Uwikłana. Komisarz Tymon Hanter. Tom 4

Joanna i Tymon planują wreszcie odpocząć. Urlop ma być czasem spędzonym razem, z dala od codziennych obowiązków, stresu i zawodowych spraw. Wydaje się, że rejs wycieczkowcem to idealna okazja, by na chwilę zwolnić tempo i nacieszyć się sobą. Jednak los ma wobec nich zupełnie inne plany. Gdy dochodzi do śmierci jednej z pasażerek, do tego zajmującej sąsiadującą kajutę, wypoczynek szybko zamienia się w próbę rozwikłania zagadki, a atmosfera beztroskich wakacji ustępuje miejsca niepewności i podejrzeniom.

Muszę przyznać, że autorka po raz kolejny stworzyła historię, którą czyta się z dużą przyjemnością. Jej styl jest lekki, przejrzysty i bardzo przystępny. Nie ma tu zbędnego komplikowania fabuły czy przesadnie rozbudowanych opisów. Wszystko jest uporządkowane, logiczne i prowadzi czytelnika od jednego wydarzenia do kolejnego w naturalny sposób. To właśnie jedna z rzeczy, które lubię w książkach Katarzyny Wolwowicz – można się w nich zanurzyć bez wysiłku i po prostu dać się ponieść opowieści. Nie są szczególnie wymagające.

Jedynym minusem podczas czytania "Uwikłanej" był dla mnie fakt, że dość szybko zaczęłam podejrzewać, kto stoi za śmiercią kobiety, a kolejne wydarzenia jedynie utwierdzały mnie w przekonaniu, że moje przypuszczenia są słuszne. Ostatecznie wszystkie moje typy się sprawdziły, przez co zabrakło mi momentu zaskoczenia. Nie odebrało mi to przyjemności z lektury, ale sprawiło, że napięcie było mniejsze, niż się spodziewałam i odrobinę zabrakło mi również silniejszych emocji. Historia była ciekawa i angażująca, ale nie wywołała we mnie takiego poruszenia, jakie mogłaby wzbudzić.

Mimo tego książkę czytałam z dużym zainteresowaniem. To sprawnie napisany kryminał z wyczuwalnym wakacyjnym klimatem. Podczas lektury sama zaczęłam marzyć o urlopie, słońcu i kilku dniach spędzonych z dala od codziennych obowiązków. 🙂

Tymon i Joanna wyjeżdżają na długo wyczekiwany urlop, będący swoistą podróżą przedślubną. Ukochana przez oboje przybranych rodziców Jagoda zostaje z dziadkami, aby „młodzi” mogli cieszyć się sobą i urokami wycieczkowca Queen of the See. Sąsiednią kajutę zajmuje małżeństwo z dwójką córek – Lygia i Adam. Adam otrzymał rejs wycieczkowcem w ramach nagrody za dobre wyniki w pracy. Gdy statek zatrzymuje się w Stambule, Joanna i Lygia wybierają się na zwiedzenie, jednak Lygia szybko odłącza się od Joanny, pod pozorem pilnej pracy. Po powrocie na statek, w kabinie Lygii i Adama wybucha awantura, po której Lygia traci przytomność. Służby zabierają kobietę do szpitala w Stambule. Joanna podejrzewa, że kierowany zazdrością Adam, próbował otruć swoją żonę. Joanna przekonuje Tymona, że powinni przeprowadzić prywatne śledztwo. Mimo wątpliwości Tymon się zgadza i prosi o pomoc Omara Uzerliego, śledczego w stambulskiej policji, który swego czasu wraz z Tymonem uczestniczył w międzynarodowym szkoleniu. Sprawy zaczynają się komplikować, gdy stan Lygii się pogarsza. Gdy kobieta umiera, wszystkie podejrzenia padają na Adama, jednak Tymon, Joanna i Omar mają coraz więcej wątpliwości, czy Adam mógł skrzywdzić żonę. Rozmowy z matkami Adama i Lygii rzucają nowe światło na sprawę. Co właściwie wydarzył się w Stambule? Czy Adam zabił żonę?

