnym, mającym wiele obliczy, że nigdy nie poczułam się nimi przesycona. O ile dla mnie, Europejki Indie są magiczną krainą, którą można odkrywać wciąż na nowo, o tyle w rzeczywistości dla kobiet nie są absolutnie rajem. Dowodzi tego to, co doświadcza zarówno Anu, jak i Skylar.

Z pewnością walory poznawcze innego świata są niekwestionowanym atutem tej powieści, jednak na pierwszym planie króluje opowieść o losach dwojga ludzi, których dzieli bardzo wiele, a łączy wbrew rozsądkowi i ich wyborom coś wyjątkowego. Mimo, że nie szukają konkretnej przygody, nie polują na swoją drugą połówkę ich serca zaczynają rozumieć, że przypadkowe spotkanie to coś, co można nazwać podarunkiem od losu.

Nie szufladkujcie tej książki jako jednego z wielu romansów, jako kolejnej w korowodzie książek o miłości historii. Jest bowiem w niej coś, co sprawi, że długo o niej nie zapomnicie, że będzie ona mieszkała w Waszym umyśle, że Wasze myśli do niej powrócą.

"Królowa pszczół" to powieść dojrzała, wyrafinowana, wartościująca świat jaki nas otacza. Znajdziecie w niej ogromny ładunek emocjonalny, sporo wzruszeń i ciekawych obrazów, które skłaniają do refleksji.

Zaczytałam się mocno w tej lekturze, dałam się porwać jej treści i absolutnie tego nie żałuję. Ta opowieść jest warta polecenia, warta uwagi i przeczytania, do czego gorąco zachęcam.

"Królowa Pszczół" jest drugą książką tej autorki, którą przeczytałam. Okładka bardzo pasuje do zawartej na stronach treści.

Książkę czyta się bardzo szybko. Treść wciąga i sprawia, że nie można się od niej oderwać. Bohaterowie różnią się od siebie znacznie wizualnie i kulturowo, jednak wbrew wszystkiemu, są do siebie bardzo podobni. Historia opisana w tej książce, jest niesamowicie wzruszająca i inspirująca. Dwoje dorosłych ludzi i jedna dziewczynka. Dzieliło ich wszystko, a jednak stworzyli jedyną w swoim rodzaju, kochającą się rodzinę. Bardzo podobało mi się porównanie, gdzie autorka porównała ich rodzinę do rozbitego i sklejonego na powrót kubka. Wbrew wszystkim i wszystkiemu udało im się. Bardzo duży plus dla autorki za to, że ta historia nie jest płaska, lecz wielowymiarowa. Porusza takie tematy jak emigracja, wojna między państwami, molestowanie, pedofilia, różnice kulturowe, adopcja, śmiertelna choroba i wiele, wiele innych. Nie są one wrzucone do tej historii, ale bardzo mądrze rozplanowane i wkomponowane w całość. Bardzo podoba mi się konstrukcja głównych bohaterów. Ich charaktery są bardzo dopasowane. Mają odwagę walczyć o własne szczęście, chociaż na chwilę, wiedząc, że za moment zostanie im część tego odebrane. Na uwagę i podziw zasługuje postawa Sky, która mimo, iż jest emigrantką z Europy, ma odwagę bronić kobiet i walczyć o ich życie, los. Nie boi się powiedzieć głośno, że się z czymś nie zgadza, czy że to niesprawiedliwe. Nie od dzisiaj wiadomo, że los bywa przewrotny i w najmniej oczekiwanym momencie serwuje nam jakieś niespodzianki. Tak było i w przypadku naszych bohaterów. Podoba mi się, że książka od początku pisana była z pomysłem i pasją. Autorka nie boi się wyrażać własnego zdania czy opinii za pomocą bohaterów. Cudownie, że książka ma przesłanie. Przez to, że możemy obserwować wewnętrzną zmianę niektórych postaci książki, zaczynamy zastanawiać się nad własnym zachowaniem.

