Las i ciemność. Kryminał pod psem. Tom 8

Na skrzydełku komedii kryminalnej „Las i ciemność” przeczytać możecie Czyt-NIKową polecajkę dotyczącą twórczości Marty Matyszczak. Ale zacznijmy od początku. „Las i ciemność” to ósma już część serii „Kryminał pod psem”, który bawi czytelników. Szymon Solański, Róża Kwiatkowska i przesympatyczny Gucio to idealne trio, które miłośnicy komedii kryminalnych pokochali miłością tak ogromną, jak pokłady humoru kipiące w twórczej kreatywności Marty Matyszczak. Po wielu wspólnych przeżyciach Solański i Kwiatkowska biorą ślub. Staną na ślubnym kobiercu w samym sercu Puszczy Augustowskiej. W tym celu autorka zaprasza nas do Płaskiej. Ich relacja zamknie się klamrą miłości dwojga serc, żeby nie powiedzieć zicherką. A jeśli chcecie wiedzieć, co oznacza to magiczne słowo, to koniecznie zerknijcie na trzydziestą drugą stronę tej komedii. W momencie, gdy ich serca złączą się w jedną całość w okolicy dochodzi do morderstwa. Zamiast marsza Mendelsona rozbrzmiewać będą policyjne syreny, zwiastujące kolejną kryminalną sprawę, wobec której nasze trio nie przejdzie obojętnie. Ich śledczy nos, a zwłaszcza nos Gucia naprowadzać będzie nas na kolejne tropy, zmierzające do poznania mordercy, który w Kanale Augustowskim dokonał zbrodni. Nasi przyjaciele będą dążyć do jak najszybszego schwytania, by móc spokojnie powiedzieć sobie sakramentalne TAK! Myśl o śledztwie nie da Solańskiemu zmrużyć oczu. Podjął się śledztwa „tylko po to, żeby mieć spokój podczas wesela”. Jednak Róża Kwiatkowska będzie musiała zmierzyć się ze swoją przeszłością bowiem właśnie w tym miejscu przed laty spędziła pechowe wakacje, które kryją mroczną przeszłość dziennikarki. Czy wydarzenia z lat 90., których Kwiatkowska była świadkiem pokrzyżują jej plany zamążpójścia? I co oznacza krzyż w przydrożnym lesie nieopodal jeziora? W tej części poznamy sekrety dziennikarki. Ale proszę mi wierzyć, nie straci naszej sympatii. „Las i ciemność”, to kolejny dowód na to, że Marta Matyszczak potrafi wprowadzić nas w dobry humor, którego nie zabraknie podczas rozwiązywania kryminalnej zagadki. Jednym słowem ósma część „Kryminału pod psem” trafia w dziesiątkę. A jeśli chodzi o dziesiątkę, to jestem pewien, że dziewiąta i dziesiąta część z naszymi bohaterami to tylko kwestia czasu. Dobry humor, kryminalna zagadka to znak rozpoznawczy Marty Matyszczak. Znak, który wskazuje, że Autorka zasługuje na miano królowej polskiej komedii kryminalnej obecnych czasów. Za egzemplarz książki wraz z dedykacją serdecznie dziękujemy autorce oraz Wydawnictwu Dolnośląskiemu [Adres usunięty]

Gucio i jego ekipa sprawiają, że na kilka chwil znikam i przenoszę się do ich świata. Duża to zasługa psa i jego przemyśleń, a także bezgraniczna miłość jaką darzy swego pana. Dlatego z radością przyjąłem wiadomość o tym, że o to kolejny tom został wydany, a ja go mogę przeczytać. Nosi ON tytuł "Las i ciemność".

O książce możemy przeczytać, że:

Szymon Solański i Róża Kwiatkowska biorą ślub! Uroczystość ma się odbyć w Płaskiej, w samym sercu Puszczy Augustowskiej. A jednak zamiast weselnych dzwonów zabrzmią tam policyjne syreny… W śluzie na Kanale Augustowskim zostaje znalezione ciało mężczyzny. Detektyw Solański, z pomocą nieodłącznego kundelka Gucia, musi prędko wykryć zabójcę, by móc w spokoju stanąć na ślubnym kobiercu.

Tymczasem Róża wspomina swoje pechowe wakacje sprzed lat. Spędziła je właśnie tutaj. Na jaw wychodzi mroczna przeszłość dziennikarki. Czy budzące grozę wydarzenia z lat dziewięćdziesiątych łączą się ze współczesną tragedią? I co mają z tym wspólnego tajemniczy dom nad jeziorem oraz przydrożny krzyż w lesie?

