Zły człowiek

Okładka przedstawia mężczyznę z bronią za plecami. Z pewnością jest to Mutant lub inny bohater tej książki. Ciemna kolorystyka wprowadza nas w specyficzny klimat. A uwierzcie mi, że jest to powieść inna od pozostałych, tu jest bardzo dużo mafii! Niestety nie posiada skrzydełek, które stanowiłyby dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Stronice są kremowe, czcionka wystarczająca dla oka, odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane. Podzielona została na rozdziały, które nie są ani długie ani krótkie.

Moje kolejne, wyczekane spotkanie z Adrianem Bednarkiem. Niesamowicie się cieszę, że mogłam sięgnąć po ten tytuł, bowiem to... majstersztyk! Nie czytam często mafijnych książek, ale ten kryminał ma sporo tego typu powiązań, a mnie się to podobało i to jeszcze jak! Wprawne pióro autora świetnie lawirowało między wydarzeniami, bohaterami, wprowadzając czytelnika w ich świat, który jest pełen niebezpieczeństw...

Byłam tam zaintrygowana, że z trudem odkładałam książkę na bok. Najchętniej, gdybym miała na tyle czasu, pochłonęłabym ją na raz. Niezwykle wciąga i to już od pierwszych stron, bowiem opisana jest tak świetnie, że uwierzcie mi, że też będziecie mieli problem z jej odłożeniem.

Co prawda jest tu wiele przemocy, przekleństw, scen niezbyt przyjemnych, ale chłonęłam to wszystko jak gąbka. Tak polubiłam styl Bednarka, że każda książka jest dobra czy świetna chociaż jeszcze żaden bohater nie przebił mojego kochanego Kubusia Sobańskiego i nie będzie to łatwe, gdyż spędziłam z nim sześć tomów, siódmy przede mną, a jest też nadzieja na ósmy, więc już w ogóle będę w raju. :) Nie jest to pozycja dla osób o słabych nerwach. Jeśli nie lubicie mocnych kryminałów, gdzie jest przemoc, śmierć, przekleństwa - lepiej sobie darujcie czytanie, bo nie przebrniecie przez nią. Mnie to nie przeszkadzało, mimo iż jestem wrażliwa, niemniej jednak uwielbiam kryminał i thrillery więc nie mogłam sobie odpuścić.

Akcja zaczyna się od ślubu głównej postaci, Sebastiana, zwanego Mutantem i Malwiny vel Mamby. Mamy dosyć dramatyczne wydarzenia zaraz na następny dzień. A później poznajemy wszystko od początku. Skąd wzięła się Grupa Pokoju? Kto ją tworzył? Na spokojnie, rozdział po rozdziale autor odsłania historię dojścia na sam szczyt władzy Sebastiana. Każdy z postaci jest specyficzny i skłamałabym twierdząc, że ich lubiłam. To bohaterowie z charakterem, z czynami jakich się dopuszczają, kompletnie odmienni niż ja, nie potrafiłabym im ufać, oj nie... Niemniej jednak są solidnie stworzeni, niczego im nie brakuje, a każdy z nich jest inny. Ma swoje za uszami, i lepiej z nimi nie zadzierać. Bardzo mi było przykro w niektórych momentach, bo jednak przeszłość stworzyła ich na takich a nie innych ludzi... Mogło być inaczej. Ale nie było...

Przeżyłam świetną opowieść, pełną zwrotów akcji. Plot twisty w najmniej spodziewanych momentach, sama końcówka... Czapki z głów. Naprawdę. Cały czas zastanawiam się, skąd autor czerpie inspiracje, by stworzyć TAKĄ FABUŁĘ! Bo drugiego takiego jak Adrian, czy jego historie, to absolutnie nie ma. Jestem wciąż zszokowana i gdzieś tam z tyłu głowy roztrząsam wszystko, co miało miejsce. Z drugiej zaś strony karma dopada wszystkich, no prawie... Autor pokazuje nam, jaki ten świat potrafi być bezwzględny, wyrachowany, bez sumienia. Liczy się tylko wpływ, pieniądz, pozycja na mieście... A jeśli komuś już ufać, to tylko i wyłącznie sobie...

ZDECYDOWANIE POLECAM. Ja się nie zawiodłam.

Adrian Bednarek nie zawiódł, lecz dowiódł, że nie bez powodu znajduje się w czołówce polskich pisarzy powieści kryminalnych. „Zły człowiek” to kolejny powód do tego, by autor zasłużył na słowa uznania.

Mocna historia i równie dosadny język są walorem książki. Wiele ciekawych zwrotów zapisałem w swej pamięci. „Jeśli wszyscy będą tacy chętni do naszej kasy, braknie miejsca w lasach” to jeden z nich.

