Kolekcja straconych chwil

Za sprawą tej powieści mogłam wtopić się w pełen blichtru i przepychu świat elit II Rzeczypospolitej. Szczególnie przypadła mi do gustu postawa głównej bohaterki, Róży, która pomimo rozpaczy po śmierci babci, wciąż próbuje rozwikłać skomplikowane zagadki rodzinne. Cieszę się, że autorka utrzymała wysoki poziom jak w pierwszym tomie.

"Kolekcja straconych chwil" Agnieszki Krawczyk to kontynuacja losów bohaterów, których czytelnicy mieli szansę poznać w powieści Ogród sekretów i zdrad. Tym razem Autorka zabiera czytelnika do lat 30-tych XX wieku. Warszawska śmietanka towarzyska żyje w swojej rzeczywistości, całkowicie odcinając się od problemów, jakie niesie za sobą sytuacja polityczna.

Agnieszka Krawczyk w mistrzowski sposób oddaje ducha tamtych czasów, prezentując świat sztuki, kabaretów i mody. Klimat lat 30-tych w Kolekcji straconych chwil nie jest jedynie tłem, ale stanowi kluczowy element kształtujący całą opowieść. Nie jest on jedynie dekoracją, ale esencją, która determinuje każdy aspekt powieści. To z kolei sprawia, że czytelnik czuje się jakby przeniósł się w czasie, doświadczając na własnej skórze burzliwości i kontrastów tamtych lat.

Co więcej, książka jest nie tylko świetnie napisana, ale też została poparta gruntownym researchem. W trakcie lektury pojawiają się fakty historyczne oraz postacie, które naprawdę żyły w tamtych czasach.

Intryga w powieści jest jednym z elementów, który przyciąga uwagę czytelnika, ale nie jest główną siłą napędową fabuły. Agnieszka Krawczyk zręcznie utrzymuje ciekawość i zainteresowanie czytelnika, jednak pewna intensywność intrygi z poprzedniej części zdaje się być tu nieco przygaszona. W porównaniu do pierwszej części, gdzie stanowiła ona kluczowy element opowieści, tutaj jest bardziej subtelna i służy raczej jako tło dla głębszych relacji międzyludzkich i emocji bohaterów.

"Kolekcja straconych chwil" to powieść, w której harmonia między stylem a treścią jest niezaprzeczalna. Szczerze polecam zanurzyć się w kolorowy świat międzywojennej Warszawy, jaki przedstawia Agnieszka Krawczyk, pełen fascynujących postaci i niezapomnianych momentów.

"Kolekcja straconych chwil" to druga część serii książek o dawnych mieszkańcach Łabonarówki, oraz o ich dzisiejszych mieszkańcach i rodzinie. To zdecydowanie podróż przez lata, odkrywanie swoich korzeni, chęć poznania prawdy, odkrycia tajemnic.. I tutaj zdecydowanie trzeba czytać serię po kolei, bo inaczej będzie ciężko Wam się odnaleźć.

Na wstępie muszę powiedzieć, że kocham okładki tej serii, piękne, dopracowane, tajemnicze... Zdecydowanie przyciągają wzrok. Kolejne spotkanie z bohaterami było dla mnie jak spotkanie ze starymi przyjaciółmi i muszę przyznać, że mocno mi ich brakowało.

Róża stara się pogodzić ze śmiercią ukochanej babci... A życie jej ciotki Ady nadal pozostaje tajemnicą, choć wydaje się, że już tak wiele odkryła, to stale na jaw wychodzi jakiś nowy fakt, który zmusza do dalszego zagłębienia się w ten temat ..

Tutaj Róża odkrywa, że jej ciocia oprócz pięknego głosu, brała udział w rewiach kabaretowych, gdzie odnosiła sukces... Ci w takim razie było później?

To niezwykle barwna lektura, podróżujemy w czasie międzywojnia poznając jego blaski i cienie: polityka, miłość, namiętność,zdrady, czarne charaktery.. Autorka ukazuje bardzo fajne kontrasty, przez co nie można się oderwać od tej lektury ..

