Klub miłośników kryminałów

“- Stephen King ? Przyznam ci się, że nie lubię jego książek.”

A Ty lubisz ?

Tego autora nie trzeba przedstawiać. Znają go nawet osoby nie sięgające po książki. Pisarz jest autorem ponad 100 powieści , zbiorów opowiadań itp, a wiele z nich przetłumaczono na kilkadziesiąt języków. Sama wychowałam się wręcz na “Carrie” czy “Smętarzu dla zwierzaków”. I to jeden z pierwszych autorów, po którego sięgnęłam już jako dojrzalsza czytelniczka, zmieniając serię “Nie dla mamy, nie dla taty, lecz dla każdej małolaty” na mroczniejsze klimaty typu Coben, Masterton czy właśnie King. Jednak nie jestem jego zapaloną fanką, nie mam obsesji na jego punkcie, a już z pewnością jego historie nie są dla mnie źródłem inspiracji. No bo jak można inspirować się horrorem, literaturą grozy ? A no jednak można…

Książka “Klub miłośników kryminałów” zaciekawiła mnie już samym tytułem. Po raz kolejny nie zwróciłam uwagi na opis ale podejrzewam, że i tak nie zrezygnowałabym z jej przeczytania.

Grupa studentów filologii na madryckim uniwersytecie, zakłada klub miłośników… twórczości Stephena Kinga, a nie kryminałów i sam tytuł do końca nie jest dla mnie sensowny. Jednakże, młodzi ludzie, pod przewodnictwem Sebasa, dołączają do owej grupy. Angela robi to z zapałem, choć… kocha książki zdecydowanie inne niż tworzone przez tego autora. I pierwsza powieść jaką mają omawiać : “To”, budzi w niej mieszane uczucia. Nie miała pojęcia jak bardzo to grube tomiszcze, namiesza w ich życiu. Z resztą nie tylko ono…

Zapał do książek i samej literatury, w Angeli dostrzegł też jej profesor. Niestety postanowił to wykorzystać by zwabić dziewczynę do swojego gabinetu w celu, którego absolutnie nie przewidziała. To, że ją molestował, miało być tajemnicą, lecz sekret poznali niesamowicie szybko, pozostali członkowie klubu i… wpadli na pomysł by się zemścić. Nikt nie miał w planie zabić Cruzado. Ale czy aby na pewno jego śmierć to był nieszczęśliwy wypadek? Biorąc pod uwagę co dzieje się później, ciężko w to uwierzyć.

Kolejne rozdziały opowiadania na Wattpadzie, opisujące po kolei śmierć każdego z nich, inspirowane poszczególnymi książkami, scenami z twórczości Kinga… Podejrzenia, które z nich dokonuje tych morderstw - nikt nie ufa nikomu, każdy podejrzewa każdego, przez co popadają w paranoje i … wpadają w łapy mordercy podpisującego się jako KlaunUCM. To wszystko tworzy mroczny klimat przypominający nieco “Oszukać przeznaczenie” i / lub “Krzyk” wg mnie.

Widać ewidentnie, że głównym celem i zarazem wrogiem mordercy jest Angela. Ale dlaczego ta najniewinniejsza z nich tak zaszła za skórę i komu i czym ? Pytań przybywa, wszystko coraz bardziej się komplikuje, miałam chwilami totalny mętlik w głowie i zupełnie nie wiedziałam kogo podejrzewać.

Finał ? Zaskoczył. Autor do samego końca trzymał w niepewności i jeszcze zszokował ostatnim zdaniem.

Książka ma atuty, ma w sobie coś choć i luk w niej nie brakuje, są liczne niedopowiedzenia i uważam, że nie jest dopracowana. To taka historia, która wywołuje dreszcze, potrafi wystraszyć ale też nie jest jedyna w swoim rodzaju, bo wątki w niej zawarte miałam cały czas wrażenie, że już znam z innych historii.

Nie czytam literatury grozy, horrory wolę oglądać i zdecydowanie muszę mieć do tego towarzystwo. Sama raz obejrzałam “Egzorcyzmy Emily Rose” i jestem po tym pewna, że nigdy więcej tego błędu nie popełnię. Serial na podstawie książki obejrzę z pewnością i mimo wszystko nie żałuję, że sięgnęłam po tę książkę, bo to była ciekawa odmiana. Czasem warto wyjść ze swojej strefy komfortu. Może i dla Was ta książka będzie takim powiewem świeżości wśród standardowo wybieranych książek z ulubionych gatunków ?

