Krwawa Toskania

Toskania, region we Włoszech, który zna chyba każdy. Piękne widoki obfitujące w strzeliste cyprysy i dobre wino. To tu Grzegorz Kapla umieścił akcję swojej książki „Krwawa Toskania”.

Sylvie przeprowadza się do Toskanii po rozstaniu z mężem. Planuje kupić dom i napisać książkę. Chce też odpocząć, skosztować dobrego jedzenia i nacieszyć się życiem. Niestety, nie wszystko idzie po jej myśli. Ognisty Włoch, który wydaje się być spełnieniem jej marzeń, jest początkiem niebezpiecznej przygody. Kobieta niezamierzenie wchodzi w drogę bandytom, którzy nie cofną się przed niczym.

„Krwawa Toskania” to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i chociaż niezbyt często sięgam po taki rodzaj lektury, to muszę przyznać, że był to dobrze spędzony czas.

Grzegorz Kapla ciekawie poprowadził fabułę i interesująco splótł ze sobą różne wątki. Naprzemienna narracja pozwala czytelnikowi na lepsze poznanie bohaterów, którzy, trzeba to przyznać, są wyraziści.

„Krwawa Toskania” to wielowątkowa powieść, która jest połączeniem kilku gatunków. Znajdziecie tu kryminał, sensację i romans. Wszystko to spójnie połączone, co zaowocowało wciągającą historią. Co prawda, przez jej wielowątkowość na początku musiałam dobrze się skupić, ale autor ma przyjemny, lekki styl, co sprawiło, że czytałam z zaciekawieniem i przyjemnością.

Krwawa Toskania wydana przez Sonie Drage i napisana przez Grzegorza Kapla

#współpracabarterowa

Zacznijmy od tego, że nie mogłem się zabrać za tą powieść i przez wielowątkowy początek szło mi się jak po mękach. W okolicy strony 50 rozważałem porzucenie pozycji. Na szczęście tego nie zrobiłem, bo coś kliknęło w okolicy 60 strony i od tego momentu dostrzegłem w książce to COŚ. Była to scena gdy w każdej z trzech z pozoru niezwiązanych ze sobą perspektyw zacząłem się odnajdywać kreując sobie w głowie dalszy przebieg akcji.

Styl autora wydaje mi się surowy, ale w pewnym stopniu ciekawy. Długo zajęło mi przyzwyczajenie się do niego i czułem jakbym czytał jakąś gwarę przewracając kartki w długich odstępach. Ale tak jak z fabułą - trzeba było czasu i jakoś naturalnie siadł mi sposób pisania autora, już nie potrzebując moich 120% skupienia podczas czytania. Te wszystkie aspekty sprawiały, ze trzy tygodnie przeciągałem lekturę, ale za magiczną barierą tych 60 stron czułem jakbym trafił na odpowiednie miejsce. Intryga jest ciekawa aczkolwiek mało kryminalna bo nie ma tu żadnego suspensu, kto jest winowajcą ale jednak dużą satysfakcję dawało obserwowanie wszystkich wątków jak powoli się zazębiają. Dodatkowo autor wykorzystał niezwykle przyjemny zabieg zgrabnego przemieszczania się między innymi bohaterami. Np. jest wątek postaci X, i w pewnym momencie przed nim przejeżdża samochodem postać Y, zgrabnie zmieniając perspektywę na nią. Czuć, że całość była jednością i uważam, że w taki sposób powinno się pisać powieści wielowątkowe.

Ciężka z pozoru, ale przyjemna za warstwą tłuszczyku zapewniła mi niezwykle wiele pozytywnych chwil podczas lektury grając na moich neuronach jak na organach. Krwawa Toskania wręcz ocieka klimatem, ale nie jestem pewny czy fani kryminałów jakich znam się w tym odnajdą. Bliżej dla mnie było jej do powieści sensacyjnej, z tą szczyptą romansu. Ale to nie świadczy źle o książce. Jeśli czytelnik już się wkręci w historię, to wierzę, że będzie bawił się dobrze, aż do ostatniej strony. Czuję, że prędką o Krwawej Toskanii nie zapomnę co jest najlepszym komplementem dla tego typu powieści.