Autor pisanie uważa swój największy nałóg. A niech nałogiem każdego fana kryminałów będzie czytanie książek Adriana Bednarka. Nie da się ukryć, że czuć, iż pisanie sprawia Bednarkowi przyjemność, która również przekłada się na przyjemność czytania. „Zły człowiek” zaspokoi Wasze czytelnicze apetyty.

Poznajemy historię Sebastiana, przestępcy, który nie cofnie się przed niczym w celu osiągnięcia materialnego zysku. Historia rozpoczyna się w dniu ślubu Sebastiana z Malwiną. Jednak sielanka i szczęcie nie będą trwały wiecznie. Mafijne porachunki dadzą o sobie znać. Po ślubie, życie głównego bohatera staje na włosku. Mężczyzna za wszelką cenę dąży do tego, by dowiedzieć się, kto „nadepnął mu na odcisk”. A wiadomo, w gangsterskim świecie jedyną zasadą jest „brak zasad”. Dlatego też możemy spodziewać się, że autor przygotował dla nas wiele zaskakujących wątków, które sprawią, że nie oderwiemy się od lektury książki.

Nielegalne interesy, ciemne zagrywki i brutalne zagrania, to mocne elementy najnowszej książki Adriana Bednarka. „Zły człowiek” to bardzo dobra książka, wręcz lektura obowiązkowa dla czytelników, którzy mają fioła, na punkcie mafijnych historii. To, co ważne, Adrian Bednarek nie ukazuje mafii w dobrym świetle, lecz w jej prawdziwych bezwzględnych i brutalnych blaskach. A na deser dodam, że finał książki ponownie utwierdza mnie w przekonaniu, że autor potrafi doskonale lawirować wątkami , tak by wywieść nas w pole i abyśmy nie w porę wpadli na zakończenie historii.

„Zły człowiek” to doskonała odskocznia od codzienności, która zabierze nas do świata mafijnych porachunków. Zdecydowanie polecam.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Skarpa Warszawska.

[Adres usunięty]

Gangsta paradise i spowiedź wielkiego Mutanta.

Wstrząśnięta, zmieszana i zadowolona. Taka się czuje po przeczytaniu "Złego człowieka".

Początek to istna jazda na dopalaczu.

Od pierwszych stron zastanawiałam się co ja czytam ale czytało się tak dobrze, że ani na chwilę nie chciałam przerywać.

Przy końcówce brakowało mi tylko szklanki whisky w ręce.

U Bednarka zawsze jest ostro i grubo. Częstochowa jako gangstersko zielarskie Imperium Zła dała radę. Postać Mutanta - króla Częstochowskiej mafii - genialna. Nie dało się tego porąbańca nie lubić.

Kilka momentów mocno mną trzepnęło co oznacza, że Bednarek dalej potrafi zaskakiwać.

Każda z postaci była wyrazista i charakterna. Niektóre aż tak bardzo, że w wyborach na najpodlejszego bohatera z pewnością zajęły by wysokie miejsca.

Generalnie Bednarek zaorał Częstochowę. Czas spędzony ze Złym człowiekiem to niezły kop czytelniczy. Wyrywa z rzeczywistości i jak prawdziwy gangster więzi czytelnika do ostatniej strony.

Zrobiłem to.Postawiłem na dobra materialne.Wybrałem interesy i właśnie to czyni mnie ZŁYM CZŁOWIEKIEM".

To miał być najpiękniejszy dzień w jego przestępczym życiu.

Ślub z ukochaną Malwiną.

Ale to,co nastąpiło potem sprawiło,że życie Sebastiana zawaliło się jak domek z kart.

Teraz mężczyzna,który doskonale zdaje sobie sprawę,że w świecie nielegalnych biznesów nie ma czasu na sentymenty i nie można ufać nikomu,postanawia dowiedzieć się,kto stoi za tym,że jego prywatny raj pękł jak mydlana bańka.

Podejrzanych ma mnóstwo,a do stracenia NIC.

Dlatego postanawia podzielić się z kimś swoją historią.

A uwierzcie-jest o czym opowiadać...

Po raz kolejny @adrian_bednarek_autor pokazał,że potrafi przejrzeć umysł nawet tak wytrawnego gracza,jakim jest Sebastian.

Historia jego życia,o której tutaj usłyszymy, będzie smutna,momentami piękna,z pewnością fascynująca i przerażająca.

Mocna i dosadna.

Czyli taka,jaka powinna być,abyśmy nie rozstali się z książką nawet na chwilę.

A im głębiej w nią wchodzimy,tym mocniej autor naciska guziczki,by na koniec wypuścić w świat bombę atomową!

Nie takiego zakończenia się tutaj spodziewałam.

A spodziewałam się naprawdę wszystkiego.