Ona, ON i krzywy uśmiech losu

Skylar, autorka bestsellerowych powieści, opuszcza rodzinną Anglię i przyjeżdża do Indii, by tam napisać najważniejszą w jej życiu książkę. Przypadek sprawia, że poznaje mężczyznę, który od pierwszej chwili robi na niej olbrzymie wrażenie. Ravish, człowiek z bagażem gorzkich doświadczeń, również jest zafascynowany piękną Europejką. Szybko się orientuje, że kobieta ukrywa jakąś tajemnicę, a zamiar pisania powieści nie jest jedynym powodem, dla którego zdecydowała się na pobyt w jego kraju...

"Miłość jest wszędzie, na zewnątrz i w każdym z nas, trzeba tylko zaakceptować jej istnienie. Może trochę szerzej otworzyć oczy i uważniej się przyjrzeć".

"Królowa pszczół" jest moim pierwszym spotkanie z twórczością Niny Nirali i mam nadzieję, że nie ostatnim. Do sięgnięcia po tę lekturę skłoniła mnie barwna okładka w klimacie Indii oraz pozytywne opinie innych czytelników na temat innych książek autorki, ale przede wszystkim ciekawość pełnego kontrastów tego kraju.

Od zawsze fascynowały mnie Indie - te zapachy, smaki, barwy, inna kultura... Autorka pokazała ten kraj jako pełen kontrastów obraz. Bo to nie tylko to, co napisałam wyżej, ale również, a może przede wszystkim skrajna bieda. To wszystko obserwujemy ze sprawą ośmioletniej Anu. Dziewczynka nie może liczyć na beztroskie dzieciństwo. Zresztą takich dzieci jak Anu jest znacznie więcej. Dzieci, które muszą walczyć o każdy dzień, o swoje przetrwanie. Autorka dotykając problemu bezdomności dzieci, niesprawiedliwości społecznej, przypomina że bez względu na pochodzenie, płeć, stan posiadania, kolor skóry czy wyznanie każdy człowiek zasługuje na równe szanse, na równe traktowanie.

"Dlaczego to, co prawdziwe, uważane jest za brzydkie lub nieciekawe? A może tak wiele wokół jest tworzonej przez nas tej prawdziwej i bolesnej brzydoty, że z rozkoszą uciekamy w wyimaginowane doskonałe historie? Życie nigdy przecież nie jest bajką, lecz my uparcie pragniemy wierzyć w bajki..."

Nina Nirali stworzyła bardzo charyzmatyczne, ambitne, ale i skrywające tajemnice postaci. Relacja Sky i Ravish`a pozwala wierzyć w szczerość uczuć. Ich romans jest wysublimowany, delikatny. Bardzo podobała mi się postawa i odwaga Skyler wobec dzieci i to, co postanowiła dla nich zrobić. W rezultacie w życiu wielu bohaterów zajdą poważne zmiany. Jednakże nie mogę Wam zbyt wiele zdradzić. Musicie sami sprawdzić, co kryją karty tej pięknej powieści.

"Niektórzy, owszem urodzili się mali, lecz nigdy nie pozwolono im być dziećmi."

Autorka podejmuje się w swojej powieści trudnych i bolesnych tematów obok, których nie sposób przejść obojętnie. Emigracja, wojna, molestowanie, pedofilia, tradycja patriarchalna, choroba, strata, żałoba - to tylko część z nich. Każdy z poruszanych problemów jest odpowiednio wkomponowany w treści i poświęcono mu wystarczającą ilość uwagi. Poznając losy bohaterów, czytelnik zaczyna inaczej postrzegać świat i ludzi go otaczających. Zaczyna zauważać ból i cierpienie bezbronnych. Uświadamia sobie, że nawet jeden człowiek może uczynić wiele dobrego dla innych. Że mimo trudności po drodze, nigdy nie należy się poddawać, trzeba mieć nadzieję.

"Jeśli jedne drzwi się zamknęły, poszukaj innych. Zawsze znajdzie się jakieś wyjście z największego nawet impasu. Czasem trzeba iść do celu naokoło. Może trwa to dłużej, ale smak sukcesu jest wtedy pełniejszy."

