Kim jesteś, Klaro?

“Czasami człowiek pragnie prawdy ponad wszystko, a potem dociera do niego, że nie miał najmniejszego pojęcia o tym, jak bardzo nie jest na nią gotowy.”

Klara Zamojska podczas wypadku samochodowego, doznaje urazu głowy, wskutek czego traci pamięć.

Dziewczyna za wszelką cenę próbuje, odzyskać wspomnienia, nie pomaga jej w tym jednak myśl, że za jej wypadkiem kryje się coś więcej.

Swoje przemyślenia w ramach terapii skrupulatnie zapisuje.

Postanawia również znaleźć pracę.

W jednej z lokalnych gazet redaktor naczelny widzi potencjał w tym co dziewczyna pisze i proponuje jej cykl felietonów, w których Klara opisywać ma co czuje.

Jednak fakt, że jej nowy pracodawca jest nieziemsko przystojny, pociągający i intrygujący jednocześnie, nie ułatwia sprawy w odnalezieniu wspomnień.

Czy Klarze uda się odzyskać pamięć?

Kim jest tajemniczy mężczyzna, który pojawił się znikąd i obserwuje każdy jej krok?

“Kim jesteś Klaro” to mieszanka romansu, kryminału i obyczajówki. Autorka potrafiła, bardzo dobrze połączyć te trzy gatunki. Książka już od pierwszych stron wciąga czytelnika w świat tajemnic. Znajdziecie tu wiele różnych emocji.

Niektóre Zwroty akcji są zaskakujące inne przewidywalne, co nie zmienia faktu, że książkę czyta się szybko i przyjemnie. Nie zabraknie tu również namiętności i niebezpieczeństwa.

W tej książce nic nie jest takie jak powinno, czytelnik musi trochę się natrudzić, aby połączyć fakty, bo autorka ewidentnie, wodzi za nos.

Są też minusy, ale moim zdaniem tylko małe. Niektóre dialogi zostawiły we mnie niedosyt, były ewidentnie za krótkie. Sama Klara potrafiła czasami irytować swoim zachowaniem. Tyle z minusów.

Samo zakończenie, szok, niedowierzania i ciarki na skórze.

Na pewno sięgnę po kolejne książki autorki, dzięki jej lekkiemu pióru, spędziłam przyjemny czas z historią Klary.

Polecam ❣️

Utrata pamięci to chyba jedna z najgorszych rzeczy, jaka może komukolwiek się przytrafić, prawda? Choć nie powiem, bo ja bym np. chciała zapomnieć niektóre historie, które czytałam, aby móc na nowo przeżywać te emocje, które mi towarzyszyły podczas pierwszego czytania 😛 Ale tak na poważnie, nigdy nie chciałabym stracić pamięci, bo nie wyobrażam sobie, jakbym miała na nowo wszystko ogarnąć. Przed tak trudną sytuacją stanęła właśnie Klara, która po wypadku samochodowym, nagle obudziła się w szpitalu i nie pamiętała kompletnie nic - twarze, które ją otaczały były dla niej obce, każdy dotyk czy przytulenie wprawiały ją w dyskomfort. No i ja jej się kompletnie nie dziwie, bo sama nie wiem co bym zrobiła w takiej sytuacji..

Tak jak już wyżej wspomniałam, główna bohaterka ma na imię Klara i można by powiedzieć, że zaczyna życie od początku, ma swoją czystą kartę, którą na nowo musi zapisać. Jest to jednak wyjątkowo trudne, bowiem każda osoba, która chce jej pomóc wprawia ją w jeszcze większe zakłopotanie i bezsilność. Jedyną osobą, z którą dobrze się jej rozmawia jest jej kuzynka Nadia, z którą od czasu do czasu wychodzi na imprezy. Jednak za każdym razem Klara wyczuwa wokół siebie czyjąś obecność. Gdy pewnego dnia wracając do domu taksówką, podczas wsiadania do niej dostrzega w uliczce tajemniczą postać, jej panika wzrasta. Coś jest naprawdę nie tak, a nikt nie chce zdradzić jej szczegółów z życia przed wypadkiem. I choć minęło pół roku, dziewczyna dalej nie wiedziała co zrobić ze swoim życiem, postanowiła więc znaleźć pracę. I udało jej się, dostała się do redakcji "Zero Life" w Warszawie, także oprócz tego, musiała się również przeprowadzić. Było jej to nawet na rękę, bowiem i tak nic nie łączyło ją emocjonalnie z rodzicami, a doszła do wniosku, że to będzie najlepszy moment na napisanie swojej historii na nowo. Jej szefem okazał się niezwykle przystojny Bruno, który zaproponował jej, aby anonimowo opisywała swoje życie i swoje odczucia, w związku z życiem z amnezją. Początkowo wydało się to dobrym pomysłem, ale im Klara więcej pisała, tym częściej zaczęły do niej wracać w pamięci sytuację, które mroziły jej krew w żyłach...do tego pewnego dnia zaczęła dostawać też dziwne i niepokojące smsy... czy Klarze uda się przypomnieć sobie wydarzenia, które miały miejsce przed wypadkiem? Kim była i jakie życie prowadziła?

