Za powieść "Zimowla" Dominikę Słowik nagrodzono Paszportem Polityki 2019.
Książka “Zimowla” pozwala zanurzyć się w świat, który z każdą chwilą nabiera więcej dziwacznej i mrocznej atmosfery.
Jak potoczą się losy tego miejsca? Co takiego kryje się za tajemniczymi drzwiami, których nikt nigdy nie otwiera? Czy to wszystko ma jakąś wspólną przyczynę?
Dolina Zmornicka promieniuje aurą tajemnicy. Zdecydowanie nie jest to przyjemne i kolorowe miejsce, pełne zabawnych atrakcji turystycznych. Miasteczko zostało naznaczone, gdy wyłowiono ciało z jeziora. Z czasem nienaturalne wydarzenia zaczynają stopniowo ogarniać dolinę, odsłaniając dziwactwa mieszkańców i paranormalne zdarzenia, w których uczestniczą.
Miasteczko targane jest dziwnymi wydarzeniami. Wyłowiono ciało z jeziora, naga Dygnarówna spaceruje nocą po ulicach, a pszczelarz wytresował swój rój. Mieszkańcy albo wyczekują kolejnego fenomenu, albo gorączkowo szukają skarbu. Czy grupie powiązanych ze sobą mieszkańców Doliny Zmornickiej uda się wreszcie otworzyć tajemnicze drzwi i dowiedzieć się, na straży jakiego sekretu stoją? Im bardziej ktoś się stara, tym więcej niebezpieczeństw, mroku i dziwnych wydarzeń spotyka niewielkie miasteczko skryte w głębokiej dolinie. Gdy historia rozwija się, pojawiają się nowe pytania, a granica pomiędzy tym, co realne, a tym, co zupełnie niezwykłe zaciera się w dziwny i niepokojąco naturalny sposób, pogrążając bohaterów w coraz bardziej wynaturzonej rzeczywistości, która, choć pełna niewyjaśnionych wydarzeń, nadal opiera się na zwykłej codzienności mieszkańców Doliny Zmornickiej.
O autorce
Dominika Słowik w doskonały sposób prowadzi czytelników przez świat pełen tajemnic i niemożliwych wydarzeń. Autorka napisała już bardzo ciepło przyjęty “Atlas: Doppelganger”, a także książkę pod tytułem “Sanatorium”. Pisarka ma za sobą wiele podróży, które pomogły ukształtować jej styl. Jest ceniona za umiejętność budowania mrocznej atmosfery i zacierania granic pomiędzy rzeczami możliwymi a zupełnie przeczącymi logice. Można dostrzec w jej twórczości wyraźne wątki o surrealnym zabarwieniu, przenikające się z codziennością pospolitych ludzi.
Czy powieść "Zimowla" to klasyczny kryminał osadzony w polskiej prowincji?
"Zimowla" nie jest klasycznym kryminałem, lecz wielowarstwową powieścią z pogranicza literatury pięknej i realizmu magicznego. Choć w fabule pojawiają się tajemnice oraz niewyjaśnione zdarzenia, główny nacisk położony jest na gęstą atmosferę i psychologię postaci. Czytelnik odkrywa sekrety miasteczka Cukrówka poprzez pryzmat lokalnych legend oraz osobistych dramatów. Książka wymaga od odbiorcy skupienia na języku, a nie tylko na samym rozwiązaniu zagadki kryminalnej.
Jakiego stylu narracji i klimatu można spodziewać się po tej książce?
Książka charakteryzuje się oniryczną atmosferą i niezwykle bogatym, plastycznym językiem opisu. Dominika Słowik buduje świat, w którym codzienność okresu transformacji miesza się z elementami nadprzyrodzonymi. Narracja jest powolna i sugestywna, co pozwala w pełni zanurzyć się w duszny klimat małego miasteczka. To proza, która oddziałuje na zmysły i zmusza do refleksji nad upływem czasu oraz zbiorową pamięcią.
Czy ta lektura będzie odpowiednia dla osób szukających szybkiej i lekkiej akcji?
Ta powieść nie jest odpowiednim wyborem dla czytelników oczekujących dynamicznej akcji i prostych rozwiązań fabularnych. Ze względu na swoją objętość oraz gęsty, metaforyczny styl, lektura wymaga od odbiorcy czasu i dużej cierpliwości. Osoby preferujące literaturę czysto rozrywkową poczują się przytłoczone dygresyjnością oraz brakiem szybkiego tempa wydarzeń. Jest to pozycja skierowana do odbiorców ceniących kunszt literacki ponad sensacyjną intrygę.
W jakim stopniu w tej historii obecne są elementy realizmu magicznego?
Elementy realizmu magicznego stanowią fundament tej opowieści, subtelnie przenikając szarą rzeczywistość polskiej wsi. Nadnaturalne zjawiska są tu traktowane przez bohaterów jako integralna, choć często niepokojąca część ich codziennego życia. Autorka wykorzystuje te motywy do pogłębienia portretów psychologicznych mieszkańców i ukazania ich lęków. Dzięki temu zabiegowi granica między tym, co możliwe, a tym, co wyobrażone, ulega w tekście całkowitemu zatarciu.
Czy fabuła skupia się na jednym bohaterze, czy jest to opowieść wielowątkowa?
Fabuła ma charakter wielowątkowy i splata losy wielu mieszkańców Cukrówki na przestrzeni różnych dekad. Centralnym punktem odniesienia są doświadczenia dorastającej dziewczyny, jednak historia obejmuje również skomplikowane losy jej rodziny oraz sąsiadów. Tak skonstruowana narracja pozwala na ukazanie szerokiej panoramy społecznej i historycznej zmian zachodzących w Polsce. Każdy wątek wnosi istotny wkład w budowanie całościowego obrazu lokalnej społeczności i jej tajemnic.