Muszę przyznać, iż początkowo tytuł kompletnie nie pasował mi do tej książki. Ale znając już tę historię, mogę stwierdzić, że jest trafiony w sedno. Ukryte jest tu bowiem pewne symboliczne znaczenie.

"Królowa pszczół" to realna, klimatyczna, poruszająca, trafiająca wprost do serca powieść, która zmienia nasze spojrzenie na otaczający świat i ludzi. To książka o marzeniach, walce z przeciwnościami losu, sile miłości, przyjaźni, nadziei oraz wsparciu życzliwych ludzi. To lektura zawierająca w sobie wiele życiowych prawd i mądrości. Jeśli jesteście ciekawi, jak wyglądają Indie odarte z jej pięknej otoczki - sięgajcie śmiało, bo emocji z pewnością nie zabraknie!

Witamy na pokładzie Ninę Nirali! Nie waham się kiedy mam łapać za jej twórczość. Widziałam pogłoski, że Nina wydaje kolejną powieść i wiedziałam, że prędzej czy później trafi ona w moje dłonie. Polska Królowa Bollywood nie krępuje się przed tworzeniem powieści w innym kraju, z inną kulturą, każdorazowo z innymi emocjami. Czy warto? Już wiem, że (oczywiście) TAK! Czy Nina może nas jeszcze czymś zaskoczyć? Myślę, że na pewno!

Początek może Was mocno zwieść (chodź może też tak nie do końca). Teoretycznie to powieść o dwójce bardzo różnych od siebie ludzi, którzy spotykają się dzięki przewrotnemu Losowi. Oboje po przejściach, oboje pełni obaw, oboje pragnący uczucia. Co z tego wyjdzie? To musicie sprawdzić sami! :) Bohaterowie mają swoje tajemnice. Stąpają twardo po ziemi. Mają swoje myśli i przeżycia i to właśnie sprawia, że kolejna powieść Niny jest taka pociągająca!

Historia porusza oczywiście kulturę tamtejszego świata, Indii. Ból, nędzę, aranżowane małżeństwa z dziećmi. Ubierając to wszystko w swoje książkowe słowa, Nirali oddaje nam do dłoni historię, która nami wstrząśnie, a i pchnie do przemyśleń (w końcu to Królowa Bollywood), rozbroi nasze serce i duszę. Do naszej dwójki bohaterów dołączy też kilkuletnia dziewczynka, Anu, która mimo dziecięcego wieku, ma wiele przeżyć za sobą. Cała trójka pokaże nam to co nie widoczne dla oka, co niecodzienne dla nas – Nina nasunie nam myśl i odwieczną prawdę, że każdy z nas nie zależne od tego skąd pochodzi czy też czym się zajmuje zasługuje na szacunek i dobro. Zasługuje na godne życie.

Nie ukrywam, że nastawiłam się na porządną lekturę, oczywiście autorka nie zawiodła mnie, ale nie spodziewałam się takiego rozbrojenia emocjonalnego. Nie spodziewałam się, że tak mocno mnie owa pozycja zaskoczy. Nie ukrywam, że nie raz otarłam łezkę w oku. Ale czytałam stronę za stroną, namiętnie, by jak najdłużej napawać się klimatem stworzonego świata.

Nie muszę napomykać, że Nina pisze lekko i zgrabnie, przeprawia nas przez swoją powieść, tak, byśmy dokładnie

Miałam zaszczyt przeczytać kolejną perełkę jednej z moich ulubionych autorek @indiaeurostory i zatkało mnie po jej przeczytaniu, zwyczajnie nie mogę się pozbierać tak jak bym rozpadła się na milion kawałków. #królowapszczół to cudna historia trzech zupełnie nie mających nic wspólnego ze sobą osób Skylar, Ravish i Anu. Skylar to pisarka, która przybywa do Indii z zamiarem napisania swojego dzieła właśnie w Indiach, całkiem przypadkowo poznaje Ravisha, którego los nie szczędził tak jak główną bohaterkę i mamy również 7letnia Anu, którą los rzucił właśnie w to samo miejsce co pozostałych bohaterów i każdy z nich ma za sobą ciężkie doświadczenia. Co tak naprawdę z tą trójką się wydarzy i jak ich losy się potoczą to koniecznie musicie przeczytać a ja nie chcę tu za dużo zdradzać ponieważ ta książka po prostu rozsadziła mi serce. Przytoczę piękny cytat, który mnie urzekł

"Do tego aby kochać i być szczęśliwym potrzebny jest czas, ale też potrzebna jest odrobina odwagi."

