Harde Bestie

🐲🦉 Zbiory opowiadań są dla mnie idealnym wyborem, kiedy czuje przemęczenie dłuższymi formami tekstu. Nie muszę się przy nich zbytnio śpieszyć. Mogę przeczytać interesujące mnie opowiadanie potem zaliczyć przerwę i wrócić po czasie kiedy na nowo najdzie mnie ochota. A kiedy wszystkie teksty w zbiorze mają fajny motyw przewodni ... to uważam, że naprawdę nie można trafić lepiej. Cykl Hardych powrócił tym razem z przyrostkiem Bestie i po raz kolejny dał przestrzeń trzynastu utalentowanym autorokom, aby mogły pokazać swój wachlarz umiejętności.

🐉🦄 Ktoś wróci w rodzinne strony co sprawi że zacznie śnić snami których się nie spodziewał, ktoś następny, który popełnił kiedyś zbrodnię w końcu zostaje złapany przez sidła sprawiedliwości a wiecie co jest najgorze ? To, że nawet na odległej planecie nie da się uniknąć szponów przeznaczenia. Ciekawi cóż więcej skrywa w sobie ten niesamowity zbiór opowiadań ?

🐸🦑 Jak to zawsze w zbiorach opowiadań bywa — nie jest równo. Nic wielce zaskakujacego wszak tak będzie zawsze kiedy kilkanaście osób próbuje interpretować ten sam temat. Lecz mimo faktu, że style opowiadań są przeróże ewidentnie przyświecała im idea mroku. Jest strasznie ba! Miejscami wręcz makabrycznie, ale to sprawiło, że naprawdę dobrze się bawiłam nad tym zbiorem. Bardzo podobały mi się teksty Anety Jadowskiej oraz Madzi Kubasiewicz, ale niestety muszę też wspomnieć o tym, że trochę rozczarował mnie tekst należący do Marty Kisiel. Po takim natężeniu emocji, które aż kipiały z jej opowiadania zakończenie wydało mi się nieco miałkie... ale to oczywiście moja subiektywna opinia. Czy warto spróbować? Jasne! Jak najbardziej. To zbiór, który na pewno chwilkę wam zajmie, ale ręczę, że każdy znajdzie tutaj coś dla siebie bez większych problemów.

Ależ ja przepadam za tym cyklem! Harda seria należy do moich ulubieńców i niech Was nie zraża fakt, że kryje w sobie wyłącznie krótkie treści. Opowiadania w dobrych rękach zyskują na wartości i pozwalają w pełni popuścić wodzę wyobraźni.

Jeśli wciąż nie czujecie się zachęceni, spójrzcie na nazwiska wymienione poniżej - sama elita polskiej literatury, która czuje się jak ryba w wodzie w każdej formie. Mogę to potwierdzić własnym doświadczeniem! Widziałam autorki w licznych wydaniach i za każdym razem czuję się przez nie zaopiekowana: pod względem poprowadzonej treści, pomysłu na fabułę, dobrania odpowiednich detali czy zaprezentowania na pierwszym planie nieszablonowych bohaterów. Mam spośród tego grona swoich ulubieńców, ale jest to wyłącznie moja subiektywna ocena, ponieważ patrząc z dystansem na całość - każde opowiadanie zasługuje na pochwałę i poświęcony mu czas.

Motyw fantastyczny przewija się na każdym kroku. Zgodnie z tytułem koncentrować będziemy się na bestiach, istotach, dziwnych zjawiskach związanych z ich pojawieniem się, bowiem będą one władały zaskakującymi siłami oraz odwoływały się do żywiołów. Nieprzewidywalne, waleczne, zdeterminowane na cel, czasami przerażające, kiedy indziej wykazujące oznaki empatii. Różnorodność kreacji pierwszoplanowych wpłynie na postrzeganie całego opowiadania i skoncentruje naszą uwagę nie tylko na wydarzeniach, ale także na towarzyszących nam emocjach, których pojawia się tutaj ogrom i nawet przez moment nie pozostawia nas obojętnymi.

