Mroczna laguna

Jo Morey porwała mnie w swojej książce „Mroczna Laguna” w podróż do Belize, to kraj, który z jednej strony kusi pięknem tropikalnej przyrody, a z drugiej kryje w sobie pierwiastek grozy, strachu i kruchości ludzkiej psychiki. To powieść o wewnętrznych demonach, o złudzeniach, które karmi pamięć, o tym, jak przeszłość nieustannie wdziera się w teraźniejszość. Czujemy ją na swoich plecach, kiedy bezustannie przypomina o sobie. Wkrada się w myśli, kiedy nie jesteśmy na to przygotowani, kiedy dopada nas zwątpienie. Zbyt dobrze to znamy, prawda? Nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała o tym, jak piękna jest ta okładka, aż czuje się ciepło tropików. Bardzo podoba mi się takie połączenie kolorystyczne.

Główną bohaterką książki autorstwa Jo Morey pod tytułem „Mroczna Laguna” jest Laelia Wylde, kobieta cierpi na niedosłuch, postanowiła zmienić coś w swoim życiu. Wspólnie z partnerem i dziećmi postanowiła opuścić Londyn. Bardzo chciała rozpocząć życie w tropikalnym raju. Belize ma być dla niej obietnicą odrodzenia, bliżej ojca, z którym łączy ją trudna historia, szansą na spełnienie marzenia o własnej restauracji. Tropiki to nie tylko piękno i raj na ziemi, kryją w sobie wiele niebezpieczeństw. Nikt nie przypuszczał, że Laelia zacznie odkrywać dziwne rzeczy, nawet jej wspomnienia wydają się być jedynie fragmentaryczne. Nawet z jej słuchem wydaje się być gorzej, czy to klimat jej nie sprzyja, a może coś lub ktoś zupełnie inny? Czy może ufać swojemu partnerowi?

„Mroczna Laguna” to opowieść o utracie kontroli nie tylko nad własnym ciałem, nad relacjami, ale także nad poczuciem rzeczywistości. Jo Morey nie spieszy się z budowaniem akcji, wręcz przeciwnie pozwala, aby fabuła rozwijała się stopniowo, a napięcie narastało niemal niezauważalnie. To książka, w której nie ma miejsca na tanie efekty, dostajemy konsekwentne zagęszczanie atmosfery, balansowanie między jawą, a urojeniem. Z czasem przestawałam być pewna, co tam się właściwie dzieje i komu mogłabym zaufać będąc w takiej sytuacji jak bohaterka. Postępująca utrata słuchu odbiera Laeli pewność w kontaktach z innymi, a zarazem tworzy przestrzeń dla niejasnych wizji i złudzeń. Jo Morey umiejętnie stawia bohaterkę w sytuacjach, w których nie tylko otoczenie staje się wrogie, ale i własne zmysły przestają być wiarygodne. Czy to możliwe, że sama dla siebie staje się zagrożeniem? „Mroczna Laguna” to powieść, którą można nazwać thrillerem psychologicznym z elementami powieści przygodowej, ale jej wielowarstwowość sprawia, że wykracza daleko poza ramy gatunku. Belize jawi się tu nie jako raj, lecz jako labirynt pełen pokus, zagrożeń i sekretów. To miejsce, które przyciąga i odpycha jednocześnie, wciągając bohaterów w sieć namiętności, lęków i intryg. Z przyjemnością czytałam tą książkę, sama błądziłam w matni złudzeń krocząc do finału.

Zamiana zgiełku miasta na kojące dźwięki dżungli Belize to punkt wyjścia debiutu Jo Morey pt. „Mroczna laguna”, książki przypisanej do thrillera psychologicznego, od razu jednak warto zaznaczyć, że w bardzo spokojnym, nastrojowym wydaniu. Tak naprawdę jest to przede wszystkim dramat rodzinny rozgrywający się w ciekawych, egzotycznych okolicznościach przyrody. Bo tu dzikość, piękno, ale i niebezpieczeństwo dżungli jest swoistą alegorią życia bohaterów, ich relacji, w których tak łatwo przeoczyć zmianę - z relacji pozytywnych, zdrowych, na te, które powinni niepokoić. Główna bohaterka została obdarowana cechą, której w literaturze niewiele: Laelia nie dosłyszy, musi nosić aparat słuchowy, który i tak w pewnych sytuacjach testu nie zdaje. To jeden z powodów, dla których czuje się niepewnie, jak i szuka ukojenia w spokoju i stałości natury. Historia toczy się w dwóch planach czasowych - z perspektywy Laelii i jej ojca, który na wyspę przyleciał po raz pierwszy w latach 80-tych. Ich narracje skupiają się na relacjach partnerskich, związkach zagmatwanych, które niejako pod wpływem dzikości dżungli zaczynają się zmieniać. Dzieje się to na tle obezwładniająco pięknej przyrody, której opisy, momentami subtelnie poetyckie, hipnotyzują. To historia o tajemnicach, przemilczeniach i zmianach, które zachodzą tak spokojnie, że gdy już się je zauważa, na ratunek może być za późno... Spokojna proza dobrze sprawdzająca się jako jesienna, nastrojowa lektura.

Laelia opuszcza Londyn wraz z rodziną i udaje się do dzikiej i tajemniczej dżungli Belize. Będzie bliżej swojego ojca i ma nadzieję na nowy początek w raju. Czy faktycznie odnajdzie spokój i spełnienie marzeń?

„Mroczna laguna” to thriller w niespiesznym tempie, mrocznym i niepokojącym klimacie. Pełny jest opisów dzikiej przyrody, a czytelnik może sobie to wszystko wyobrazić i poczuć się jak w dżungli. Poznajemy bohaterkę, która jest niedosłysząca i niesie ze sobą bagaż traum i trudnych relacji. Nie trafiłam jeszcze na bohatera zmagającego się z taką przypadłością, więc to było ciekawe wczuć się w jej sytuację, a autorce świetnie udało się to przedstawić. Laelia nie jest bohaterką idealną, przez co staje się bardziej ludzka. Przez swoją przypadłość nie jest pewna siebie, jest zbyt uległa w kontaktach z partnerem, daje sobą manipulować, co czasem powodowało moją irytację. Pobyt w raju przeradza się w walkę ze swoimi słabościami, tajemnicami przeszłości. Wspomnienia Laelii stają się coraz bardziej niejasne i mgliste, słuch się pogarsza, zaczyna wątpić w relacje z bliskimi oraz w intencje partnera. Będzie nie tylko musiała odkryć sekrety partnera, ale także stawić czoło przeszłości swoich rodziców. Problem Laelii, który wpływa na jej percepcję rzeczywistości, wspomnienia i relacje powoduje wzrost napięcia i niepewność. Powieść z wieloma zwrotami akcji, mieszająca wątki kryminalne i sensacyjne z psychologicznym napięciem. Historia o miłości, zdradzie, korupcji i chciwości, trudnych relacjach, rozgrywająca się w otoczeniu pięknej przyrody, która staje się też niebezpieczna, nieprzewidywalna i magiczna. Jest to thriller w niespiesznym tempie, bardziej nastrojowy, a przez to, że książka liczy sobie ponad pięćset stron to trochę się dłużyła. Zwroty akcji choć ciekawe, to powodowały wzrost napięcia tylko chwilowo. Powieść jest warta uwagi, to ciekawy debiut z intrygującym miejscem akcji, ciekawą fabułą i bohaterką, z nietuzinkową przypadłością, jednak ja potrzebuję więcej akcji i emocji.