„Uwikłana” to już czwarty tom serii „Komisarz Tymon Hunter” Katarzyny Wolwowicz, ale moim zdaniem, każdy z tomów można czytać osobno, bo każdy to zamknięta historia, a odniesienia do wydarzeń z poprzednich tomów, są dobrze objaśnione.

Podobnie, jak poprzednie tomy, ten również jest kryminałem z ciekawą zagadką, oraz z dobrze zarysowanym tłem obyczajowym. Tym razem tło obyczajowe skupia się kilku kwestiach, [Adres usunięty]. na wyborze pomiędzy karierą a obowiązkiem, jakim jest opieka nad dzieckiem z dziecięcym porażeniem mózgowym. Pojawia się również motyw związku osób pochodzących z różnych kręgów kulturowych i różnych klas społecznych – ona, pochodząca z klasy robotniczej Angielka i on, pochodzący z bogatej rodziny Turek. Wolwowicz pokazuje, jak traktowana jest Turcji dziewczyna, która nie zna języka i nie chce się podporządkować woli apodyktycznej teściowej. Turcja w tej powieści pokazana jest jako kraj wielu kontrastów, w którym rządzą ci, którzy mają pieniądze, za które można kupić wszystko, łącznie z wymiarem sprawiedliwości.

Całość czyta się szybko i choć historia wciąga, kryminalna zagadka okazała się mało skomplikowana. Dość szybko udało mi się połączyć wskazówki i odkryć co stało się z Lygią, choć przyznaję, że wytypowałam innego sprawcę.

Po raz kolejny spędziłam przyjemny czas z powieścią Wolwowicz i już czekam na kolejną.

Polecam fanom serii o Tymonie Hanterze.

Jest to czwarta część z komisarzem Tymonem. Można wszystkie książki czytać śmiało osobno.

Pozornie spokojny urlop zmienia się w dość niebezpieczne śledztwo. Historia zaczyna się tym, że komisarz Tymon i Joanna wybierają się na rejs wycieczkowy w ramach urlopu. Całą sielankę zakłóca fakt, że poznana na pokładzie kobieta zostaje prawdopodobnie otruta i trafia do szpitala. Rozpoczyna się śledztwo, które prowadzi do sekretów rodzinnych, niedopowiedzeń oraz niepokojących wydarzeń sprzed lat.

✨

Czytałam inne książki autorki i bardzo mi się podobały. Tutaj również się wykręciłam w fabułę. Jednak chwilami czułam się zdezorientowana. Przeskoki czasowe, które zastosowano troszkę mnie rozpraszały. Bohaterowie jednak zostali dobrze i dość szczegółowo wykreowani. Ciekawym motywem jest również sam rejs i cała podróż bohaterów. To dość oryginalne.

To naprawdę dobry kryminał. Nawet można wyczuć nutkę psychologiczną. Do końca nie byłam pewna o co dokładnie chodzi i co się tam wydarzyło.

Nawet nie wiem kiedy a sama zaczęłam nędzne próby rozgryzienia całej sprawy. Lubię takie zagadki kryminalne. Zawsze można się w nie angażuje a mózg pracuje na najwyższych obrotach. Wtedy biada tym, którzy mi przeszkodzą!

Uprzedzam jednak, że w tej książce nie ma powolnej akcji. Sporo rzeczy dzieje się w dość krótkim czasie. Nie ma czasu na nudę. Dla mnie super historia. Bardzo emocjonująca.

RECENZJA

„Uwikłana”

Cykl: Komisarz Tymon Hanter (tom 4)

Autor: Katarzyna Wolwowicz

Wydawnictwo: Zwierciadło

Czy można naprawdę zamknąć drzwi do przeszłości? A może są tajemnice, które nigdy nie przestają istnieć i cierpliwie czekają na odpowiedni moment, by zburzyć wszystko, co przez lata budowaliśmy?

Katarzyna Wolwowicz po raz kolejny udowadnia, że doskonale rozumie ludzką naturę i potrafi tworzyć historie, które angażują nie tylko kryminalną zagadką, ale przede wszystkim emocjami. „Uwikłana”, czwarty tom serii z komisarzem Tymonem Hanterem, rozpoczyna się niczym spełnione marzenie o idealnych wakacjach, by szybko przeobrazić się w pełen napięcia, sekretów i psychologicznej głębi kryminał, od którego trudno się oderwać.