Każde opowiadanie jest inne, każde reprezentuje popisowy styl wybranej autorki, ale wszystkie łączy jedno - dopracowanie. Niezależnie od tego czy czytamy o mniej, czy bardziej realnych wydarzeniach, zawsze jesteśmy poinformowani co dzieje się dookoła i dlaczego bohaterowie podejmują takie a nie inne decyzje. Ktoś kiedyś zatarł ślady zbrodni i miał nadzieje, że uniknie kary. Jeden nieprzemyślany dowcip doprowadził do tragedii. Powrót w rodzinne strony rozpoczął serię przerażających snów. I tak w skrócie można zaprezentować motyw wszystkich opowiadań: przewrotne, pomysłowe, początkowo mydlące oczy spokojem, uderzające z zaskoczenia i budzące lęk przed tym co może wydarzyć się na kolejnych stronach. W pełni przemyślane, budujące zaskakujące światy, pochłaniające na całego i pozwalające wyobraźni odgrywać w głowie czytającego plastyczne sceny. Autorki nie zwalniają tempa i poza dobrą zabawą zapewniają także analizę ludzkich zachowań, współczesnych motywów czy otaczających nas wartości dodając swoim historiom większej wiarygodności.

"Harde Bestie" to lektura, której nie można się oprzeć. Czytać możecie ją dowolnie, niekoniecznie sięgając najpierw po wcześniejsze tomy cyklu, ponieważ każde opowiadanie różni się od siebie a każda książka nawiązuje do innej tematyki. Nie mniej osobiście polecam całą serię, która jest kwintesencją tego jak dobrze mogą wypadać opowiadania w krótkiej formie. Mnóstwo sekretów, skrajnych emocji, dobrej zabawy i atrakcji idealnej dla wyobraźni każdego wymagającego czytelnika. Na ponad czterystu stronach rozpościerają się wykreowane światy pełne niebezpiecznych istot, zmuszające nas do walki z nieznanym, zapewniające przygody o których na pewno szybko nie zapomnimy.

Harde Bestie to czwarta odsłona antologii najważniejszych polskich pisarek fantastyki. 13 opowiadań, 13 autorek i bestie, które są w natarciu… A może drzemią wewnątrz nas?

To czwarta odsłona antologii najznakomitszych polskich pisarek fantastyki. Czas na dziką wyobraźnię i… być może plemienne opowieści? Część z nich jest przerażająca, część odkrywa sekrety i mrok ludzkiej duszy, a jeszcze inne są zrodzone z żywiołów. Ile autorek, tyle definicji, czym są „harde bestie”.

W antologiach lubię to, że to szybka teleportacja do fantastycznego świata. Te krótkie formy pozwalają mi się zapoznać z piórem nieznanych mi autorek, co w zasadzie nie jest najlepsze. Półka „do przeczytania” za chwilę pęknie w szwach, ale co mogę poradzić, jak mnie taka Anna Kańtoch złapała w swoje szpony i puścić nie chce?!

Podoba mi się to, że opowiadania są jak szybka randka z twórczością pisarza. Czasem budzą apetyt na więcej, a innym razem możemy się przekonać, że dany motyw nie jest kompletnie dla nas. Ja się przekonałam, że plemienne opowieści nie grają mi w duszy, bo nie jest to świat, do którego chciałabym dostać bilet. Szamanie tylko nie rzucaj mi żadnych przeszkód pod nogi! Nie złapaliśmy wspólnego flow, ale może dlatego, że wskoczyłam na głęboką wodę, nie wiedząc, co dokładnie na mnie czeka?

Dowiedziałam się też, że ktoś może mieć niezwykle… wysublimowane pasje i jak głupi dowcip może skończyć się rozlewem krwi. Nie zabrakło też obudzenia wszystkich demonów przeszłości, a także strachu przed schodzeniem do piwnicy.

Dzięki, Harda Horda, nie dość, że mam mnóstwo Waszych książek do nadrabiania, to teraz wszędzie dostrzegam… HARDE BESTIE.

Z wszelkiego rodzaju zbiorami opowiadań, antologiami jest zawsze jeden podstawowy problem. A mianowicie, w jednym miejscu znajduje się twórczość wielu autorów, a każdy ma swój pomysł, styl i chyba nie ma możliwości, żeby czytelnik pokochał każdy jeden tekst.