„Krwawa Toskania” to moje drugie spotkanie z twórczością Pana Grzegorza Kapla. I muszę przyznać, że tym razem o wiele bardziej podobała mi się ta książka niż poprzednia.

Autor zabiera nas na wakacje do malowniczej Toskanii. Ale cóż to będą za wakacje. Pełne morderstw, intryg i kryminalnych zagadek. Ale żeby chociaż trochę było przyjemnie, to autor postawił wpleść tutaj trochę romansu.

Sylvie to atrakcyjna rozwódka, która postanawia wyjechać do Toskanii by rozpocząć nowy etap życia. Jej cel jest prosty. Kupić zabytkowy dom, znaleźć kochanka i oddać się pisarstwu. Szybko na jej drodze staje pewien Włoch. Ale znajomość z nim nie będzie do końca taka jaką sobie wymarzyła. Na pomoc kobiecie ruszy jej były mąż Dawid, który okaże się, że jest kimś innym niż na początku uważała Silvie.

Emilia to policjantka, która specjalizuje się w rytualnych morderstwach. Dlatego gdy w Toskanii zostają odkryte zwłoki kobiety, na ciele której znajdują się tajemnice cyfry postanawia udać się do Włoch by rozwiązać tę zagadkę kryminalną.

Książkę czytało mi się bardzo przyjemnie. Cały czas coś się w niej działo. Każdy z bohaterów jest tutaj bardzo wyrazisty. Autor z jednej strony wprowadza dużą dawkę napięcia, ale z drugiej strony posiada ciekawy styl pisania. Nie jeden raz zaśmiałam się w głos.

Cała zagadka kryminalna nie jest łatwa do rozwiązania. Nie jeden raz myślałam, że znam już odpowiedź na stawiane pytanie, a tu ślepy trop. Autor potrafi zaskoczyć, a zakończenia tej historii na pewno tak szybko nie domyślicie się.

Książka chociaż jest kryminałem to posiada dobrze rozwinięty wątek obyczajowy. Bardzo lubię takie połączenie.

Całość oceniam bardzo dobrze i polecam z czystym sumieniem.

Świetna powieść ,niesamowicie wciągająca akcja.Po pierwszym rozdziale rodem raczej z powieści obyczajowej rozkręca się spirala zdarzeń i 'dzieje się'az do samego końca .Podoba mi się zręcznie skonstruowana intryga i sposób w jaki autor potrafi zaskakiwać tak,że adrenalina rośnie.Postaci są bardzo wyraziste,realne i tak po prostu ludzkie,targane emocjami,mające problemy z dokonywaniem wyborów. .Emilia twarda Włoszka,inspektor policji,radząca sobie z przestępcami,oglądająca pokiereszowane zwłoki nie może poradzić sobie z życiem osobistym,nie potrafi zwyczajnie porozmawiać z mężczyzną ,którego kocha/choć sama przed sobą nie przyznaje się do tego/żeby upewnić się co do stanu jego uczuć.Sylvie ,Amerykanka goniąca za mirażem szczęscia w Toskanii,romansująca z przypadkowo poznanym męzczyzną,który okazuje się być gangsterem nie docenia walorów swojego dawnego życia u boku bogatego męza adwokata,który w przeciwieństwie do porywczego,władczego,dominującego Roberta dbał zawsze o jej komfort szeroko pojęty.W tym momencie życia jego troskę i delikatność to dla niej nuda i rutyna.Nowowiejski, który opuszcza Annę i Feliksa bo nie są z jego 'bajki'.Feliks ,lub jak woli,Abgar chłopak z Pragi,któremu życie nie szczędziło razów,twardością i szorstkością pokrywa swoją prawdziwą naturę .Emocjonalnie,pięknie potrafi jednak mówic i myslec o swojej ojczyźnie Polsce i Polakach. 'Krwawa Toskania'ma wiele innych walorów : zestawienie dwóch tak różnych planów akcji/Toskania i warszawska Praga/,świetny warsztat literacki jak zawsze u tego Autora.Grzegorz Kapla potrafi 'odpowiednie dać rzeczy słowo'bez względu na to o czym lub o kim pisze i to tak bardzo lubię w tej i pozostałych jego ksiązkach.No i wreszcie triumf dobra.Ci ,którzy popełnili błedy w przeszłosci ,odnajdują to co w życiu ważne,wartościowe i godne docenienia.Czyta się 'Krwawą Toskanię'fantastycznie .