Tymon i Joanna wyruszają w długo wyczekiwany rejs. Miesiąc na morzu ma być czasem odpoczynku, bliskości i oddechu od codziennych obowiązków. Luksusowy statek, egzotyczne porty, bezkres błękitnego morza i atmosfera beztroski wydają się idealnym lekarstwem na zmęczenie. Jednak pozory bardzo szybko okazują się złudne.

Podczas podróży poznają rodzinę, która na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie szczęśliwej i spełnionej. Lygia i Adam wyglądają jak małżeństwo, które po wielu życiowych zawirowaniach wreszcie odnalazło upragniony spokój. Z czasem okazuje się jednak, że pod powierzchnią codzienności kryją się bolesne wspomnienia, niewypowiedziane słowa i tajemnice, które od lat pozostają ukryte.

Gdy podczas postoju w Stambule dochodzi do dramatycznych wydarzeń i pojawia się podejrzenie otrucia, wakacyjna atmosfera znika bez śladu. Rozpoczyna się śledztwo, które krok po kroku odsłania prawdę o bohaterach i prowadzi do wydarzeń sprzed lat, mających ogromny wpływ na teraźniejszość.

Jednym z największych atutów tej powieści są bohaterowie. Katarzyna Wolwowicz tworzy postacie dalekie od ideału, pełne słabości, lęków, błędów i sprzeczności. Dzięki temu wydają się niezwykle autentyczne. Szczególnie mocno zapadła mi w pamięć postać Lygii. To bohaterka wielowymiarowa, naznaczona doświadczeniami, które pozostawiły w niej głębokie rany. Jej historia pokazuje, jak bardzo przeszłość potrafi wpływać na teraźniejszość i jak wysoką cenę płaci się za ukrywanie prawdy.

Autorka prowadzi narrację z kilku perspektyw, przeplatając teraźniejszość wydarzeniami sprzed lat. Ten zabieg sprawia, że czytelnik stopniowo odkrywa kolejne elementy układanki i niemal do samego końca nie jest pewien, komu może zaufać. Każdy nowy rozdział przynosi nowe pytania, zmienia spojrzenie na bohaterów i sprawia, że napięcie zamiast słabnąć, nieustannie rośnie.

Ogromne wrażenie zrobił na mnie również kontrast pomiędzy pięknem otaczającego świata a mrokiem wydarzeń rozgrywających się za kulisami. Malownicze zakątki Turcji, gwar Stambułu, luksusowy statek i bezkres morza tworzą niemal pocztówkowe tło dla historii pełnej kłamstw, manipulacji i ludzkich dramatów. Im piękniejsze otoczenie, tym bardziej odczuwalny staje się niepokój ukryty pod powierzchnią.

W „Uwikłanej” bardzo wyraźnie wybrzmiewają również tematy związane z władzą, pieniędzmi i wpływami. Autorka pokazuje świat, w którym niektórzy wierzą, że mogą kupić wszystko – milczenie, lojalność, a nawet bezkarność. Dzięki temu książka wykracza poza ramy klasycznego kryminału i staje się również opowieścią o mechanizmach rządzących ludźmi, odpowiedzialności za własne czyny oraz konsekwencjach decyzji podejmowanych przed laty.

Na uwagę zasługuje także relacja Joanny i Tymona. To para oparta na wzajemnym zaufaniu, wsparciu i szacunku. Ich zaangażowanie w sprawę wynika nie tylko z ciekawości czy doświadczenia, ale przede wszystkim z empatii. Dzięki temu historia zyskuje bardziej ludzki wymiar, a czytelnik jeszcze mocniej angażuje się w losy bohaterów.

Muszę również przyznać, że zakończenie całkowicie mnie zaskoczyło. Przez większą część lektury budowałam własne teorie i próbowałam przewidzieć rozwój wydarzeń, jednak Katarzyna Wolwowicz bardzo umiejętnie wyprowadziła mnie w pole. Nie spodziewałam się takiego rozwiązania sprawy, a odkrywanie kolejnych elementów układanki było jedną z największych przyjemności płynących z lektury. Finał okazał się nie tylko emocjonujący, ale również doskonale uzasadniony. Po zamknięciu książki wszystkie elementy historii idealnie wskoczyły na swoje miejsce.