Kochana Nino coś Ty ze mną zrobiła. Ta książka jest tak piękna i zarazem tak bolesna, że po prostu nie da się opisać tego w kilku zdaniach, przede wszystkim autorka poruszyła w tej książce wiele istotnych faktów z życia Hindusów ich zwyczajów oraz tradycji, które w pewnym obszarze wykraczają poza normy humanitarne. Cudownie było przenieść się do świata bohaterów, przeżywać z nimi cudowne chwile, ale i ból, który wycisnął ze mnie wiele łez, spłakałam się jak "bóbr" Muszę tu podkreślić iż główna bohaterka Skylar nie tylko jest przepiękna, ale mądra, odważna i brnie do przodu nie bacząc na przeciwnwości losu i uciekający czas. Pokochałam ją i ciężko mi się czytało w momencie gdy życie było wobec niej tak okrutne.

Kochani jak będziecie zasiadać do czytania tego arcydzieła bo dla mnie tym jest to zaopatrzcie się w wagon chusteczek bo to co dzieje się z bohaterami odciśnie się na Waszej twarzy. Ja musiałam w pewnym momencie przerwać czytanie bo łzy rozmywały mi tekst. Świetna powieść, świetnie napisana, przepiękna okładka przykuwająca wzrok, wprost cudowna. Zostanie w mym sercu na zawsze. Polecam Wam z całego serduszka warto czytać a ciekawość ogromną wzbudza nawet sam tytuł, który ma odzwierciedlenie w treści. ❤️ Kocham i polecam.

Skylar to angielska autorka bestsellerów. Opuszcza Europę i przyjeżdża do Indii, gdzie pragnie napisać najważniejszą książkę w swoim życiu. Całkiem przypadkowo od razu po przylocie poznaje tam mężczyznę, który oprócz tego, że robi na niej ogromne wrażenie, zmieni trochę jej plany. Ravish ma za sobą wiele przykrych doświadczeń, ale się nie poddaje i ciągle dąży do czegoś lepszego. Mężczyzna od razu pojmuje, że piękna Europejka ukrywa jakąś tajemnicę, a pisanie powieści to nie jedyny powód jej przyjazdu do Mumbaju...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Nina Nirali po raz kolejny wzrusza, zachęca do przemyśleń i rozbudza w czytelniku wiele emocji. Ale nie jest to zwykła opowieść o dwójce ludzi, którzy spotkali się i zakochali, jak część z Was może przypuszczać po przeczytaniu opisu.

"Królowa pszczół" to historia Skylar, Ravisha i małej Anu. Ta trójka roztopiła moje serce i pozwoliła inaczej spojrzeć na otaczający mnie świat.

Autorka genialnie wykreowała postacie. Sky nie jest idealną kobietą, ale ma w sobie to coś, co zawróciło Raviemu w głowie. Jest silna i walczy o innych jak lwica. Nie pozwala na niegodziwe traktowanie tych najmniejszych i najmłodszych. Ravi to mężczyzna, którego każda kobieta chciałaby spotkać w swoim życiu. Nie jest ON księciem na białym koniu, ani nie posiada przeogromnego majątku. Ale potrafi dostrzec dobro w drugiej osobie. A Anu? Ta dziewczynka przeszła w swoim życiu tyle, że nie sposób ująć to w słowa. Ma kilka lat, ale chciała w życiu czegoś więcej, więc uciekła z rodzinnego domu i wyjechała do Mumbaju. Losy tych trojga splotą się w pewnym momencie i wtedy książka "wciągnie" Was już w pełni i "nie wypuści". Autorka ukazuje dwie strony Indii: tą piękną i bajeczną oraz przerażającą. Porusza temat skrajnej biedy i trudności z jakimi spotykają się na co dzień mieszkańcy tego kraju. Nina Nirali pokazuje, że każdy człowiek zasługuje na szacunek i miłość. Nie liczy się płeć, pochodzenie ani to, co posiadamy. Każdy zasługuje na spokojne i godne życie.