Po raz kolejny zrobiono z mojego mózgu papkę,dlatego śmiem twierdzić,że ta bardzo zła opowieść jest naprawdę znakomita i nie wyobrażam sobie,abyście jej nie przeczytali!!!

Mafijna rzeczywistość jest skomplikowana i obwarowana wieloma założeniami, zależnościami oraz powiązaniami. Lojalność ma tu swoją cenę, dawno bowiem odeszły już czasy, kiedy ktoś jest w stanie poświęcić dla kogoś życie. Romantyczne porywy się zdarzają, ale znacznie ważniejsze są interesy, od nich bowiem uzależnione jest być albo nie być wielu ludzi. Również i tych, którzy nie mają innego wyboru. Nasze wyobraźnie rozpaliło wiele filmów czy książek dotyczących życia mafii, jednak niemal każda z nich pokazuje świat przestępczości zorganizowanej w ten sposób, że staje się ON … pociągającym.

A jak jest naprawdę? Jak wygląda świat rodzinnej mafii i czy również jest tak barwny oraz wciągający? Powieść Adriana Bednarka pt. „Zły człowiek” dowodzi, że nawet jeśli rzeczywiście komuś może wydawać się pociągający, to jest ON pełen brutalnych rozwiązań i bezwzględny. Nie ma tu miejsca na sentymenty, nie ma miejsca na płacz i żal po stracie. Kto uśpi swą czujność – przegrywa, kto pozwoli sobie na słabość – nie żyje. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Skarpa Warszawska książka to prawdziwa gratka dla miłośników mafijnych klimatów tym bardziej, że osadzona jest w polskich realiach. I mimo to, iż dla niektórych czytelników to właśnie będzie jej największą wadą, bowiem świat wówczas nie jest taki magiczny, zaś rzeczywistość którą znamy i której się domyślamy, pociągająca, to warto po książkę sięgnąć chociażby po to, by się przekonać, że nasza wiedza czy przypuszczenia związane z polską przestępczością to zaledwie wierzchołek góry lodowej.

Sebastiana poznajemy w najlepszym, a jednocześnie najgorszym momencie jego życia. Po wielu trudach w związku z Malwiną nareszcie osiągnęli względną stabilizację i postanowili zbudować swoją przyszłość, łącząc się węzłem małżeńskim. To ukoronowanie ich miłości, a jednocześnie usankcjonowanie rodziny, którą tworzą wraz z dwójką ich wspólnych dzieci, bliźniakami, a także dwuletnią córeczką Malwiny, którą Sebastian wychowuje, jakby była jego dzieckiem. Niestety w ten weselny czas zdarza się tragedia –zamiast poprawin jest egzekucja. W wyniku wybuchu bomby w drzwiach ich wspólnego domu ginie kobieta i trójka dzieci. Kto był w stanie podłożyć ją w trakcie wesela, skoro wszyscy goście byli dokładnie sprawdzani? Czy to ktoś z najbliższych współpracowników, ochroniarzy?

Sebastian, mimo takiej tragedii, nie ma czasu na żale. Zadanie pierwsze, to zabezpieczyć towar, który był użyty na weselu, drugie – znaleźć winnego morderstwa i dokonać zemsty. Jedno jest pewne, na policje nie ma co liczyć, bo choć oficjalnie występuje jako przyzwoity obywatel, to Grupa Pokoju (jak organizacja została nazwana), jest celem organów ścigania. Mimo iż Sebastian ma sporo legalnych interesów, to są one tylko przykrywką tych nielegalnych, służąc też do prania brudnych pieniędzy. W tym zresztą specjalistką była właśnie Malwina, która zarobiła dla organizacji grube pieniądze.

Czy jednak to stało się przysłowiowym gwoździem do jej trumny? A może bomba była przeznaczona dla Sebastiana. Czy to ktoś z Grupy jest za to odpowiedzialny? Na te pytania będziemy szukać odpowiedzi wraz z bohaterem przekonując się jednocześnie, że prawda jest ukryta dużo głębiej, niż byśmy myśleli. Jak zakończy się ta opowieść? Przekonamy się dzięki lekturze książki, która jest mocnym obrazem polskiej mafii oraz bezwzględności jej członków, choć tak naprawdę nie przemawia do mnie. Trudno było mi wczuć się w atmosferę, mimo panującego napięcia i presji czasu, trudno było śledzić działania Sebastiana. Nie odpowiadał mi również język książki, który – już nawet pomijając mniej lub bardziej uzasadnione przekleństwa – nie tworzył plastycznego obrazu, pozwalającego na natychmiastowe uczestnictwo w wydarzeniach. Również bohaterowie pozbawieni zostali prawdziwej iskry, która pozwalałaby przejmować się ich losem. A szkoda, bo to książka z wielkim potencjałem, który praktycznie nie został wykorzystany…