Nie dostałam jednak jeszcze odpowiedzi na wszystkie pytania! Zdecydowanie czekam na część trzecia! I oby stało się to szybko, bo akcja zdecydowanie nabiera mocy i tempa, a życie ciotki Róży, jest niezwykle ciekawe...

Bardzo mocno Wam polecam!

"Kolekcja" to kontynuacja powieści" Ogród sekretów i zdrad ". Nie czytałam pierwszej części i początkowo miałam małą trudność, żeby zrozumieć parę wątków, ale z czasem wszystkie puzzle walczyły na swoje miejsce.

Akcja książki toczy się w dwóch ramach czasowych. Czasy współczesne, z których za sprawą pamiętnika babci Róży przenosimy się do 20 i 30- lecia międzywojennego. Wspomniana Róża Jabłonowska odkrywa nadal z wielkim zaangażowaniem losy Ady Nirskiej, swojej ciotecznej babci. Morska była sławną, warszawską aktorką rewiową. Bardzo majętną, ale również zapobiegliwą. Można powiedzieć, że zdecydowanie wyprzedzała swoją epokę.

Róży w odkrywaniu losów Nirskiej pomaga przyjaciel Maks oraz przystojny i zdolny prokurator. Dzięki tak świetnie wykreowanym postaciom akcja książki zawiera wiele zaskakujących zwrotów. Ciekawy, charakterystyczny dla swojej epoki i pełen klasy język był dla mnie przysłowiową kropką nad i.

Nie żałuję ani chwili poświęconej na czytanie, gdyż dzięki lekturze pióra pani Agnieszki, zostałam porwana do świata blichtru, przepychu i dekadenckiego życia elit Warszawy okresu międzywojennego. Ciekawym wątkiem okazała się również współpraca Ady z kontrwywiadem.

Jeśli macie ochotę dać się wciągnąć w fascynującą, pełną tajemnic historię rodzinną o znakomitym tle historycznym, to zdecydowanie polecam Waszej uwadze książkę pani Agnieszki.

„Kolekcja straconych chwil” to druga część „Ogród sekretów i zdrad”. Pierwszy tom przeczytałam z zapartym tchem i podobnie było i tym razem.

Książka rozpoczyna się smutno. Umiera ukochana babcia Róży. Po prawie roku od jej śmierci, córka zmarłej, Dorota i wnuczka, postanawiają uporządkować rzeczy Georginii. Jak się okazuje porządki te stały się początkiem wspaniałej historii. Róża wciąż interesuje się Adą Nirską, a wiedzę o tej osobie poszerza dzięki pamiętnikowi babci. Czego nowego dowiedziała się o warszawskiej artyście, która żyła w okresie międzywojennym? Dlaczego nagle zniknęła? Jaki wpływ wydarzenia sprzed wielu lat mają na Różę? Przekonacie się sami.

Uwielbiam książki, które wychodzą spod pióra pani Agnieszki Krawczyk. Każda z nich dostarcza mi wielu emocji i tak też było tym razem. Wraz z Różą odkrywałam nowe fakty z życia Ady. Autorka przeplata teraźniejszość z przeszłością. Nie każdemu ten zabieg udaje się, ale pani Agnieszka poradziła sobie z tym zabiegiem wspaniale. Nie wprowadziła zamętu. Czytelnik bez problemu odnajduje się w jakim okresie właśnie znajduje się. Jak zawsze autorka świetnie wykreowała swoje postaci.

„Kolekcja straconych chwil” to książka o miłości, napiętości i tajemnicach. I jeśli lubicie przenieść się do czasów wystawnych bali elit, klejnotów, sukni i fraków to bardzo polecam zarówno pierwszy jak i drugi tom „Ogród sekretów i zdrad”.

„Kolekcja straconych chwil” to kontynuacja historii rozpoczętej przez Agnieszkę Krawczyk w książce "Ogród sekretów i zdrad". Autorka zabiera nas do niezwykle pasjonującego okresu w historii, do dwudziestolecia międzywojennego. Do świata intryg, bujnego życia literackiego, do czasu ekspansji kina, ale też bezczasowej zabawy i społecznych kontrastów.