Podsumowując w kilku zdaniach. Świetne postacie, cudowny Gucio, który wnosi bardzo wiele w prowadzone śledztwo, ciekawa intryga i najważniejsze. Książka ta rewelacyjnie poprawia humor. Dawno nie miałem tak przyjemnej lektury. Oczywiście nie wspominam o poprzednich częściach cyklu – które są równie znakomite . Dlatego polecam wszystkim całość. Cieszmy się, że powstają kolejne części. Finałowe sceny sprawią że fanki Szymona tym bardziej będą czekały na kolejną część. Która zapewne powstanie.

"Las i ciemność" Marty Matyszczak to już ósmy tom cyklu Kryminału pod psem - jednej z moich ulubionych polskich serii wydawniczych! I oczywiście bawiłam się podczas lektury doskonale! Z tomu na tom autorka jest coraz lepsza! Jest ciekawa zagadka, świetni, zabawni bohaterowie i dużo, dużo dosyć ironicznego (ale bez przesady!) humoru. Motywy morderstwa sięga wiele lat wstecz, dzięki czemu możemy poznać Różę w wielu nastoletnim, co zdecydowanie jest dużym plusem historii. Jest tajemniczy narrator, którego miejsce w całej aferze długo pozostaje nieodgadnione oraz oczywiście piękna okoliczna przyroda. Całość czytałam z przeogromną przyjemnością, a koniec tak mnie zaskoczył, że żądam by tom dziewiąty ukazał się natychmiast! ;) Szczerze polecam!

Szymon Solański będący cenionym detektywem i Róża Kwiatkowska, ekscentryczna dziennikarka, biorą ślub. Z tej okazji wyruszają w samo serce Puszczy Augustowskiej. Zamiast jednak zająć się weselnym zamieszaniem, zajmują się tajemniczym morderstwem. Róża wspomina pobyt w tym miejscu przed laty i owe wspomnienia nie są miłe. Wracając w to miejsce, odkopuje dawne demony. Co z tym wszystkim ma wspólnego krzyż z mrocznym cytatem w lesie?

Nie rozumiem dobrych ocen i zachwytów nad tą książką. Mnie szło bardzo opornie, wiele razy miałam się poddać, ale jakoś dotrwałam do końca. Nie czytałam poprzednich tomów, ale jeśli są one w takim samym klimacie, jak ta powieść, to raczej nie sięgnę po nie. Lubię połączenie kryminału z humorem, ale w tym przypadku, nie rozśmieszyło mnie nic, podczas lektury, nawet się nie uśmiechnęłam. Humor wydał mi się wymuszony, absurdalny.

Podobało mi się miejsce akcji, zwłaszcza w czasach, gdy Róża będąca nastolatką pojechała z grupą znajomych na biwak. Wokół las, jezioro, ciemna noc – idealny teren na miejsce zbrodni. Z bohaterów polubiłam najbardziej Gucia – pieska, który od czasu do czasu odgrywał rolę narratora i komentował wydarzenia z wysokości czterech łap. Zdaje się ON wiedzieć więcej, niż ludziom się wydaje. Róża natomiast wykreowana została na głupiutką kobietkę, której celem życiowym jest zdobycie i usidlenie swej miłości z młodości. Nie znam jej wizerunku z poprzednich tomów, ale wyczytałam w czyjejś recenzji, że dopiero w tym tonie zrobiono z niej „słodką idiotkę”. Zresztą wszyscy bohaterowie „Las i ciemność” zostali przerysowani, stereotyp goni stereotyp.

Zakończenie zaskakujące, ale nie na tyle, by podnieść moją ostateczną ocenę. Zbyt długo ciągnęła mi się ta historia. Być może to kwestia gustu, ale ja skuszona dobrymi opiniami, przyciągającą wzrok minimalistyczną okładką oraz ciekawym opisem, postanowiłam się na nią skusić, mimo że na ogół nie sięgam po pozycje, które są kontynuacją (a to już ósmy ton!). Wolę zaczynać serię od początku. Tym razem nie trafiłam, ale nie mówię autorce „nie”. Być może jeszcze dane mi będzie zapoznać się z jej twórczością.

Nie musicie znać poprzednich części, żeby móc sięgnąć po „Las i ciemność”. Mimo że Róża, Szymon i Gucio występują w każdej z nich, to za każdym razem wpadają w inne perypetie. Ciekawi mnie Wasze zdanie, ponieważ jestem zdecydowanie w mniejszości. Na portalach czytelniczych ta książka cieszy się samymi pozytywnymi opiniami.