„Uwikłana” to znacznie więcej niż historia o zbrodni. To opowieść o rodzinnych tajemnicach, poczuciu winy, samotności, strachu i nadziei. O tym, że nawet najbardziej skrzętnie ukrywana prawda prędzej czy później ujrzy światło dzienne. O tym, że przeszłość nigdy nie przestaje wpływać na nasze życie.

Książkę pochłonęłam z ogromnym zainteresowaniem. Dynamiczna akcja, świetnie skonstruowana intryga, wiarygodni bohaterowie i emocje obecne na każdej stronie sprawiły, że trudno było mi się od niej oderwać. Katarzyna Wolwowicz stworzyła historię, która nie tylko intryguje kryminalną zagadką, ale również skłania do refleksji nad ludzkimi wyborami i ich konsekwencjami.

Jeżeli lubicie kryminały, w których zagadka kryminalna idzie w parze z rozbudowanym tłem psychologicznym, nieoczywistymi relacjami i historiami skrywającymi prawdziwe ludzkie dramaty, „Uwikłana” zdecydowanie zasługuje na miejsce na Waszej liście lektur.

Tymon i Joanna wybierają się na wymarzony urlop, kilkutygodniowy rejs statkiem wycieczkowym. Są szczęśliwi i podekscytowani. Do czasu aż poznają rodzinę z kajuty obok. Początkowo nic nie zwiastuje kłopotów. Lygia i Adam sprawiają wrażenie kochającego się małżeństwa, które wychowuje dwoje dzieci. Jedna z ich córek jest poważnie chora, a oni przez długi czas borykali się z problemami finansowymi. W końcu los się do nich uśmiechnął.

Kłopoty zaczynają się w Turcji. Po zwiedzaniu Stambułu Lygia ostro kłóci się z mężem, po czym zaczyna źle się czuć. Jej stan szybko się pogarsza i zostaje zabrana do miejscowego szpitala.

Joanna jest przekonana, że nowa znajoma została otruta. Przekonuje Tymona do przeprowadzenia wspólnego śledztwa.

Czy to mąż stał za otruciem żony? Może prawda kryje się gdzie indziej?

"Uwikłana" to czwarta część serii z komisarzem Tymonem Hanterem. Tym razem policyjna odznaka Tymonowi się nie przyda, za to policyjne znajomości owszem.

Katarzyna Wolwowicz zabiera czytelnika w rejs luksusowym statkiem wycieczkowym. Większość akcji rozgrywa się na statku i w Turcji. Przyznam, że nigdy w Turcji nie byłam i nie była ona nigdy w sferze moich marzeń. Jednak autorka tak opisuje kraj, atmosferę i zabytki, że miałam ochotę się tam przenieść.

Fabuła toczy się dwutorowo. Z jednej strony mamy bieżące wydarzenia, z drugiej poznajemy przeszłość Lygii. A to postać niezwykle ciekawa, tajemnicza, zamknięta w sobie. Swoich sekretów nie zdradziła nawet mężowi. Jednak z sekretami, nawet tymi najgłębiej skrywanym tak jest, że zawsze znajdą drogę na powierzchnię.

Akcja jest wciągająca, pełna napięcia i tajemniczości. Podejrzani się zmieniają, jednak dosyć szybko można się domyślić motywów. Jeżeli chodzi o sprawcę można mieć wątpliwości, chociaż ja pomyślałam o tej osobie już przy pierwszej wzmiance.

"Uwikłana" to kryminał z dużym bagażem emocjonalnym. Ważną rolę odgrywają relacje rodzinne, bycie rodzicem i zmiany jakie zachodzą w nas wraz z wiekiem. Autorka porusza również temat depresji, samotności, ale też jak jedna decyzja z przeszłości może mieć wpływ na życie wielu osób obok nas. Są decyzje, o których nie da się zapomnieć i których konsekwencje będą ciągnęły się przez lata.