Róża Jabłonowska po stracie swojej babci Georginy , zabiera się za porządkowanie jej życia i drobiazgów zapakowanych w ozdobne pudełko, które babcia zostawiła jej w spadku. Jak się okazuje przyjdzie jej odkryć pewne rodzinne tajemnice, o których nie miła pojęcia, a które okryte pajęczyną zagadek i niewiadomych intrygują ją coraz bardziej.

Dwa przenikające się światy, rodzinne sekrety i ukazany obraz ówczesnego społeczeństwa. Obraz skrojony rzetelnie i mający swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Autorka dosadnie akcentuje to, co w tej najkrótszej epoce literackiej miało miejsce. Nie ucieka od dyskryminacji, ukazuje rozmach, przepych i elegancję. Ale jednocześnie roztacza przed czytelnikiem językowe bogactwo. Słowem nakreśla emocje uwydatniając skomplikowaną przeszłość z którą czytelnikowi trudno się rozstać.

W całej tej historii nie zabraknie tajemnic, mrocznych wątków rodzinnych i tlącej się gdzieś pomiędzy wersami miłości - tej rozgrywającej się na scenie ówczesności i tej historycznej.

Co skrywa historia rodu Korsakowskich?

Myślę, że czytelnicy sag rodzinnych, literatury z historia w tle będą usatysfakcjonowani lekturą tej serii. Polecam całym sercem! Zanurzcie się w tej wyjątkowej, literackiej opowieści, która na dwóch liniach czasowych stanowi esencję pięknego języka!

Róża Jabłonowska i Ada Nirska – to one grają pierwsze skrzypce w tej książce. Róża, przedstawicielka teraźniejszości, próbuje stanąć na nogi po rodzinnych perturbacjach oraz wybuchu pandemii. Nadal kocha sztukę, miota się w swoich uczuciach, jej relacje z matką są skomplikowane, a chęć poznania rodzinnych tajemnic nad wyraz wysoka. Ada zabiera nas w przeszłość, do Warszawy pełnej blichtru, ale też intryg i niebezpiecznych osób. Robi karierę w rewii kabaretowej, urzeka kolejne osoby i gra jedną z największych femme fatale tego okresu. Ale czy ktoś tak naprawdę zechciał poznać jej prawdziwe oblicze?

„Kolekcja straconych chwil” to pozycja, która zabiera nas w niesamowitą podróż. Agnieszka perfekcyjnie zestawia ze sobą wydarzenia przeszłe i obecne, łącząc je w jedną opowieść, w której każdy element ma swoje miejsce. Dzięki temu zabiegowi nie ma możliwości, aby zagubić się w fabule, niemniej jednak jest ona wymagająca – i właśnie dzięki temu, gdy poświęcimy tej historii całą swoją uwagę, dostrzeżemy jej niebanalność, precyzyjne utkanie, a także poczujemy jej magię. Magię, którą tylko tak znakomita Autorka jak Agnieszka potrafi umiejętnie przenieść za pomocą niewinnych liter na kolejne kartki powieści i niezmiennie czarować nią czytelnika.

Ród Korsakowskich, choć fikcyjny, sprawia wrażenie, żywcem wyjętego z zapisków historycznych, a dbałość o detale pozwala czytelnikowi poznawać ich losy z odurzającą wnikliwością. Jednak nie wszystkie tajemnice zostają wyjaśnione, bowiem Autorka w sposób niesamowity wodzi za nos. Gdy jakiś sekret wychodzi na światło dzienne niemal od razu rodzi za sobą kolejne pytania, na które odpowiedzi trzeba szukać. I to jeden z elementów książki, który sprawia, że trudno ją odłożyć, a lektura fascynuje na każdym etapie. Fenomenalnie ukazane tu zostaje dwudziestolecie międzywojenne, wraz ze swoimi wadami i zaletami, zaskakuje, upaja, wstrząsa czytelnikiem, a i tak nie ma się go dość. Mamy tu do czynienia z niebywałym researchem Agnieszki, który odczuwa się w każdym rozdziale.