Dziękuję za egzemplarz do recenzji

Studenci Wydziału Filologii madryckiego uniwersytetu postanawiają założyć klub czytelników książek Stephena Kinga. Zapisują się do niego Sara i Rai, Angela i Nando, Sebas (od którego wyszedł pomysł), Koldo i Virginia. Klubowemu spotkaniu towarzyszy również Ewa, stażystka w uniwersyteckiej bibliotece. Wydaje się, że na kolejne spotkanie nie ma szans, ponieważ jego uczestnicy zaczynają się kłócić, ale sytuacja ulega zmianie, kiedy pewien wykładowca składa Angeli propozycję, która budzi jej odrazę i oburzenie. Dziewczyna nie bardzo wie, jak poradzić sobie z tym, co ją spotkało i zwierza się z zajścia klubowym znajomym, którzy postanawiają zafundować natrętnemu profesorowi koszmar rodem z Kinga. Plany jednak wymykają się spod kontroli, a uczestnicy tej makabrycznej zabawy zaczynają bać się o swoje życie.

Kim jest tajemniczy prześladowca? Czy zamierza zabić ich wszystkich, wykorzystując do tego fabuły książek Kinga? A może to jeden z klubowiczów? Czy któremuś z nich uda się przeżyć ten wyścig ze śmiercią?

Przyznaję, że się bałam, a najbardziej zszokowało mnie zakończenie.

Jeśli lubicie Kinga i strach podczas lektury, sięgnijcie po tę książkę.

Książka zamiast kwiatka

Często się zdarza, że ludzie, których łączy podobne zamiłowanie i pasja do niektórych rzeczy zrzeszają się w różne organizacje lub stowarzyszenia, by łatwiej było im się porozumiewać, wymieniać doświadczeniami, wspierać. Myślę jednak, że nikt nie chciałby trafić do takiego klubu jak bohaterka najnowszego thrillera Carlosa Garcia Mirandy. Niby to tylko Klub Miłośników Kryminałów, nie brzmi specjalnie groźnie, ale jednak członkostwo w nim mrozi krew w żyłach i stwarza zagrożenie dla życia i zdrowia.

Angela studiuje literaturę i po cichu marzy, że uda jej się zrealizować marzenie, aby zostać sławną pisarką. Pewnego dnia postanawia wraz z chłopakiem i przyjaciółmi zapisać się do klubu miłośników kryminałów. Nie ma pojęcia, że będzie to jedna z gorszych decyzji, którą podjęła w życiu. W chwili silnego wzburzenia, które wywołał ulubiony profesor, proponując romans w zamian za otwarcie drogi do wydawnictw i możliwości publikacji jej książki, opowiada o zdarzeniu podczas spotkania w klubie. Odzew grupy był natychmiastowy – zemsta! Będąc akurat po zakończeniu lektury To Stephena Kinga, zdecydowali, że nastraszą profesora, przebierając się za klauny. Jak pomyśleli, tak zrobili. Nikt z nich nawet nie przypuszczał, że konsekwencje okażą się dla nich zabójcze…

„Potwory istnieją naprawdę, duchy też są prawdziwe. Mieszkają w nas i, czasem, one zwyciężają”.

Mam mieszane uczucia po zakończeniu lektury. Z jednej strony fabuła była dość ciekawa i nawet wciągająca, choć pewne elementy były albo niedopracowane, albo tak mało wiarygodne, że miało się ochotę rwać włosy z głowy. Z drugiej jednak strony mam dużo zastrzeżeń, ale nie wiem za bardzo wobec kogo je kierować. Nie mam bladego pojęcia czy zawiodła osoba odpowiedzialna za tłumaczenie, która spłyciła dialogi, charakter postaci, redaktor, czy sam Autor jednak nie posiada aż takich umiejętności, by czytelnika do siebie przekonać i zaangażować w fabułę. W wielu miejscach aż oczy bolały od niewłaściwego szyku zdań, literówek, interpunkcji i licznych zbędnych powtórzeń. Miejscami tekst do tego stopnia był drętwy i niedokładny, że miałam wrażenie, że pisał to licealista na przymusową pracę zaliczeniową.

Książka miała spory potencjał, bo fabuła była ciekawa: akcja dziejąca się w środowisku uniwersyteckim, morderca inspirujący się twórczością mistrza grozy Stephena Kinga, uczucie niepokoju, którego jednak autor nie umiał utrzymać na równym poziomie, a wspomniane wyżej niedociągnięcia wybijały z rytmu.

Podsumowując, jest to w miarę przyzwoity kryminał i jeśli ktoś w danym momencie pragnie zasiąść do lektury, która jest z tych mocniejszych, ale jednocześnie nie chce być zbytnio zaangażowany w akcję, bo szuka tylko odrobiny relaksu, to Klub Miłośników Kryminałów będzie dobrym wyborem. Uważam, że dla samego zakończenia warto przymknąć oko na mankamenty, bo było zaskakujące. Myślę jednak, że zatwardziali wielbiciele thrillerów i mocnych wrażeń raczej nie będą w pełni ukontentowani.

Recenzja powstała przy współpracy z Redakcją Sztukater