If You Want Me. Toronto Terror

"If you want me" autorstwa Heleny Hunting to druga część serii Toronto terror. Wcześniej czytałam jedną książkę autorki I bardzo mi się podobała, a jak było tym razem?

W tej książce pojawiają się motywy:

•friends to lovers

•przyjaciel ojca

•różnica wieku

•romans sportowy

Uwielbiam romanse sportowe, więc wiadomo musiałam przeczytać. Autorka trochę skupia się na hokeju, ale nie za bardzo. Inne wątki wysuwają się na prowadzenie. Chociażby radzenie sobie z kontuzją, powrót do sportu oraz emocje jakie temu towarzyszą. Strach, czy będzie możliwy powrót, nadzieję, że jednak się uda, ale najpierw czarne myśli, w końcu nie każdy po czymś takim da radę wrócić do pełnej sprawności oraz szukanie rozwiązań co by było gdyby. I to było ciekawe i fajnie przedstawione.

Nie przepadam za motywem friends to lovers, ale o dziwo tutaj mi nie przeszkadzał. Aurora i Hollis znają się od lat. On jest najlepszym przyjacielem jej ojca, zawsze widział w niej córkę przyjaciele, ale do czasu. Zaczął postrzegać ją jako kobietę, ale nie chciał przekroczyć granicy. Nie dawał żadnych znaków, tylko dusił to w sobie. To, że zaczęło się coś dziać, to była wina Aurory. To ona kusiła i podpuszczała go. Jej pragnienia były najważniejsze, nie szanowała jego granic i zasad. Właśnie te pierwsze 200 stron najbardziej mi się podobały. Te walki z sumieniem i pragnieniami. To by postępować właściwe nawet koszem siebie, to było ciekawe i świetnie wyszło autorce. Niestety potem już nie było tak dobrze. Seks, seks i jeszcze raz seks, a potem problemy, które sam sobie Hollis wyszukiwał. Aurora, też nie była lepsza, ale jej wynikały z niestabilnego dzieciństwa. Zawsze starała się zadowolić ojca, nawet kosztem siebie. Bała się, że go zawiedzie i ukrywała przed nim wiele rzeczy. To nie było dobre, gryzło ją sumienie, ale strach byl większy. Teraz chce być dla kogoś najważniejsza, chce być pierwszym i jedynym wyborem, a nie półśrodkiem. Muszę przyznać, że dalsza część tej książki mnie zmęczyła, już nie mogłam się doczekać, aż skończę 😅. Wolałam jak chodzili koło siebie, niż jak byli razem😅

Polubiłam ojca Aurory, Romana. To jak zajął się córka i stworzył jej prawdziwy dom to było piękne. Zawodowy hokeista i mała dziewczynka, szkoda że nie było to pokazane. Jego relacja z córką jest urocza. Zawsze można na niego liczyć. Jak Aurora go nazywała tatkiem, to było przesłodkie🥰. Chętnie bym poznała jego historię bliżej, należy mu się wreszcie coś od życia.

Jak widzicie nie do końca przypasowała mi ta historia, a szkoda bo liczyłam na więcej. Czy polecam, ciężko określić, spróbujcie może wam lepiej się spodoba😊😊😊.

Dajecie szanse drugiemu tomowi serii, jeżeli pierwszy nie był do końca w waszym klimacie? Jeżeli tak, to koniecznie sięgnijcie po "If you want me" od Heleny Hunting i dajcie się zaskoczyć wspaniałą hokejówką!

Historia Aurory i Hollisa porwała mnie już od pierwszych stron i zapunktowała dużo wyżej, niż opowieść o poprzedniej parze! Autorka postawiła w tym tomie na motyw friends to lovers połączony ze sporą różnicą wieku i wolno rozwijającą się relacją, co stanowi dla mnie połączenie niemal idealne!

Romans z przyjacielem ojca z drużyny hokejowej z góry skazany jest na porażkę? Nikt nie powiedział tego Aurorze, która wzdycha do kogoś, kto jest dla niej totalnie zakazany i powoli kusi go do złego.

Ależ to było urocze i gorące jednocześnie! Humor Heleny Hunting nie zawodzi, a tutaj dostajemy go w nieco spokojniejszym, chociaż wciąż odważnym wydaniu. Uwielbiam klimat tej historii - rodzinny, ciepły i przyjacielski. Różnica wieku między bohaterami jest spora, ale są sobie na tyle bliscy, że było to dla mnie niemal niewyczuwalne. Sam Hollis wielokrotnie borykał się jednak z dylematem lojalności wobec kumpla i i miłością do jego uroczej córki, co dodało tej historii charakteru.

Hollis to bohater, którego absolutnie pokochałam! Borykający się z problemami na lodzie i poza nim i usilnie próbujący stłumić trudne uczucia do zakazanej dziewczyny. Był pełen sprzecznych emocji, a to w książkowych facetach uwielbiam!

Doceniam, że autorka postawiła tutaj na slow burn. Dzięki temu z napięciem czekałam na najmniejszą interakcję bohaterów, a książkę przeczytałam błyskawicznie! Czy mogłaby być delikatnie krótsza? Pewnie tak, ale bawiłam się na niej znakomicie i absolutnie nie mogę doczekać się kolejnych tomów!

Aurora wie, że jej ojciec nigdy nie pozwoliłby aby ,któryś z jego kolegów z drużyny zbliżył się za bardzo do jego córeczki. Fakt, że ona sama ma na oku jednego z nim nie polepsza i tak już skomplikowanej sytuacji.

Hollis jest o ponad dziesięć lat starszy od dziewczyny i jest świadomy tego jak źle mogłoby to wpłynąć na atmosferę w drużynie. Jednak Aurora bez przerwy siedzi mu w głowie i wygląda na to, że nie planuje ona opuścić jego myśli za prędko.

Aurora to bohaterka, która jest jak słoneczko. Ciepła miła i ma wibrację, które sprawiają, że ludzie się przy niej uśmiechają i starają się być najlepszymi wersjami siebie.

Z Hollisem miałam mały problem, wiem że jego zachowanie było w większości kierowane dobrem drużyny, jego przyjaciół i Aurory, która nie tylko jest od niego o dużo młodsza ale też sam jej wiek jest bardzo młody i tak naprawdę dopiero co poznaję życie. Rozumiałam go ale nie znaczy to, że lubiłam jego niektóre zachowania.

Muszę oddać Aurorze, że była ona niezwykle oddana swoim uczuciom. Chemia naprawdę wyraźnie wyczuwalna i przedstawiona dość naturalnie a nie jak dwójka napalonych ludzi, którzy nie myślą o konsekwencjach swoich działań.

Czasami miałam problem z językiem jakiego używała autorka, ale tak poza tym to książka przyjemna i dobra w odbierze, mimo swojej długości, przez którą czasami miałam wrażenie, że niektóre dialogi czy opisy są zbędne.