„Kolekcja straconych chwil” jest bezpośrednią kontynuacją „Ogrodu sekretów i zdrad”, i w tej kolejności należy czytać te powieści. Pewnym jest, że podczas tej lektury należy przygotować się na nieoczekiwane zwroty akcji i niedającą tak łatwo o sobie zapomnieć przygodę wielowymiarowych postaci, które z miejsca stają się nam bliskie, a ich skomplikowane charaktery nie pozwalają na przewidywalność fabuły. To kolejny cykl Agnieszki Krawczyk, który udowadnia jej niebywały kunszt pisarski, ale też pokazuje jak ogromnym szacunkiem darzy swoich czytelników – przekazując im serię dopracowaną co do najmniejszego elementu. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom sagi, a miłośnikom znakomitej literatury obyczajowej, gorąco go polecam.

Bywa, że nad cyklami krąży tzw. klątwa drugiego tomu. Jest to swego rodzaju pech, który towarzyszy bohaterkom/rom i nie ma najczęściej nic wspólnego z częścią pierwszą. Tym razem jednak, przekleństwo ominęło tę pozycję i poszło szaleć gdzie indziej. A przed Wami absolutnie cudowna powieść osadzona w jednym z najpiękniejszych okresów – dwudziestoleciu międzywojennym.

Wracamy do Róży Jabłonowskiej, która wciąż "grzebie" w historii artystki rewiowej – Ady Nirskiej, która przed wojną wodziła mężczyzn za nos, brylowała na salonach, bawiła się do utraty tchu i czerpała z życia pełnymi garściami, ale pozostawiła po sobie nierozwiązane sprawy i tajemnice, które Róża stara się rozwiązać.

Absolutnie smakowita była to historia. Wierność sztuce, wierność naturze, oddech wolności, emancypacja i pewna rozrzutność i szafowanie życiem doczesnym, charakteryzowało tę epokę. Był to czas prawdziwych artystów estradowych, wszechstronnie uzdolnionych i inteligentnych aktorów i piosenkarzy, artystów wodewilowych. Najbardziej kolorowy i magiczny czas, który do tej pory wzbudza emocje i zazdrość, bo potem przez wiele, wiele lat Polska znalazła się za szarą, brudną żelazną kurtyną.

Autorka cudownie wplata w treść liczne retrospekcje. Zachwyca językiem, sprawnie przeskakuje z wątku na wątek i prowadzi fabułę tak interesująco, że trudno się od niej odkleić. Nie ma tu może zwrotów akcji i wartkich scen, ale za to są cudowne i eleganckie zdania, które pięknie opisują epokę i oddają jej blichtr, blask, ale i cienie.

To wspaniała kontynuacja, która nęci opowieścią sprzed lat i tajemnicą nieoczywistą.

W swej najnowszej powieści Agnieszka Krawczyk ponownie przenosi Nas do czasów międzywojnia, przeplatanych wątkiem współczesnym.

Świat ogarnęła pandemia koronawirusa ,a Róża Jabłonowska musi zmierzyć się ze stratą ukochanej babci Georginy.

Starsza Pani do końca swych dni nie wyjawiła swych tajemnic , pozostawiła jednak wnuczce pudełko z pamiątkami po Adzie Nirskiej.

Kobieta, która mogła zrobić oszałamiającą karierę zniknęła zupełnie nieoczekiwanie ku rozczarowaniu swych wielbicieli a jej los pozostawał zagadką.

Wiedziona ciekawością współwłaścicielka galerii sztuki wraz z Maksem i prokuratorem Przemkiem stawia sobie za cel znalezienie odpowiedzi na nurtujące ją pytania.

Wszystkie tropy prowadzą do lokalu o wdzięcznej nazwie Złoty Nietoperz.