Już od pierwszej strony książka wzbudziła we mnie lekki niepokój, autorka zaczęła swoją historię tak tajemniczo, że sama byłam ciekawa co takiego wydarzyło się w życiu Klary. Myślałam, że to będzie zwykły lekki romans, ale to było zdecydowanie połączenie romansu z kryminałem, w którym mamy cała masę tajemnic, niedopowiedzeń i postaci, które tak naprawdę nie wiadomo czy mówią prawdę, czy kłamią, kto jest złym, a kto dobrym. Czasem miałam wrażenie, że to thriller, bo nieraz miałam ciarki na plecach podczas czytania. Uwielbiam pióro autorki, a wszystko to co opisywała, dało się idealnie wyobrazić. Zagubiona bohaterka, która rozpoczyna pracę w redakcji, przystojny szef, który daje jej szansę zabłysnąć, rodząca się relacja między szefem a jego pracownicą i gdy już wydaje się, że wszystko jest na dobrych torach, nagle mamy taki plot twist, że czytelnik nie wie co, kiedy, z kim i dlaczego? Te mroczne tajemnice, dziwne wiadomości, ciągłe poczucie czyjejś obecności i te pojawiające się w głowie bohaterki sytuacje, których nie pamięta, ale mrożą jej krew w żyłach. Wszystko to jest przedstawiane w takim napięciu, że naprawdę ciężko odłożyć tę książkę chociaż na chwilę. Końcówka wprawiła mnie w lekkie osłupienie, bo za chiny ludowe nie spodziewałam się takiego obrotu wydarzeń. Wszystko było tak...pokręcone, przekombinowane i czasem miałam wrażenie, że lekko wyolbrzymione, ale pomimo wszystko dobrze bawiłam się przy lekturze tej książki. Były emocje, były ciarki na plecach, ciągłe napięcie i zaciekawienie, czyli wszystko to co lubię w historiach. Także, jeśli jeszcze nie czytaliście książki "Kim jesteś, Klaro" to gorąco Was do niej zachęcam!

Ta książka przyciagneła mnie jak magnez.Już po samym tytule pragnęłam ja przeczytać,a juz po przeczytaniu opisu z okładki wiedziałam,że muszę ją mieć.

Już od pierwszego zdania zostałam rzucona w wir fabuły, co uważam, za niewątpliwy plus, bowiem od razu wzbudziła moje zainteresowanie. Z zapartym tchem śledziłam losy Klary, która za wszelką cenę chciała się dowiedzieć jak wyglądało jej życie sprzed wypadku.

Klara Zamojska ulega wypadkowi, w wyniku którego traci pamięć. Rozpoczyna życie na nowo, a pierwszym krokiem jest wyprowadzenie się od rodziców, których nie poznaje.Klara znajduje nową pracę,gdzie szefem jest przystojny Bruno,wyprowadza się do innego miast i myśli,że zacznie życie od nowa.Niestety, przeszłość której nie pamięta depcze jej niebezpiecznie po piętach.

Co takiego kryje się za przeszłością Klary i komu aż tak bardzo zależy na tym, żeby kobieta nigdy nie odkryła, jakie życie wiodła przez wypadkiem?! Czy tajemniczy mężczyzna stanowi dla niej realne zagrożenie?! Musicie przekonać się sami.

Książka trzyma w napięciu praktycznie do samego początku. Wątek związany z przeszłością Klary jest ciekawie poprowadzony i długo nie można się domyśleć, o co tak naprawdę chodzi. Na pewnym etapie udało mi się odgadnąć tożsamość prześladowcy, choć całej historii nie rozszyfrowałam, więc to na niewątpliwy plus.