Toskania jest dla mnie idealnym miejscem na sielskie wakacje ze swoimi skąpanymi w słońcu, malowniczymi widokami zdominowanymi niezliczoną liczbą smukłych cyprysów, niezwykłą architekturą i smakowitą kuchnią wzbogaconą winem Chianti. Okazuje się jednak, że nawet tak rajski zakątek może mieć swoją ciemną stronę.

Grzegorz Kapla zaprasza nas w podróż do Toskanii odkrywając przed nami nie tylko niechlubną, pełną przesądów historię polowań na czarownice, ale i mroczne kulisy współczesnych zbrodni popełnianych na kobietach, noszących znamiona mordów rytualnych. I wbrew trudnym tematom powieść czyta się wybornie, bo Autor wybiera formułę lekkiego, dynamicznego, wzbogaconego humorem kryminału, w którym zgrabnie splata wątki pozornie zupełnie ze sobą niezwiązane.

Bo co może łączyć choćby bogatą Amerykankę, która po rozstaniu z nudnym mężem przylatuje szukać w Toskanii nowego ekscytującego życia z homofobem z warszawskiej Pragi z więzienną przeszłością? Tej pierwszej, Sylvie, życie szybko rzuca wyzwanie w postaci gorących spojrzeń, mroku nocy i… morderstwa! Ten drugi, Abgar, musi zmierzyć się z niespodziewanym dziedzictwem, również w postaci kuzyna geja i celebryty. A już relacja prowadzących śledztwo duetu, ispettore Emilii i „zapchajdziury” Gianfranco, to wręcz historia na odrębną powieść.

Poprzez naprzemienną perspektywę różnych bohaterów zmierzamy do punktu, w którym oderwane od siebie wątki zbrodni i prowadzonego śledztwa, romansu, spadku, sztuki, a nawet zwalonego przed laty pomnika Feliksa Dzierżyńskiego zaczynają się łączyć w coraz bardziej nieoczekiwany sposób. Autor umiejętnie budzi ciekawość czytelnika podsuwając mylne tropy, zaskakując zwrotami akcji i stopniowo zdradzając motywacje i prawdziwe twarze bohaterów.

Ci znowuż zarysowani są bardzo wyraziście, choć z celowo nałożoną kalką stereotypów i wręcz przerysowaniem ich przywar, co sprawia, że nawet tych bardzo nieidealnych nietrudno obdarzyć sympatią, oczywiście z wyjątkiem mózgu zbrodniczego procederu. Finał adekwatnie do stylu, w jakim poprowadzona jest opowieść, satysfakcjonuje budząc uśmiech i niespodziewanie dla włoskich smaków apetyt na bigos.

Cieszę się, że na pierwsze spotkanie z twórczością Autora zdecydowałam się wybrać do klimatycznej, choć tym razem również krwawej Toskanii, bo okazało się porywającym, emocjonującym i nadzwyczaj przyjemnym przeżyciem. I Was również gorąco do tego zachęcam. A jeszcze bardziej mnie cieszy, że poprzednia książka Autora „Bez przebaczenia” już czeka w mojej biblioteczce.