Czy pełen blasku i przepychu świat gwiazd rewii rzeczywiście okaże się być rajem na ziemi? A może to tylko pozory?

O tym musicie się przekonać na własną rękę a zapewniam, że lektura jest piękna. Przez kolejne rozdziały płynęłam z przyjemnością niejednokrotnie zachwycajac się warsztatem autorki oraz misternie utkaną , pełną emocji fabułę.

Intrygi, wielka miłość, zdrada oraz sekrety tworzą niezwykłą mieszankę idealną na jesienne wieczory..

Jestem oczarowana i z niecierpliwością wypatruję kontynuacji 🩷

Po przeczytaniu książki „Ogród sekretów i zdrad” nie chciałem tracić ani chwili dłużej, dlatego też czym prędzej sięgnąłem po drugą część tego wyjątkowego cyklu autorstwa Agnieszki Krawczyk. „Kolekcja straconych chwil” to kontynuacja historii rodu Korsakowskich. To ponowne spotkanie z Różą Jabłonowską, która zaintrygowana tajemniczą przeszłością swej rodziny nie ustaje w wysiłkach, aby zgłębić swoją wiedzę na temat losów jej rodu.

W tej części poznajemy historię Ady Nirskiej artystki rewiowej, której przeszłość owiana jest tajemniczością. Przeszłość Ady nie daje o sobie zapomnieć, budzi ciekawość Róży oraz naszą, czytelników, którzy przekładając kolejne strony, pragną poznać prawdziwą twarz międzywojennej warszawskiej artystki. Jej losy z jednej strony uwodzą blaskiem, z drugiej zaś skrywają sekrety, których poznawanie dostarczy nam wiele niezapomnianych chwil.

Warto dodać, że nie tylko tajemniczość tej historii jest siłą tej powieści. Również styl Agnieszki Krawczyk pociąga, fascynuje, przybliżając nam rzeczywistość dwudziestolecia międzywojennego. Piękny jakże bogaty język, niepowtarzalny klimat, to bez wątpienia wyniki twórczej kreatywności pisarki, która już dawno zdobyła moje czytelnicze serce. Natomiast książką „Kolekcja straconych chwil” ponownie dowiodła, że jej twórczość zasługuje na słowa uznania. A najnowsza powieść znajduje należne i zaszczytne miejsce na półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek.

Jeśli jesteście ciekawi, jakie tajemnice skrywa Ada Nirska, to koniecznie wpiszcie tę powieść na listę „do przeczytania”. Jeśli pragniecie dowiedzieć się, co w archiwum służb wywiadu odkryje Róża Jabłonowska, to już teraz sięgnijcie po „Kolekcję straconych chwil”.

W tej historii nie zabraknie wielkich namiętności, intryg, podstępów i zdrad. Ta historia uświadamia nam również jak wiele miłość może znieść, jak wiele jest w stanie wybaczyć. A ja nie wybaczyłbym sobie, gdybym nie dodał, że ta powieść, to lektura obowiązkowa dla miłośników książek historycznych z rodzinnymi sekretami w tle. Bez wątpienia druga część cyklu „Ogród sekretów i zdrad” to książka, która jest doskonałą kolekcją polskiej literatury obyczajowej, historycznej z górnej półki.

Jestem przekonany, że „Kolekcja straconych chwil” zaspokoi oczekiwania miłośników porywających historii z dwudziestoleciem międzywojennym w tle. To doskonała kolekcja w domowej biblioteczce, która nie tylko wzbogaci Wasze półki, lecz ubogaci Wasze emocje w wiele niezapomnianych chwil podczas czytania i jeszcze długo, długo po gdyż tej historii nie sposób zapomnieć.

A ja pamiętać będę o tym, by zerkać na zapowiedzi wydawnicze, w oczekiwaniu na kolejne książki Agnieszki Krawczyk, również te, które będą kontynuacją losów rodu Korsakowskich. Na koniec tej recenzji pragnę zwrócić się do Róży Jabłonowskiej tymi słowami: „A plus tard, cherie” – „do zobaczenia później, moja droga”, bo nie da się ukryć, że ta historia była droga memu sercu. Myślę, że każdy, kto sięgnie po tę książkę, będzie czuł tak samo, jak ja.