Książka ,,Kim jesteś Klaro?" autorstwa Eweliny Dobosz niestety nie spełniła moich oczekiwań. Jest to jedna z gorszych powieści, jakie czytałam w tym roku. O ile nie w życiu. Fabuła wydaje się chaotyczna a postacie są płaskie. Liczyłam tu na obiecującą historię, a dostałam coś zupełnie przeciwnego. Dodatkowo, styl autorki nie zachęca do kontynuacji lektury, co nie jest dobrym zabiegiem literackim. To, czego jestem pewna po lekturze to to, że to doświadczenie czytelnicze było dla mnie rozczarowujące.

Autorka tej powieści, próbując połączyć wątki tajemnicy, amnezji i romansu, niestety popełnia błąd, wprowadzając chaos zamiast tworzyć interesującą narrację. Klara Zamojska, mimo dramatycznego wypadku, nie wydaje się być postacią, której czytelnik mógłby współczuć. Jej walka o odzyskanie pamięci staje się powolnym i nużącym procesem, podczas gdy obecność tajemniczego mężczyzny tylko komplikuje fabułę bez jasnego celu.

Dodatkowo, romans z redaktorem Bruno Leykiem jest przedstawiony powierzchownie, nie wnosząc istotnego elementu do historii. Całość sprawia wrażenie zagubionej w własnych wątkach, co utrudnia czytelnikowi zaangażowanie się w historię Klary. Zdecydowanie nie mogę Wam polecić książki ,,Kim jesteś Klaro?”.

Podsumowując książka autorstwa Eweliny Dobosz mocno mnie rozczarowała, biorąc pod uwagę fakt, jak wielkie oczekiwania miałam sięgając po ten tytuł.

Klara Zamojska ulega wypadkowi, w wyniku którego traci pamięć. Rozpoczyna życie na nowo, a pierwszym krokiem jest wyprowadzenie się od rodziców, których nie poznaje. Szybko nadarza się ku temu okazja, bowiem otrzymuje propozycję pracy w gazecie, ale warunkiem jest przeprowadzka do innego miasta. Idealnie. Od razu zaczyna się nią interesować redaktor naczelny tejże gazety i kobieta ma wrażenie, że skądś zna te oczy i tą twarz. Do tego od czasu wyjścia ze szpitala z cienia obserwuje ją pewien mężczyzna. Jednak Klara zrobi wszystko, aby poznać swoje "poprzednie" życie...

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością... , opis z tyłu okładki zaintrygował mnie na tyle, że postanowiłam sprawdzić czy to coś dla mnie. Przyznam szczerze, że spędziłam z tą książką przyjemnych kilka godzin.

W zasadzie od pierwszego zdania zostałam rzucona w wir fabuły, co uważam, za niewątpliwy plus, bowiem od razu wzbudziła moje zainteresowanie. Z zapartym tchem śledziłam losy Klary, które za wszelką cenę chciała się dowiedzieć jak wyglądało jej życie sprzed wypadku.

Najciekawsze jednak było to, w jaki sposób autorka stworzyła tych bohaterów, jakby każdy z nich był pełen sekretów i coś ukrywał przed Klarą, a czytelnik zachodził w głowę kim dana osoba była dla niej w przeszłości.

Autorka niewątpliwie ma lekkie pióro i prosty język, który w tego rodzaju powieściach sprawdza się doskonale. Kiedy trzeba jest zabawnie, seksownie i zdecydowanie tajemniczo. Przez całą lekturę zachodziłam w głowę co tak naprawdę stało się z Klarą, jak wyglądało jej życie przed wypadkiem. Moja głowa pracowała na najwyższych obrotach, bowiem autorka podrzucała różne wskazówki. Zastanawiałam się kto ma jakie intencje, kto tak naprawdę jest kim i czy mówi prawdę.

Jedyna rzecz do jakiej mogę się przyczepić to kwestia szybko rozwijającej się relacji Klary z Brunonem, choć z drugiej strony mając na uwadze zakończenie, jestem w stanie to zrozumieć. Gdyby książka była odrobinę dłuższa udałoby się rozwinąć związek Klary i Brunona w swoim tempie.

Podsumowując, nie mogę nie polecić najnowszej książki autorki, bowiem bawiłam się przy niej doskonale. Jak na moje doświadczenia książkowe to nietypowy romans. Utrata pamięci głównej bohaterki, która nie jest w stanie przypomnieć sobie nawet własnych rodziców, ale niektóre miejsca bądź twarze wydają jej się znajome. Bardzo lubię tego typu historie. Polecam, bo to dobra rozrywka na wieczór czy weekendowe popołudnie!