Tym razem Harde Bestie wyruszyły by podbić serca czytelników. Jest to już czwarty zbiór opowiadań, jakie Wydawnictwo SQN oddało w ręce czytelników i tak samo pięknie wydany jak poprzednie. Twarda oprawa, kolory, grafiki, a w środku trzynaście opowieści.

I w tym przypadku mamy tytułowe bestie w każdym z tekstów. Te typowe, ale także zupełnie dziwne, niektóre nawet ludzkie. Wielu czytelników zapewne jak usłyszało o Miodożerce Anety Jadowskiej wpadło w treść najpierw do jej opowiadania właśnie.

Czego w tym tomie nie ma? I to jest odpowiednie pytanie, bo mamy czystą rozrywkę, jak w przypadku Jadowskiej, ale także tematy trudniejsze, zmuszające do zatrzymania się i zastanowienia jak u Kubasiewicz, ale i szamańskie cudeńka u Janusz. I choć spodziewałabym się, że będzie to stricte fantastyka, nastawiona na to, żeby być może nieco czytelnika przestraszyć, to zdecydowanie zaskoczyło mnie sci-fi swego rodzaju w wykonaniu Nieznaj.

Każde z tych opowiadań jest zupełnie inne i myślę, że każdy czytelnik ułoży swoją listę od najbardziej ciekawego, po to, które zainteresowało go najmniej. Jednak nie można odmówić tutaj pomysłowości, świetnych opisów i różnorodności, która jest według mnie, jednym z najważniejszych elementów zbiorów krótkich form. One nie mogą nużyć, nie mogą być wszystkie jednakowe!

I jak wspominałam na początku, nie da się pokochać tylu tekstów. Dla mnie absolutnym numerem jeden jest ten Anety Jadowskiej, co nie było specjalnie jakimś zaskoczeniem, bo mam wrażenie, że krótsze teksty są konikiem autorki.

Myślę mimo wszystko, że każdy tu znajdzie coś dla siebie. Zwierzęta? Proszę bardzo. Kosmos? Jak najbardziej. A może cofnięcie się w czasie i spotkanie z ludami plemiennymi? To wszystko znajdziecie w tym zbiorze opowiadań, a nawet więcej. No i jest też jednorożec tylko nie taki, jakiego znacie z typowych bajek...

Świetny zbiór i choć swoją przygodę zaczęłam od tyłu, bo to pierwszy z serii Hardych dla mnie, to wiem już, że pozostałe też będą świetnym wyborem.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem SQN Imaginatio.

Dziś opowiem Wam trochę o różnych bestiach. Bo właśnie to jest temat przewodni antologii opowiadań „Harde Bestie”. Właśnie tutaj siły połączyły polskie pisarki fantastyki (i nie tylko), by stworzyć coś na wskroś wyjątkowego.

Mówię tutaj o wyjątkowości, ponieważ każde z opowiadań jest inne. Jedno mniej, drugie bardziej magiczne. Poważne, albo całkowicie sarkastyczne, wyśmiewające pewne schematy zachowań ludzkich. Jedne są bardziej Urban fantasy inne mniej, jedno ma mniej wątku kryminalnego, inne więcej.

Spotkacie tutaj np. historię pisaną z perspektywy małej dziewczynki, dość mroczną i niepokojącą, jednak to dopiero jej zakończenie pokaże całą prawdę. Przekonacie się do czego może doprowadzić ponury żart. Dowiecie się jak „silne” mogą być Miodożerki. Zaczniecie się zastanawiać jak bardzo prawdziwa jest legenda o zjedzeniu kogoś przez myszy, lub szczury? Czy to aby na pewno były one? Dowiecie się jakie magiczne właściwości mają jednorożce.

Każda z opowieści będzie bazowała na jakiegoś rodzaju bestii. I każda z autorek potraktowała ową bestię inaczej. I to jest świetne! Bo dzięki temu poznacie tak wiele perspektyw, a w takim jednym krótkim opowiadaniu odnajdziecie tematy ważne, historie o ludzkich słabościach, a dzięki niektórym z nich nie raz parskniecie ze śmiechu.

I wiecie co? Taka antologia to też bardzo dobra okazja, by poznać pióro danego autora, jeśli się jeszcze go nie czytało ✨