Powieść „Kolekcja straconych chwil” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia

Drugi tom znakomitej serii trzyma wysoki poziom pisarstwa Autorki.

To, co najciekawsze a obu tych powieściach, to, wg mnie, sposób prowadzenia narracji w dwu strefach czasowych: czytelnik ma zawsze przewagę i wie więcej, ponieważ historia sprzed lat pokazywana mu jest zwykle o jeden krok wcześniej, niż wpadną na to bohaterowie tropiciele. Notabene w drugim tomie jeszcze ich przybywa. Kto zna 1 tom powieści, to wie, ze Róża i Maks próbują rozwiązać nieznane fakty z przeszłości ich rodzin oraz miejsca, z którym rodziny są związane, z pałacem Łabonarówka. Fakty są niejasne, ponieważ wiele osób chciało je zatuszować, lub z jakiegoś powodu przeinaczyć. Te powody zna czytelnik, jednak bohaterowie dochodzą do nich powoli i zresztą nigdy nie poznają całej prawdy.

Książka ta dała mi piękną szkołę życia - nie oceniaj i nie wysuwaj pochopnych wniosków z zachowania innych ludzi. Jak bardzo takie fałszywe wnioski i osądy zaszkodziły bohaterom tej powieści, czytelnik ma szansę się przekonać.

Jak bardzo trudno nam dotrzeć do prawdy i jak trudno ją zinterpretować, jeśli znamy jedynie wybiórcze fakty. Piękna książka.

Jeśli chcecie cofnąć się w przeszłość to akcja w "Kolekcji straconych chwil" rozgrywa się w dwudziestoleciu międzywojennym i przeplata się z teraźniejszością. Kontynuacja książki "Ogród sekretów i zdrad" i poznajemy dalsze losy rodziny Korsakowskich. Znajdziecie tutaj intrygi, sekrety, podstępy, zdrady namiętność i miłość.

W tym tomie poznajemy przeszłość Ady Nirskiej, warszawskiej aktorki rewiowej oraz cienie i blaski dwudziestolecia międzywojennego. Jak się okazuje przeszłość Ady była barwna. Róża dzięki pamiętnikowi babci odkrywa mroczne tajemnice rodzinne, które miały pozostać w ukryciu.

Bawiłam się znakomicie odkrywając razem z Różą przeszłość Ady. Autorka przenosi czytelnika do lat dwudziestolecia międzywojennego i pokazuje klimat i obyczaje tamtych czasów. Fabuła wciąga już od pierwszej strony i trzyma w napięciu do samego końca. Barwni bohaterowie nie pozwalają nudzić się. Emocje wylewają się z każdej kartki tej powieści. Uwielbiam świetny styl i lekkie pióro autorki. Przeczytałam tę książkę z zapartym tchem.

Jeśli lubicie czytać sagi rodzinne, odkrywać tajemnice z przeszłości i intrygi to koniecznie sięgnijcie po tę książkę.

Czekam na trzeci tom, bo jestem zachwycona tą sagą i jestem ciekawa czym jeszcze zaskoczy mnie autorka.

Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

Czytaliście już „Ogród sekretów i zdrad”?

Historia rodu Korsakowskich dołączyła w tym roku do moich ulubionych.

📚 „Kolekcja straconych chwil” @[Adres usunięty]zyk

Kontynuacja odkrywania własnego pochodzenia i głęboko schowanych tajemnic rodzinnych.

Ta część skupia się na życiu Ady Nirskiej, dwudziestolecia międzywojennego, rewii kabaretowej i szalonej śmietanki towarzyskiej.

Ada Nirska, a właściwie Adelajda Korsakowska, po traumatycznych przeżyciach i pobycie w szpitalu psychiatrycznym dzielnie walczy o swoje, żeby spełnić marzenia. Utalentowana wokalnie i tanecznie, przepiękna i seksowna, często słyszy, że bije z niej dodatkowo tajemnica i mrok. Dzięki temu hipnotyzuje i przyciąga.