Powiem Wam, że jak dla mnie ta książka to arcydzieło i każdy powinien ją przeczytać. Nie jest to bajkowa opowieść jakich teraz pełno, ale historia którą mogło napisać życie.

"Królowa Pszczół" jest drugą książką tej autorki, którą przeczytałam. Okładka bardzo pasuje do zawartej na stronach treści.

Książkę czyta się bardzo szybko. Treść wciąga i sprawia, że nie można się od niej oderwać. Bohaterowie różnią się od siebie znacznie wizualnie i kulturowo, jednak wbrew wszystkiemu, są do siebie bardzo podobni. Historia opisana w tej książce, jest niesamowicie wzruszająca i inspirująca. Dwoje dorosłych ludzi i jedna dziewczynka. Dzieliło ich wszystko, a jednak stworzyli jedyną w swoim rodzaju, kochającą się rodzinę. Bardzo podobało mi się porównanie, gdzie autorka porównała ich rodzinę do rozbitego i sklejonego na powrót kubka. Wbrew wszystkim i wszystkiemu udało im się. Bardzo duży plus dla autorki za to, że ta historia nie jest płaska, lecz wielowymiarowa. Porusza takie tematy jak emigracja, wojna między państwami, molestowanie, pedofilia, różnice kulturowe, adopcja, śmiertelna choroba i wiele, wiele innych. Nie są one wrzucone do tej historii, ale bardzo mądrze rozplanowane i wkomponowane w całość. Bardzo podoba mi się konstrukcja głównych bohaterów. Ich charaktery są bardzo dopasowane. Mają odwagę walczyć o własne szczęście, chociaż na chwilę, wiedząc, że za moment zostanie im część tego odebrane. Na uwagę i podziw zasługuje postawa Sky, która mimo, iż jest emigrantką z Europy, ma odwagę bronić kobiet i walczyć o ich życie, los. Nie boi się powiedzieć głośno, że się z czymś nie zgadza, czy że to niesprawiedliwe. Nie od dzisiaj wiadomo, że los bywa przewrotny i w najmniej oczekiwanym momencie serwuje nam jakieś niespodzianki. Tak było i w przypadku naszych bohaterów. Podoba mi się, że książka od początku pisana była z pomysłem i pasją. Autorka nie boi się wyrażać własnego zdania czy opinii za pomocą bohaterów. Cudownie, że książka ma przesłanie. Przez to, że możemy obserwować wewnętrzną zmianę niektórych postaci książki, zaczynamy zastanawiać się nad własnym zachowaniem. Na koniec chciałabym przytoczyć cytaty z książki, które bardzo mi się spodobały:

"Jeśli jedne drzwi się zamknęły, poszukaj innych. Zawsze znajdzie się jakieś wyjście z największego nawet impasu. Czasem trzeba iść do celu naokoło. Może trwa to dłużej, ale smak sukcesu jest wtedy pełniejszy".

"Dlaczego to, co prawdziwe, uważane jest za brzydkie lub nieciekawe?A może tak wiele wokół jest tworzonej przez nas tej prawdziwej i bolesnej brzydoty, że z rozkoszą uciekamy w wyimaginowane doskonałe historie?Życie nigdy przecież nie jest bajką, lecz my uparcie pragniemy wierzyć w bajki..."

"Miłość jest wszędzie, na zewnątrz i w każdym z nas, trzeba tylko zaakceptować jej istnienie. Może trochę szerzej otworzyć oczy i uważniej się przyjrzeć".