Życie Ady to z jednej strony występy i towarzystwo na wysokim szczeblu, a z drugiej chęć zemsty za przeszłość i pragnienie ochrony swoich bliskich.

Historia opowiedziana, jak poprzednio, z perspektywy dwóch płaszczyzn czasowych, gdzie Róża Jabłonowska stara się oczyścić imię siostry swojej ukochanej babki.

Cóż powiedzieć więcej o książkach, które tak urzekają?

Jak oddać emocje, które im towarzyszą?

Książkę przeczytałam dziś w nocy, nie mogłam jej odłożyć. Całą sobą chłonęłam opisy widowisk lat 30., strojów, fryzur i beztroskiego życia elity. Wprost słyszałam piękny głos Ady Nirskiej wydobywający się z gramofonu, kiedy Róża uruchomiła płytę.

Dziękuję, Pani Agnieszko, za tak piękną podróż w przeszłość.

Czekam na kontynuację.

Książka autorstwa Agnieszki Krawczyk to literacka perełka, pełna mądrości życiowej i pięknych opowieści. Książka przypomina nam, jak ważne są drobne momenty i relacje. Czytając ją, doświadczamy emocji i refleksji nad życiem. Gorąco polecam tę książkę wszystkim poszukującym inspiracji i wzruszeń. Polecam !

Czas dwudziestolecia międzywojennego to jeden z moich ulubionych motywów. Książki Pani Agnieszki Krawczyk nie stanowią w tym przypadku wyjątku. Z resztą nie jestem tym zaskoczona, bo już pierwsza część tej książki mnie porwała, a druga tylko utwierdziła w przekonaniu, że Pani Agnieszka pisze wspaniałe powieści. 

Piękna opowieść, która daje niezwykle namacalne wyobrażenie o czasach międzywojennej Warszawy. W postaci Ady Nirskiej można znaleźć wiele cech współczesnych kobiet, natomiast sam klimat epoki jest znakomicie wykreowany poprzez opisy wystrojów wnętrz, kreacji i język głównych bohaterów. Powieść Agnieszki Krawczyk to prawdziwy majstersztyk - polecam!

Samo polecam nie wystarczy. Osoby, które czytały pierwszy tom po prostu muszą sięgnąć po kontynuację historii. Ta w drugiej części staje się jeszcze ciekawsza, a Ada Nirska staje się jeszcze bardziej intrygującą postacią. Dodatkowo względem pierwszej części poprawie uległy również opisy i język, które są teraz jeszcze bardziej rozbudowane.

„Kolekcja 𝕤𝕥𝕣𝕒𝕔𝕠𝕟𝕪𝕔𝕙 𝕔𝕙𝕨𝕚𝕝” 𝔸𝕘𝕟𝕚𝕖𝕤𝕫𝕜𝕒 𝕂𝕣𝕒𝕨𝕔𝕫𝕪𝕜 🤎

 Dwudziestolecie międzywojenne. Rodzinne sekrety. Wielkie namiętności i miłość, która zniesie wszystko. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Kolekcja straconych chwil to opowieść o wielkich namiętnościach, gwałtownych uczuciach, podstępach i zdradzie. To także historia miłości, która pojawia się niespodziewanie i naprawdę wybacza bardzo wiele. A wszystko to osadzone jest w niezwykłym klimacie i intrygującej rzeczywistości dwudziestolecia międzywojennego.

Mieliście kiedyś tak, że po przeczytaniu pierwszej strony książki wiedzieliście, że będzie ona całkowicie wyjątkowa. Mnie się to właśnie przytrafiło przy powieści Agnieszki Krawczyk „Kolekcja straconych chwil", która była niezwykłe melancholijną, a zarazem niezwykłą opowieścią o miłości, o rodzinie, o przodkach i o ich tajemnicach, mających ogromny wpływ na dalsze życie bohaterów.

„Kolekcja straconych chwil” to druga część sagi o rodzinie Korsakowiskich. Historia łączy ramy czasowe dwudziestolecia wojennego z czasami współczesnymi, co jest zawsze fajnym zabiegiem, ponieważ czytelnik może poznać perspektywę życia z obu tych okresów. To właśnie tutaj śledzimy, kiedy to teraźniejszość splata się z przeszłością na koniec tworząc spójną całość.

„Kolekcja straconych chwil” to typowo kobieca literatura, która przypadnie do gustu miłośnikom romansów. To zdecydowanie podróż przez lata, odkrywanie swoich korzeni, chęć poznania prawdy i odkrywanie tajemnic, które nie zawsze są ukojeniem.

Po lekturze „Ogrodu sekretów i zdrad”, który mnie zachwycił, niecierpliwie czekałam na kolejną część, więc podeszłam to tego tomu z wielkimi oczekiwaniami. Czy ta książka je zaspokoiła? Już wkrótce Wam zdradzę ☺️

Róża Jabłonowska po śmierci ukochanej babci Giny i po odkryciu garstki sekretów rodu, z którego się wywodzi, wiedziona ciekawością w dalszym ciągu próbuje poznać losy tajemniczej Ady Nirskiej. Ku niezadowoleniu swojej matki dalej prowadzi swoje małe śledztwo, krok po kroku układając elementy tej skomplikowanej układanki.

Adelajda Korsakowska pod pseudonimem Ada Nirska (siostra babci Giny) próbuje ułożyć sobie życie w Warszawie. Zostaje uwielbianą artystką rewiową i śpiewaczką. Niestety jej przeszłość i incydent w Łabonarówce, którego była częścią, odnajdzie ją i tam. Salonowy blichtr, sława i pieniądze nie uchronią jej przed stawieniem czoła konsekwencjom wydarzenia sprzed lat. Ada ponownie zostaje uwikłana w niebezpieczne gry i intrygi Karola Mikanowskiego, który po latach znowu pojawia się w jej życiu. Czy Adzie uda się zemścić się na nieobliczalnym stryju i wyjść cało z tragicznej sytuacji, w której się znalała? Czy Róża dotrze do prawdy, której tak desperacko poszukuje?

Ta książka przeniosła mnie do lat dwudziestolecia międzywojennego, zabrała na salony i przybliżyła atmosferę tamtych lat w lekki i barwny sposób. Zaskoczyła mnie starannie utkaną intrygą i zachwyciła złożonością, ciekawych i tajemniczych postaci… i tu zaczynają się dla mnie schody…

Tych postaci było dla mnie za dużo, ilość nazwisk i osób, które pojawiały się w książce, nie zawsze koniecznie, nieco mnie przytłoczyła. Podobnie było z opisami i wydarzeniami, które stanowiły tło całej historii, część z nich wydawała mi się niepotrzebna.

Pamiętajcie proszę, że jest to tylko mój odbiór i szczegóły, które gdzieś mnie uwierały podczas tej lektury. Jest to naprawdę imponująco napisana historia, która ma mnóstwo walorów i tych pozytywnych jest zdecydowanie więcej niż te detale, do których się przyczepiłam.

To już drugi tom znakomitej serii z obszaru literatury obyczajowej. Główna bohaterka Róża Jabłonowska w dalszym ciągu interesuje się historią Ady Nirskiej. Na największy plus zasługują jednak malownicze opisy scenerii, w której rozgrywa się akcja. Autorka po raz kolejny pokazała, że ma dar do tworzenia wyjątkowych opowieści, które pozwalają czytelnikowi przenieść się do innych czasów.

Choć pozornie literatura obyczajowa może wydawać się nudna to w tym przypadku jest zupełnie inaczej. Przede wszystkim za sprawą autorki, która potrafi w niezwykły sposób opisywać wszystkie wydarzenia i miejsca, w których rozgrywa się akcja. Dodatkowo tworzy aurę tajemniczości, które sprawiają, że historię Ady Nirskiej śledzi się z zapartym tchem.